Ολυμπιακός: Ο μεγαλύτερος αντίπαλος θα είναι ο εαυτός του

H Euroleague δεν θα διεξαχθεί για χάρη μόνο του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Υπάρχουν κι άλλες ομάδες οι οποίες όχι μόνο επένδυσαν, αλλά επένδυσαν και αρκετά χρήματα δημιουργώντας δυνατά ρόστερ.

Βρίσκω απόλυτα λογικό στην Ελλάδα να αναλωνόμαστε περισσότερο στις δικές μας ομάδες και στο μυαλό μας να φαντάζουν ως τα ακλόνητα φαβορί, αλλά δεν είναι έτσι.

Σίγουρα ανέβασαν τον πήχη με τις κινήσεις τους. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός τίναξαν τους προϋπολογισμούς τους αποκτώντας το 80% του φιλέτου της αγοράς.

Ο Ομπράντοβιτς ήταν ο Νο1 free agent των πάγκων. Μοντέρο, Φρανσίσκο και ΜακΙντάιρ (μαζί με τον Μάικ Τζέιμς) ήταν οι κορυφαίοι γκαρντ. Ο Γιαμπουσέλε πείστηκε να περάσει τον Ατλαντικό. Ο Μπόνγκα ήταν στη λίστα όλων των ομάδων της Euroleague. Αν υπήρχε πέρυσι μία έκπληξη ήταν ο Μπάντιο.

Δεν τους ξέφυγαν και πολλοί. Είναι αρκετό για να πανηγυρίσουν στα τέλη Μαΐου του 2027; Φυσικά και όχι.

Η σπίθα στα μάτια τους

Να επικεντρωθούμε στον Ολυμπιακό. Οι Πειραιώτες ξεκινούν τη σεζόν ως πρωταθλητές Ευρώπης και η αποστολή τους να παραμείνουν τέτοιοι είναι αδιανόητα δύσκολη. Όλοι θέλουν να τους ρίξουν από τον θρόνο για να καθίσουν αυτοί και να απολαύσουν τη θέα από την κορυφή.

Πολλές ομάδες ενισχύθηκαν. Ο αριθμός των διεκδικητών σε θεωρητικό επίπεδο φαίνεται να αυξήθηκε. Ο μεγαλύτερος αντίπαλος του Ολυμπιακού όμως είναι ο εαυτός του όπως αναφέρει και ο τίτλος.

Ο Μπαρτζώκας είναι κορυφαίος προπονητής. Οι παίκτες του είναι παικταράδες. Η τακτική θα είναι εκεί. Οι προσωπικότητες επίσης. Το θέμα είναι να βρίσκεται στη θέση του το μυαλό και η σπίθα στα μάτια τους.

Να έχουν την ίδια επιθυμία, την ίδια λαχτάρα με πέρυσι για να φτάσουν και πάλι στο Final 4. Αυτός είναι ο στόχος για μένα. Να προκριθεί στο Final 4 και όχι απαραίτητα να το κατακτήσει. Η ουσία είναι να μπορεί να το διεκδικήσει.

Οτιδήποτε κι αν κάνουν οι αντίπαλοι, αν το κίνητρο δεν βρεθεί στο υψηλότερο σημείο που μπορεί (κι ακόμη παραπάνω) η σεζόν δεν θα είναι εύκολη για τους ερυθρόλευκους.

Οτιδήποτε κι αν κάνουν οι αντίπαλοι, αν το μυαλό δεν είναι προσηλωμένο στον στόχο δεν θα γίνει δουλειά. Ο εφησυχασμός από την κατάκτηση του τροπαίου στο γήπεδο του Παναθηναϊκού θα είναι καταστροφικός, αλλά και δύσκολο να καταπολεμηθεί. Αναφερόμαστε σε ανθρώπους και όχι σε ρομπότ.

Το μόνιμο πλεονέκτημα τα τελευταία χρόνια

Ο Ολυμπιακός πρωταγωνιστεί στο κορυφαίο επίπεδο εδώ και πολλά χρόνια. Σπουδαίο και δύσκολο. Μόνιμος κάτοικος των Final 4 και πέρυσι ήπιε και σαμπάνια.

Ένας από τους λόγους της συγκεκριμένης επιτυχίας είναι η δομή. Ίδιος προπονητής, ίδια φιλοσοφία. Μικρές, αλλά αναγκαίες αλλαγές στην τακτική. Και πιο πολύτιμο από όλα… Ίδιο ρόστερ.

Ο Ολυμπιακός τα τελευταία καλοκαίρια κάνει απλά 2-3 max διορθωτικές κινήσεις στο ρόστερ του κάτι που βοηθά αρκετά στην γρήγορη αφομοίωση όσων ζητά ο coach από τους παίκτες του.

Το ίδιο μοτίβο και φέτος. Δύο σταρ κι ένας βοηθητικός παίκτης. Και τον Νοέμβριο θα δει τι χρειάζεται, θα κοιτάξει τι θα προσφέρει η αγορά σε συγκεκριμένο timing και έχει ο Θεός.

Το ανέδειξε και ο Ομπράντοβιτς σε πρόσφατο σεμινάριο. Λίγες και σωστές κινήσεις κάθε καλοκαίρι, αντί ριζικών αλλαγών με ξήλωμα ομάδας και δημιουργία ουσιαστικά νέου ρόστερ.

ΥΓ: Αφού το κείμενο έχει να κάνει με την επιθυμία και τη σπίθα στα μάτια, ας αναφερθώ σε κάτι που μου έκανε εντύπωση. Ο Φουρνιέ είναι τόσο προσηλωμένος που το καλοκαίρι πέραν των προπονήσεων που έκανε σε Αθήνα και Πάρο, φώναξε προπονητή του Ολυμπιακού στο Παρίσι και τον κράτησε εκεί 10 μέρες για να γυμνάζεται πιο εντατικά.

ΥΓ2: Οι εργασίες στο ΣΕΦ προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς. Θα σας αφήσει με το στόμα ανοικτό όταν ολοκληρωθεί.