Παναθηναϊκός – Βαλένθια: Η δουλειά θέλει στιλέτο και όχι… μπισκότο

Δυο βράδια στη Βαλένθια το μπασκετικό εορτολόγιο έγραφε πως ήταν η μέρα του… Αγίου Νάιτζελ, μα απόψε –στην επέτειο των 19 ετών από τον θρίαμβο επί της ΤΣΣΚΑ Μόσχας στον τελικό του Final 4 του 2007 στο ίδιο γήπεδο- του λεγάμενου δεν τού τρίτωσε το καλό…

Δεν γιόρτασε μήτε και ο Νίκος Ρογκαβόπουλος ο οποίος δεν κιότεψε και επωμίσθηκε την ευθύνη των δυο τελευταίων σουτ που ιδανικά θα επέφεραν την λύτρωση του Παναθηναϊκού και θα ενίσχυαν έτι περαιτέρω τον συγκλονιστικά καρμικό χαρακτήρα αυτής της σειράς.

Σε αυτό το ψυχεδελικό φινάλε -και ενώ είχαν επιστρέψει σε απόσταση μιας ανάσας και μιας κατοχής από το -19 και έτειναν να σοκάρουν τη Βαλένθια- οι Πράσινοι εκτέλεσαν έξι σουτ, αλλά σε κανένα από δαύτα δεν βρήκαν στόχο.

Μηδέν στα έξι, λέμε!

Το Έγκλημα και η Τιμωρία

Το αποτέλεσμα ήταν όπως το περιέγραψε σε ένα από τα αριστουργήματα του ο Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, τουτέστιν “Έγκλημα και Τιμωρία”!

Όντως οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης εγκλημάτησαν και τιμωρήθηκαν παραδειγματικά, με αποτέλεσμα να συρθούν σε τέταρτο αγώνα, με όσο ρίσκο ενέχει αυτή η εξέλιξη : δεν εννοώ τα έξι απανωτά άστοχα σουτ στον επίλογο της αναμέτρησης, αλλά τα όσα διέπραξαν ή αμέλησαν να διαπράξουν στα πρώτα 34 λεπτά και στις δυο άκρες του γηπέδου.

Το σοβαρότερο και πιο αξιόμεμπτο έγκλημα του Παναθηναϊκού είχε να κάνει με το γεγονός ότι –λες και ήταν εντελώς απροετοίμαστος και παντελώς αδιάβαστος άφησε τη Βαλένθια να βρεθεί από την πρώτη στιγμή στη ρουτίνα της και να παίξει αυτό το μπάσκετ που ξέρει και της αρέσει.

Αφύλακτη διάβαση η άμυνα

Και μόνο το γεγονός ότι στη λήξη του πρώτου ημιχρόνου (39-52) οι τετράκις νικητές του EuroCup είχαν σκοράρει 19 πόντους στον αιφνιδιασμό (έναντι μόλις δυο των γηπεδούχων) φτάνει και περισσεύει για να καταδείξει το μέγεθος του προβλήματος: προφανώς το αμυντικό transition αποτελούσε το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα τους και όχι η επίθεση, όπως σχολίασε στην ανάπαυλα ο Εργκίν Αταμάν.

Από τη στιγμή που οι φιλοξενούμενοι βρέθηκαν στη ζώνη άνεση τους και σκόραραν γρήγορα, ανενόχλητοι και κατά το δοκούν, ο Παναθηναϊκός βρέθηκε στην κατάσταση του «μη περαιτέρω» και έπρεπε να κυνηγήσει χίμαιρες για να αναποδογυρίσει το σκηνικό: τις πρόφτασε και τις ακούμπησε αυτές τις χίμαιρες, αλλά του γλίστρησαν ξανά και μεθαύριο θα κληθεί να ολοκληρώσει τη δουλειά που άφησε ημιτελή απόψε.

Όλα του γάμου δύσκολα…

Πέρα από την κινηματογραφική ταχύτητα με την οποία ξεδίπλωνε τις επιθέσεις της η Βαλένθια (στοιχείο το οποίο αποτελεί τον θυρεό της και προσδιορίζει τη φυσιογνωμία της), ο Παναθηναϊκός βρέθηκε μπροστά και σε άλλα προβλήματα: την υστέρηση του στα ριμπάουντ, τις δεύτερες ευκαιρίες που χάριζε αφειδώς, το κακό ratio του (με εννέα ασίστ και 11 λάθη στο πρώτο ημίχρονο, έναντι 16-4 των φιλοξενούμενων), την αδυναμία του να παγιώσει ένα τέμπο που θα τον βόλευε και το γεγονός ότι εξετέθη μπόλικες φορές στα mismatches που γεννούσε η επιλογή του να παίξει με αλλαγές στα σκριν.

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα η Βαλένθια βρέθηκε να προηγείται με 62-43 και me 64-45 προκαλώντας μια ζοφερή ατμόσφαιρα στο Telekom Center Athens, χώρια ο καυγάς του Εργκίν Αταμάν και του Πέδρο Μαρτίνεθ που πήραν την άγουσα προς τα αποδυτήρια.

Ο σώζων εαυτόν σωθήτω και τα μαλλιά του πνιγμένου

Δεν ξέρω εάν ο Χρήστος Σερέλης, όταν μετατοπίσθηκε, ως είθισται στην άκρη του πάγκου, εξόρυξε κάποιο μαντζούνι, αλλά σε κάθε περίπτωση, εν τη παρουσία του, άλλαξε η εικόνα του Παναθηναϊκού που έγινε πιο επιθετικός και στις δυο πλευρές του γηπέδου, ενώ την ίδια στιγμή η Βαλένθια έδειχνε μια έστω υποβόσκουσα πρόθεση να ρίξει τον ρυθμό και πάντως να συντηρήσει τη διαφορά ασφαλείας.

Με τη λογική της παροιμιώδους έκφρασης που λέει πως «ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνεται», οι Πράσινοι αγκιστρώθηκαν από τις χαίτες και τις κοτσίδες που διαθέτουν (βλέπε Λεσόρ, Φαρίντ) και ο σώζων εαυτόν σωθήτω!

Τότε λοιπόν=-και ενώ είχε αποβληθεί με πέντε φάουλ ο Κέντρικ Ναν-εμφανίσθηκαν υποδυόμενοι τον ρόλο των «από μηχανής Θεών» ο Νίκος Ρογκαβόπουλος και ο Τι Τζέι Σορτς που κόντεψαν να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα, αλλά δεν πρόκαναν.

Η αντεπίθεση από το 70-86, χάρη σε ένα επί μέρους σκορ 17-4 έφερε τον Παναθηναϊκό στο 87-90, με τη Βαλένθια να μοιάζει σαστισμένη, ου μην και πανικόβλητη, όπως μαρτύρησε και η φάση με το λάθος του Μπρανκού Μπαντιό στην παγίδα πού του έστησαν στη γωνία ο Τσέντι Όσμαν και ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις.

Τα ατζαμίδικα σουτ και οι άχρηστες σκούπες

Στο δραματικό φινάλε ο Παναθηναϊκός είχε την τύχη (έστω της ισοφάρισης και της παράτασης) στα χέρια του, μόνο που αυτά αποδείχθηκαν τρεμάμενα και πάντως ατζαμίδικα και όταν ακούσθηκε η κόρνα της λήξης, η Βαλένια αποχωρούσε από τον αγωνιστικό χώρο κραδαίνοντας το λάφυρο της νίκης και της μείωσης του σκορ της σειράς σε 2-1.

Στον αντίποδα οι σκούπες που κράδαιναν οι Πράσινοι επιστράφηκαν στην αποθήκη και οι δυο ομάδες θα ξαναβρεθούν αντιμέτωπες την Παρασκευή, στoν τέταρτο αγώνα που για μεν τους γηπεδούχους είναι το δεύτερο «match ball», για δε τους φιλοξενούμενους το δεύτερο «elimination game» και ό,τι ήθελε προκύψει…

Τρία ματς, επτά πόντοι!

Σε κάθε περίπτωση η σειρά είναι… κάτσε καλά!

Στα πρώτα τρία ματς η συνολική διαφορά φτάνει μόλις και μετά βίας, αλλά και μετά παρατάσεως τους επτά πόντους (68-67, 107-105, 87-91) με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται και να προαναγγέλλει ενόψει του τέταρτου διαδοχικού ανταμώματος τους.

Ο Παναθηναϊκός διατηρεί ακόμη το προβάδισμα, το πλεονέκτημα έδρας και τον πρώτο λόγο για την πρόκριση, αλλά –μετά και τα δυο ματς της κανονικής διάρκειας-έχει συνειδητοποιήσει αυτό που γνωρίζει καλά όλη η πιάτσα: η Βαλένθια είναι ένας κακός μπελάς που δεν τον ξεφορτώνεσαι εύκολα!

Το στιλέτο και το μπισκότο!

Απόψε οι Πράσινοι-για να δανεισθώ ένα παλιό τσιτάτο του πρώην προπονητή τους Δημήτρη Πρίφτη- εμφανίσθηκαν στο γήπεδο έχοντας στο στόμα τους όχι το στιλέτο που χρειαζόταν, αλλά το μπισκότο!

Η Βαλένθια δεν αστειεύεται χώρια που θεωρεί ότι το 0-2 την αδικούσε: αλήθεια ή ψέματα, η ουσία είναι το πέτυχε το break, κράτησε ζωντανές τις ελπίδες της και επιφυλάσσεται για την ισοφάριση και την επαναφορά της σειράς στο σπίτι της.

Σε σχέση με την ισχνή εικόνα που εξέπεμπε επί 35 λεπτά, ο Παναθηναϊκός την Παρασκευή πρέπει να το πάρει αλλιώς, για να μην βρεθεί και πάλι στην ίδια δυσάρεστη κατάσταση και να μην αναγκαστεί να ξαναγυρίσει στη Βαλένθια…

Τα πράγματα είναι απλά: οφείλει να επεκτείνει χρονικά και να μεγιστοποιήσει την καλή απόδοση του που απόψε το παρουσίασε σε περίληψη, να βάλει περισσότερους παίκτες στην εξίσωση και να σηκώσει μέσα από την άμυνα του ένα γερό ανάχωμα στο χειμαρρώδες παιχνίδι της Βαλένθια.

Τόσο απλά!