Ο Χέιζ-Ντέιβις έφερε ηρεμία στον Παναθηναϊκό, θολωμένος και κουρασμένος ο Ολυμπιακός, αλλά το Game 3 είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς εξπέρ του μπάσκετ για να καταλάβει πως ο Παναθηναϊκός ισοφάρισε τον Ολυμπιακό, στο Game 2 της φετινής σειράς των τελικών. Οι “πράσινοι” στήριξαν την επικράτηση τους στην σκληρή άμυνα, που κυνήγησε Φουρνιέ και Βεζένκοβ, βρήκαν τα… χαμένα σουτ στο ΣΕΦ του Νάιτζελ Χέιζ Ντέιβις και με τους “ερυθρόλευκους” να χάνουν λάδια από κάποιο σημείο και μετά του ματς, πήραν μια νίκη που τους κρατάει ζωντανούς στη διεκδίκηση του τίτλου και οριοθετεί σίγουρα ένα ακόμη ματς στο T-Center.

Υπάρχουν δυο σημαντικές ελλείψεις για τον καθένα από τους μονομάχους, όπως γράφαμε και μετά το Game 1. Ο Παναθηναϊκός δεν έχει τον Κώστα Σλούκα, αναγκάζεται έτσι να αφήνει έξω τον Χουάντσο Ερνανγκόμεθ και να βάζει ως τρίτο γκαρντ τον Σορτς. Ο βραχύσωμος άσος προσθέτει μεν ταχύτητα και μοιάζει λίγο πιο ώριμος στις αποφάσεις του, πασάροντας καλά, παραμένει όμως ένας αδύναμος κρίκος στην άμυνα, την οποία χτυπάει επίμονα ο Ολυμπιακός.

Στο πρώτο παιχνίδι το κενό ήταν διπλό, γιατί εκτός της ηρεμίας και της ικανότητας του Σλούκα να κατευθύνει σωστά την επίθεση της ομάδας του, έλειπε πάρα πολύ και η ικανότητα του Ερνανγκόμεθ να μαζεύει ριμπάουντ, με τους Πειραιώτες να σαρώνουν στις μάχες του αέρα και να έχουν όχι δυο και τρεις, αλλά 15 περισσότερες επιθέσεις. Ο Ισπανός διεθνής έλειπε επίσης, γιατί ο Χέιζ-Ντέιβις δεν βρισκόταν σε καλό βράδυ, σημάδευε το σίδερο και σε 33 λεπτά είχε 1/13 σουτ.

Η δύναμη στα ριμπάουντ και τα σουτ του Χέιζ-Ντέιβις

Τι έγινε στο ματς του ΟΑΚΑ; Ναι μεν ο Ολυμπιακός σημάδεψε εκ νέου τον Σορτς, όσο ο Αταμάν τον είχε στην πεντάδα του, ωστόσο, ο Παναθηναϊκός φρόντισε να ισορροπήσει τα ριμπάουντ (32-35) με τους γηπεδούχους μάλιστα να παίρνουν τρία περισσότερα επιθετικά.

Συν τοις άλλοις η άμυνα του τριφυλλιού ήταν ακόμα πιο σκληρή από το ματς του Ειρήνης και Φιλίας, οδηγώντας εκ νέου τον Ολυμπιακό σε διψήφιο αριθμό λαθών (14) και κακή κυκλοφορία της μπάλας. Από τις λανθασμένες επιλογές των αντιπάλων τους, ο Παναθηναϊκός σκόραρε 15 εύκολους πόντους. Σε ένα παιχνίδι με χαμηλό σκορ, ένα τέτοιο νούμερο είναι πολύ μεγάλο.

Όσο για τον Χέιζ Ντέιβις, επέστρεψε δριμύτερος. Όπως συμβαίνει στα πλέι-οφ, όλα αλλάζουν από τη μια νύχτα στην άλλη, με τον Αμερικανό να έχει μεν ένα μέτριο ξεκίνημα με 2/7 σουτ αλλά σιγά-σιγά ανέβαζε στροφές. Και στην άμυνα πάνω στον Βεζένκοβ και βέβαια στην επίθεση. Στο δεύτερο ημίχρονο ο πρώην MVP του φάιναλ-φορ έχασε μόλις δυο σουτ, είχε 4/5 τρίποντα και ανέβασε μόνος του τη διαφορά πρώτα στους 8, μετά στους 10 και στους 11 και στο τέλος στους 14π.

Αλλά ακόμα κι όταν δεν σκόραρε αυτός, είτε με μια ασίστ, είτε με ένα κλέψιμο, έδινε την ευκαιρία στους συμπαίκτες του να βάλουν την μπάλα στο καλάθι. Σπουδαίος από κάθε άποψη, έπαιρνε ρεβάνς για την κακή του εμφάνιση στον αγώνα της Τετάρτης…

Ο Ντόρσεϊ λείπει, ο Φουρνιέ κι όλος ο Ολυμπιακός κουράζονται

Από τον Ολυμπιακό απουσίασε ξανά ο Τάιλερ Ντόρσεϊ. Ο διεθνής γκαρντ, όπως και ο Σλούκας για τον Παναθηναϊκό, είναι μια διπλής όψεως απώλεια για τους πρωταθλητές Ευρώπης. Από τη μια λείπουν οι πόντοι του (ίσως και η τρέλα του, σε κάποιες στιγμές) και σίγουρα ο πονοκέφαλος της αντίπαλης άμυνας να τον παρακολουθήσει. Κι από την άλλη η έλλειψη του, σημαίνει υπερφόρτωση του Εβάν Φουρνιέ που παρόντος του Ντόρσεϊ, έπαιζε λιγότερο, ήταν πιο φρέσκος και καθοδηγούσε τις πεντάδες.

Ο MVP του φετινού φάιναλ-φορ έπαιξε 34 λεπτά, τα έδωσε όλα με 15π και 7 ασίστ, κυνηγητό στην άμυνα σε όποιον μάρκαρε, αλλά και 7 ριμπάουντ, δέχθηκε όμως και μια ανελέητη πίεση από την άμυνα του Παναθηναϊκού. Αποτέλεσμα να κάνει σχεδόν τα μισά λάθη (7) απ’ όσα συνολικά έκανε ο Ολυμπιακός και να δώσει ευκαιρίες στους “πράσινους” να φτάσουν σε εύκολο καλάθι.

Η φρεσκάδα είναι ένα βασικό ζητούμενο για τον κουρασμένη από την υπερπροσπάθεια του φάιναλ-φορ, “ερυθρόλευκη” ομάδα. Ο Μπαρτζώκας διάλεξε να φρεσκάρει την εξάδα των ξένων χρησιμοποιώντας τον Χολ, αντί του Τζόουνς και τον Νιλικίνα στη θέση του Γουορντ. Ο πρώτος είχε μια αξιοπρόσεκτη παρουσία, ο Γάλλος όμως ήταν ξανά μηδέν οξέα, μηδέν λιπαρά. Έκανε γρήγορα δυο φάουλ, έχασε μπάλες, δεν πρόσφερε.

Η κούραση στις κινήσεις Γουόκαπ, Βεζένκοβ, Πίτερς του Τζόζεφ και σίγουρα του Μιλουτίνοβ, είναι εμφανής. Χωρίς τον Ντόρσεϊ ο Ολυμπιακός δεν είχε πλην του Φουρνιέ άλλη απειλή από την περιφέρεια και σκόραρε μόλις 58 πόντους. Μπορεί η δική του άμυνα να ήταν επίσης σκληρή, να περιόρισε τον Κέντρικ Ναν, να μην “αισθάνθηκε” τον Λεσόρ και να σταμάτησε εν μέρει τις επελέσεις του Όσμαν, η επίθεση του, ωστόσο, μπλόκαρε.

Αν και ο αγώνας ξεκίνησε με τους φιλοξενούμενους να ελέγχουν να προηγούνται με 10 πόντους και να γεμίζουν με άγχος τους γηπεδούχους, όπως και στο ΣΕΦ όμως στο +17 έτσι και στο T-Center, από κάποιο σημείο και μετά, βιάζονταν να τελειώσουν το ματς. Σταμάτησαν να κυκλοφορούν την μπάλα, σούταραν τρίποντα χωρίς λόγο (ή … άστοχα, όταν υπήρχε) και έβλεπαν τον Παναθηναϊκό να επιστρέφει, μέχρι να τους πάρει ολότελα τις μπουκιές από το στόμα.

Άλλο ματς τη Δευτέρα (σιγά το νέο)

Υπάρχει ένα ζήτημα φρεσκάδας στον Ολυμπιακό, απόδειξη οι αποφάσεις του Μπαρτζώκα. Αλλά ο τρίτος αγώνας, που γίνεται τη Δευτέρα είναι μια νέα διαφορετική υπόθεση. Σιγά το νέο, θα πείτε. Πλέι-οφ έχουμε, κάθε ματς είναι και διαφορετικό, με την ένταση μέσα και έξω από το γήπεδο (ψυχραιμία, μεγάλα παιδιά είστε κύριοι) να ανεβαίνει.

Ο Ολυμπιακός θα ψάξει την δική του κυριαρχία, προσπαθώντας να περιορίσει τα λάθη του (σε δυο ματς έχει κάνει συνολικά 30), ελπίζοντας ότι θα έχει και τον Ντόρσεϊ για κάποιο διάστημα, ετοιμοπόλεμο. Δεν ξέρουμε ποιες θα είναι οι επιλογές του Μπαρτζώκα για τους έξι ξένους (σίγουρα θα επιστρέψει ο Γουόρντ) πάντως ο προπονητής του Ολυμπιακού θα ήθελε ξανά να δει τον Πίτερς να σκοράρει περισσότερο αλλά και όσους χρησιμοποιεί από τον πάγκο να δίνουν λύσεις στην επίθεση.

Ο Παναθηναϊκός θα’ ναι πιο ήρεμος, μετά το 1-1, αλλά θα χρειαστεί να βρει τον καλό Κέντρικ Ναν, γιατί αν στηριχτεί πάλι σε έναν παίκτη στην επίθεση δεν θα τα καταφέρει. Πιο πολύ ο Αταμάν θα ήθελε να έχει μαζί του και τον Κώστα Σλούκα, γιατί έτσι θα μπορέσει να χρησιμοποιήσει και τον Ερνανγκόμεθ, που προσφέρει ενέργεια, πολλές βοήθειες στην άμυνα και ριμπάουντ.

Γενικώς η σειρά, αν εξαιρέσει κανείς την δηλητηριασμένη ατμόσφαιρα, έχει αρκετό ψωμί, έστω κι αν το μπάσκετ που παίζεται δεν είναι υψηλού επιπέδου. Αλλά σε αυτή τη δεδομένη στιγμή, το θέαμα μπαίνει πάντα σε δεύτερη μοίρα…