ΠΑΟΚ – Άρης: Οι αιώνιοι… πατερούληδες του μπάσκετ

Ο ΠΑΟΚ και ο Άρης βγάζουν βόλτα το ρετρό της ιστορίας τους και ο Βασίλης Σκουντής κατεβάζει από το ράφι στιγμές που έχουν μείνει ανεξίτηλα χαραγμένες στη συλλογική μνήμη και στην ποπ κουλτούρα του ελληνικού μπάσκετ.
Ούτε παραγγελιά να το κάναμε αυτό το ντέρμπι, τέτοια μέρα…
Τυγχάνει, λοιπόν, ο ΠΑΟΚ και ο Άρης να ανταμώνουν αυτό το Σάββατο που εορτάζονται τα Εισόδια της Θεοτόκου και δικαιούνται αμφότεροι, αλλά και όλη πιάτσα του ελληνικού μπάσκετ να νιώθουμε πως ήρθε κι έδεσε το πράγμα.
Σύμφωνα με την Εκκλησία, η σημερινή εορτή συμβολίζει την προετοιμασία της Παναγίας για να γίνει η Μητέρα του Χριστού και -με αυτή η λογική-το σημερινό ντέρμπι μπορεί να συμβολίζει την προετοιμασία των λεγάμενων για να ξαναγίνουν (όπως συνέβαινε στο δεύτερο μισό της δεκαετία του 80 και στο πρώτο των 90ς) οι… πατερούληδες του μπάσκετ.
Οι αληθινοί “αιώνιοι αντίπαλοι”
Βεβαίως δεν είναι ίσοι κι όμοιο από πλευράς τίτλων, διότι ο Άρης υπερέχει κατά κράτος έναντι του ΠΑΟΚ, αλλά η «rivalry» τους, όπως λένε στου Χαριλάου και στην Τούμπα υπήρξε μνημειώδης.
Εκτός από μνημειώδης αυτή η αντιπαλότητα είναι και πολύ παλιά: τόσο παλιά, ώστε μπροστά τους ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός, σε ό,τι αφορά το δικό τους αλισβερίσι, να μοιάζουν με… νινιά!!!
Αυτό, διάβολε, είναι στην κυριολεξία και με μαθηματική χρονολογική ακρίβεια ο ντέρμπι των «αιωνίων»: ενώ οι Πράσινοι και οι Κόκκινοι αναμετρήθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους στις 20 Ιανουαρίου του 1946, οι Σαλονικοί τις προάλλες, ανήμερα τη γιορτή του πολιούχου τους Αγίου Δημητρίου, συμπλήρωσαν έναν αιώνα αντιπαράθεσης!
Έναν γεμάτο αιώνα, 100 χρόνια μαθές!
Ο Άρης και ο ΠΑΟΚ αναμετρήθηκαν για πρώτη φορά στα χρονικά, στις 24 Οκτωβρίου του 1926 και από εκείνη την ημέρα έχουν “γράψει” 221 ματς, στα οποία πλειοδοτεί στις νίκες ο «Αυτοκράτορας» με 118-103.
Οι δυο τους επέστρεψαν για τα καλά εφέτος κι αυτό το γεγονός είναι προφανές, αδιαμφισβήτητο, σαγηνευτικό, νοσταλγικό, αλλά και πολλά υποσχόμενο: βιώνουν αμφότεροι μια vintage κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας αφενός γαργαλάνε συναισθήματα και αναμνήσεις και αφετέρου εγείρουν αξιώσεις και γεννούν φιλοδοξίες που ήταν κλειδαμπαρωμένες στο σεντούκι των αναμνήσεων τους…
Η παλιγγενεσία το 7-0 και η Καρδίτσα
Πρόκειται λοιπόν για μια κοσμογονία και για μια αληθινή παλιγγενεσία που θα υποβληθεί το Σάββατο στην πρώτη βάσανο της στην Πυλαία και ασφαλώς έπεται συνέχεια, σίγουρα εντός, ενδεχομένως και εκτός ελληνικών συνόρων.
Σε κάθε περίπτωση το σημερινό αντάμωμα τους γεννά μια ίντριγκα και ασφαλώς ανεβάζει τη λίμπιντο ένθεν και ένθεν, με κάμποσα τεκμήρια της ιστορικότητας του παρθενικού ραντεβού τους στην εφετινή σεζόν…
- Δεδομένου ότι ο Ολυμπιακός (6-1) και ο Παναθηναϊκός (6-1) κουβαλάνε την αφαίρεση των δυο βαθμών από την περυσινή σεζόν, αυτή τη στιγμή-και μέχρι νεωτέρας-βλέπουν τις πλάτες των Σαλονικιών, με τον ΠΑΟΚ να οδηγεί την κούρσα με άπταιστη διαδρομή (7-0) και τον Άρη να ακολουθεί κατά πόδας (6-1) έχοντας στραβοπατήσει στην πρεμιέρα του στην Καρδίτσα.
- Ο ΠΑΟΚ «γράφει» την καλύτερη εκκίνηση του από τη σεζόν 1988-1989 και εφόσον νικήσει στο ντέρμπι θα ισοφαρίσει την καλύτερη επίδοση της ιστορίας του, το 8-0 της περιόδου 1983-1984!
- Ο Άρης εμφανίζει μια μουτζούρα στο δικό του ράλι, ωστόσο κατάφερε να ρίξει στο κανναβάτσο και τον Παναθηναϊκό και τον Ολυμπιακό για πρώτη φορά έπειτα από 29 χρόνια και μάλιστα φάνηκε χουβαρντάς ρίχνοντας και στους δυο κατοστάρες!
- Στον αντίποδα ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Παναθηναϊκό στον ημιτελικό του Super Cup, ενώ στον τελικό κόντεψε να σοκάρει τον Ολυμπιακό επιστρέφοντας από το -20.
Ο Τρινκιέρι, ο Σπανούλης και η κουμπαριά με τον Τσιάρα
- Ο Αντρέα Τρινκιέρι υποδέχεται ως οικοδεσπότης τον Βασίλη Σπανούλη, τον οποίο είχε κοουτσάρει το 2013, αλλά εκείνο το πρώτο αντάμωμα τους σημαδεύθηκε από τον τραυματισμό του Λαρισαίου γκαρντ και την αποτυχία της Εθνικής στο EuroBasket.
- O Βασίλης Σπανούλης θα εκπονήσει πλάνα για την αντιμετώπιση του Νίκ Καλάθη με τον οποίο υπήρξε συμπαίκτης στον Παναθηναϊκό και την Εθνική, ενώ τον έχει κοουτσάρει στη Μονακό (όπως επίσης και τον Ντονάτας Μοτιεγιούνας) και στην Εθνική (όπως επίσης τον Ναζ Μήτρου-Λονγκ, τον Νάσο Μπαζίνα, τον Μίκο Περσίδη, τον Νίκο Χουγκάζ και τον Δημήτρη Κακλαμανάκη)!
- Ο μάνατζερ του ΠΑΟΚ Γιώργος Τσιάρας θα υποδεχθεί ως αμφιτρύων τον Σπανούλη με τον οποίο είναι συμπατριώτες (Λάρισα), συνομήλικοι, κολλητοί φίλοι, κουμπάροι και συνεργάτες στην Εθνική ομάδα , ενώ πανηγύρισαν μαζί (παρέα και με τον τζένεραλ μάνατζερ του Αρη) Νίκο Ζήση την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο EuroBasket Νέων το 2002 στο Βίλνιους!
Το δεύτερο σπίτι του Χαραλαμπίδη και η ιστορία του Κάιν και του Άβελ
- Ο συνεργάτης του Σπανούλη, Κώστας Χαραλαμπίδης επιστρέφει σε ένα γήπεδο το οποίο υπήρξε το δεύτερο σπίτι του επί οκτώ συναπτά έτη, όντας παίκτης, ασίσταντ κόουτς και πρώτος προπονητής.
- Οκτώ πρόσωπα ένθεν και ένθεν ανήκουν στη συνομοταξία των συνδετικών κρίκων έχοντας βρεθεί και στις δυο όχθες του… Θερμαϊκού κόλπου: από τους μεν οικοδεσπότες ο Γιώργος Τσιάρας (παίκτης Άρη 2012-2013, 2014-2015), ο Γιώργος Φίλιος (Άρης 2022-2024, 2024-2025) και ο Νίκος Περσίδης (Άρης 2023-2024), από τους δε φιλοξενούμενους ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος (ΠΑΟΚ 2017-2018), ο Γιώργος Τανούλης (ΠΑΟΚ 2019-2020), ο Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ (ΠΑΟΚ 2020-2021), ο Βασίλης Τολιόπουλος (ΠΑΟΚ 2021-2022) και ο Κώστας Χαραλαμπίδης (παίκτης ΠΑΟΚ 2012-2016, ασίσταντ κόουτς ΠΑΟΚ 2016-2019, πρώτος προπονητής ΠΑΟΚ 2019-2020_
- Επί προσωπικού, το ντέρμπι προκαλεί οικογενειακό διχασμό, καθώς θα βρεθούν ενώπιος ενωπίω δυο αδελφοί: ο Ναζ Μήτρου-Λονγκ με τον ΠΑΟΚ και ο Ελάιζα Μήτρου-Λονγκ με τον Άρη! Σαν να λέμε Κάιν και Άβελ!!!
Ντέρμπι, λοιπόν…
Ντέρμπι κάτσε καλά!
Ντέρμπι και τα μυαλά στα κάγκελα!
Τα ντέρμπι που ανέθρεψαν μια μπασκετική γενιά και σε συνδυασμό με τον θρίαμβο της Εθνικής στο EuroBasket του 1987, άλλαξαν τον ρουν της ιστορίας του ελληνικού μπάσκετ καλλιέργησαν και σφυρηλάτησαν μια ακραιφνώς καλαθοσφαιρική κουλτούρα σε ολάκερη τη χώρα.
Επικράτησε με 14-12 τέρματα!
Η Ιστορία λοιπόν άρχισε να γράφεται πριν από έναν αιώνα τότε που -για να επικαλεστώ αυτολεξεί μια αποστροφή από το ρεπορτάζ της εφημερίδας “Μακεδονία”- “η ομάς του ΠΑΟΚ μετά από μια πεισματώδη πάλη επικράτησε με 14 τέρματα έναντι 12 του Άρεως”!
Ναι με τέρματα γινόταν εκείνη την εποχή ο λογαριασμός: τέρματα αποκαλούνταν τα καλάθια, η μπάλα λεγόταν «σφαίρα», η επίθεση μιας ομάδας αναφερόταν ως “κατεβασιά”, ενώ οι πάουερ φόργουορντ και οι σέντερ της σημερινής εποχής περιγράφονταν ως οι “σωματώδεις παίκτες των ομάδων”!
Παρεμπιπτόντως, ο ΠΑΟΚ επικράτησε σε αυτή την πρώτη πεισματώδη πάλη, πετυχαίνοντας ένα πολύ εντυπωσιακό «come back» μετά το προβάδισμα με 6-0 που είχε πάρει ο Άρης στο πρώτο ημίχρονο!
Η ορχήστρα του Παπάφειου και η ανάρμοστη στάση
Την έναρξη των αγώνων κήρυξε ο τότε Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γεώργιος Ζαρούκας, και μάλιστα στο πλαίσιο της επισημότητας και της εθιμοτυπίας οι ομάδες παρέλασαν υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής ορχήστρας του Παπάφειου Ορφανοτροφείου!
Στην πρώτη ομάδα του ΠΑΟΚ αγωνίζονταν οι Γεωργιάδης, Ανδρεάδης, Πάγκαλος, Παντερμαλής, Μακαρονόπουλος, Βλάχος, Χαλεπλιάν, Δημητρίου, Ομουρλόγλου, Τζαφέρης και Φρυδάς, ενώ το ρόστερ του Άρη που παρά την ήττα του αναδείχθηκε πρωταθλητής Θεσσαλονίκης αποτελούσαν οι Μισκετζιάν, Κουταζιάν, Στεφόπουλος, Λιάν, Αχιλλέως, Τζαμτκιάν, Ναχαμπετιαν, Εξουζιάν και Φέτσης.
Από τον πρώτο ντέρμπι στα χρονικά των δύο ομάδων, δεν έλειψαν, οι εντάσεις και τα επεισόδια!
Λίγες ημέρες αργότερα η ΧΑΝΘ που είχε την ευθύνη της διοργάνωσης αποφάσισε να τιμωρήσει τον αρχηγό του ΠΑΟΚ, Ομουρλόγλου, διότι, όπως τονίζεται στη σχετική ανακοίνωση, “αυτός και η ομάδα του επέδειξαν ανάρμοστη και αντιαθλητική στάση εναντίον της ΧΑΝΘ και της ομάδας του Άρεως, μετά τη λήξη του αγώνα της παρελθούσης Κυριακής”.
Το πρελούδιο στο Καλλιμάρμαρο
Τριάντα δυο χρόνια αργότερα, στο Καλλιμάρμαρο Στάδιο της Αθήνας διεξήχθη ένα από τα πιο συναρπαστικά και μνημειώδη ντέρμπι ανάμεσα στις δυο ομάδες.
Το ημερολόγιο έγραφε 6 Ιουλίου του 1958, όταν ο Άρης νίκησε τον ΠΑΟΚ με 44-43, αλλά στο θρόνο ανέβηκε η ΑΕΚ, η οποία στην τελευταία αγωνιστική επιβλήθηκε του Πανελληνίου που είχε κατακτήσει τους τρεις από τους προηγούμενους τέσσερις τίτλους με 67-54.
Η “χρυσή πεντάδα” του συλλόγου των Ολυμπιονικών βρισκόταν πλέον στην αρχή της παρακμής της και νέες δυνάμεις προσπαθούσαν να σφετεριστούν την εξουσία της…
Ο διπλός ρόλος του Πεταλίδη
Στον Άρη που κατέλαβε τη δεύτερη θέση πίσω από την ΑΕΚ, αγωνίζονταν ο Ανέστης Πεταλίδης, που εκτελούσε και χρέη προπονητή, ο Στέργιος Γούσιος, ο Στέργιος Μπουσβάρος, ο Nίκος Αμαραντίδης, ο Κώστας Διονυσόπουλος (ο οποίος στα μέσα της δεκαετίας του ’90 άφησε την τελευταία του πνοή στον πάγκο μιας ομάδας του Ηρακλείου Κρήτης), ο Γιώργος Καραμήτσος, ο Αντώνης Κωνσταντάρας, ο (διαπρεπής καρδιοχειρουργός) Χρήστος Λόλας, ο Νίκος Μακρής, ο Θόδωρος Μπαλλίδης, ο (μετέπειτα πρόεδρος του συλλόγου) Μανώλης Παπαδάκης, ο Πέτρος Πετράκης (ο οποίος έμελλε να αναδειχθεί Κυπελλούχος Ευρώπης με την ΑΕΚ, το 1968), ο Κώστας Σκυφαλίδης, ο Παναγιώτης Σπιλιάκος, ο (πρώτος Ελληνας παίκτης που αγωνίστηκε σε ομάδα του εξωτερικού, Βαρέζε, μαζί με τον Φαίδωνα Ματθαίου) Αντώνης Φλόκας και ο κατοπινός διεθνής διαιτητής Δημήτρης Φουρουντζόπουλος.
Οικονόμου, ο πρώτος δίμετρος παίκτης
Ο ΠΑΟΚ, ο οποίος τερμάτισε τέταρτος (πίσω από ΑΕΚ, Άρη, Πανελλήνιο και μπροστά από Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό, ΧΑΝΘ) είχε στη διάθεσή του μια πολύ αξιόμαχη ομάδα που έμελλε να στεφθεί πρωταθλήτρια Ελλάδος την επόμενη χρονιά: Μίμης Δαπόντες, (ο επί σειρά… δεκαετιών ομοσπονδιακός προπονητής) Ορέστης Αγγελίδης, (ο πρώτος δίμετρος παίκτης στην Ελλάδα) Γιώργος Οικονόμου, που νοσταλγεί εκείνες τις εποχές πίνοντας κάθε πρωί τον καφέ του μαζί με τη μπασκετική ομήγυρη στο “Oval”, Θανάσης Στάλιος, Γιώργος Θεοδωρίδης, (ο μετέπειτα έφορος της Εθνικής ομάδας ανδρών) Αστέριος Αστεριάδης, (ο επί σειρά ετών πρόεδρος της ΕΚΑΣΘ) Ηράκλειος Κλάγκας, Κώστας Κόκκος, Νίκος Δανός, Γιώργος Στεργίου, Μανώλης Λαμπρίδης, Γιώργος Τσοπάνογλου και Αναστάσιος Κωνσταντινίδης.
Η τελική φάση του πρωταθλήματος της περιόδου 1957-58 αποτέλεσε το πρελούδιο της επόμενης χρονιάς και κατέδειξε την άνοδο των ομάδων της Θεσσαλονίκης, που αποτελούσαν την… αντιπολίτευση στην κυβέρνηση των Αθηνών!
Ο ΠΑΟΚ δεν είχε στεφθεί ποτέ έως τότε πρωταθλητής, ενώ οι τίτλοι του Ηρακλή (στο πρώτο πρωτάθλημα, σεζόν 1927-28) και του Άρη (1929-30), ανάγονταν στην προπολεμική περίοδο και προφανώς είχαν αραχνιάσει…
Ο κανόνας των 30 δευτερολέπτων
Αυτό που δεν συνέβη το 1958 έμελλε να εκπληρωθεί ως απωθημένο έναν χρόνο αργότερα και μάλιστα εντός έδρας: στη Θεσσαλονίκη, όχι βεβαίως στο Αλεξάνδρειο, που δεν υπήρχε ακόμη, αλλά στο ιστορικό ανοικτό γήπεδο της Χ.Α.Ν.Θ.
Η τελική φάση εκείνου του Πρωταθλήματος στο οποίο εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στα χρονικά του ελληνικού μπάσκετ ο κανόνας των 30 δευτερολέπτων στην επίθεση, εξελίχθηκε σε θρίλερ και ταυτόχρονα σε γόρδιο δεσμό, που λύθηκε με μπαράζ!
Μετά τις επτά αγωνιστικές (σε σύστημα pool), ισοβάθμησαν στην πρώτη θέση με 4 νίκες- 2 ήττες, ο ΠΑΟΚ, ο Άρης και ο Σπόρτιγκ, ενώ ακολούθησαν ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο Ηρακλής και ο Εθνικός Αθηνών…
Μέσα στον Αυγουστιάτικο καύσωνα, ο ΠΑΟΚ ανέβηκε στο θρόνο για πρώτη φορά στην ιστορία του, ενώ θα χρειαζόταν να περιμένει άλλα 33 χρόνια για να γευθεί το νέκταρ αυτού του θριάμβου (1991-92).
Στις 7 Αυγούστου ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Σπόρτιγκ με 59-56, την επόμενη μέρα ο Άρης επιβλήθηκε του Σπόρτιγκ με 66-58 και στις 9 του μηνός έγινε ο τελικός των τελικών, στον οποίο ο ΠΑΟΚ επικράτησε του Αρη με 66-58 (μετά το 60-57 στην πρώτη φάση) και έκανε τον γύρο του θριάμβου.
Ο ΠΑΟΚ εκείνης της σεζόν στηριζόταν στην τριάδα Θεοδωρίδης -Στάλιος -Οικονόμου, που αποδείχτηκε ακαταμάχητη και κυριάρχησε όχι μονάχα στο τερέν, αλλά και στο σανίδι!
Το καλοκαίρι, η καταχνιά και τα… καντήλια του Κουν
Στο θεατρικό σανίδι, εννοώ, διότι ταυτόχρονα με τους αγώνες του Πρωταθλήματος μπάσκετ, στο παρακείμενο θέατρο του πάρκου, ο θίασος του Κάρολου Κουν ανέβαζε την παράσταση «Καλοκαίρι και Καταχνιά» του Τενεσί Γουίλιαμς.
Αυτός ο περίεργος συγκερασμός οδήγησε σε κωμικοτραγικές σκηνές, καθώς τα συνθήματα και οι ιαχές των θεατών μπερδεύονταν με τους διαλόγους των ηθοποιών, με αποτέλεσμα ο Κουν να φτάνει στα όρια της παράνοιας και να κατεβάζει καντήλια!
Σε ένα έντυπο της εποχής διασώζεται ένα κείμενο-καθρέφτης της εποχής, όπως το έγραψε ο παλαίμαχος αθλητικός συντάκτης (και επίσης θεατρικός συγγραφέας) Ευάγγελος Φουντουκίδης.
Ιδού ένα απόσπασμα που μάλιστα διαθέτει και πολύ ευτράπελο ύφος:
Τα ντέρμπι στο τάβλι με έπαθλο… τσιγάρα!
“Η αγωνιστική ημέρα του πρωταθλήματος δεν άρχιζε ουσιαστικά το απόγευμα, αλλά το πρωί με τις αναμετρήσεις των διαιτητών στο τάβλι! Το έπαθλον δεν ήτο κανένα κύπελλον, ούτε κανένα μετάλλιον. Ήτο ένα ευτελές πακέτο τσιγάρα! Η ιστορία ενός δε των πλέον γνωστών διαιτητών του κέντρου, που εξασφάλισε όλα τα τσιγάρα όλων των άλλων είναι γνωστή. Ονόματα δεν είναι ανάγκη να αναγραφούν πάλι. Είναι γεγονός πάντως ότι στο τέλος γινόταν “ουρά”, διά το ποιος θα πρωτοπαίξει μαζί του και ότι πλην των διαιτητών ανακατεύθησαν και παράγοντες (τζάμπα τσιγάρα ήσαν αυτά! Ένας μάλιστα έπαθε την μεγαλύτερη ζημιά που μπορούσε να φαντασθεί κανείς (σαν να μην τον έφταναν οι ήττες της ομάδος του). Έχασε. Ήτο η μεγαλύτερη έκπληξις του… πρωταθλήματος, που επεσκίασε προκαταβολικά την ήττα του ΠΑΟΚ από τον Ηρακλή”.
Μετά από εννέα χρόνια στις δύο ομάδες έλαχε ο κλήρος να εγκαινιάσουν το νεότευκτο Αλεξάνδρειο Μέλαθρο!
Τα έργα ολοκληρώθηκαν στις αρχές του 1967 και στις 5 Φεβρουαρίου του 1967 το “Παλέ ντε σπορ” φιλοξένησε το πρώτο ντέρμπι της πόλης, στο οποίο επιβλήθηκε ο Άρης με 69-59, προεξάρχοντος του “Ξανθού”!
Οι σκόρερς σε αυτόν τον ιστορικό αγώνα τον οποίο διαιτήτευσαν οι Λάλος-Ταλιαδώρος: Ιωαννίδης 26, Ροδόπουλος 15, Μπουσβάρος 13, Παρίσης 6, Αντωνακόπουλος 5, Τσιτουρας 4 (Αρης, κόουτς Πεταλίδης)- Οικονόμου 19, Μπούσιος 18, Δούκας 10, Ανδρεάδης 4, Παπαχρήστου 4, Γέσιος 4 (ΠΑΟΚ, κόουτς Αγγελίδης)
Ο Πίξι και τα Marlboro!
Στο ντεμπούτο του Σλόμπονταν (Λευτέρη) Σούμποτιτς στο ντέρμπι, το 1986 οι οπαδοί του ΠΑΟΚ τον υποδέχτηκαν με σκωπτικές εκφράσεις κι ενώ κρατούσαν στα χέρια τους πακέτα τσιγάρων Μarlboro.
O “Πίξι” εξεπλάγη και την ώρα της προθέρμανσης ρώτησε τον Γιώργο Δοξάκη “μα γιατί μου κουνάνε τα τσιγάρα;”.
Ο συμπαίκτης του φρόντισε να του λύσει την απορία με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο: “Επειδή είσαι Γιουγκοσλάβος και οι Γιουγκοσλάβοι καπνίζουν σαν φουγάρα”!
Οι μπουνιές του Νικ με τον Μπάνε
Στις 8 Μαΐου του 1991, στον επίλογο του τελευταίου αγώνα της συγκλονιστικής σειράς των τελικών των playoffs, το παρκέ του Αλεξάνδρειου μετατράπηκε σε πυγμαχική αρένα.
Ο Άρης είχε κάβα το 2-0 από την κανονική περίοδο, ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε σε 2-2 και οι «κίτρινοι» απάντησαν με δυο νίκες που κρίθηκαν στην εκπνοή από τα buzzer beaters του Παναγιώτη Γιαννάκη και του Μπραντ Σέλερς.
Στο τέταρτο ματς ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με 80-74 εβδομήντα δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη, αλλά ο Άρης πέτυχε ένα σερί 7-0 και νίκησε με 81-80, μετά τη λάθος πάσα του Παναγιώτη Φασούλα (εξού και το σκωπτικό σύνθημα «Φασούλα, Φασούλα, δώσε μια πασούλα») και το καλάθι του Σέλερς.
Στο τέλος του αγώνα ο Νίκος Γκάλης πήρε την μπάλα του αγώνα και άρχισε να τη στροβιλίζει πάνω στο δάχτυλο του, κίνηση που για τους ΠΑΟΚτσήδες αποτέλεσε casus belli!
Ξαφνικά ο Μπάνε Πρέλεβιτς φεύγει από τον πάγκο της ομάδας του, ορμάει στον αρχηγό του Άρη και το γήπεδο μετατρέπεται σε ρινγκ.
Εντέλει η ο καυγάς έλαβε τέλος όταν επενέβησαν οι (αναγκαίοι σε τέτοιες περιπτώσεις) «ψυχραιμότεροι», αλλά οι δυο παίκτες οι οποίοι -σύμφωνα με τον αστικό μύθο της εποχής-είχαν βάλει ένα μεγάλο στοίχημα- δεν γλίτωσαν την τιμωρία αποκλεισμού τριών αγωνιστικών στην επόμενη σεζόν.
Το 80-0 του Άρη, ο Βεζυρτζής και η «αυτοκρατορία» του ΠΑΟΚ
Στις 5 Νοεμβρίου του 1988 ο ΠΑΟΚ νίκησε με 81-78 και διέκοψε το μυθικό σερί 80-0, που έτρεχε ο Άρης σε εντός και εκτός έδρας αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος, από τις 2 Μαρτίου του 1985, όταν σε αγώνα εξ επαναλήψεως, λόγω παράβασης κανονισμών (την οποία αναγνώρισε ο διαιτητής Ανδρέας Τσαγκαμίλης) είχε ηττηθεί από τον Πανιώνιο στην παράταση.
Κατά μία διαβολική σύμπτωση το σερί άρχισε στις 6 Μαρτίου του 1985, κόντρα στον ΠΑΟΚ με σκορ 76-75 και τελείωσε με τον ίδιο αντίπαλο, στο ίδιο γήπεδο!
Στη λήξη του αγώνα της 5ης Νοεμβρίου του ’88, αστόχησε σε σουτ τριών πόντων ο Γιώργος Δοξάκης και πέντε λεπτά αργότερα έξω από τα αποδυτήρια ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ Νίκος Βεζυρτζής δήλωσε έμπλεος υπερηφάνειας: “Κηρύσσω την έναρξη της αυτοκρατορίας του ΠΑΟΚ”!
Κάποιος δημοσιογράφος αντέτεινε, “Μα πρόεδρε, σήμερα δεν έπαιζε ο Γιαννάκης” (ΣΣ: απείχε ακόμη λόγω οικονομικών διαφορών), αλλά αυτός το βιολί του: “Ποιος Γιαννάκης, μου λέτε και ποιος Κωστάκης”!
Την ίδια στιγμή ο Παναγιώτης Φασούλας μέσα στην εξαλλοσύνη του αναζητούσε στην εξέδρα τον πατέρα του και του ζητούσε να φέρει ένα μπουκάλι ουίσκι, ατάκα που έγινε βασικός τίτλος στο πρώτο τεύχος του περιοδικού «Τρίποντο», το οποίο κυκλοφόρησε την επόμενη Τρίτη (8 Νοεμβρίου 1988)!
Τα… χαμένα δελτία και το καλάθι του Πολίτη
Στις 8 Φεβρουαρίου του 1979 ο ΠΑΟΚ αναδείχθηκε νικητής στα χαρτιά με σκορ (όχι 20-0, όπως καθιερώθηκε αργότερα, αλλά) 2-0.
Ο λόγος του μηδενισμού;
Οι Αρειανοί όλως περιέργως απώλεσαν τα δελτία των παικτών, με αποτέλεσμα να αναπτυχθούν και να κυκλοφορήσουν στην πιάτσα πολλές και διάφορες θεωρίες συνωμοσίας για το πώς, το πού, το πότε και το ποιος φταίει για τη μεγάλη γκάφα.
Εκείνη την εποχή ίσχυε ένας περίπλοκος κανονισμός για να κατακυρωθεί το ματς υπέρ μιας ομάδας και εις βάρος της μηδενιζόμενης: βάσει αυτού, λοιπόν, έγινε το τζάμπολ και μάλιστα μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες (καθώς οι παίκτες του Άρη ήταν επηρεασμένοι από το σοκ) και στη συνέχεια πέτυχε το απαραίτητο για τυπικούς λόγους καλάθι, ο αρχηγός του ΠΑΟΚ Γιάννης Πολίτης.
Τα… τσίσα του Μιούρσεπ και του Αγγελίδη
Πριν από 27 χρόνια άλλο ένα ντέρμπι κρίθηκε όχι μόνο στα χαρτιά, αλλά και στα δικαστήρια. Την παραμονή του αγώνα (των playoffs) της 15ης Μαΐου του 1999 η ΕΟΚ ενημέρωσε τον Άρη ότι σε έλεγχο ντόπινγκ βρέθηκαν θετικά τα δείγματα του Μάρτιν Μιούρσεπ και του Ντίνου Αγγελίδη!
Εν αναμονή της ανακοίνωσης του αποτελέσματος του δευτέρου δείγματος ο Αρης (με τη σύμφωνη γνώμη του τότε ιδιοκτήτη της ΚΑΕ Δημήτρη Κοντομηνά) ρισκάρισε χρησιμοποιώντας τους δυο παίκτες, νίκησε με 75-64 και ισοφάρισε τη σειρά σε 1-1, αλλά εντέλει μηδενίστηκε και ο ΠΑΟΚ πήρε τη νίκη στα χαρτιά, επικράτησε και στον τρίτο αγώνα, προκρίθηκε στην επόμενη φάση και ταυτόχρονα στην Ευρωλίγκα της επόμενης σεζόν.
Η προσφυγή του Άρη κατά της πρωτόδικης απόφασης μηδενισμού απορρίφθηκε από το ΑΣΕΑΔ.
Δουβής: «Μας συγχωρείτε, διακοπή»!
Υπάρχει βεβαίως και ένα ματς που ναι μεν άρχισε, αλλά δεν τελείωσε ποτέ: εκείνο της 22ας Μαρτίου του 1986, στο πλαίσιο της 22ης αγωνιστικής, που διεκόπη από τον Σταύρο Δουβή στο 33ο λεπτό κι ενώ ο Άρης προηγείτο με 83-69.
Ο διεθνής διαιτητής έλαβε αυτή την απόφαση εξαιτίας των υβριστικών (εις βάρος του) συνθημάτων και της ρίψης κερμάτων από τους οπαδούς του ΠΑΟΚ.
Πριν από μερικές μέρες ο διεθνής διαιτητής είχε διατάξει την εκκένωση του γηπέδου της Πάτρας, μόλις 54 δευτερόλεπτα πριν από τη λήξη του αγώνα Απόλλωνα-Ιωνικός Νικαίας (106-88) και ήγειρε την ίδια αξίωση και στο Αλεξάνδρειο, ώστε να επιστρέψει στον αγωνιστικό χώρο για να συνεχισθεί το ματς.
Οι οπαδοί του ΠΑΟΚ δεν συνεμορφώθησαν προς τας υποδείξεις και ο Δουβής διέκοψε τον αγώνα οριστικά και αμετάκλητα, με αποτέλεσμα τον μηδενισμό (με σκορ 2-0) και την αφαίρεση δύο βαθμών από τον “Δικέφαλο του Βορρά”.
Το “box and one”, οι κόρνες, τα γενέθλια και το ντισκαλιφιέ
Την περίοδο 1982-83 έτυχε και οι δύο αγώνες μεταξύ των δύο ομάδων να διεξαχθούν, λόγω τιμωρίας, στο ουδέτερο γήπεδο της Λάρισας.
Στον πρώτο γύρο ο ΠΑΟΚ με προπονητή τον Θόδωρο Ροδόπουλο, ο οποίος είχε πάρει το κολάι του Νίκου Γκάλη με τις σύνθετες άμυνες “box and one” και “diamond and one” (ο Δημήτρης Καλπάκης ή ο Χρήστος Κωνσταντινίδης πάνω στον Νικ και οι υπόλοιποι τέσσερις σε ζώνη με διάταξη τετραγώνου ή ρόμβου) συνέτριψε τον «αιώνιο αντίπαλο» του με 96-69.
Το ματς του δευτέρου γύρου θα έκρινε τον πρωταθλητή, αλλά εκείνη την εποχή οι οργανωμένοι οπαδοί του Άρη βρίσκονταν σε κόντρα με τη διοίκηση και απείχαν από τα κοινά και τα δρώμενα.
Την παραμονή του ντέρμπι, ο Γιάννης Ιωαννίδης και ο (νεαρός παράγοντας) Ηλίας Πόππης επισκέφθηκαν τους συνδεσμίτες της “Θύρας 3” για να τους μεταπείσουν να ενισχύουν την ομάδα.
“Ελάτε μόνο για τα παιδιά και για εμένα που έχω τα γενέθλια μου” παρακάλεσε ο πολυμήχανος “Ξανθός”, ο οποίος όντως την ημέρα του αγώνα (26 Φεβρουαρίου) έκλεινε 38 χρόνια του.
Παρ’ όλα αυτά οπαδοί στύλωσαν τα ποδάρια και στο κλειστό γήπεδο του Αλκαζάρ βρέθηκαν 3.000 ΠΑΟΚτσήδες και μόνο 150 Αρειανοί που όμως έκαναν μεγάλο σαματά, χάρη στις κόρνες που κουβάλησε ο φροντιστής Μάκης Νάτσης (ο “Μπαρού”) μέσα σε ένα χάρτινο κιβώτιο, μαζί με τις τσάντες της ομάδας!
Εντέλει ο Άρης νίκησε με 77-69 (και έκανε το μεγάλο βήμα για την κατάκτηση του τίτλου) σε ένα ματς του οποίου η ένταση κορυφώθηκε στα πρώτα λεπτά, όταν ο Σταύρος Δουβής απέβαλε με ντισκαλιφιέ τον (επί σειρά ετών αρχηγό του Άρη, αλλά τότε) παίκτη του ΠΑΟΚ Βαγγέλη Αλεξανδρή.
Η “Αποστολή στη Νικαράγουα” και το σοκ με τα κουρεμένα κεφάλια
Ο τελικός Κυπέλλου της 18ης Απριλίου του 1984 στο Αλεξάνδρειο στον οποίο ο ΠΑΟΚ επιβλήθηκε του Αρη με 74-70 σημαδεύθηκε από ένα πρωτόγνωρο και σοκαριστικό θέμα και έμεινε στην Ιστορία με μια μοναδική κωδική ονομασία…
Ο αγώνας των κεκαρμένων κεφαλών!
Την παραμονή του τελικού ο Φαίδων Ματθαίου που βρισκόταν τότε στον πάγκο του ΠΑΟΚ πήρε όλη την ομάδα και πήγαν στο σινεμά για να παρακολουθήσουν την ταινία “Αποστολή στη Νικαράγουα”, αλλά οι εκπλήξεις του δεν σταμάτησαν εκεί…
Το επόμενο πρωινό εμφανίστηκαν στο ξενοδοχείο στο Πανόραμα, όπου είχε καταλύσει η αποστολή, δυο… Αρειανοί μπαρμπέρηδες, ο Φώτης και ο Βασίλης που είχαν κουρείο κοντά στον Λευκό Πύργο για να εκτελέσουν μια διατεταγμένη υπηρεσία…
“Να τους κουρέψουν όλους… λουξ”, όπως έλεγε ο Ματθαίου!
Ο “Πατριάρχης” είχε αρχίσει από τις προηγούμενες μέρες το μπίρι μπίρι με το έθιμο που υπάρχει στα κολλέγια και αφορά το κούρεμα των παικτών πριν από τους αγώνες του Final 4 και ο πρώτος ο οποίος ενθουσιάσθηκε από αυτή την ιδέα ήταν ο Παναγιώτης Φασούλας.
Κουβέντα στην κουβέντα, ο ένας έπειθε τον άλλον και εντέλει μπήκαν στο τρυπάκι και οι… αντιφρονούντες: ο Μάνθος Κατσούλης που καμάρωνε για την κώμη του και ο Νίκος Σταυρόπουλος ο οποίος πηγαινοερχόταν από δωμάτιο σε δωμάτιο για να αποφύγει το μοιραίο!
“Μοιάζαμε σαν φυλακισμένοι και μάλιστα όταν μπήκαμε στο γήπεδο, δεν μας αναγνώριζαν οι φίλαθλοι” είχε πει τότε ο Κατσούλης και πλάκα πλάκα το κούρεμα δούλεψε!
Η νίκη στο Τελ Αβίβ και το λάθος του Ιωαννίδη
Ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Άρη με 69-62 στον αγώνα του πρώτου γύρου της σεζόν 1983-84 σε έναν αγώνα που στοίχειωνε τον Ιωαννίδη σε όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Το ματς αυτό διεξήχθη το Σάββατο, ενώ την Πέμπτη το βράδυ οι «Κίτρινοι» είχαν παίξει ένα από τα καλύτερα ματς της ευρωπαϊκής ιστορίας τους στο «Γιαντ Ελιάου», όπου νίκησαν τη Μακαμπί με 76-75, διεκδικώντας μέχρις εσχάτων την πρόκριση στους “6” του Κυπέλλου Πρωταθλητριών.
Οι Ισραηλινοί είχαν νικήσει στον πρώτο αγώνα, στο Αλεξάνδρειο με 68-62, αλλά οι Αρειανοί δεν το ‘βαλαν κάτω, κυνήγησαν το θαύμα του +7 και εντέλει τους έμεινε η ικανοποίηση για τη νίκη γοήτρου, που ήταν μόλις η δεύτερη εντός έδρας ήττα της Μακαμπί στα τελευταία επτά χρόνια.
Σαράντα ώρες αργότερα ο Άρης γνώριζε την ήττα από τον βιωματικό αντίπαλό του με 69-62, με τον “Ξανθό” να δηλώνει -σε μια από τις σπάνιες φορές στις οποίες παραδέχτηκε το λάθος του- ότι “ο μόνος κι ο αποκλειστικός υπεύθυνος για την ήττα είμαι εγώ, διότι άφησα την ομάδα μου να σκοτωθεί σε έναν μάταιο αγώνα και δεν είχαμε δυνάμεις να παίξουμε με τον ΠΑΟΚ”.
Το σπρέι, οι μισές δουλειές και τα πέντε τρίποντα του Γκάλη
Στις 31 Ιανουαρίου του 1987 ο Άρης νίκησε τον ΠΑΟΚ με 86-77 χάρη στις… τεχνητές αναπνοές, που τού έδωσε ο Νίκος Γκάλης, όχι με λέι απ ή τζαμπ σουτ από τα 4-5 μέτρα, αλλά με τρίποντα!
Εκείνο το βράδυ ο “Γκάνγκστερ” σημείωσε 35 πόντους σουτάροντας 5 στα 6 τρίποντα, μάλιστα τρία από αυτά τα έβαλε στον αιφνιδιασμό!
Στο τέλος του αγώνα κι αφού, όπως συνήθιζε ο Γιάννης Ιωαννίδης τα ‘βαλε με τους διαιτητές, είπε το εξής: “Κανονικά έπρεπε να χάσουμε, αλλά οι ΠΑΟΚτσήδες κάνουν μισές δουλειές! Αντί να αφήσουν το θηρίο να κοιμάται, μας τσίγκλησαν τον εγωισμό πηγαίνοντας πήγαν εκεί που είχαμε παρκάρει τα αυτοκίνητα μας και βάφοντας τα με σπρέι. Θα χάναμε, γιατί δεν είμαστε σε καλή κατάσταση, αλλά τσατιστήκαμε και τους νικήσαμε”!
Το μπέρδεμα στο τάιμ άουτ και το βηματάκι του Μπάνε
Τη σεζόν 1991-92 ο ΠΑΟΚ νίκησε τρεις φορές τον Άρη και μετά τον (μονό) τελικό με τον Ολυμπιακό στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στέφθηκε πρωταθλητής για πρώτη φορά μετά το 1959!
Στο συγκλονιστικότερο, αλλά και θεαματικότερο από τα μεταξύ τους ματς, ο “Δικέφαλος του Βορρά επικράτησε στην παράταση με 99-96 δια χειρός Πρέλεβιτς.
Ο Μπάνε πέτυχε ένα μνημειώδες (και καθοριστικό) τρίποντο, σε μια φάση στην οποία φάνηκε να κάνει ένα βήμα παραπάνω, αλλά το καλάθι νομιμοποιήθηκε από τον Κώστα Ρήγα και μάλιστα με πλήρη τεκμηρίωση…
“Είναι αυτό το βηματάκι, που κάνουν οι Σέρβοι και επιτρέπεται και στο ΝΒΑ”!
Η ιστορία έχει και μπόλικο παρασκήνιο, διότι στο τάιμ άουτ που προηγήθηκε ο Ντούσαν Ιβκοβιτς ζήτησε να αναλάβει την επίθεση ο Νίκος Μπουντούρης, ο (συνεργάτης του) Σάκης Λάιος μπερδεύτηκε στη μετάφραση, οι παίκτες επέστρεψαν στο παρκέ εν συγχύσει για το ποιος θα σουτάρει και ο Μπάνε αποφάσισε να κόψει τον γόρδιο δεσμό μόνος του…
Πήρε την μπάλα, την μπουμπούνισε και ξα του!