Ο Αλγουαθίλ έκανε μαγικά και ο Ολυμπιακός μιμήθηκε την Παρί Σεν Ζερμέν

Δεν ξέρω αν είναι η ιδέα μου, αλλά η λευκή ισοπαλία του Ολυμπιακού στη Βρετάνη κόντρα στη Ρεν, πέρασε κάτω από τα ραντάρ. Αυτό που λέμε… σιγά το ματς. Μάλλον δεν έχουμε βάλει τα πράγματα στη σωστή σειρά και εξηγώ. Όσες ομάδες επισκέφτηκαν αυτό το γήπεδο τη φετινή σεζόν, έφυγαν με σκυμμένο κεφάλι, κοινώς, ηττημένες.

Εξαίρεση η πρωταθλήτρια Ευρώπης, Παρί Σεν Ζερμέν, η οποία τον Αύγουστο, στην πρεμιέρα του Σαμπιονά, έσωσε την παρτίδα στο τέλος. Με γκολ του Φεράν Τόρες στο 82΄, ισοφάρισε σε 2-2 και πήρε τον βαθμό. Η Λε Μαν, η Μαρσέιγ, η Οσέρ, ο ΟΦΗ, το Στρασβούργο ηττήθηκαν και με εξαίρεση τους Κρητικούς, οι υπόλοιποι σχετικά εύκολα.

Ο ΠΑΟΚ ήταν προτεραιότητα

Αυτή είναι η βάση για να συζητήσουμε και να συνειδητοποιήσουμε, πως η αποστολή των ερυθρόλευκων είχε δεδομένες δυσκολίες. Σε αυτό να προσθέσουμε και την διαχείριση που έκανε ο Ιμανόλ, με ξεκάθαρη διάθεση, να έχει την ομάδα του φρέσκια, το βράδυ της Κυριακής, όταν θα υποδεχθεί τον ΠΑΟΚ.

Δεν είναι καθόλου απλό αυτό που κάνει ο Βάσκος προπονητής του Ολυμπιακού. Προσπαθεί να αλλάξει αρκετά τον τρόπο παιχνιδιού και παράλληλα να πετυχαίνει νίκες σε Ελλάδα και Ευρώπη. Αναγκαστικά παίρνει ρίσκα και δοκιμάζει στους αγώνες, πράγματα τα οποία έχει προλάβει να δουλέψει λίγο στις προπονήσεις, ή και καθόλου. Μαγικά τα λέω αυτά, δεν είναι και τόσο κανονικά…

Το αποτέλεσμα όλης αυτής της προσπάθειας κρίνεται εντυπωσιακό. Οι Πειραιώτες βρίσκονται σε τροχιά πρόκρισης στους 16 του Europa League, την ώρα που και στο πρωτάθλημα απέχουν μόλις δύο βαθμούς από την κορυφή.

Ο παράγοντας Ορτέγκα και η αμυντική ισορροπία

Επιστρέφω στο ματς με την Ρεν. Για 3ο σερί ευρωπαϊκό ματς, η άμυνα κράτησε το μηδέν. Χρειάστηκε ξανά τον Ορτέγκα σε δύο δύσκολες στιγμές, αλλά ο Γερμανός είναι κλάση, έχει τρομερές παραστάσεις από την Μάντσεστερ Σίτι, δεν πανικοβάλλεται, βγάζει ηρεμία σε όλο το γκρουπ, τα κάνει όλα να φαίνονται απλά. Κι αν δούμε κάποιες φάσεις με προσοχή, οι αποκρούσεις του έχουν υψηλότατο συντελεστή δυσκολίας!

Όσο ο Ολυμπιακός είναι στιβαρός ανασταλτικά, μόνο μπροστά μπορεί να κοιτάξει. Τα δύο γκολ που δέχθηκε από την Κηφισιά, αφύπνισαν τους ποδοσφαιριστές, οι γραμμές είχαν ξανά συνοχή.

Η αμυντική ισορροπία έδωσε την άνεση στον Ιμανόλ να ρισκάρει και να χρίσει βασικούς -σε μια τόσο δύσκολη έδρα- παίκτες που τις περισσότερες φορές έρχονται από τον πάγκο. Αυτές οι κινήσεις, αφενός δίνουν αυτοπεποίθηση στους συγκεκριμένους ποδοσφαιριστές, αφετέρου κρατούν φρέσκους όσους βρίσκονται πιο μπροστά στο ροτέισον. Η σεζόν είναι μακριά, η καταπόνηση μεγάλη και λογικά αυτός που θα έχει δυνατές λύσεις στο φινάλε, θα βρεθεί και πιο κοντά στην επίτευξη των στόχων.