Η μεγάλη θέληση του Παναθηναϊκού AKTOR, το έλλειμμα δυνάμεων και το αδυσώπητο καλεντάρι
Ο Παναθηναϊκός AKTOR είχε θέληση και πλάνο στο Game 3 των τελικών κόντρα στον Ολυμπιακό στο ΣΕΦ. Είχε όμως και αντικειμενικές δυσκολίες, σε ένα σημείο της σεζόν που όλοι βρίσκονται στα κόκκινα. Γράφει η Βασιλική Καραμούζα.
Κόντρα σε όσα είδαμε στους δύο πρώτους τελικούς της Stoiximan GBL και αντίθετα με σε όσα περιμέναμε να δούμε στο Game 3, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός AKTOR έβαλαν μαζί 194 πόντους το βράδυ της Δευτέρας (8/6). Οι ερυθρόλευκοι επικράτησαν με 102-92 και πήραν προβάδισμα τίτλου, σε ένα ματς γεμάτο θέαμα.
Οι πράσινοι ήταν σοβαροί, διαβασμένοι, συγκεντρωμένοι και αποτελεσματικοί σε μεγάλο βαθμό. Δεν κατάφεραν να βάλουν κάποια κρίσιμα σουτ (πχ. ο Κέντρικ Ναν είχε 0/5 τρίποντα), ενώ από ένα σημείο και μετά δεν είχαν κορμία να αντιπαρατάξουν κόντρα στους πρωταθλητές Ευρώπης.
Ο Τζέντι Όσμαν έμεινε εκτός δωδεκάδας, λόγω ενοχλήσεων στη μέση. Ο Χουάντσο Ερνανγκόμεθ πήρε τη θέση του, όμως φορτώθηκε πολύ νωρίς με τρία φάουλ, με συνέπεια να αποκτήσει έναν φόβο και μια διστακτικότητα στην αμυντική του συμπεριφορά από εκείνο το σημείο κι έπειτα. Δηλαδή από το 5’37”, όταν πήγε στον πάγκο μετά από δύο διαδοχικά σφυρίγματα που κέρδισε ο Τάισον Γουόρντ στις μεταξύ τους μονομαχίες.
Λίγη ώρα αργότερα, λίγο πριν από την ανάπαυλα για να είμαστε ακριβείς, ο Νίκος Ρογκαβόπουλος τραυματίστηκε ξανά στο πονεμένο του πέλμα -σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις του ιατρικού επιτελείου του τριφυλλιού- και είδε το υπόλοιπο του αγώνα με τα προπονητικά του ρούχα, από την άκρη του πάγκου.
Συν τοις άλλοις, φάνηκε ότι ο Κώστας Σλούκας τέθηκε στη διάθεση του Εργκίν Αταμάν χωρίς να είναι 100% έτοιμος να αγωνιστεί σε ένα παιχνίδι τόσο μεγάλων ενεργειακών απαιτήσεων, με τόσες επαφές και τεράστιο διακύβευμα. Για αυτό ακριβώς έσφιξε όμως τα δόντια και φόρεσε την αγωνιστική εμφάνισή του. Γιατί ήξερε πόσο σημαντικό ήταν αυτό το παιχνίδι και πόσο περιορισμένες οι λύσεις του Παναθηναϊκού.
Στο τέλος της ημέρας, όμως, δεν κατάφερε να δώσει πολλά στα 14’30” που βρέθηκε στον αγωνιστικό χώρο. Φαινόταν ξεκάθαρα ότι δεν πατούσε καλά, ότι δεν είχε την γνωστή του ορμή για να κάνει μπάσιμο προς τη ρακέτα, ούτε την ευχέρεια κινήσεων για να κυνηγήσει τους αντιπάλους του στην άμυνα. Η αυτοθυσία του είναι όμως αξιοσημείωτη, γιατί ως αρχηγός πρέπει να είναι ο πρώτος που δίνει το καλό παράδειγμα στους συμπαίκτες του.
Ο Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις από τη μεριά του, έπαιξε για τρίτο συνεχόμενο τελικό περισσότερα από 33′ αγωνιστικά λεπτά και για πέμπτο διαδοχικό ματς στο πρωτάθλημα περισσότερα από 31′, ενώ ο Ματίας Λεσόρ έπρεπε να κουβαλήσει ξανά τεράστιο βάρος στην καρδιά της ρακέτας.
Όλα τα παραπάνω είχαν ως αποτέλεσμα ο Παναθηναϊκός να ξεμείνει από δυνάμεις και λύσεις -πέραν του Τζέριαν Γκραντ, ο οποίος έχει πετύχει 12 από τους 19 του πόντους στην τέταρτη περίροδο- από ένα σημείο και μετά, παρά τη μεγάλη θέληση να ξεπεράσει τον εαυτό του και όλα τα εμπόδια. Σωματικά, πνευματικά και αγωνιστικά.
Το αδυσώπητο καλεντάρι
Ομάδες και παίκτες βρίσκονται στα όρια τους, αν δεν τα έχουν ήδη ξεπεράσει. Ειδικά όσοι είχαν τον περασμένο Αύγουστο και Σεπτέμβριο υποχρεώσεις με τις εθνικές τους ομάδες στο EuroBasket 2025.
Και οι τελικοί του πρωταθλήματος είναι ανά δύο ημέρες, άντε τρεις στην καλύτερη των περιπτώσεων, αφού οι υποχρεώσεις πρέπει να ολοκληρωθούν νωρίς για να πάρουν όλοι μια ανάσα πριν τα παράθυρα του Ιουλίου.
Τα οποία είναι προγραμματισμένα από τις 2 εως και τις 6 Ιουλίου. Λες και δεν μπορούσαν να διεξαχθούν 10 ημέρες αργότερα, για να είναι λίγο πιο απλωμένο το πρόγραμμα των τελικών των εγχώριων πρωταθλημάτων και να μην ρισκάρουν οι παίκτες την υγεία τους για έναν τίτλο.