Και του βγαίνουν πάντα λίγοι (του Παναθηναϊκού)

Σε αυτή τη ζωή, είμαστε υποχρεωμένοι να πορευόμαστε με ό,τι έχουμε. Όχι με ό,τι θα θέλαμε ή θα ευχόμασταν να έχουμε. Πολύ περισσότερο, αν τα εφόδια που διαθέτουμε, είχαμε την ευκαιρία ΚΑΙ να τα αλλάξουμε. Τι έχει λοιπόν, ο Παναθηναϊκός;

Κατ’ ουσίαν τον Δημήτρη Διαμαντίδη ως μόνο πόιντ γκαρντ. Εστω και αν φέτος ο αρχηγός δεν είναι ακριβώς στην ακμή του, παίζει με την -αδιαμφισβήτητα πολλών κανταριών- ποιότητα του και πέρα από οργανωτής, είναι και εκτελεστής.

• Ο Μάρκους Μπανκς δεν έγινε ποτέ γνωστός για τη δυνατότητα του να παίρνει αποφάσεις, να «φτιάχνει» το παιχνίδι της ομάδας του. Και απ’ ό,τι φαίνεται, δεν έχει εμπλουτίσει τις γνώσεις του τελευταία.

Ο Γιαννακόπουλος τα “έχωσε στους διαιτητές”

• Ο Ρόκο Λένι Ούκιτς ήταν το πάλαι ποτέ εκ των κορυφαίων της γενιάς του. Πραγματικά όμως, δεν θυμάμαι μια ομάδα στην οποία έχει παίξει, να έχει μεγαλουργήσει με εκείνον «εγκέφαλο». Στα θετικά, ανήκει το γεγονός ότι έχει εγωισμό. Ακουσε τα εξ αμάξης πριν σηκώσει (κυριολεκτικά) κεφάλι και βοηθήσει την ομάδα του. Δεν το έκανε χθες (αντιθέτως, τη χαντάκωσε με τρεις διαδοχικές λανθασμένες αποφάσεις στη δεύτερη περίοδο, πριν τον «χαντακώσει» στον πάγκο ο Πεδουλάκης)
• Και κάπως έτσι, προέκυψε ο Βασίλης Ξανθόπουλος, ο οποίος έπαιξε για 10.41”, με το μ.ο. του για φέτος να είναι μεν, 13 λεπτά στην Α1, στην Ευρωλίγκα όμως (και άρα στα άκρως κρίσιμα ματς, τύπου ντέρμπι «αιωνίων»), σταματά στα 3.45”. Πάμε παρακάτω…
• Ο Τζέισον Καπόνο φημίζεται σε όλες τις άκρες του πλανήτη, για το τρίποντο του. Και δεν υπάρχει κάποιος που να μην ξέρει πως είχε «πάρει» το σχετικό διαγωνισμό, στο All Star Weekend του ΝΒΑ, δυο φορές. Γιατί δεν υπάρχει σύστημα που να τον «βγάζει» στο τρίποντο; Αυτή η ερώτηση έχει χαθεί στην πύλη του ανεξήγητου…
• Ο Τζέιμς Γκιστ είναι ένα αθλητικό παιδί που εμφανίστηκε στον Παναθηναϊκό για να «δέσει»με τον Στεφάν Λάσμε και μαζί να κάνουν τους «πράσινους»δυνατούς και εκτός ρακέτας, σε άμυνα (και δη στις αλλαγές στα πικ εντ ρολ) και επίθεση. Αν εστιάσουμε στον Λάσμε, θα ήταν εξαιρετικός στο πικ εντ ρολ, όπως φάνηκε χθες στην αρχή, βοηθούντως του Διαμαντίδη. Μόνο που ο ΠΑΟ… δεν το παίζει πολύ αυτό το πράγμα. Γιατί; Βάλτε το και αυτό στην πύλη που λέγαμε.

Πεδουλάκης: “Διαφορετικά τα κριτήρια των διαιτητών”

• Οι Μάικ Μπράμος και Γιόνας Ματσιούλις ήταν οι πιο σταθεροί παίκτες του Παναθηναϊκού μέχρι χθες, όταν «εξαφανίστηκαν». Γιατί; Για αυτό υπάρχει εξήγηση: αφενός γιατί εκείνοι που τους ανέλαβαν (Περπέρογλου και Παπανικολάου) είχαν προτέρα εμπειρία από ντέρμπι «αιωνίων», είχαν και 15.000 φίλους τους στο πλευρό τους.

Πάμε τώρα και σε μια μαθηματική πράξη: όλοι οι παραπάνω, εξαιρουμένου του Διαμαντίδη, μέτρησαν χθες 6/24 σουτ. Χρειάζεται κάτι άλλο, για να καταλάβετε τι έγινε χθες; Μάλλον όχι…

Μπροστά σε αυτό το δεδομένο, ακόμα και το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός που ουσιαστικά έπαιζε χωρίς σέντερ είχε +15 ριμπάουντ, μοιάζει αδιάφορο. Εκτός και αν θυμηθείτε πως το κατ’ εξοχήν στοιχείο της θέλησης είναι τα «σκουπίδια». Το προσπερνάμε όμως, ΚΑΙ αυτό και πάμε στην παραίτηση που δήλωσαν οι «πράσινοι» μετά το 71-60 του Πρίντεζη (στο 37′). Είχαν προηγηθεί δυο συνεχόμενες φάσεις, στις οποίες οι «ερυθρόλευκοι» είχαν πάρει από τρία επιθετικά ριμπάουντ, πριν αφήσουν την μπάλα στο καλάθι.

Άλλη ομάδα με Σόφο…

Γενικά, είχε προηγηθεί το ανδραγάθημα του Διαμαντίδη και η διαπίστωση πως ο Παναθηναϊκός είναι άλλη ομάδα με τον Σχορτσιανίτη και άλλη χωρίς αυτόν. Αν τώρα, ο «Σόφο»απέφευγε εκείνο το ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗΣ έμπνευσης φάουλ, για να σταματήσει αιφνιδιασμό (παρεμπιπτόντως, ήταν το τρίτο του, αλλά… ποιος μετρούσε; Σίγουρα όχι εκείνος), ενδεχομένως να είχε βοηθήσει περισσότερο την ομάδα του.

Σόφο:”Διαφορετικός ο τελικός του Κυπέλλου”

Όχι ότι θα είχε καμία σημασία (γιατί οι «ερυθρόλευκοι» πήραν κάτι από όλους και ο Παναθηναϊκός από τρεις -Διαμαντίδης, Σχορτσιανίτης, Λάσμε), αλλά λέμε…

Τι έχει σημασία; Να πάρει ο Πεδουλάκης από όλους ό,τι καλύτερο έχουν. Να σκεφτεί νέα πράγματα, άλλες καταστάσεις που θα λειτουργήσουν υπέρ όλων.

Υπάρχει εν τω μεταξύ, κάτι που κέρδισε χθες ο Παναθηναϊκό: οι πρωτάρηδες στο ΣΕΦ πια έχουν γνώση και άρα σε επόμενη επίσκεψη θα κάνουν κάτι καλύτερο -αν και μεταξύ μας, κάτι χειρότερο δύσκολα θα βρουν να κάνουν.

Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 72-67

Για το τέλος, άφησα το καλύτερο: ο τελικός είναι ένα ματς που κρίνει τίτλο. Και όλα μπορούν να συμβούν, αρκεί ο Παναθηναϊκός να πάρει έστω το ελάχιστο από όλους.

Για τη συνέχεια, έχει ο Θεός (αρκεί να έχει και o Πεδουλάκης κάποια ιδέα που θα αναδείξει τους πάντες και εν τέλει τον Παναθηναϊκό).