Ο επαγγελματισμός του Σορτς και οι μεταβαλλόμενες προσδοκίες για τον Παναθηναϊκό AKTOR
Ο Τι Τζέι Σορτς έκανε υπομονή, δούλεψε πολύ, υπήρξε υποστηρικτικός συμπαίκτης και έζησε τη μεγάλη βραδιά που τόσο επιζητούσε. Ο Παναθηναϊκός μπήκε στα playoffs, εκεί που θα αντιμετωπίσει τη Βαλένθια, χωρίς να έχει τον τίτλο του φαβορί. Αντίθετα από τις προσδοκίες που υπήρχαν στην αρχή της σεζόν. Γράφει η Βασιλική Καραμούζα.
Η second unit του Παναθηναϊκού AKTOR έκανε τεράστιο step-up την κατάλληλη στιγμή, καθάρισε την πάντα επικίνδυνη -αν και λαβωμένη- Μονακό (87-79) και υπέγραψε την πρόκριση του τριφυλλιού στα playoffs της EuroLeague για τρίτη συνεχόμενη χρονιά.
Ο Τι Τζέι Σορτς, ο παίκτης που έχει , όχι ακριβώς κριθεί, αλλά σίγουρα συζητηθεί περισσότερο από κάθε άλλον στο φετινό ρόστερ των πρασίνων, πραγματοποίησε την καλύτερη εμφάνισή του σε ένα κομβικό ματς και επιβραβεύτηκε για τον επαγγελματισμό που επιδεικνύει εδώ και επτά μήνες.
Ένας παίκτης που πέρυσι ήταν εκ των τρίων βασικών υποψηφίων για το βραβείο του MVP -μαζί με τους Κέντρικ Ναν και Σάσα Βεζένκοβ- αλλά είδε τα λεπτά του να μειώνονται από τα 27’19” στα 16’14” και το usage του να πέφτει από το 32.9% στο 24.9%. Αυτό σημαίνει λιγότερες ευκαιρίες και λιγότερες αποφάσεις στα χέρια του. Κάτι που ήξερε εξαρχής, υπογράφοντας σε μια ομάδα που έχει στην περιφέρειά της τους Κέντρικ Ναν, Κώστα Σλούκα και Τζέριαν Γκραντ.
Εκείνος δεν έπαψε στιγμή να στηρίζει τους συμπαίκτες του, να πανηγυρίζει τις νίκες της ομάδας του και να δουλεύει με υπομονή και προσήλωση. Γνωρίζοντας ότι θα έρθει η ώρα να γίνει πολύτιμος. Κι αυτή ήρθε. Και 19.033 οπαδοί που βρέθηκαν το βράδυ της Τρίτης (21/4) στο Telekom Center Athens τον χειροκρότησαν θερμά όταν αποχώρησε από το παιχνίδι με τη Μονακό στα 7.2″ πριν ακουστεί η κόρνα της λήξης.
Ή πιο σωστά, όταν ο Εργκίν Αταμάν έτρεξε προς τη γραμματεία για να τον κάνει αλλαγή, να του δώσει τη δυνατότητα να ζήσει αυτή τη στιγμή στο έπακρο και να πνιγεί στις αγκαλιές των συναθλητών του. Των ανθρώπων που ξέρουν ακριβώς τι συμβαίνει πίσω από τις κλειστές πόρτες και τα φώτα της δημοσιότητας.
Δεν ήταν όμως μόνο ο Σορτς που έκανε το κάτι παραπάνω για να κλειδώσει ο Παναθηναϊκός την πρόκριση στα playoffs. Ήταν και ο 36χρονος Κένεθ Φαρίντ, που κάλυψε και με το παραπάνω τις ανάγκες στη θέση του σέντερ σε ένα ματς που δεν βγήκε καθόλου στον Ματίας Λεσόρ. Ήταν και ο 24χρονος Νίκος Ρογκαβόπουλος, που δείχνει ότι μπορεί να αποτελέσει μια έξτρα πηγή σκοραρίσματος για τους πράσινους, βοηθώντας παράλληλα και στα αμυντικά καθήκοντα.
Οι μεταβαλλόμενες προσδοκίες
Μόνο κέρδος μπορεί να είναι για τον Παναθηναϊκό τέτοιου είδους εμφανίσεις από παίκτες που δεν συνηθίζουν να έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο ή δεν προορίζονται για τέτοιον από τον προπονητή τους. Ωστόσο, ο Εργκίν Αταμάν διαχειρίστηκε άψογα το έμψυχο δυναμικό του στην προκειμένη περίπτωση και είδε -γιατί το αν κατάλαβε θα φανεί στην πορεία- ότι αυτό το βάθος μπορεί να γίνει κλειδί για τη σειρά που ακολουθεί κόντρα στη Βαλένθια.
Η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνεθ, του COTY της φετινής EuroLeague, παίζει σε γρήγορο τέμπο, κάνει συνεχώς αλλαγές και βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στο ενεργειακό κομμάτι. Αν ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να βρει αντίδοτο σε αυτό, ίσως χρειαστεί να προσπαθήσει να το αφομοιώσει σε έναν βαθμό, όπως δήλωσε και ο Κώστας Σλούκας.
Προφανώς, το τριφύλλι δεν μπορεί να αλλάξει άρδην τη φιλοσοφία του και την αγωνιστική του ταυτότητα μέσα σε μερικά 24ωρα για να παίξει το παιχνίδι που αρέσει στους πορτοκαλί. Μπορεί όμως να επενδύσει στο “strength in numbers”, το περιβόητο μότο των Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς. Το οποίο στα ελληνικά είναι κάπου ανάμεσα στο “η ισχύς εν τη ενώσει” και στο “όσο περισσότεροι, τόσο το καλύτερο”.
Αυτή η μεταβολή της φιλοσοφίας που πρεσβεύει εδώ και χρόνια ο Εργκίν Αταμάν με το κλειστό rotation των 7-8 παικτών, ίσως συμπέσει με τις μεταβαλλόμενες προσδοκίες για τον φετινό Παναθηναϊκό.
Οι πράσινοι μπήκαν στη σεζόν 2025/26 με τον τίτλο του “καλύτερου ρόστερ” και του “μεγάλου φαβορί” για τον τίτλο. Όμως, μέχρι στιγμής δεν έχουν ανταποκριθεί σε αυτές τις προσδοκίες. Για αυτό και εκείνες άλλαξαν εντελώς μετά τις εγχώριες ήττες από Άρη, Κολοσσό και Ηρακλή, αλλά και μετά από μαζεμένες ευρωπαϊκές γκέλες από την έναρξη του νέου έτους.
Τώρα ο Παναθηναϊκός δεν μπαίνει ως φαβορί στη σειρά με τη Βαλένθια, που εξέπληξε άπαντες με τη συνέπειά της στη διάρκεια όλης της regular season και έχει το πλεονέκτημα έδρας.
Κι αυτό μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ευεργετικό για τους πράσινους, που κατάλαβαν από πρώτο χέρι ότι τα ονόματα και οι φανέλες δεν παίζουν από μόνα τους μπάσκετ και πως το ατομικό ταλέντο δεν αρκεί, αν δεν υπάρχει ομαδική χημεία και συνεπής προσπάθεια.