Εθνική Ελλάδας: Ο Γιοβάνοβιτς διέθετε βαρύ οπλισμό, ο Κλοπ υπολειπόταν

Αντιλαμβάνομαι τον ενθουσιασμό του κόσμου, δεν είχαμε νικήσει ποτέ την Γερμανία, το κάναμε πρώτη φορά και μάλιστα εκτός έδρας.

Και δεν ήταν καθόλου απλό, το καταλαβαίνει ο καθένας μας.

Ναι, ο Κλοπ καλείται να αλλάξει πολλά, είχε και πολλές απουσίες να διαχειριστεί στο Άουγκσμπουργκ, αλλά πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, το θέμα είναι πως παρουσιάζεσαι εσύ.

Η Ελλάδα έβγαλε χαρακτήρα μεγάλης ομάδας και η αλήθεια είναι πως το έχει κάνει κάμποσες φορές τα τελευταία χρόνια.

Οι μεγάλες νίκες έχουν έρθει, έχουν προηγηθεί σπουδαία βράδια και στη Σκωτία και στην Αγγλία, αλλά στο τέλος της διαδρομής δεν πετύχαμε τους σημαντικούς στόχους μας.

Αυτό που μας λείπει είναι η συνέπεια, η σταθερότητα, τα στοιχεία που σε κάνουν να διαφοροποιηθείς και σε τοποθετούν στην ελίτ.

Τα βρίσκουμε μέρα με τη μέρα, παιχνίδι με το παιχνίδι.

Διαφωνώ με την γκρίνια στις ήττες, δεν πετάω στα σύννεφα με τις νίκες και στις δύο περιπτώσεις, υπάρχει ο δρόμος του καθαρού μυαλού και των συμπερασμάτων, αυτός θα σε πάει παρακάτω.

Ελλάδα γεμάτη παικταράδες

Μετά την αποτυχία να βρεθούμε στο Παγκόσμιο Κύπελλο, το… πρέπει να κάνουμε κάτι σημαντικό, μεγάλωσε. Ήταν και παραμένει η μεγάλη παγίδα για την Εθνική μας.

Είναι λογική η πίεση προς αυτό το γκρουπ, σωστά έχουμε απαιτήσεις, υπάρχει ασύλληπτο ταλέντο, το αναγνώρισε δημόσια ο Κλοπ, το έχουν ήδη πληρώσει μεγάλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, εκεί αγωνίζονται Τζόλης, Καρέτσας, Κωνσταντέλιας, Κωστούλας, Παυλίδης, Τσιμίκας, Τζολάκης, Μουζακίτης, Ιωαννίδης, Βαγιαννίδης, και θα ακολουθήσουν κι άλλοι.

Επειδή όμως μιλάμε για ποδόσφαιρο, τίποτα δεν εξασφαλίζεται στην θεωρία, έχουμε τεράστια ανάγκη από την επιστροφή σε ένα Euro ή ένα Μουντιάλ.

Έτσι θα ικανοποιηθούν οι προσδοκίες, θα γεμίσουν αυτοπεποίθηση οι διεθνείς, θα απελευθερωθεί ο Γιοβάνοβιτς.

Η κλήρωση του ομίλου μας στο Nations League αντιμετωπίστηκε με απαισιοδοξία, η 3η θέση ορίστηκε ως ταβάνι, αλλά το ίδιο το ποδόσφαιρο έρχεται να μας υπενθυμίσει, πως δεν υπάρχουν κανόνες.

Και φυσικά, δεν έχουμε κερδίσει το παραμικρό, όλα μπορούν να αλλάξουν, δυο ήττες με Ολλανδία και Γερμανία θα επαναφέρουν την εσωστρέφεια, μην γελιόμαστε.

Η γερμανική υπεροψία

Θα επιστρέψω στην αφετηρία, το ταλέντο αυτών των παιδιών είναι η προίκα για να επενδύσουμε, να επιμείνουμε νομίζω είναι η σωστή λέξη.

Ο Γιοβάνοβιτς ξέρει καλά την ελληνική νοοτροπία και δεν πετάει στα σύννεφα, ήδη σήμερα ετοιμάζεται για την επόμενη πρόκληση.

Μια καλή ιδέα για να αρχίσουν οι διεθνείς την προετοιμασία για τα δύο ματς που ακολουθούν, είναι να διαβάσουν τον τρόπο που αντιμετώπισαν την αναμέτρηση, τα γερμανικά ΜΜΕ.

Ελάχιστες αναφορές στην επιτυχία μας, οι παίκτες του Κλοπ απέτυχαν.

Το βάθος του ελληνικού πάγκου

Εντελώς λανθασμένη προσέγγιση, υπεροπτική, χωρίς καμία ποδοσφαιρική βάση, αστεία κριτήρια.

Το 2026 οι φανέλες δεν κερδίζουν μόνες τους, η Γερμανία που παρουσιάστηκε στη WWK Arena υπολειπόταν σε ταλέντο της Ελλάδας, από τα πόδια του Κίμιχ ξεκινούσαν κάποιες καλές προσπάθειες, η ικανότητα του Αντεγέμι να παίξει στους χώρους είχε προβλεφθεί και ελάχιστα μας ταλαιπώρησε.

Στα δικά μου μάτια, η μεγάλη διαφορά των δύο ομάδων στο Άουγκσμπουργκ, ήταν οι επιλογές στους πάγκους.

Ο Κλοπ δεν είχε Κωστούλα, Δουβίκα, Ιωαννίδη, Ζαφείρη και γι’ αυτό δεν γύρισε το ματς, ούτε καν ισοφάρισε. Ας πιστέψουμε λίγο παραπάνω σε εμάς, μπορούμε να πετύχουμε, το αξίζουμε.

Για την ώρα, το αφήνουμε εδώ. Το μυαλό στην Τούμπα, ίδια λογική, ακόμη μεγαλύτερη πίστη και η φλόγα θα μεγαλώσει.