Ο Παναθηναϊκός του Νίστρουπ δείχνει ότι βαδίζει σε σωστά ποδοσφαιρικά μονοπάτια

Τρία στα τρία στα φιλικά παιχνίδια για τον Παναθηναϊκό. Τα θετικά στοιχεία που έδειξε στη Λεωφόρο και αυτά που πρέπει να διορθώσει. Γράφει ο Νίκος Ρεσπέρης
Ο κυριαρχικός Παναθηναϊκός έκανε το 3/3 στα φιλικά του παιχνίδια με το 3-0 επί της Γκρασχόπερ στη Λεωφόρο. Το βασικό, όμως, είναι ότι για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια δείχνει ότι δουλεύει σωστά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του οργανισμού. Δείχνει ότι επιτέλους σέβεται το ποδόσφαιρο και το ποδόσφαιρο στη συνέχεια θα τον σεβαστεί κι αυτόν.
Προφανώς είναι πολύ νωρίς για ασφαλή συμπεράσματα, προφανώς και τα φιλικά δεν καθορίζουν την υπόλοιπη χρονιά. Δεδομένο, όμως, είναι ότι από τα πρώτα παιχνίδια, έστω και με αντιπάλους χαμηλότερης δυναμικότητας –οι οποίοι πάντως δεν απέχουν πολύ από τις ομάδες που θα αντιμετωπίσει ο Παναθηναϊκός στα προκριματικά του Conference League– μπορείς να βγάλεις κάποια πρώτα συμπεράσματα. Να ξεχωρίσεις ότι η ομάδα δουλεύει σε συγκεκριμένα πράγματα και τα δουλεύει καλά.
Τι είδαμε, λοιπόν, από τον Παναθηναϊκό στο παιχνίδι με την ελβετική ομάδα που δούλεψε καλά; Καταρχάς τη σοβαρή αμυντική λειτουργία. Με σωστό πρέσινγκ, με σωστές αποστάσεις, που επέτρεψε ελάχιστα στην αντίπαλό του. Είχε την κατοχή, είχε την πρωτοβουλία, αλλά ποτέ δεν εκτέθηκε –όπως γινόταν όλα τα προηγούμενα χρόνια- στις αντεπιθέσεις. Επιπλέον, υπήρξαν ελάχιστα λάθη. Και όσα λάθη έγιναν οι πράσινοι είχαν τη σοβαρότητα, αλλά και τις σωστές αντιδράσεις για να τα διορθώσουν και όχι να πελαγοδρομήσουν.
Δεύτερον, είδαμε κίνηση. Κίνηση με την μπάλα, κίνηση χωρίς την μπάλα, σωστές συνεργασίες, παίκτες κοντά ο ένας στον άλλο και καλή κυκλοφορία της μπάλας, που έσπαζε χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία το αντίπαλο πρέσινγκ.
Τρίτον, είδαμε ευκαιρίες, είδαμε δημιουργία. Με κορυφαίο όλων τον Γιάγκουτσιτς, ο οποίος έκανε ένα φουλ γεμάτο παιχνίδι, το οποίο μάλιστα είχε και κερασάκι το γκολ του, έστω και αν η μπάλα κόντραρε. Δείχνει ότι του ταιριάζει γάντι ο ρόλος του τρίτου χαφ/επιτελικού, για τον οποίο τον προορίζει τη φετινή σεζόν ο Τζέικομπ Νίστρουπ.
Οι νέοι
Στη βασική 11άδα του Νίστρουπ ξεκίνησαν δύο νέοι, ο Πένια και ο Ντε Φράι. Ο Ισπανός γκολκίπερ δείχνει από τις πρώτες του στιγμές με το Τριφύλλι στο στήθος την ποιότητά του. Ένας τερματοφύλακας που αποπνέει σιγουριά κάτω από τα γκολπόστ. Εξαιρετικός με την μπάλα στα πόδια, σίγουρος στις μεταβιβάσεις του, τερματοφύλακας κλάσης. Μία φορά χρειάστηκε να επέμβει στο ματς και το έκανε με εντυπωσιακό τρόπο στο δεύτερο ημίχρονο.
Ο Ντε Φράι έπαιξε ένα 45λεπτο, το πρώτο του με τον Παναθηναϊκό. Η εμπειρία και η ποιότητά του είναι εμφανέστατες, παρότι μάλιστα έπαιξε με ανάποδο πόδι.
Στο δεύτερο ημίχρονο πέρασαν ως αλλαγή Καμαρά, Τσάπρας και Ραστόντερ. Ο Ετιέν Καμαρά δείχνει βράχος στο “6”. Γεμίζει τη μεσαία γραμμή, επιβλητικός και δείχνει ότι ξέρει και μπάλα. Παρότι δεν είναι 100% λυμένος, δείχνει ότι είναι αυτός που θα κάνει τη διαφορά μπροστά από τα στόπερ.
Ο Τσάπρας είναι… γνωστός. Καλός αμυντικά, με πολλά σπριντ στην επίθεση, μια εξαιρετική προσθήκη στο ρόστερ. Ο Ραστόντερ έδωσε μάχες, δεν του πήγε όμως το παιχνίδι. Είναι νωρίς για τον Βορειομακεδόνα στράικερ να κριθεί.
Οι υπόλοιποι
Για τον Γκάγκουτσιτς αναφέρθηκα και λίγο πιο πάνω. Δεν έχω πολλά να προσθέσω, παρά μόνο την απορία γιατί δεν πήρε παραπάνω χρόνο την περσινή χρονιά.
Ο Ζαρουρί έχει την εκτέλεση, έχει την τελική ενέργεια και σημείωσε ένα πανέμορφο γκολ, ο Κοντούρης ήταν εξαιρετικός στα χαφ, με πολλά χιλιόμετρα και πολλές μάχες. Ο Αντίνο με τα αμέτρητα τρεξίματά του, αλλά του έλειπε η τελική ενέργεια, ο Ταμπόρδα με γκολ σε τρίτο κολλητό φιλικό.
Η εξέλιξη
Προφανώς και ο Παναθηναϊκός μπορεί να γίνει πολύ καλύτερος από την εικόνα που παρουσίασε στα τρία φιλικά παιχνίδια. Και αυτό θα γίνει εν καιρώ, από τη στιγμή που ο Τζέικομπ Νίστρουπ δείχνει ότι έχει ξεκάθαρο στο μυαλό του το αγωνιστικό πλάνο και τον τρόπο που θέλει να αγωνίζεται η ομάδα του.
Τέλος, τον καθοριστικότερο ρόλο στη χρονιά που ακολουθεί θα παίξει η επιλογή στη θέση “8”. Ο Τσιριβέγια, παρότι αναφέρθηκε ότι έχει κάνει πολύ καλή προετοιμασία, δείχνει ότι είναι ένα κλικ πιο αργός από τη συνολική παρουσία της ομάδας. Και σε ταχύτητα, αλλά και σε σκέψη. Και το οχτάρι που θα επιλεγεί θα πρέπει να κάνει τη διαφορά.