Εθνική Ελλάδας: Δεν είναι κακό να υποφέρεις, το δίδαξε ο Ρεχάγκελ

Αυτό σημαίνει προκριματική διαδικασία, να πανηγυρίζεις μια ισοπαλία στο τέλος του ματς, σαν να είναι νίκη. Στον όμιλο, οι βαθμοί μετρούν, εξ αρχής έπρεπε να μην ηττηθούμε από τους Γερμανούς και αν ερχόταν κάτι καλύτερο, όπως στο Άουγκσμπουργκ, ευπρόσδεκτο.

Υποφέραμε για ένα ημίχρονο, οι παίκτες του Κλοπ μας έβαλαν στην εστία μας, μας πίεσαν, έπαιξαν σε πολύ υψηλούς ρυθμούς, μας προκάλεσαν ασφυξία. Δείξαμε αντοχή, παρά τις αδυναμίες που εμφανίστηκαν στο γήπεδο της Τούμπας.

Στο τέλος της ημέρας, δεν βρίσκω κάτι κακό σε μια αμυντική προσέγγιση, ειδικά από την στιγμή που σε εξυπηρετεί μια ισοπαλία. Μην ξεχνάμε, ο Ρεχάγκελ οδήγησε την Ελλάδα στα ουράνια, έχοντας… ευαγγέλιο την ανασταλτική λειτουργία.

Η πληγωμένη Γερμανία

Απέναντί μας είχαμε έναν αντίπαλο πληγωμένο, το καταλάβαινες σε κάθε μονομαχία, σε κάθε διεκδικούμενη μπάλα, οι Γερμανοί έπεφταν σαν να μην υπάρχει αύριο. Το μεγάλο μας πρόβλημα ήταν η κατοχή, αδυνατούσαμε να κρατήσουμε μπάλα, δεν παίρναμε ανάσες, το θέμα σε αυτές τις περιπτώσεις είναι το πόσο μπορείς να αντέξεις.

Από την άλλη και οι φιλοξενούμενοι, δεν θα μπορούσαν να παίξουν σε αυτό τον τρελό ρυθμό, για όλο τον αγώνα. Ίσως επενδύσαμε και σε αυτή την διαδικασία, ίσως και να ήταν αναγκαστικό, μικρή σημασία έχει τούτη την ώρα.

Τα τρία χαφ έδωσαν ισορροπία

Το δεύτερο ημίχρονο ήταν σαφώς καλύτερο, οι Γερμανοί απείλησαν μόλις μία φορά. Ο Καρέτσας κέρδισε μάχες, κράτησε μπάλα, δώσαμε πλάτος, μεγαλώσαμε το γήπεδο, βγήκαμε από την άμυνα, οι στόπερ των Γερμανών, έμειναν σε πιο χαμηλά μέτρα.

Ο Γιοβάνοβιτς είδε το πρόβλημα στον άξονα, έβαλε και τρίτο χαφ, ο Ανδρούτσος πρόσθεσε τρεξίματα, έβαλε τα πόδια στη φωτιά, έκλεισε τους διαδρόμους, οι Γερμανοί δεν μπόρεσαν να παίξουν κάθετα, αναγκαστικά πήγαν στις πτέρυγες.

Επιθετικά λίγα πράγματα είναι η αλήθεια. Αν υπήρχε και ο Τζόλης στην εξίσωση, ίσως κάναμε διαφορετική κουβέντα, αλλά με τα αν δεν γράφεται ιστορία.

Η προίκα των 8 βαθμών για τον Νοέμβριο

Ας δούμε τη μεγάλη εικόνα και ας μείνουμε σε αυτή με ψυχραιμία. Η Ελλάδα βγαίνει ατσαλωμένη από τούτη τη σειρά των τεσσάρων αγώνων, οι 8 βαθμοί είναι μια συγκομιδή που ελάχιστοι περίμεναν.

Αντιμετωπίσαμε ομάδες τοπ επιπέδου, πάνω από τα δικά μας κυβικά, αλλά αποδείξαμε πως το ταβάνι μας είναι πραγματικά υψηλό. Μας αξίζει μια πρόκριση στα προημιτελικά του Nations League, αλλά θα πρέπει να περιμένουμε μέχρι το… παράθυρο του Νοεμβρίου, τότε θα κριθούν όλα.

Το καλοκαίρι ήταν δύσκολο, πολλές κουβέντες για το ταλέντο αυτών των παιδιών, αλλά όσο έλειπαν τα αποτελέσματα, τα επιχειρήματα έμεναν απλά στη θεωρία.

Από την άλλη, ούτε τώρα πετύχαμε κάτι, δεν προκριθήκαμε σε κάποια μεγάλη διοργάνωση, στείλαμε όμως ένας σαφές μήνυμα, μπορούμε να παίξουμε στα ίσια τις κορυφαίες Εθνικές Ομάδες, στη μέρα μας, να τις κερδίσουμε.

Ο κόσμος και η ευκαιρία

Δυο λόγια και για τον κόσμο, οποίος έχει αγκαλιάσει αυτή την προσπάθεια. Ο Έλληνας, έχει καταλάβει πως υπάρχει μια ιστορική ευκαιρία σε αυτή την φουρνιά. Όσοι βρέθηκαν στην Τούμπα, έπαιξαν με τον δικό τους τρόπο από την κερκίδα.

Σε κάθε μονομαχία, σε κάθε τάκλιν, ήταν εκεί, φώναζαν, έσπρωχναν. Αυτή η συμπεριφορά φτάνει στους παίκτες και στον Γιοβάνοβιτς, τους γεμίζει ευθύνη, τους κάνει να προσπαθούν περισσότερο, να περιμένουν το επόμενο ματς, την επόμενη πρόκληση.

Έτσι μπαίνουν γερές βάσεις σε μια Εθνική Ομάδα και οι δύο αναμετρήσεις με Ολλανδία και Γερμανία είχαν τεράστια κέρδη, ας τελείωσαν ισόπαλες.

Θα ακολουθήσουν οι αναλύσεις για τα σενάρια πρόκρισης. Η ευκαιρία είναι τεράστια, το καταλαβαίνουμε. Δεν μας χαρίστηκε το παραμικρό μέχρι εδώ. Οφείλουμε να τελειώσουμε την δουλειά και να πάρουμε μία από τις δύο πρώτες θέσεις του ομίλου.

Θα είναι η πρώτη μεγάλη κατάκτηση γι’ αυτά τα τρομερά παιδιά. Και την έχουν ανάγκη. Πρώτα για τους εαυτούς τους. Να διώξουν ένα βάρος από τις πλάτες τους. Μετά θα απελευθερωθούν, θα γίνουν ακόμη πιο επικίνδυνα για κάθε αντίπαλο. Όλα είναι στα… πόδια τους.