Η κριτική ή η Κρητική τους έκανε καλύτερους;

Είχε σχέση ο Στέφανος Καπίνο του αγώνα της Κρήτης με αυτόν της προηγούμενης αγωνιστικής ή γενικότερα με αυτόν της τρέχουσας σεζόν; Προφανώς όχι: ο Καπίνο στο ματς με τον Εργοτέλη θύμισε εκείνο το wonder – kid που μπήκε στο γήπεδο σαν καμικάζι πριν λίγα χρόνια και έπιανε τα άπιαστα σε μια στιγμή που η ομάδα είχε ξεμείνει από τον πρώτο και τον δεύτερο τερματοφύλακα. Απαραβίαστος από το τρίτο κιόλας λεπτό μέχρι το 80-φεύγα, έχει μεγάλη συμβολή στη νίκη, διότι κράτησε το μηδέν και μέχρι να σκοράρει ο Φιγκερόα και στην επιθετικότητα του Εργοτέλη στο τελευταίο δεκάλεπτο.

Είχε σχέση ο Ζέκα του αγώνα της Κρήτης με αυτόν που βλέπουμε σχεδόν σε όλα τα φετινά παιχνίδια; Καμία. Ανεβασμένος ήταν και στην Τούμπα και με τον Πανθρακικό σε σχέση με τα χάλια των πρώτων αγωνιστικών, αλλά κόντρα στον Εργοτέλη έκανε ένα ματς που θύμισε τον παλιό καλό Πορτογάλο, αυτόν που “ανάγκασε” την ομάδα να του δώσει το “10”, να τον χρίσει αρχηγό και ηγέτη και να προνοήσει να τον δέσει έγκαιρα με νέο συμβόλαιο. Δεν υπάρχει κάτι που να μην έκανε στην Κρήτη και για μένα μεγαλύτερη βαρύτητα έχει ότι έτρεχε να μαρκάρει ακόμα και στην περιοχή του Καπίνο σαν λυσσασμένος, παρά τα σωστά πράγματα που έκανε στο κέντρο ή πιο μπροστά.

Εργοτέλης-Παναθηναϊκός 0-2

Είχε καμία σχέση ο Νάνο του αγώνα με τον Εργοτέλη με τον Νάνο των προηγούμενων αγωνιστικών; Δεν είχε. Ο Ισπανός, που έχει την τύχη ή την ατυχία να παίζει παντού και πάντα ελλείψει εναλλακτικής λύσης στη θέση του αριστερού μπακ, έκανε επιτέλους ένα παιχνίδι πραγματικά μεστό, που δεν είχε μόνο τρεξίματα αλλά και ουσία. Εγκλιματίστηκε; Φορμαρίστηκε; Ένιωσε για πρώτη φορά πίεση και “απειλή” ότι η ομάδα θα κινηθεί για αριστερό μπακ; Ό,τι και να είναι, αν συνεχίσει έτσι θα μας κάνει να αλλάξουμε γνώμη γι’ αυτόν.

Είχε καμία σχέση αυτός ο Σίλντελφελντ με τον Σίλντελφελντ του προηγούμενου αγώνα; Την ξέρετε την απάντηση, μόνο που στην περίπτωση του κεντρικού αμυντικού, υπάρχει πάντα το ελαφρυντικό του άλλου του μισού – σχεδόν κάθε αγωνιστική παίζει με άλλον παρτενέρ από την αρχή της χρονιάς και ίσως τελικά αυτός με τον οποίον κουμπώνει καλύτερα, να είναι ο Ρισβάνης. Αλλά επιμένω ότι θα μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για το δίδυμο της άμυνας, μόνο μετά από 4-5 συνεχόμενα παιχνίδια όπου θα παίξουν οι ίδιοι δυο.

Έχει βρει τον γκολεαδόρ του στο πρόσωπο του Φιγκερόα

Είχε καμία σχέση η προετοιμασία του παιχνιδιού και το στήσιμο της ομάδας από τον Αναστασίου σε σχέση με ό,τι έχουμε δει στα προηγούμενα ματς; Και πάλι όχι, καθώς κόντρα στον Εργοτέλη λανσάρισε για πρώτη φορά φέτος στο βασικό σχήμα τα δυο φορ που έχει. Δικαιολογημένος βέβαια κι αυτός, αφού ήταν η πρώτη φορά που είχε τη δυνατότητα να το κάνει, μια που ο Φιγκερόα και τελευταίος ήρθε και χωρίς προετοιμασία και ταξίδεψε και στην Αργεντινή για τη γέννηση του παιδιού του και ψιλορίσκαρε ο κόουτς που τον ξεκίνησε. Ρίσκαρε αλλά δικαιώθηκε και η νίκη στην Κρήτη ρεφάρει την ήττα από τον Πανθρακικό. Αν μάλιστα ζευγαρώσει τις νίκες και στο κύπελλο (ή τέλος πάντων πάρει την πρόκριση έστω και με ισοπαλία) χωρίς απώλειες από τραυματισμούς, καμιά κόκκινη ή κατάκοπους παίκτες από καμιά παράταση, ο Παναθηναϊκός θα πάει στο ντέρμπι ανεβασμένος και ψυχολογικά και αγωνιστικά.