Ο Ολυμπιακός θέλει πολλούς Ελ Κααμπί στην Ολλανδία και όχι μόνο

Το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ έχει συγκεκριμένες αρχές και απαιτήσεις, αν λείπουν κρίκοι από την αλυσίδα, το αποτέλεσμα σπάνια θα είναι το επιθυμητό. Ο Ολυμπιακός δεν κέρδισε την Ναϊμέγκεν, γιατί πολλά από τα θέλω του προπονητή του, εκτελέστηκαν… κάπως και όχι… όπως πρέπει. Είναι απλό και ταυτόχρονα σύνθετο. Αυτή η ομάδα δεν στάθηκε απλώς καλά στο Champions League πέρυσι, αλλά σε πολλά παιχνίδια της πρωταγωνίστησε, είχε τον πρώτο ρόλο κόντρα σε πανίσχυρους αντιπάλους, δικαίως συνέχισε στα νοκ άουτ. Ο Βάσκος τεχνικός ήταν στον πάγκο, την ίδια φιλοσοφία είχαν οι ποδοσφαιριστές του, απλά η όλη εκτέλεση του πλάνου γινόταν σε άλλη ταχύτητα.

Ο χθεσινός Ολυμπιακός δεν πίεζε με… λύσσα -όπως θα έπρεπε- για να χαμογελάσει στο τέλος της βραδιάς. Ο Ελ Κααμπί το έκανε σε μεγάλο βαθμό, αλλά από εκεί και πέρα ουδείς άλλος ακολούθησε. Ούτε ο Ροντινέι, ούτε ο Ρόκα, ούτε ο Τσικίνιο συμπλήρωσαν τις προσπάθειες του Μαροκινού, άρα… μισές δουλειές. Και με μισές δουλειές, ολόκληρο ματς δεν παίρνεις. Στο άμεσο ποδόσφαιρο του Πόποβιτς, ελάχιστες δεύτερες μπάλες κερδήθηκαν. Και αυτό θέμα έντασης και μαχητικότητας ήταν, το παραδέχθηκε και ο Μεντιλίμπαρ.

Η κομβική απουσία του Έσε

Για να πω την αλήθεια, δίνω ένα ελαφρυντικό, καθώς στον άξονα η απουσία του Έσε έβγαζε… μάτι, οι μεσοεπιθετικοί, είχαν τον νου τους στο να δώσουν βοήθειες σε Ντάνι Γκαρθία και Μουζακίτη, έπαιζαν σε πιο χαμηλά μέτρα, δεν ανέβαιναν με σιγουριά. Και όσες φορές το δοκίμαζαν, οι αμυντικοί των Ολλανδών, προωθούσαν σωστά την μπάλα μπροστά ανάμεσα στις ερυθρόλευκες γραμμές, έβγαιναν με πολλούς παίκτες στην επίθεση.

Για ένα ημίχρονο, αυτός ο μέτριος Ολυμπιακός, πατούσε καλύτερα στο χορτάρι, δεν κινδύνευε και έφτανε κοντά στην αντίπαλη περιοχή, εύκολα και με καλές προοπτικές. Εκεί, ούτε ιδέες υπήρξαν, ούτε προσωπικό ταλέντο εμφανίστηκε, ούτε μια σωστή τελική πάσα για την μεγάλη ευκαιρία. Προϋποθέσεις καλές ναι, αλλά όχι τεράστιος κίνδυνος για την άμυνα της Ναϊμέγκεν.

Οι Ολλανδοί ρίσκαραν περισσότερο στο δεύτερο ημίχρονο και στο διάστημα 50΄- 65΄ απείλησαν σοβαρά, έπαιξαν από τα άκρα, μεγάλωσαν το γήπεδο, βρήκαν χώρους. Θα μπορούσαν να προηγηθούν και να κάνουν πιο δύσκολη την κατάσταση για τον Ολυμπιακό, αλλά και σε αυτούς κάτι έλλειψε.

Η ανισορροπία στις πτέρυγες και η κρίσιμη ρεβάνς

Επιστρέφω στον Ολυμπιακό. Ο Ροντινέι δύσκολα μπορεί να πάει στο ένας εναντίον ενός και να περάσει, το βάρος πέφτει αναγκαστικά στην άλλη πλευρά, στον Ρόκα στο πρώτο μέρος, στον Ζέλσον Μαρτίνς στο δεύτερο. Αυτή η ανισορροπία, διαβάζεται εύκολα από έναν καλό προπονητή, η Ναϊμέγκεν έχει τον κορυφαίο της περσινής Eredivisie, o Σρόιντερ πήρε τα μέτρα του, φάνηκε έτοιμος. To Champions League θέλει ισορροπία και ισάξιους πρωταγωνιστές, τίποτα λιγότερο.

Ο κόσμος που γέμισε το Καραϊσκάκης, έφυγε μάλλον προβληματισμένος. Η πρόκριση θα κριθεί στην Ολλανδία, χωρίς το παραμικρό αβαντάζ για τον Ολυμπιακό πλέον. Και θα πρέπει να δούμε, αν και πόσα, μπορούν να αλλάξουν μέσα σε μία εβδομάδα, ώστε να επιστρέψουν οι Πειραιώτες στις… εργοστασιακές ρυθμίσεις. Και ποιοι είναι αυτοί που μπορούν να έρθουν από τον πάγκο και να δώσουν αυτά που έλλειψαν; Άλλος αριστερός μπακ εκτός του Μπρούνο δεν υπάρχει στη λίστα, στα δεξιά ο Σάλιακας στέκεται, αλλά από πίσω του ο Μαφέο, στην παρούσα φάση δεν είναι έτοιμος, δεν μου βγάζει σιγουριά. Αν δεν μπουν και οι μπακ ενεργά, στο κομμάτι της δημιουργίας, η όλη λειτουργία φαντάζει στα μάτια μου προβλέψιμη.

Η Ναϊμέγκεν δεν είναι Αϊντχόφεν, ούτε Φέγενορντ, αλλά είναι μια καλοδουλεμένη ομάδα που έχει τρόπους να απειλεί. Στην έδρα της, θα βάλει ακόμη μεγαλύτερη πίεση στον Ολυμπιακό, ο οποίος σωστά ποντάρει στην εμπειρία του και τις παραστάσεις από το κορυφαίο επίπεδο, αλλά πρέπει να βάλει και ουσία στο παιχνίδι του. Το θετικό είναι πως ο προπονητής του δεν κρύβεται, κατονομάζει τα κακώς κείμενα και προσπαθεί να τα διορθώσει. Θα βάλει και τους παίκτες του σε αυτή την διαδικασία, από αυτή την αφετηρία, οι ερυθρόλευκοι μπορούν να παρουσιαστούν όπως πρέπει στη ρεβάνς. Το έχουν ξανακάνει, προσωπικά τους περιμένω.