Πολλοί οι αστέρες του ΠΑΟΚ στο ντέρμπι, Καλάθης όμως είναι μόνο ένας…

Ο ΠΑΟΚ είχε 16 τρίποντα και 15 επιθετικά ριμπάουντ, αλλά και το μυαλό του Νικ Καλάθη, σαν υπερόπλα στο πρώτο ντέρμπι της χρονιάς. Δίκαιη νίκη, δίκαιη και η διαφορά. Γράφει ο Γιάννης Φιλέρης
Το ΠΑΟΚ και ξερό ψωμί είναι το διαχρονικό σύνθημα γενεών οπαδών του Δικεφάλου. Αυτό το πρώτο ντέρμπι της σύχρονης εποχής εναντίον του Άρη, θα μπορούσε να έχει ως επωδό το “τρίποντο και ξερό ψωμί”.
Οι παίκτες του Τρινκιέρι χτύπησαν από τα 6.75 και δεν άφησαν σε χλωρό κλαρί τους αρειανούς του Σπανούλη. Με 18/36 δίποντα δεν θα μπορούσε να χάσει ποτέ ο ΠΑΟΚ, πόσο μάλλον σε ένα ματς, όπου μάζεψε και 15 επιθετικά ριμπάουντ.
Με βάση αυτά τα νούμερα η διαφορά των 22 πόντων μοιάζει απόλυτα λογική. Και η κυριαρχία των “μαυραετών” ήταν εξ αρχής δεδομένη, αφού:
- Κατάφεραν να περιορίσουν την ένταση του παιχνιδιού του Άρη, βγάζοντας αυτοί μεγαλύτερη ενέργεια και πηγαίνοντας το ματς στα δικά τους μέτρα, στα σουτ από μακριά, το ένας εναντίον ενός και το σολάρισμα του Ταϊρί, που απόντος του Όσμαν εδώ και καιρό έχει πάρει το δοξάρι του πρώτου βιολιού της ομάδας.
- Βρήκαν από την αρχή μεγάλα σουτ, πήραν αυτοπεποίθηση και διάβαζαν κάθε φορά τα μις ματς, που δημιουργούσε η άμυνα με αλλαγές του ΠΑΟΚ.
- Αντιθέτως, οι δικές τους αλλαγές λειτουργούσαν καλά, η άμυνα τους εφάρμοσε καλά πάνω στον Ρόμπινσον Ερλ και ο Άρης -με τον καλύτερο του παίκτη σχεδόν αφοπλισμένο- είχε πρόβλημα με το καλημέρα του ματς.
Συν τοις άλλοις ο ΠΑΟΚ ευτύχησε να έχει τον Καλάθη σε βραδιά ΝΒΑ. Ο εκεφαλικός Νικ, που ξέρει ανά πάσα στιγμή πότε και που θα πασάρει, αν και αυτή τη φορά δεν παρέλειψε να εκτελέσει και καλά, προκαλώντας και μάλλον μια unfair δήλωση του Βασίλη Σπανούλη.
Ναι, ο βετεράνος πόιντ-γκαρντ δεν είναι ο καλύτερος σουτέρ του κόσμου, προφανώς και το 4/6 τρίποντα δεν συμπεριλαμβάνεται συχνά στο ρεπερτόριο του, όμως η προσφορά του δεν ήταν αυτή καθαυτή τα σουτ που πήρε και ευστόχησε, ακόμη κι όταν είχε κλέψει την μπάλα, ολοκληρώνοντας μοναδικά τον αιφνιδιασμό της ομάδας του.
Δεν βγαίνουν συχνά Καλάθηδες
Ο διεθνής άσος άγγιξε το τριπλ-νταμπλ (12 πόντοι, 7 ριμπάουντ και 8 ασίστ) και εξελίχθηκε σε κεντρική φυσιογνωμία του ντέρμπι. Ο Ταϊρί ήταν εκρηκτικός, ο Φόστερ είχε ανοιχτή σύνδεση με το καλάθι του Άρη, ο Γκρέι και ο Αλεξάντερ αποδείχθηκαν κρυφά κλειδιά της νίκης με έξτρα πόντους ο ένας, με σπουδαίες άμυνες ο άλλος, ο Μήτρου Λονγκ και ο Χουγκάζ σκόραραν 24 πόντους (με 6/10 τριποντα) ερχόμενοι από τον πάγκο, αλλά όλα περνούσαν από το μυαλό και τα χέρια του Καλάθη.
Ένας από τους καλύτερους πλέι-μέικερ που είδαμε ποτέ στα ελληνικά γήπεδα, έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην πρώτη μεγάλη μονομαχία της σεζόν, επιβεβαιώνοντας ότι τα πάντα (ή σχεδόν τα πάντα) επιβεβαιώνονται από τον παίκτη που έχει πιο πολλή ώρα την μπάλα στα χέρια του.
Ξέρετε κάτι; Δεν βγαίνουν, πλέον, τόσο συχνά Καλάθηδες. Έρχονται από την “άλλη” εποχή του μπάσκετ, όταν σε περίοπτη θέση βρισκόταν πρώτα το μυαλό και το διάβασμα κάθε φάσης και μετά τα μούσκουλα, η ταχύτητα και τα σωματικά προσόντα, στοιχεία πάντως που διακρίνουν τον σιδερένιο γκαρντ. Είναι 37 ετών, κι όμως μοιάζει σα να είναι 27, σα να μην πέρασε από πάνω του ο χρόνος.
Με αυτόν τόσο κεφάτο, ο ΠΑΟΚ δεν θα μπορούσε παρά να φτάσει τρέχοντας σχεδόν με 100 στη νίκη, σκορπίζοντας ενθουσιασμό στο κοινό του, που στο τέλος … παραληρούσε από ικανοποίηση.
Ο Άρης δεν μπόρεσε να ακολουθήσει παρά το ξέσπασμα των Μόργκαν και Τολιόπουλου στο δεύτερο ημίχρονο. Μετά τις δυο νίκες επί των “αιωνίων” του κέντρου, οι “κιτρινόμαυροι” στο πρώτο σημαντικό εκτός έδρας ματς της σεζόν προσγειώθηκαν εν μέρει ανώμαλα. Η διαφορά από το να παίζεις στο σπίτι σου και έξω απ’ αυτό είναι πολύ μεγάλη, ο Άρης πήρε την πρώτη κρυάδα και προφανώς έβγαλε συμπεράσματα για την επόμενη φορά.
Άλλο είναι να παίζεις εντός, με τον κόσμο στο πλευρό σου, την ατμόσφαιρα να σου δίνει φτερά και να βάζει την μπάλα στο καλάθι από οποιαδήποτε απόσταση κι άλλο όλα αυτά να ισχύουν… για τον αντίπαλο γηπεδούχο. Όλα γίνονται διαφορετικά εκτός έδρας και για μια “άψητη” ομάδα όπως ο Άρης τέτοια ματς είναι προφανές ότι λειτουργεί σαν ταχύρυθμο σεμινάριο…
Και ο ΠΑΟΚ θα περάσει το τεστ
Προς το παρόν όλα είναι μαυρόασπρα, καθώς ο ΠΑΟΚ στρογγυλοκάθεται στην κορυφή της GBL χωρίς ακόμα να έχει γνωρίσει την ήττα, μετρώντας μόνο νίκες με κερασάκι τον θρίαμβο εναντίον του Άρη,
Όπως, όμως, και ο συμπολίτης του έτσι και ο Δικέφαλος θα περάσει από ανάλογα τεστ. Να, για παράδειγμα, στις 10 Δεκέμβρη θα βρεθεί στα Άνω Λιόσια για να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό. Μετά ακολουθεί η μονομαχία (στην Πυλαία) με τον Παναθηναϊκό και κάπως έτσι θα γίνει η πρώτη τελική κρίση για τις δυνατότητες του μεγάλου νικητή στο σαββατιάτικο ντέρμπι.
Μέχρι τότε, βέβαια, ο ΠΑΟΚ ενδεχομένως να έχει καλύψει (πιθανότατα με τον Τζάστιν Άντερσον) το κενό του Τσέντι Όσμαν, θα προσπαθεί να βελτιώνεται και να παίζει ακόμα πιο δυνατά, ίσως και με λιγότερα iso στο παιχνίδι του, αν και η αμερικανοκίνητη βάση του συνιστά πολύ λογικά αυτόν τον τρόπο του παιχνιδιού, που μεταξύ μας ταιριάζει και με το σύγχρονο μπάσκετ.
Η μετάβαση πάντως σε μια ομάδα που είχε απόλυτη ανάγκη τον Όσμαν, σε μια ομάδα η οποία μπορεί να κερδίζει … και με τους υπόλοιπους παίκτες πιστώνεται τόσο στον Αντρέα Τρινκιέρι όσο και στους παίκτες του. Η επιβλητική τους νίκη στο θεσσαλονικιώτικο ντέρμπι ήταν το επιστέγασμα της δικής τους προσπάθειας, την οποία, βεβαίως, συνεχίζουν. Η χρονιά δεν τελειώνει με ένα ντέρμπι. Αλίμονο…