Στον τελικό των τελικών και όποιος αντέξει: Το πιο δίκαιο φινάλε μιας τερατώδους σεζόν 11 μηνών

Τέσσερις αγώνες ακραίας έντασης σε οκτώ βράδια.

Τέσσερις αγώνες σε σειρά για την ανάδειξη του πρωταθλητή Ελλάδας, με τη μία ομάδα πιο πληγωμένη από την άλλη.

Τέσσερις αγώνες χωρίς μπρέικ και τελικά, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, Παναθηναϊκός κι Ολυμπιακός, θα κλείσουν τη σεζόν τους, μια σεζόν σχεδόν 11 μηνών, σε πέμπτο παιχνίδι στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Το απόγευμα του Σαββάτου στις 18:00, με τον ήλιο ψηλά και με τη θερμοκρασία στα ύψη. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Το βράδυ της Τετάρτης (10/6) στο Telekom Center Athens οι αιώνιοι έδωσαν μια ιστορική μάχη, η οποία ολοκληρώθηκε μετά από δύο παρατάσεις.

Το 42% με το οποίο σούταραν οι γηπεδούχοι και το 39% με το οποίο σούταραν οι φιλοξενούμενοι, τα λένε όλα για την κατάστασή τους. Και υψηλά ήταν τα ποσοστά, αν σκεφτεί κανείς ότι οι μεν πράσινοι είχαν σχεδόν ίδια εκτελεσμένα δίποντα και τρίποντα (33-27), οι δε ερυθρόλευκοι εκτέλεσαν 27 δίποντα και 44 τρίποντα.

Υπήρξαν πολλές στιγμές σε αυτά τα τέσσερα ματς που ο κόσμος τράβηξε τα μαλλιά του (όποιος έχει) και σίγουρα δεν θα θέλαμε να βρισκόμαστε στη θέση των δύο προπονητών που βλέπουν αλλόκοτη συμπεριφορά από αρκετούς αθλητές τους.

Είμαστε όμως στα μέσα Ιουνίου και όπως γράφαμε και μετά από το προηγούμενο ματς, το μυαλό θέλει, αλλά το κορμί δεν μπορεί πια να ακολουθήσει.

Αυτή η σειρά έχει σπουδαίους μπασκετμπολίστες, μέγκασταρς για το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Τον Ναν και τον Χέιζ-Ντέιβις, τον Φουρνιέ και τον Βεζένκοβ. Και έχει και τον Γουόκαπ που έβαλε 19 στο ΟΑΚΑ, αλλά και τους Σορτς – Τολιόπουλο που έκριναν το Game 4.

Τεχνικά, τα πάντα μπορούν να εξηγηθούν. Σε ρεαλιστικό επίπεδο όμως, είναι απάνθρωπο αυτό που συμβαίνει.

48:22 έπαιξε ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις σε αγώνα 50 λεπτών. Τόσα θα έπαιζε κι ο Ναν αν μπορούσε να περιορίσει τη φθορά με τα φάουλ. 46 λεπτά έμεινε στο παρκέ ο Εβάν Φουρνιέ, 42 ο Σάσα Βεζένκοβ, 40 ο Νίκολα Μιλουτίνοβ, 39 ο Τόμας Γουόκαπ.

Ουδείς απ’ όσους αναφέρθηκαν υστέρησε. Και οι έξι έδωσαν ό,τι είχαν και πολλά περισσότερα κι ας είναι δεδομένο ότι ένας-δύο θα κριθούν λίγο πιο αυστηρά από τον κόσμο.

Με Σλούκα – Όσμαν εκτός, ο Αταμάν έψαξε βαθιά στον πάγκο και βρήκε τον Παναγιώτη Καλαϊτζάκη για πρώτη φορά στη σειρά.

Με τον Ντόρσεϊ ανέτοιμο και τον Παπανικολάου να πονάει, ο Μπαρτζώκας δεν βρήκε στον δικό του πάγκο κάποιον να τον βοηθήσει.

Στο Game 4 όι πόντοι από τους αναπληρωματικούς ήταν 37-13. Κι αυτή η κατηγορία τα λέει όλα για το αποτέλεσμα στο ΟΑΚΑ. Ο Παναθηναϊκός πήρε πολλά από τους ρολίστες του, ο Ολυμπιακός τίποτα. Έναν πόντο ο Γουορντ, τέσσερις ο Ντόρσεϊ, τέσσερις ο Πίτερς, δύο ο Τζόσεφ, δύο ο Τζόουνς, τέσσερα καλάθια από τα 28 των ερυθρόλευκων πέτυχαν οι παγκίτες.

Το ευχάριστο είναι ότι και οι αιώνιοι θα ξεκουραστούν την Πέμπτη (11/6) γιατί δεν γίνεται διαφορετικά, θα δουλέψουν λίγο την Παρασκευή και θα γυρίσουν στο γήπεδο το Σάββατο για ένα από τα μεγαλύτερα ματς στη σύγχρονη ιστορία του ελληνικού μπάσκετ.

Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός δεν είναι σε καλή κατάσταση γι’ αυτό το σαραντάλεπτο, το οποίο θα σπάσει καρδιές, σίγουρα όμως οι προπονητές και οι παίκτες τους αξίζουν ένα πολύ μεγάλο χειροκρότημα που έφτασαν μέχρι εδώ. Και μάλλον αυτό το πέμπτο ματς είναι και το πιο δίκαιο φινάλε σε μία σεζόν που αισθανόμαστε ότι ήταν διπλάσια σε διάρκεια και ένταση.

Το αξίζουν αυτό το ματς οι αιώνιοι, το αξίζει ο κόσμος που αγαπάει το μπάσκετ, το αξίζει το πρωτάθλημα που γίνεται όλο και καλύτερο, το αξίζουν όλες αυτές οι μεγάλες προσωπικότητες που έχουν κάνει κατάθεση ψυχής.

Προς το παρόν, ένα πολύ μεγάλο χειροκρότημα αξίζει κι ο Εβάν Φουρνιέ, ο οποίος στη σειρά των τελικών μετράει 23 πόντους ανά αγώνα.

Έπαιξε 32 λεπτά στο Game 1, έγραψε 34 λεπτά στο Game 2, μέτρησε 37 λεπτά στο Game 3 και 46 λεπτά στο Game 4. Προφανώς και δεν είναι ο μόνος που αξίζει τον σεβασμό μας, σίγουρα όμως ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε τη σεζόν, ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκε/προετοίμασε το κορμί του, ο τρόπος με τον οποίο έχει παίξει για να καλύψει την απουσία του Τάιλερ Ντόρσεϊ, δείχνουν την κλάση, τον επαγγελματισμό, το μεγαλείο του.

Πέμπτη και Παρασκευή θα έχουν πολλή ένταση, ηλεκτρισμό και μεγάλες συζητήσεις. Για τους τραυματίες, για τις εξάδες των ξένων, για πολλά αγωνιστικά και εξωαγωνιστικά ζητήματα.

Το σίγουρο είναι ότι το απόγευμα του Σαββάτου στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας θα μπουν δύο ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ομάδες, για να δώσουν μία μάχη που πρέπει να είναι όλη δική τους.

Ουδείς πρέπει να τους κλέψει τη δόξα. Ουδείς πρέπει να τους ενοχλήσει. Το ελληνικό μπάσκετ πρέπει να τους προστατεύσει, ώστε σε αυτό το σαραντάλεπτο να νικήσει εκείνος που θα το θέλει περισσότερο.

Πού θα βρουν οι αιώνιοι ενέργεια, είναι μια καλή ερώτηση. Την κάναμε και μετά από το Game 3 και ακολούθησε ματς με δύο παρατάσεις, ένα ντέρμπι θα θυμόμαστε για πάρα πάρα πάρα πολλά χρόνια.