Ολυμπιακός: Ο κακός δαίμονας, το λίπος και το Τζόκερ του Μπαρτζώκα

Ήταν αυτό που λέμε μια κακή και άσχημη μέρα στη δουλειά…

Στ’ αλήθεια κακάσχημη, διότι ο Ολυμπιακός γνώρισε την τρίτη ήττα του στην πρώτη δεκάδα των αγώνων της εφετινής σεζόν της EuroLeague και μάλιστα τη δεύτερη στο σπίτι του, που δεν είναι ακριβώς το σπίτι του, αλλά “Έκαστος εφ ω ετάχθη”.

Η ήττα είναι κακή ως αποτέλεσμα και έγινε και άσχημη ως εμφάνιση που απέχει πολύ από πραγματική αξία των Πειραιωτών, αλλά αυτό αποτελεί το έλασσον της υπόθεσης: στο κάτω κάτω της γραφής οι ομάδες είναι ταγμένες πρωτίστως να νικούν και δευτερευόντως να θέλγουν…

Το ugly game, το vintage, ο “Ξανθός” και ο “Μπόζα”

Παρεμπιπτόντως και στις 23 του περασμένου μήνα, όταν ηττήθηκαν από τη Φενέρμπαχτσε με 64-61, πάλι επρόκειτο για ένα “ugly game”, όπως λένε και στο χωριό του ωσεί παρόντος (αν και ευρισκόμενου σε ολόγιομο φεγγάρι στα προηγούμενα ματς) Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ.

Επρόκειτο για δυο κατά το μάλλον ή ήττον vintages των αρχών της δεκαετίας του ’90 στα οποία αντί για τον Μπαρτζώκα, τον Γιασικέβιτσους και τον Ναβάρο, έστεκαν μπροστά στους πάγκους ο συχωρεμένος ο Ιωαννίδης και ο Μάλκοβιτς, όπως συνέβαινε στις αλήστου μνήμης αναμετρήσεις του Ολυμπιακού με τη Λιμόζ!

Είχε καλομάθει κιόλας η γριά στα σύκα τις τελευταίες μέρες με τους 224 πόντους στην Πυλαία (ΠΑΟΚ-Ρόμα 113-111) και τους 227 στη Μαδρίτη (Ρεάλ-Παναθηναϊκός 112-115), οπότε οι 119 που σκόραραν με το σταγονόμετρο ο Ολυμπιακός και ο Ερυθρός Αστέρας προσγείωσαν το φιλοθεάμον και καλομαθημένο κοινό στη σκληρή πραγματικότητα.

Το φετίχ του Ναβάρο και ο κακός δαίμονας

Όλα αυτά βεβαίως (επαναλαμβάνω ότι) είναι σχετικά και ο Ίμπον Ναβάρο που ξανάφυγε νικητής (όπως στο προπέρσινο Final 4 του Basketball Champions League με την Ουνικάχα Μάλαγα) από τα Άνω Λιόσια τα ακούει βερεσέ!

Παρεμπιπτόντως, όσο κι αν οι δυο ομάδες είναι φίλιες και αδελφοποιτές, όσο κι αν οι οπαδοί τους τραγουδάνε μαζί το “Είσαι στο μυαλό κάτι μαγικό”, οι Κόκκινοι του Βελιγραδίου αποδεικνύονται διαχρονικά οι κακοί δαίμονες των ομόχρωμων, ομόδοξων και ομοϊδεατών τους του Πειραιά…

Υπάρχει μάλιστα μια τρομερή και μάλιστα διπλή σύμπτωση σε αυτό το νταλαβέρι: οι δυο αμάδες αναμετρήθηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία τους σαν σήμερα (7 Νοεμβρίου) το 2014 -στο ντεμπούτο του Γιάννη Σφαιρόπουλου στην Ευρωλίγκα- στη φλεγόμενη και «πατείς με πατώ σε» Beοgradska Arena την οποία άλωσε ο Ολυμπιακός, με τι σκορ λέτε;

Το ίδιο σκορ και η μενταλιτέ

Ακριβώς με το ίδιο με το οποίο ηττήθηκε χθες: με 62-57!!!

Στα 12 χρόνια που πέρασαν από εκείνο το αντάμωμα του Βασίλη Σπανούλη με τον Μπόμπαν Μαριάνοβιτς οι δυο τους βρέθηκαν ενώπιος ενωπίω 20 φορές και οι Σέρβοι πλειοδοτούν στις νίκες με 11-9.

Τούτο σημαίνει πως ανεξαρτήτως παικτών, προπονητών, εποχών και συγκυριών, έχουν παγιώσει στο συλλογικό DNA τους μια μενταλιτέ που τους προσδίδει αυτοπεποίθηση, αλλά δεν φτάνει μόνο αυτή: όπως αποδείχθηκε και χθες, ξέρουν να τον αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά, να κτυπούν τα ευπαθή σημεία του, να καμουφλάρουν τις δικές τους αδυναμίες και να βγαίνουν νικητές στην πλειονότητα των αναμετρήσεων τους.

Μάντης κακών ο Μπαρτζώκας

Το ‘χε δει το έργο ο Γιώργος Μπαρτζώκας, δεν το ‘παιξε όμως, όπως  λένε και στο στοίχημα: βασικά δεν το έπαιξαν οι παίκτες του και-για να μείνω στη στοιχηματική διάλεκτο-έπεσαν στο under, καταγράφοντας τη δεύτερη χειρότερη επίδοση παραγωγικότητας  επί των ημερών του στον πάγκο του Ολυμπιακού.

Τι είχε δει και τι είχε πει ο προπονητής του Ολυμπιακού την παραμονή του αγώνα;

“Το momentum για εμάς δεν είναι καλό με βάση το πώς παίζει αυτή την εποχή ο Ερυθρός Αστέρας, που σκοράρει πολύ, παίρνει μεγάλες διαφορές, παίζει συμπαγή άμυνα και ρίχνει τα ποσοστά των αντιπάλων του στα δίποντα”.

Χθες οι λεγάμενοι δεν σκόραραν πολύ, ίσα ίσα που ξεπέρασαν κι αυτοί το ψυχολογικό φράγμα των 60 πόντων, ενώ στα προηγούμενα δυο ματς είχαν ρίξει 100 στη Μακάμπι και 103 στην Μπάγερν.

Δεν ξέρεις από πού θα σου ‘ρθει!

Έκαναν όμως στο ακέραιο όλα τα υπόλοιπα, όντες σε μια διατεταγμένη υπηρεσία από τον Ναβάρο, ο οποίος παρεμπιπτόντως κατέχει την τεχνογνωσία να δημιουργεί σκληρές και αποτελεσματικές ομάδες, που βαράνε στο ψαχνό και διέπονται από τη λογική του “δεν ξέρω από πού, από ποιον, πότε και πώς θα μού έρθει”!

Οι Σέρβοι έριξαν κομματάκι τα ποσοστά του Ολυμπιακού στα δίποντα (48.6%), αλλά τού τσάκισαν τα τρίποντα (13.9% με 5/36)  και κυρίως χάλασαν τη συνηθισμένη γάργαρη ροή του παιχνιδιού του, όπως τεκμηριώνει το νούμερο στις ασίστ…

Οι εννέα ασίστ και η ημιτελής συμφωνία

Σε σαράντα λεπτά αγώνα οι τετράκις πρωταθλητές Ευρώπης μοίρασαν εννέα (9 το σημειώνω και αριθμητικά) ασίστ και αυτό το πενιχρό μονοψήφιο νούμερο αποτελεί βίαιο κτύπημα στο μαλακό υπογάστριο τους!

Χωρίς δημιουργικό οίστρο, με άθλιο ποσοστό στα τρίποντα, με τέσσερα λιγότερα ριμπάουντ και έχοντας βρεθεί πίσω με διαφορά 22 πόντων, αυτό που κόντεψαν να καταφέρουν στο τέλος οι Πειραιώτες συνιστά μια εντυπωσιακή αντεπίθεση και μια υπέρβαση, που ωστόσο κατέληξε σε μια ημιτελή συμφωνία, όπως είχε συμβεί σε παρόμοιες συνθήκες, αλλά με πολύ υψηλότερο σκορ, στις 6 Δεκεμβρίου του 2024, στο Νέο Φάληρο κόντρα στην Παρί.

Χθες γύρισαν από το -22 (24-46) και έφτασαν στο -2 (55-57), τότε πέτυχαν ένα επικό come back της τάξεως του 22-0 από το -20 (60-80) στο +2 (82-80), αλλά σε τέτοιες περιπτώσεις το ψυχολογικό πλεονέκτημα της ανατροπής ισοφαρίζεται και εντέλει ηττάται από την κόπωση!

Και τότε και τώρα ο Ολυμπιακός ξόδεψε πολλές δυνάμεις για να φτάσει στο τσακ και σε τέτοιες περιπτώσεις φτάνει μια λεπτομέρεια (ένα άστοχο σουτ ή μια πλημμελής άμυνα) για να κριθεί το αποτέλεσμα, όπερ και εγένετο…

To “Οne Sasha show” και η ασθενική front line

Ο Ερυθρός Αστέρας υπέπεσε σε 22 λάθη (έναντι 13 των γηπεδούχων), αλλά εντέλει αυτή η διαφορά δεν μέτρησε στην οικονομία της αναμέτρησης, στην οποία παρεμπιπτόντως η γεμάτη και πολυμορφική front line του Ολυμπιακού (Μιλουτίνοβ, Τζόουνς, Χολ) παρήγαγε μόλις επτά πόντους, τη στιγμή που ο Σάσα Βεζένκοβ ήταν στην κυριολεξία μια ομάδα μόνος του.

Λέων, αλλά ένας, μαθές!

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, οι υπερασπιζόμενοι τα σκήπτρα τους Πειραιώτες στο πλαίσιο της εφαρμογής του “Νόμου του Μέρφι”, ηττήθηκαν και υποχώρησαν στο 7-3 που δεν είναι τόσο άσχημο ρεκόρ, εάν αναλογισθεί κάποιος πως από τα πρώτα δέκα ματς, τα έξι τα έπαιξαν μακριά από το σπίτι τους, άρα έχουν αποθηκεύσει λίπος!

Το λίπος και ο Κόντσαρ

Αυτό το ρεκόρ το μοιράζεται με άλλες πέντε ομάδες (Ερυθρός Αστέρας, Βαλένθια, Φενέρμπαχτσε, Ντουμπάι, Μπαρτσελόνα) και όλες τους βρίσκονται στο κατόπι του προπορευόμενου Παναθηναϊκού (8-2), ο οποίος στον αντίποδα έχει παίξει τα επτά από τα πρώτα δέκα ματς στο περιβάλλον της σπιτικής θαλπωρής.

Εκών άκων, ελέω του τραυματισμού του Γιαν Μοντέρο και του άδηλου μέλλοντος του Τάιλερ Ντόρσει ο Ολυμπιακός βγήκε και παραμένει στην αγορά: κουβάλησε από το ΝΒΑ τον ρολίστα Τζον Κόντσαρ, ο οποίος χθες είχε κάποιες καλές αμυντικές στιγμές, αλλά δεν το… μάτωσε και αναζητεί “per mare, per terram” έναν αντικαταστάτη του Δομινικανού γκαρντ.

Ο Μοντέρο και το Τζόκερ

Προχθές ο Μπαρτζώκας είπε ότι “αν ψάχνουμε να βρούμε έναν άλλον Μοντέρο θα αποτύχουμε 100% , διότι δεν υπάρχει άλλος με αυτά τα χαρακτηριστικά και ισάξιος του”…

Σωστό είναι αυτό, άλλωστε όπως έλεγε και μια παλιά καραβάνα στο ΝΒΑ, “εάν βγει νοκ άουτ ο καλός παίκτης σου, τον αντικαθιστάς μόνο με την τύχη”!

Πέρυσι που ο Ολυμπιακός βρέθηκε πάλι σε χρεία εξεύρεσης ενός γκαρντ αξιώσεων (λόγω της παρατεταμένης απουσίας του Τόμας Γουόκαπ) και μετά τον Φρανκ Νιλικίνα, στρατολόγησε τον Μοντέ Μόρις και τον Κόρι Τζόσεφ.

Τώρα που ο Γουόκαπ λιάζεται στο Ντουμπάι και ο Μοντέρο θα μείνει στα πιτς για έξι μήνες, ο Μπαρτζώκας ξέρει καλά ότι κυνηγάει να πιάσει το Τζόκερ!