Παναθηναϊκός AKTOR: Έγκλημα και Τιμωρία – Παρασκευή και 13 (πόντοι)

Έγκλημα και τιμωρία, το δίχως άλλο… 

Έγκλημα καθοσιώσεως, αυτό διέπραξε ο Παναθηναϊκός και τιμωρήθηκε από τη Θεία Δίκη που τον βρήκε μπόσικο και τον βάρεσε στο δόξα Πατρί! 

Δεν υπάρχουν αδιανόητες ήττες στην Ευρωλίγκα και στο κάτω κάτω η ομάδα που άλωσε απόψε το Telecom Center Athens (βαδίζοντας στα χνάρια της Χάποελ Τελ Αβίβ) δεν είναι δα η πρώτη τυχούσα, αλλά κοτζάμ Μπαρτσελόνα.

Δεν έχει την πλούσια συλλογή άλλων ομάδων (σε τρόπαια της Ευρωλίγκας), αλλά διαθέτει τη φανέλα, το όνομα και απόψε απέδειξε ότι έχει και τα άντερα! 

Το +14 και το σορολόπ

Όταν ολοκληρώθηκε η τρίτη περίοδος και οι Πράσινοι προερχόμενοι από την καλύτερη φάση τους στο ματς προηγούνταν με 57-43, έδειχναν (όχι πως είχαν καθαρίσει την μπουγάδα, αλλά) ότι είχαν βάλει το ματς στις ράγες και σε λογαριασμό, αλλά τζίφος…

Αίφνης, το έριξαν στο σορολόπ και σταμάτησαν να παίζουν, επιδιδόμενοι σε μια αυτοχειρία η οποία (όπως είχα γράψει και μετά την ήττα από τη Χάποελ) επ’ ουδενί συνάδει με το δόγμα που εμφυσά και εμπεδώνει στις ομάδες του ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. 

Δεν είναι βεβαίως μάγος ο Ζοτς για να διορθώνει όλες τις κακοτεχνίες και να καμουφλάρει τα προβλήματα…

Δεν είναι μάγος επίσης για να οπλίσει το χέρι του Σιλβέν Φρανσίσκο που ανέλαβε την τελευταία επίθεση και προς γενική κατάπληξη η μπάλα του έμεινε στα χέρια!

Το… βουντού στον Ρόμπινσον

Δεν είναι μάγος για να κάνει… βουντού στον Τζάστιν Ρόμπινσον, ο οποίος σε ένα απαράμιλλο (διθυραμβικό για τους Καταλανούς και εφιαλτικό για τους επτάκις πρωταθλητές Ευρώπης) κρεσέντο σκόραρε μοναχός του –και μάλιστα μέσα σε μόλις 141 δευτερόλεπτα- τους 13 τελευταίους πόντους της Μπαρτσελόνα, λες και ήταν ο Γκάλης ή ο Σπανούλης στα ντουζένια τους.

Η-για να μην πηγαίνω πίσω-λες και ήταν ο Ναν, όταν σεληνιάζεται κάτι που όπως αποδείχθηκε εκ των πραγμάτων-το είχε ανάγκη ο Παναθηναϊκός στις κρίσιμες τελευταίες φάσεις του θρίλερ…

Ήταν κιόλας Παρασκευή και 13 και έδεσε το πράγμα!

«Μόνος μου και όλοι σας»!

Σε ρόλο αντ’ αυτού, ο Σιλβέν Φρανσίσκο σημάδεψε διάνα από στα 6.75μ. και έβαλε μπροστά τον Παναθηναϊκό με 69-68, αλλά ο αφιονισμένος Ρόμπινσον δεν έπαιρνε χαμπάρι και βάραγε στο ψαχνό σε στιλ «μόνος μου και όλοι σας», με αποκορύφωμα τη χαριστική βολή που έδωσε τεσσεράμισι δευτερόλεπτα πριν από το φινάλε, όταν δεν σκιάχτηκε μπροστά στον Άιζακ Μπόνγκα και «έγραψε» το 74-76. 

Ούτως ειπείν, οι Blaugrana επέστρεψαν από το -14, έτρεξαν ένα επί μέρους σκορ 33-17 στην τέταρτη περίοδο και πέτυχαν ένα μεγάλο ριφιφί, εξαναγκάζοντας τον Παναθηναϊκό στην τρίτη ήττα του: τρίτη σε έντεκα ματς, αλλά και τρίτη στα τελευταία έξι, έπειτα από εκείνες που του προκάλεσαν η Χάποελ Τελ Αβίβ και η Αναντολού Εφές…

Μια τρίτη και μάλιστα κακιά ήττα, αφενός διότι την υπέστη στο σπίτι του και αφετέρου επειδή προήλθε από μια (προς το παρόν και μέχρις αποδείξεως του εναντίου) ευθέως ανταγωνιστική ομάδα η οποία μάλιστα στριμώχνεται μαζί του, με τη Βαλένθια και τον Ολυμπιακό στο ρετιρέ της κατάταξης… 

Η επιθετική αρρυθμία και η σμπαραλιασμένη άμυνα

Ο Παναθηναϊκός έμοιαζε άκεφος από την αρχή του αγώνα και σε κάποιες στιγμές έδειχνε υπνωτισμένος: σε κάθε περίπτωση δεν βρήκε ποτέ ρυθμό στην επίθεση (με 24/62 σουτ ως επί το πλείστον σε παιχνίδι πέντε εναντίον πέντε) και η στιβαρή άμυνα του στα πρώτα τριάντα λεπτά δεν απέβη η αναγκαία και ικανή συνθήκη για να γραπώσει τη νίκη που του έκλεινε πονηρά το μάτι, αλλά αυτός της έριξε χυλόπιτα! 

Αλλά και αυτή την αμυντική πανοπλία που παρουσίασε στο τρίτο δεκάλεπτο, στο οποίο δέχθηκε 11 πόντους και υπέπεσε μόλις σε ένα λάθος, τη σμπαράλιασε στη συνέχεια ο μικρός το δέμας, αλλά θαυματουργός Αμερικανός γκαρντ από τη Βιρτζίνια, όντας ο φυσικός και ηθικός αυτουργός για τον τριπλασιασμό της παραγωγικότητας των Καταλανών…

Η αστική ευγένεια και το τσιπάκι

Ασφαλώς η ήττα είναι κακιά, αλλά δεν συνιστά κιόλας καταστροφή, αρκεί οι Πράσινοι να καταφέρουν να αλλάξουν αυθωρεί και παραχρήμα το τσιπάκι τους, όπως συνηθίζει να λέει σε τέτοιες περιπτώσεις ο προπονητής τους, ο οποίος στα τελευταία λεπτά του ματς, όσο και να ήθελε, δεν μπόρεσε να βγάλει από το πρόσωπο του το περιβόητο μελιτζανί χρώμα, ειδικότερα όταν διαπίστωνε ότι οι παίκτες του εμφορούμενοι από την… αστική ευγένεια (SIC) απέφευγαν να κάνουν φάουλ! 

Ο Ομπράντοβιτς ήξερε από την αρχή ότι έχει να κάνει μπόλικη δουλειά για να συνταιριάξει και να παντρέψει τους εγωισμούς, τις διαφορετικές ιδιοσυγκρασίες και τις προσωπικότητες των παικτών, τους οποίους είτε βρήκε να τον περιμένουν, είτε στρατολόγησε ο ίδιος και τους έχει στη δούλεψη του…

Τα χαμόγελα και η Κόλαση

Την παραμονή του αγώνα ρωτήθηκε για την καλή διάθεση των παικτών και είπε ότι «μαζί με τους συνεργάτες μου κάνουμε ό,τι περνάει από χέρι μας για να έρχονται χαμογελαστοί στην προπόνηση και ελπίζω ότι αυτό θα συνεχισθεί και στο μέλλον». 

Απόψε αυτή η καλή διάθεση, η ευχάριστη ατμόσφαιρα και τα χαμόγελα πήγαν περίπατο και η επόμενη προπόνηση δεν θα γίνει στο Telecom Center Athens, αλλά σε κάποιο παράρτημα της… Κόλασης, άλλωστε ο Ζοτς ενστερνίζεται την αποφθεγματική ρήση «το βασανιστήριο δεν τελειώνει όταν κουραστεί το θύμα, αλλά όταν βαρεθεί ο θύτης»! 

Η εποχή του μέλιτος, τα ταξίδια και το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό

Σε κάθε περίπτωση ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε την εποχή του μέλιτος με ρεκόρ 6-2 στα οκτώ ματς που έπαιξε στην έδρα του και πλέον είναι υποχρεωμένος-βάσει προγράμματος-να αποχωρισθεί τη σπιτική θαλπωρή και να κάνει τον γύρο της Ευρώπης αγωνιζόμενος διαδοχικά στην Μπολόνια, στο Κάουνας, στη Βαλένθια και στην Κωνσταντινούπολη (Μπεσίκτας) προτού υποδεχθεί, στις 11 Δεκεμβρίου, τον Ολυμπιακό. 

Βαριά η καλογερική, αυτό ισχύει για όλα τις ομάδες σε μια μακρά, ζόρικη, σκληρή και αμείλικτη διοργάνωση που δεν αφήνει κανένα περιθώριο εφησυχασμού, ακόμη κι όταν θαρρείς πως είσαι καβάλα στ’ άλογο!