ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ

Παναθηναϊκός: Ο μούστος του Ναν και τα περσινά… γλυκά σταφύλια!

EUROKINISSI

Ο Παναθηναϊκός πέρασε καβάλα στο άλογο από το Κάουνας και ο Βασίλης Σκουντής κινείται σε περιβάλλον… αμπελώνων!

“Περσινά ξινά σταφύλια” λέει μια παροιμιώδης έκφραση την οποία ο Ζέλικο Ομπάντοβιτς φρόντισε να παραποιήσει προς όφελος του και κυρίως προς όφελος της ομάδας του…

Τα περσινά σταφύλια ήταν γλυκά και ο μούστος δεν είχε ξινίσει!!!

Προβαίνω σε αντιποίηση αρχής και παριστάνω τον… οινολόγο ή έστω τον αμπελουργό, αλλά αυτές οι παραπομπές στα κρασιά ταιριάζουν απολύτως στο σενάριο της αναμέτρησης στον… αμπελώνα του Κάουνας, απ’ όπου οι επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης απέδρασαν ανταποκρινόμενοι με συνέπεια σε μια διαδικασία του κατεπείγοντος και του μη περαιτέρω…

Είχαν προηγηθεί –υπενθυμίζω- οι δυο ήττες από την Μπαρτσελόνα και τη Βίρτους, ενώ μετά το Κάουνας έχουν να ταξιδέψουν στη Βαλένθια και στην Κωνσταντινούπολη (Μπεσίκτας) προτού υποδεχθούν τον Ολυμπιακό…

Σπεύδω τώρα να εξηγήσω τα περί σταφυλιών και μούστου…

Ο μούστος στο γνωστό πατητήρι

Τον μούστο που δεν ξίνισε τον έβγαλε ο Κέντρικ Ναν από το πατητήρι στο οποίο –στην κρισιμότερη στιγμή της αναμέτρησης- μπήκαν μαζί του ο Κώστας Σλούκας, ο Τζέριαν Γκραντ, ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και ο Ματίας Λεσόρ…

Τι κοινό έχουν αυτοί οι πέντε;

Μα φυσικά ότι έπαιζαν μαζί και πέρυσι και πρόπερσι και αντιπρόπερσι, οπότε το πάντρεμα τους από τον Ομπράντοβιτς λειτούργησε με ευεργετικό τρόπο σε ό,τι αφορά τη χημεία, την εύρυθμη λειτουργία και όλα τα συναφή…

Αυτή υπήρξε η απάντηση του Ζοτς στο μόλις δεύτερο προβάδισμα των Λιθουανών (μετά το διά χειρός Γιόνας Βαλαντσιούνας) 3-0: επέλεξε ένα σχήμα με τρεις γκαρντ, ένα ευέλικτο τεσσάρι και έναν φουνταριστό, εμπιστευόμενος μάλιστα (διότι δεν έχει τέτοια κολλήματα) δυο παίκτες οι οποίοι τον τελευταίο καιρό τελούσαν υπό καθεστώς παροπλισμού ή περιορισμένης συμμετοχής.

Τον Γκραντ και τον Ερνανγκόμεθ εννοώ, που έκαναν την (αθόρυβη) δουλειά τους στην άμυνα και απόλαυσαν κι ελόγου τους το κρεσέντο του Ναν.

Το “One… Nunn Show” με τους 14/19 πόντους

Ευρισκόμενος δια μίνα εισέτι φοράν σε φάση σεληνιασμού ο Αμερικανός σούπερ σταρ πήρε τη σκυτάλη από τον έξοχο στο πρώτο ημίχρονο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και ανάγκασε τους οικοδεσπότες να παραπατάνε και να κουτουλάνε!

Με το σκορ στο 55-54 και με το γήπεδο να κοχλάζει, ο πρώην παίκτης των Χιτ, των Λέικερς και των Γουίζαρντς έδωσε άλλη μια παράσταση τύπου «one… Nunn show»: έπιασε το σκορ στο 55-59 (μετά το καλάθι του Λεσόρ) και ήταν πού σε πονεί και πού σε σφάζει, σκοράροντας με κάθε τρόπο τους 14 από τους επόμενους 19 πόντους του Παναθηναϊκού για να το φτάσει στο 64-78.

Αποστολή εξετελέσθη, λοιπόν και τέλος καλό, όλα καλά, υπό την έννοια ότι ο Παναθηναϊκός άλωσε μια δύσκολη έδρα, παίζοντας εξίσου καλά στη μεγαλύτερη διάρκεια του ματς και στις δυο άκρες του γηπέδου: ανέκτησε τις εργοστασιακές ρυθμίσεις του στην άμυνα, σε αντίθεση με ό,τι συνέβη στην Μπολόνια εμφανίσθηκε συμπαγής στα ριμπάουντ, δεν χάρισε μπιρ παρά δεύτερες ευκαιρίες στους οικοδεσπότες, απέφυγε τα πολλά και φτηνά λάθη, διάβασε τις καταστάσεις στην επίθεση, εκμεταλλεύθηκε (όπως το πράττει με χειρουργική ακρίβεια ο Χέιζ-Ντέιβις) τα mismatches και δικαίωσε τη… νωπή δήλωση του προπονητή του που είπε χθες ότι «έχω έξυπνους ανθρώπους στην ομάδα και τους εμπιστεύομαι».

Ο Φαλ και ο Τσέκος ο… αληταράς!

Εδώ ήρθαμε, όπως λέγαμε παλιά και στο σινεμά: βασικά εδώ ξανάρθε ο Μουστάφα Φαλ, ο οποίος δεν είχε αγωνισθεί στα προηγούμενα τρία ματς και χθες όχι μόνο πήρε τα (παρά ένδεκα δευτερόλεπτα) 15 λεπτά δημοσιότητος του Αντι Γουόρχολ, αλλά εκκίνησε κιόλας ως βασικός επί τούτου…

Το «τούτο» είχε ονοματεπώνυμο και η παρουσία του εντασσόταν σε μια διατεταγμένη υπηρεσία: να περιορίσει και να σπάσει τον τσαμπουκά του Γιόνας Βαλανσιούνας, όπερ και εγένετο…

Συμβαίνουν αυτά, κάποιοι παίκτες έχουν ειδικά προστόνα και ξεχωριστές δεξιότητες και η παρουσία του Γάλλου σέντερ στο βασικό σχήμα κόλλαγε γάντι στην περίσταση για να επιβεβαιωθεί η διαχρονική αξία τέτοιων επιλογών…

Άσχετο, αλλά σχετικό: σαν αύριο (20 Νοεμβρίου) το 1994 ο Ευθύμης Κιουμουρτζόγλου έριξε στην αρένα τον Χρήστο Τσέκο για να σπρώχνει και να κρατά μακριά από τη ρακέτα τον Γκιόργκε Μουρεσάν στον αγώνα της Εθνικής με τη Ρουμανία.

Συν τοις άλλοις, την προηγούμενη χρονιά η απουσία, λόγω τραυματισμού σε τροχαίο ατύχημα, του… «αληταρά» όπως τον αποκαλούσαν σε ένα σύνθημα τους οι οπαδοί του ΠΑΟΚ θεωρείται ότι έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ήττα από την Μπενετόν Τρεβίζο στον ημιτελικό του Final 4 του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, διότι δεν υπήρχε το αντίπαλον δέος στο μαρκάρισμα του Στέφανο Ρουσκόνι.

Η σπεσιαλιτέ του Χέιζ-Ντέιβις

Κλείνω εδώ την παρένθεση της ιστορικής αναδρομής και επιστρέφω στο προκείμενο…

Αυτή τη φορά-με εξαίρεση την τρίτη περίοδο στην οποία έχασε λάδια (έχοντας μέχρι ενός σημείου 1/10 σουτ) ο Παναθηναϊκός δεν υπέφερε από αρρυθμίες και έβαλε από νωρίς το ματς σε λογαριασμό και στα δικά του μέτρα και σταθμά, προηγούμενος με διψήφιες διαφορές και με τον Χέιζ-Ντέιβις να έχει το γενικό πρόσταγμα, διαδεχόμενος τον Γκέρσον Γιαμπουσέλε που σκόραρε τους πρώτους οκτώ πόντους.

Ο ταξιδιάρης φόργουορντ του Παναθηναϊκού έχει αποδείξει πλειστάκις ότι είναι μανούλα στο να διαβάζει, να σημαδεύει και να εκμεταλλεύεται τα mismatches και να πράττει τα δέοντα στο post up, οπότε ενήργησε ως είθισται.

Τα τέσσερα… γομάρια του Ζοτς

Έχει μάλιστα ενδιαφέρον η πεντάδα που έριξε στο γήπεδο ο Ομπράντοβιτς στην έναρξη του αγώνα και την οποία απάρτιζαν ένας γκαρντ (Φρανσίσκο) και τέσσερα… γομάρια (Xέιζ-Ντέιβις, Μπόνγκα, Γιαμπουσέλε, Φαλ) που μίκρυναν το γήπεδο και έκρυψαν τον ορίζοντα στους οικοδεσπότες, με ό,τι αυτό θα συνεπαγόταν στη ροή της αναμέτρησης.

Με το σκορ στο 39-51 όμως ο Παναθηναϊκός εμφάνισε συμπτώματα παιδικών ασθενειών, «έφαγε» ένα επί μέρους σκορ 13-2 και ενώ ήταν καβάλα στο άλογο αναγκάσθηκε να αφιππεύσει και να το πάρει αλλιώς: δεν πανικοβλήθηκε όμως, ούτε έπεσε στον κατήφορο, αλλά βρήκε τη δύναμη του χαρακτήρα να ξανασταθεί όρθιος στα πόδια του, να ανακτήσει το momentum και να τελειώσει τη δουλειά όμορφα και παστρικά.

Αυτά και έπεται συνέχεια…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ