Το δίδυμο της ευτυχίας για την ΑΕΚ καθάρισε, όμως ο πρωταθλητισμός δεν θα συγχωρεί για πολύ
Η ΑΕΚ πέρασε από τον Βόλο με ηγέτη τον Λούκα Γιόβιτς και θα πάει ήρεμη στη διακοπή για τις εθνικές, αλλά πρέπει να βρει το πνεύμα της. Γράφει ο Κώστας Κετσετζόγλου.
Σε ένα τέτοιο παιχνίδι πρέπει να ξεκινήσουμε από το… τέλος. Η ΑΕΚ νίκη με 2-1 μέσα στον Βόλο και πήρε τους τρεις βαθμούς. Στο τέλος της ημέρας αυτό είναι το πιο σημαντικό κυρίως επειδή όλοι οι άλλοι νίκησαν επίσης. Θα ήταν αφόρητο το εικοσαήμερο της μεγαλύτερης διακοπής… ever με το νέο σύστημα διεξαγωγής του Nations League. Η ΑΕΚ θα ήταν τέταρτη, έξι πόντους πίσω από τον Παναθηναϊκό έχοντας φέρει το τρίτο 1-1 σε τρία παιχνίδια μακριά από την Φιλαδέλφεια.
Για αυτό ο μεγάλος Λούκα με αυτό το γκολ στο 89′ χάρισε πολλά περισσότερα από τους τρεις βαθμούς που βέβαια αυτοί είναι που μετράνε πάνω από όλα. Ένα γκολ που λίγοι, ίσως μόνο αυτός, θα μπορούσε να βάλει σε αυτό το χρονικό σημείο. Επίσης ο Ζοάο Μάριο αμέσως μετά την ψυχρολουσία του άδικου, σύμφωνα με την εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου, 1-1, είχε εκτός από την ποιότητα και την προσωπικότητα να επιχειρήσει αυτή την σέντρα για το κεφάλι του Γιόβιτς.
Δεν ήταν αυτό που λέμε σέντρα πάρε – βάλε αλλά για τον Λούκα που έχει την ποιότητα και την ποδοσφαιρική ευφυία να κάνει αυτή την άπιαστη κεφαλιά με τόση δύναμη και τεχνική αποδείχτηκε πως ήταν. Οι παίκτες που σφράγισαν το περυσινό πρωτάθλημα με εναλλαγή σε δημιουργό και σκόρερ σφράγισαν το χθεσινό ματς που μπορεί να μην είναι φαίνεται τόσο σημαντικό όσο εκείνη την μαγική βραδιά αλλά στην πορεία μπορεί να αποδειχθεί. Σε κάθε περίπτωση η ΑΕΚ πάει ήρεμη στην διακοπή και αυτό ήταν κάτι που πραγματικά χρειαζόταν.
Πρέπει να βρει το πνεύμα της
Θα λείπουν πάνω από τους μισούς παίκτες του ενεργού ροτέισον οπότε δεν μπορούμε να μιλήσουμε για δουλειά πάνω στις αδυναμίες. Η αλήθεια όμως είναι πως οι αδυναμίες που έδειξε χθες η ΑΕΚ δεν είναι τόσο θέμα δουλειάς. Η ΑΕΚ δέχτηκε δύο γκολ, στο ένα ήταν τυχερή με τον σκόρερ να είναι οριακά οφσάιντ, με τον ίδιο σχεδόν τρόπο. Με την μπάλα να έρχεται στην περιοχή χωρίς να υπάρξει κάποια απευθείας εκτέλεση και να αδυνατεί, παρότι είχε πάρα πολλούς παίκτες να αμύνονται, να τελειώσει την φάση.
Ο σκόρερ του 1-1 σούταρε δυο φορές ανενόχλητος μπροστά στο τέρμα. Το ένα σουτ το έσωσε ηρωικά ο Γκατσίνοβιτς, το δεύτερο πήγε μέσα. Αν δεν υπήρχε η μαγική στιγμή που περιγράψαμε πριν η ΑΕΚ θα είχε χάσει άλλους δυο βαθμούς σε ένα παιχνίδι που στο δεύτερο ημίχρονο είχε καταφέρει να το κάνει δικό της. Έμοιαζαν λίγο και με το γκολ της Κηφισιάς αυτά τα γκολ που δέχτηκε χθες η ΑΕΚ.
Μια αδυναμία, μια έλλειψη αποφασιστικότητας και συγκέντρωσης μαζί. Τέλος καλό όλα καλά όμως η ΑΕΚ μπορεί ποδοσφαιρικά να είναι βελτιωμένη και ενισχυμένη όμως δεν έχει το πνεύμα της περυσινής ομάδας τέτοια εποχή. Πρέπει να το βρει.
Το πρώτα δεκάλεπτο το περιέγραψε άριστα ο Νίκολιτς. Εφιαλτικό. Τρεις μεγάλες ευκαιρίες ο Βόλος, τις δύο στα πρώτα 120 δευτερόλεπτα. Λες και η ΑΕΚ είχε μείνει στα αποδυτήρια. Για άλλο ένα ματς ο Μπρινιόλι ήταν καθοριστικός γιατί τα πράγματα θα ήταν πολύ πιο δύσκολα αν η ΑΕΚ έτσι όπως μπήκε έμενε και πίσω στο σκορ πριν αρχίσει το παιχνίδι. Από εκεί και πέρα άρχισε να πατάει καλύτερα και μπορώ να πω ότι το δεύτερο ημίχρονο ήταν το καλύτερο φετινό της ΑΕΚ εκτός έδρας.
Κι όμως θα μπορούσε να λήξει πάλι με 1-1 το παιχνίδι και να μείνουν μόνο τα αρνητικά που ούτως ή άλλως υπήρχαν. Και τώρα υπάρχουν προβλήματα και πρέπει να λυθούν. Η ΑΕΚ είναι καλή ομάδα, είναι… αδυσώπητη στην έδρα της όμως ο πρωταθλητισμός είναι αμείλικτος ιδίως όταν υπάρχει τόσο σοβαρός ανταγωνισμός. Δεν συγχωρεί πολλά λάθη. Και κυρίως δεν συγχωρεί όσους επαναλαμβάνουν τα λάθη τους…