Γιατί ο Ολυμπιακός είναι ευλογημένος στο ξεκίνημα μιας σεζόν που όλοι ψάχνονται

Πόσο δύσκολη είναι η μετάβαση από τον Γουόκαπ στους Μίλερ-ΜακΙντάιρ – Μοντέρο; Πολύ. Όμως ο Ολυμπιακός έχει πολλά περισσότερα για να χαμογελάει, από αυτά που πρέπει να τον προβληματίζουν. Γράφει, από το Άμπου Ντάμπι, ο Χάρης Σταύρου.
Το απόγευμα της 18ης Σεπτεμβρίου, ο Ολυμπιακός έδωσε τον πρώτο “τελικό” της σεζόν. Και θριάμβευσε.
Σε αυτή τη σεζόν, οι Πειραιώτες μπαίνουν ως πρωταθλητές Ελλάδας και Ευρώπης, έχουν έναν τεράστιο στόχο στην πλάτη τους, όλοι θέλουν να νικήσουν τον καλύτερο, όλοι θέλουν να παρουσιάσουν το “A Game” τους απέναντι στην ομάδα που πριν από λίγους μήνες πάτησε στην κορυφή της EuroLeague.
Ο Γιώργος Μπαρτζώκας δήλωσε την Πέμπτη (17/9) στο SPORT24 πως αισθάνεται ανασφαλής γι’ αυτό που θα παρουσιάσει η ομάδα του στα παρκέ, στο ξεκίνημα της περιόδου, όμως μέσα του σίγουρα αισθάνεται ευλογημένος.
Η αποχώρηση του Τόμας Γουόκαπ ήταν ένα πλήγμα στον οργανισμό, κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο ολοκληρώθηκε το σίριαλ του καλοκαιριού. Κυρίως όμως ήταν πλήγμα για τον Έλληνα προπονητή, που είχε στηρίξει τον Αμερικανό γκαρντ όσο κανέναν άλλο.
Ο Γουόκαπ ήταν το δεξί του χέρι στο παρκέ. Εκείνος έτρεχε τα συστήματα, εκείνος ήταν η πρώτη γραμμή της άμυνας, εκείνος θυσίαζε το κορμί του κάθε βράδυ.
Ο Γουόκαπ αποχώρησε και στη θέση του μπήκαν δύο παιδιά ανώτερου επιπέδου από εκείνον.
Ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ ήρθε σε καλή ηλικία, ως πρώτος πασέρ της περσινής EuroLeague, στην οποία δεν έχασε ματς. Ικανός εμπρός και πίσω, πλέι μέικερ παλαιάς κοπής, έκλεισε στον Ολυμπιακό πριν βγει στην αγορά ως free agent.
Ο Γιαν Μοντέρο ήρθε στα 23 του, ως ο κορυφαίος νεαρός της EuroLeague. Έκλεισε εκπληκτικά την περσινή χρονιά, διέλυσε τον Παναθηναϊκό με μεγάλες εμφανίσεις, πήρε το πρωτάθλημα στην Ισπανία κι ενώ όλοι περίμεναν ότι θα δοκιμάσει στο NBA, έκλεισε κι αυτός πολύ νωρίς στους Πειραιώτες.
Η συζήτηση για την μετάβαση από τον Γουόκαπ στους Μίλερ-ΜακΙντάιρ – Μοντέρο είναι λογική, όμως ο Ολυμπιακός δεν θα μπορούσε να κάνει αυτό το transition με καλύτερες προϋποθέσεις.
Ο Μπαρτζώκας πήρε το 101% από αυτά που μπορούσε να του προσφέρει ο Γουόκαπ. Κι ο Γουόκαπ αποχώρησε έχοντας επίσης δώσει το 101% του. Η εμφάνισή του στο Final Four του ΟΑΚΑ, αμυντικά απέναντι στην Φενέρμπαχτσε, επιθετικά απέναντι στη Ρεάλ Μαδρίτης, ήταν το τέλος μίας όμορφης εποχής στον Ολυμπιακό, η οποία είχε πολλές χαρές και λίγες λύπες.
Τώρα, η νέα εποχή ανοίγει με τον Μπαρτζώκα να λογίζει τον Μίλερ-ΜακΙντάιρ πενταδάτο, αλλά να ξέρει ότι πιθανότατα θα κλείνει τα ματς με τον Μοντέρο.
Ο Κόντι θα χρειαστεί λίγο καιρό, όχι τόσο για να μάθει πώς να τρέχει σωστά τους γύρω του, όσο για να βρει ρυθμό και ισορροπία μεταξύ σκοραρίσματος και οργάνωσης. Έχει δουλέψει ακραία πολύ στην offseason και σε αυτή τη φάση της περιόδου προσπαθεί να κατανοήσει το περιβάλλον στο οποίο μπήκε.
Ο Μοντέρο, από την άλλη, έδειχνε “τρακαρισμένος” στο πρώτο μέρος του αγώνα με την Φενέρμπαχτσε, βυθισμένος στις σκέψεις του στο ημίχρονο, όμως η αυτοπεποίθησή του είναι “off the charts”.
Κυριολεκτικά δεν τον ενδιαφέρει ποιος βρίσκεται απέναντί του και αντιλαμβάνεται ότι ο Ολυμπιακός δεν είναι η ομάδα του. Πρέπει να ακολουθήσει μια διαδικασία και να κάνει υπομονή, γιατί στο τέλος της σεζόν ίσως να είναι αυτός το νούμερο 1.
Το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει τον Κόρι Τζόσεφ σε αυτή την κατάσταση, αλλά και η ασφάλεια που προσφέρει ο Εβάν Φουρνιέ ως χειριστής, ως αυτός που θα αποφασίσει στην crunch time, δίνουν στους ερυθρόλευκους χρόνο μέχρι οι δύο νέοι άσοι να προσαρμοστούν στο σύνολο.
Γενικώς, ο Ολυμπιακός έχει πολλά παιδιά, για κάθε ανάγκη και για κάθε περίσταση.
Ο Τζόσεφ ήταν καθοριστικός και θα είναι σε πολλά ακόμη παιχνίδια στη διάρκεια της σεζόν.
Ο Ντόντα Χολ έκλεισε τον αγώνα με 12 πόντους και 12 ριμπάουντ, το βράδυ που ο Νίκολα Μιλουτίνοβ έμεινε εκτός δωδεκάδας εξαιτίας της τενοντίτιδας που τον ταλαιπωρεί.
Ο Εμπάι Εντιάι ήταν επίσης σημαντικός. Τελείωσε φάσεις κοντά στο καλάθι, σκόραρε με φόλοου-κάρφωμα, έδωσε καλές πάσες και είχε και μία ασίστ, έβαλε και το τρίποντο από την γωνία σε μία φάση που προέκυψε από αναμπουμπούλα.
Ντόρσεϊ και Βεζένκοβ είχαν τις στιγμές τους, βρίσκονται σε μία φάση που χρειάζεται διαχείριση στα λεπτά τους, αλλά ο ένας ήταν μέλος της δεύτερης κι ο άλλος ο απόλυτος MVP της περσινής σεζόν.
Το τουρνουά στο Άμπου Ντάμπι είναι μια νέα εμπειρία για όλους, σίγουρα όμως προετοιμάζει ιδανικά τον Ολυμπιακό γι’ αυτά που θα ακολουθήσουν.
Θα είναι όμορφο να ξεκινήσουν οι Πειραιώτες τη σεζόν με τρόπαιο (μια φορά έχεις την ευκαιρία να διεκδικήσεις το πρώτο τρόπαιο ενός θεσμού), ήδη έχουν πάρει τα δύο πρώτα τουρνουά της προετοιμασίας τους και αμέσως μετά ακολοθούν η πρεμιέρα της EuroLeague στη Βαλένθια και το ελληνικό Super Cup.
Το πρώτο δείγμα ήταν σίγουρα θετικό, απέναντι σε μια υπερομάδα που φαίνεται να ξεχωρίζει από το γκρουπ εκείνων που θα προσπαθήσουν να πάρουν τα σκήπτρα από τον Ολυμπιακό.
Σε λίγες ώρες ακολουθεί ο τελικός. Κι εκεί θα βγουν κι άλλα συμπεράσματα, για μια ομάδα που στον προπονητή της δημιουργεί ανασφάλεια, αλλά στον κόσμο της ανυπομονησία για το επόμενο σαραντάλεπτο.
Το τελευταίο, είναι σίγουρα το μεγαλύτερο κατόρθωμά της.