Ο Μίλτος Τεντόγλου στην ίδια πρόταση με θρύλους και κόντρα στο πιο ναζιάρικο άλμα της ιστορίας

Ισοφάριση πανελλήνιου ρεκόρ, τέσσερα άλματα πάνω από τα 8,50 μέτρα και δίκαιη “κρεβατομουρμούρα” στο πιο ναζιάρικο άλμα της ιστορίας, το δικό του. Ο Μίλτος Τεντόγλου -ο μοναδικός άλτης των πρόσφατων χρόνων που μπαίνει στην ίδια πρόταση με θρύλους των αλμάτων- κάνει απίστευτα πράγματα στάδιο, αλλά δικαίως εκνευρίζεται.
Η ιστορία έχει καταγράψει ξανά μεγάλους αθλητές να πετυχαίνουν τέσσερα και περισσότερα άλματα πάνω από τα 8,50 μ. στον ίδιο αγώνα. Όμως κανένας δεν τσακωνόταν τόσο υπέροχα με την άμμο, με τη βαλβίδα με τον ίδιο τον εαυτό του όπως έκανε ο Μίλτος Τεντόγλου στο Stoiximan Πανελλήνιο Στίβου στον Βόλο.
Μπήκε στον αγώνα με 8,52 μ. Η ατμόσφαιρα μύριζε ρεκόρ και οι συνθήκες ήταν εξαιρετικές για να το πετύχει. Γι’ αυτό τον είδαμε να αρχίζει αμέσως την γκρίνια στο πιο ναζιάρικο άλμα της ιστορίας, στο δικό του. Ανοίγει κάθε φορά μια τέτοια διαπραγμάτευση και με το δίκιο του. Αυτό τον χαρακτήρα έχουν άλλωστε τα αγωνίσματα των αλμάτων. Μοιάζουν με διαρκή διαπραγμάτευση.
Ύστερα, από κάθε εκπληκτική επίδοσή του, δεν πανηγύριζε, όπως θα ήταν αναμενόμενο, αλλά μετρούσε χαμένες ευκαιρίες για το πανελλήνιο ρεκόρ. Δηλαδή, για ένα άλμα μεγαλύτερο από τα 8,66 μέτρα και ένα ρεκόρ ολόδικό του, που θα γράφει μόνο το όνομά του και όχι μια ισοφάριση της επίδοσης του Λούη Τσάτουμα. Δύο φορές έδειξε 8,66 η μεζούρα -όχι μία-, όπως είχε συμβεί και στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Ρώμης, όπου είχε δύο άλματα στα 8,65μ..
Ο Τεντόγλου έχει μετατρέψει την τελειομανία του σε μέρος της παράστασης. Θα τον δούμε να πανηγυρίζει άλμα στα 8.50μ. και θα του βάλουμε θερμόμετρο.
Δεν αγωνίζεται απέναντι στους αντιπάλους του όσο απέναντι στην ιδανική εκδοχή της προσπάθειάς του. Γι’ αυτό έπειτα από ένα άλμα ψάχνει πρώτα το λάθος.
Έχει πάψει προπολλού να ασχολείται με την επιβεβαίωση, ίσως είχε να μην αυτή την ανάγκη ούτε για μισή ώρα στην 28χρονη ζωή του. Τον απασχολεί η επόμενη λεπτομέρεια που θα βελτιώσει τις επιδόσεις του. Το επιπλέον εκατοστό. Προσπαθεί να φτιάξει το άλμα που υπάρχει στο μυαλό του, πριν ακόμη πατήσει στη βαλβίδα. Γι’ αυτό τον είδαμε να αλλάζει τα σημάδια της φόρας του δίνοντας έμφαση στη λεπτομέρεια. Μετρούσε με τα δάχτυλά του τα εκατοστά μέχρι να βρει το σημείο που του κάνει. Έτσι εξηγείται και η παροιμιώδη διάρκειά του στην κορυφή, με εξαίρεση την προηγούμενη χρονιά που ταλαιπωρήθηκε πολύ από τραυματισμούς.
Ο διάδρομος είναι ένα από τα μεγάλα ατού του. Έμπαινε και ξανάμπαινε σε αυτόν σαν αδιάκοπη θαλασσοταραχή! Έτρεχε με ταχύτητα που δεν νικήθηκε ούτε από την κάμερα αργής κίνησης. Και σε αυτή πάλι γρήγορος φαινόταν! Έπειτα κυνηγάει το τέλειο πάτημα και την ιδανική πτήση. Είπε ότι όλα τα είχε φτάσει στο καλύτερο σημείο τους στο Μονακό και όχι στον Βόλο, όπου ισοφάρισε το ρεκόρ. Απλώς, στον Βόλο οι συνθήκες ήταν πολύ καλύτερες. Είναι ρευστός ο στίβος και αυτό μπορεί να το επιβεβαιώσει και ένας από τους μεγαλύτερους αθλητές στην ιστορία, ο Καρλ Λιούις. Σε αυτόν τον υπεραθλητή σταματήσαμε αναζητώντας ποιος άλλος μπορεί να έχει τέσσερα ή και περισσότερα άλματα πάνω από τα 8,50μ. στον ίδιο αγώνα. Αυτά σε μια πρόχειρη έρευνα, δεδομένου ότι δεν καταγράφονται στις λίστες όλα τα άλματα ενός αθλητή σε μια διοργάνωση παρά μόνο η μεγαλύτερη επίδοσή του.
Στον μεγαλύτερο αγώνα της ιστορίας, αυτόν του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος του Τόκιο το 1991 ο Αμερικανός είχε πέντε άλματα πάνω από 8,60μ. κι ένα άκυρο. Τα δύο από τα πέντε έγιναν με ευνοϊκό άνεμο. Αναλυτικότερα: 8,83μ. και 8,91μ. με ευνοϊκό και 8,87μ, 8,84μ, 8,68μ. κανονικά.
Στον ίδιο αγώνα ο Μάικλ Πάουελ που έκανε παγκόσμιο ρεκόρ είχε στη σειρά: 7,85, 8,54, 8,29, άκυρο, 8,95 (παγκόσμιο ρεκόρ), άκυρο. Δηλαδή, δύο φορές κατάφερε να ξεπεράσει τα 8,50 μέτρα. Όχι, περισσότερες. Είναι λογικό, διότι οι αθλητές κάνουν δοκιμές, αλλά και κουράζονται να έχουν το σώμα τους συνεχώς στα “κόκκινα”. Βέβαια, η μία από τις δύο δυνατές στιγμές του Πάουελ έγινε “αιώνια”.
Για να φαντασιώνεστε ωραίες ιστορίες μέχρι τον επόμενο αγώνα του Μίλτου Τεντόγλου σάς λέμε ότι ο Πάουελ πήγε στο Τόκιο με ατομικό ρεκόρ 8,66μ. Αυτό ήταν το εφαλτήριό του για το παγκόσμιο ρεκόρ.
Ένας άλλος αθλητής, ο Ιβάν Πεντρόσο, ο οποίος είναι ο αγαπημένος του Μίλτου, είχε κάνει τον αγώνα της ζωής του στο Σεστριέρε, χωρίς ωστόσο να έχει αντίστοιχη σειρά αλμάτων.
Είχε ένα άλμα στα 8,89 αλλά με ευνοϊκό άνεμο και ένα στα 8,96 που δεν επικυρώθηκε ως παγκόσμιο ρεκόρ, παρόλο που το ανεμόμετρο είχε δείξει (+1,2). Το άλμα του Πεντρόσο δεν επικυρώθηκε επειδή βρέθηκε ένας άνθρωπος, πιθανότατα φωτογράφος ή αξιωματούχος μπροστά από το ανεμόμετρο. Το όργανο μετράει τον άνεμο που φυσάει προς τον αθλητή και αν κάποιος σταθεί μπροστά του είναι πιθανό να κόψει τον αέρα και να δείξει μικρότερη ένδειξη από την πραγματική. Σε εκείνο τον αγώνα είχε επίσης δύο άκυρα, ένα άλμα στα 8,30μ. κι ένα στα 7,80μ..
Oι μεγάλοι άλτες ξεχωρίζουν τόσο από το ένα άλμα που διαμορφώνει την ιστορία ή που δίνει τα μετάλλια, αλλά και από την αντοχή και τη διάρκεια τους. Ο Μίλτος τα έχει όλα και εδώ και πολλά χρόνια αναφέρεται στις ίδιες προτάσεις με αυτούς τους τρεις αθλητές, τον Καρλ Λιούις, τον Μάικλ Πάουελ και τον Ιβάν Πεντρόσο και αυτή είναι ακόμα μια κατάκτηση που του πιστώνεται. Συγκρίνεται μόνο με τους θρύλος του παρελθόντος και με κανέναν άλλο.