Ο Άρης φτιάχτηκε με σκέψη στο μπάσκετ, ο Ολυμπιακός έμεινε μισός

Η νίκη του Άρη, η μπασκετική λογική του καλοκαιριού από τον Σπανούλη και η προοπτική που εξιτάρει την εξέδρα. Ο Ολυμπιακός, που έμεινε μισός, ψάχνει λύσεις. Γράφει ο Γιάννης Φιλέρης
Σχεδόν τρεις δεκαετίες περίμενε ο Άρης για να νικήσει την ίδια σεζόν τόσο τον Παναθηναϊκό, όσο και τον Ολυμπιακό. Έξι χρόνια είχε να χάσει ο Ολυμπιακός από άλλη ομάδα, πλην του ΠΑΟ, εντός ελληνικών συνόρων. Και μόνο αυτές οι δυο “ειδήσεις” που έβγαλε η εμφατική κατοστάρα των “κιτρινόμαυρων” φτάνουν και περισσεύουν για να επιβεβαιώσουν όσα φαίνονταν από το ξεκίνημα της νέας σεζόν. Αυτό το πρωτάθλημα θα’ ναι πολύ διαφορετικό.
To ότι το Σάββατο γίνεται το πρώτο ντέρμπι κορυφής και δεν είναι Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός, αλλά ΠΑΟΚ-Άρης, μπορεί να μοιάζει με μια ξαφνική μεταφορά σε χρονοκάψουλα στα μέσα της δεκαετίας του 80, είναι όμως η αλήθεια του 2026. Κι αυτή έχει να κάνει με την τεράστια δυναμική που αναπτύσσουν οι δυο μεγάλοι της Θεσσαλονίκης σε μια ολική, όσο και εντυπωσιακή, επαναφορά.
Να πούμε ότι ο Ολυμπιακός μπήκε στο Αλεξάνδρειο λαβωμένος γιατί του έλειπαν ο λαβωμένος Μοντέρο, ο ξαφνικά καθηλωμένος Μιλουτίνοβ, ο τιμωρημένος Ντόρσεϊ και ο εκτός ρόστερ (λόγω και της ποινής των 7 αγωνιστικών) Τζόουνς; Να το πούμε. Και να δεχθούμε ότι οι “ερυθρόλευκοι” έχουν εκτός των άλλων και την κούραση της EuroLeague; Να το δεχθούμε;
Αλλά την ίδια ώρα εμφανίζεται μια ρωμαλέα ομάδα, γεμάτη ενθουσιασμό και ένταση στο παιχνίδι της. Ο Άρης του Βασίλη Σπανούλη είναι φρέσκος, σφύζει από πάθος και το Αλεξάνδρειο ξαναζεί τις δόξες του παρελθόντος, όχι όμως σε μια άμεση προσκόλληση σε όσα πέρασαν, αλλά με προσμονή για όσα θα έρθουν.
Η δεύτερη μεγάλη νίκη απέναντι σε ένα “αιώνιο” έχει σκορπίσει χαμόγελα σε όλο το αρειανό στρατόπεδο, για μια ομάδα που επένδυσε πολλά χρήματα το καλοκαίρι, βάζοντας, ωστόσο, σε περίοπτη θέση το μπάσκετ. Ναι, ο Άρης απέκτησε οικονονική ευρωστία, ξεπλήρωσε τα χρέη του, δεν άρχισε όμως να πετάει στα σύννεφα, αλλά προσπάθησε με ορθολογισμό να φτιάξει ένα γκρουπ εναρμονισμένο με τις αρχές του σύγχρονου μπάσκετ, που θα ενσαρκώσει πάνω στο παρκέ όλα τα όνειρα και τις φιλοδοξίες.
Ο Σπανούλης και οι συνεργάτες του διάλεξαν με προσοχή τα κομμάτια του παζλ σε τρεις βασικούς άξονες: Καλοί παίκτες, σωστή νοοτροπία, όχι μεγαλοστομίες.
Τη φανέλα του Άρη φόρεσαν παίκτες υψηλών προδιαγραφών, που θα μπορούσαν να παίξουν (όπως ο Ρόμπινσον Ερλ) ή ήταν παρόντες (όπως ο Ντιμιτρίεβιτς και ο Μόργκαν) στην Ευρωλίγκα, αλλά είναι ευχαριστημένοι να αγωνιστούν στο Eurocup. Μια ιδανική κατάσταση για να αλλάξει επίπεδο η ομάδα, όχι από τη μια στιγμή στην άλλη, αλλά μέσα από τη διαδικασία των αγώνων.
Σχεδιασμός επιτυχίας…
Ο Σπανούλης μελέτησε καλά τα στοιχεία των παικτών, που θα έχει μαζί του, όλη τη σεζόν. Οι περισσότεροι ενισχύουν το σχεδιασμό για ένα σύνολο που παίζει σε υψηλούς ρυθμούς και ένταση, πιέζει στην άμυνα, δημιουργεί και σκοράρει με ευκολία, χρησιμοποιώντας όλα τα όπλα της στην εντέλεια.
Κάπως έτσι έπαιξε και με τον Ολυμπιακό, ξέροντας ότι οι “ερυθρόλευκοι” όπως θα έπαιζαν στο Αλεξάνδρειο, θα είχαν εκτός από ατού και φανερές αδυναμίες. Ο Άρης τις χτύπησε όλες, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο όταν επιτέθηκε κατά κόρον στα πικ εν ρολ, σημαδεύοντας είτε τον Χολ, είτε τον Βεζένκοβ. Έχοντας μάλιστα μεγάλη έφεση το επιθετικό ριμπάουντ, κάθε φάση που δεν έβρισκε τον στόχο στην αρχή, είχε δεύτερη (αν χρειαζόταν και τρίτη) εκτέλεση.
Με τους πρωταθλητές απόλυτα εξαρτημένους από τον Φουρνιέ, τον οποίο κυνηγούσε με πάθος ο Μοκόκα, ο Άρης δεν έχασε ποτέ τον έλεγχο και έφτασε με άνεση στο τελικό +22.
Προφανώς η χρονιά δεν τελείωσε με τη νίκη επί του Ολυμπιακού. Δεν θα τελειώσει ακόμα κι αν έρθει και μια τρίτη μεγάλη νίκη, εναντίον του ΠΑΟΚ. Ο σχεδιασμός του καλοκαιριού έχει σαν τελικό στόχο την επιτυχία του Μαΐου. Ο Άρης θέλει να πάει όσο ψηλότερα γίνεται, αλλά το μεγάλο του όνειρο είναι ευρωπαϊκό. Η κατάκτηση του Eurocup θα τον φέρει στην Ευρωλίγκα της νέας χρονιάς και εκεί, ως γνωστόν, όλοι αλλάζουν πίστα και ταχύτητα…
Μέχρι τότε, όμως, υπάρχει μπροστά τους πολύς δρόμος. Οι Θεσσαλονικείς θέλουν να συνεχίσουν σε αυτό το τέμπο. Φυσικά δεν θα κερδίσουν όλα τα παιχνίδια τους. Θα έρθουν και δύσκολες βραδιές, θα φανούν και τα όποια κενά τους. Το ζητούμενο, όμως, είναι να μείνει το πλοίο σε πορεία πρόσω ολοταχώς. Ο καπετάνιος Σπανούλης εγγυάται…
Το μαγγανοπήγαδο του Ολυμπιακού
Κι ο Ολυμπιακός; Μετά την αποθέωση της Πέμπτης και την υπερηχητική εμφάνιση κόντρα στην Ντουμπάι, ήρθε μια καθαρή ήττα (και κακό παιχνίδι) στη Θεσσαλονίκη. Δεν είναι ακριβώς ιδεατή η κατάσταση στους πρωταθλητές. Ο Μοντέρο, ο Ντόρσεϊ, ο Μιλουτίνοβ, ο Τζόουνς που έλειπαν για τους διαφορετικούς λόγους ο καθένας, η αναστάτωση με τις … τάσεις φυγής του Κόντσαρ και οπωσδήποτε η έλλειψη εμπιστοσύνης στο ελληνικό στοιχείο της ομάδας διαφοροποιούν πολύ την πραγματικότητα από τα προγνωστικά.
Οι “ερυθρόλευκοι” έχουν να αντιμετωπίσουν το μαραθώνιο της EuroLeague και τις δυσκολίες του ελληνικού πρωταθλήματος με το ροτέισον να … μικραίνει επικίνδυνα.
Είναι δεδομένο ότι θα πρέπει να σκεφτούν άμεσα την ενίσχυση τους είτε με έναν παίκτη (αντί του Μοντέρο) είτε με δυο αν φύγει ο Κόντσαρ, που δεν πρόλαβε να εγκλιματιστεί και διαπίστωσε πως δεν του αρέσει τίποτε στην Ελλάδα. Συν τοις άλλοις χρειάζεται μια οριστική απόφαση για την επιστροφή του Ντόρσεϊ, γιατί όσο “σέρνεται” το θέμα, μόνο καλό δεν είναι. Θα πει κανείς ότι ο διεθνής γκαρντ έχει ήδη επιστρέψει και καλώς εχόντων των πραγμάτων θα είναι στη δωδεκάδα για το ματς της Παρασκευής με τη Ρεάλ.
Σωστό. Όπως είναι σωστό να μην διαψεύδει κάθε τόσο και λιγάκι η ΚΑΕ τα διάφορα σενάρια, ακόμα κι αν προβλέπουν… τριπλή ανταλλαγή με εμπλεκόμενο και τον Ντόρσεϊ. Τώρα, πόσο σωστό είναι να κάνει διάφορα διφορούμενα σχόλια ο πατέρας του παίκτη, θα σας … γελάσω.