Μπαρτζώκας: Ο λαϊκός ήρωας που δεν διαπραγματεύεται το όραμά του

Σαν βιβλίο που συμπληρώνει ο συγγραφέας νέα κεφάλαια. Νέα πλοκή βασισμένη πάντα στην ίδια ιστορία.

Κάπως έτσι και ο Γιώργος Μπαρτζώκας γυρίζει σελίδες, τις βλέπει λευκές και ετοιμάζεται για τουλάχιστον τρία ακόμη χρόνια να γεμίσει με ιστορίες το βιβλίο του Ολυμπιακού.

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας είναι ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία του Ολυμπιακού. Όχι μόνο για τους τίτλους που κατέκτησε και θα κατακτήσει. Όχι για τις νίκες και τη διαχείριση κρίσεων. Ούτε γιατί είναι γαύρος από κούνια.

Ο Μπαρτζώκας είναι ο κορυφαίος διότι πολύ απλά “έχει αποδείξει όλα αυτά τα χρόνια ότι διαθέτει την προσωπικότητα, τις γνώσεις και την αφοσίωση που απαιτούνται για να ηγείται του Ολυμπιακού στο υψηλότερο επίπεδο. Να διαμορφώνει τη νοοτροπία του και να χτίζει την ταυτότητα και τον χαρακτήρα μέσα στο παρκέ με την πίστη ενός ανθρώπου που δεν διαπραγματεύεται το όραμά του”.

Η συγκεκριμένη ατάκα είναι η πιο δυνατή στις δηλώσεις του Παναγιώτη και του Γιώργου Αγγελόπουλου. Μαζί με το, “ο Ολυμπιακός δεν γεννήθηκε για να ακολουθεί και να αντιγράφει. Γεννήθηκε για να ανοίγει μόνος του τους δρόμους προς την κορυφή”.

Το μπάσκετ είναι ίδιο στη Euroleague (και όχι μόνο). Ως προς τις ιδέες του εννοώ. Αυτό που αλλάζει είναι η νοοτροπία, η ταυτότητα και φυσικά η φιλοσοφία με τις αρχές και τους κανόνες που την διέπουν. Και ο Γιώργος Μπαρτζώκας έχει επηρεάσει όσο κανείς άλλος σε αγωνιστικό επίπεδο, τον χαρακτήρα του Ολυμπιακού.

Δύσκολος άνθρωπος εντός των 4 γραμμών. Πανεύκολος έξω από αυτές. Οξύθυμος, αλλά και χαμογελαστός. Τελειομανής όσο δεν πάει, αλλά και έτοιμος να απορροφήσει τους κραδασμούς εκατομμυρίων αμφισβητιών. Θα βρίσει τους παίκτες του και μετά θα τους προστατεύσει με όση δύναμη διαθέτει.

Ο Μπαρτζώκας είναι ο λαϊκός ήρωας της εξέδρας. Οι οπαδοί του Ολυμπιακού αρκετές φορές βλέπουν στο πρόσωπό του, το παιδικό τους όνειρο να παίρνει ζωή μπροστά στα μάτια τους. Αυτό το γκολ στο 90’ στην αλάνα το οποίο η παρομοίωση των παιδιών έφτανε μέχρι την κατάκτηση του Champions League. Ή το νικητήριο καλάθι στην μπασκέτα της αυλής που χάριζε την Euroleague. Πάντα φορώντας τη φανέλα της αγαπημένης τους ομάδας.

Ο Μπαρτζώκας το ζει. Δεν ευστοχεί σε buzzer beater όπως σίγουρα ονειρευόταν πιτσιρικάς, αλλά καθοδηγεί την ομάδα της καρδιάς του. Και το κάνει απολαμβάνοντας δόξες και τιμές. Και το κάνει καλά. Για αυτό και θα συμπληρώσει μία ζωή στον πάγκο της ομάδας.

Όπως είπε και ο ίδιος, “τα συναισθήματα που μας χαρίζει ο Ολυμπιακός δεν εξοφλούνται. Η μόνη μορφή ανταπόδοσης είναι η αδιάκοπη προσπάθεια να τον κάνουμε μεγαλύτερο, ισχυρότερο και όσο τον δυνατόν πιο αντάξιο της ιστορίας του”.

Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα θα μπει στο νέο του σπίτι ασφαλής, φρέσκος, αλλά κυρίως με ταυτότητα και όραμα.

Η φετινή σεζόν είχε τη σφραγίδα του

Νέμεσις: Η θεϊκή αγανάκτηση και οργή. Η αντίδραση των Θεών απέναντι στην ύβρη, με σκοπό την επαναφορά της κοσμικής τάξης. Η Νέμεσις του Μπαρτζώκα ήταν η φετινή σεζόν. Να ανήκεις στην ελίτ της προπονητικής στην Ευρώπη και κάθε μέρα να περνάς εξετάσεις. Δύσκολο πράγμα, αλλά και σύνηθες στη χώρα μας.

Ολυμπιακός σημαίνει πίεση. Τη σεζόν που ολοκληρώθηκε όμως υπήρξαν στιγμές που ξεπεράστηκαν τα όρια. Αφόρητη ακόμη και για προσωπικότητες που δε μασάνε από τέτοια εμπόδια.

Ο Μπαρτζώκας απάντησε στους υβριστές του κάνοντας αυτό που γνωρίζει καλύτερα. Με το μπάσκετ που παρουσίασε. Οι παίκτες εκτελούν, οι παίκτες αποφασίζουν όλο και περισσότερο, αλλά την κατεύθυνση τη δίνει ένας. Στο μπάσκετ δεν πρέπει να υπάρχει δημοκρατία. Ναι, να ακούγονται όλοι, αλλά στο τέλος ο ένας να αποφασίζει κουβαλώντας και το βάρος του αποτελέσματος της απόφασής του.

Κι ο Μπαρτζώκας έχει μάθει να κουβαλάει αυτό το βάρος πολλά χρόνια. Το έχει συνηθίσει. Όπως πλέον έχει συνηθίσει και την στοχοποίηση η οποία πλέον λειτουργεί ως καύσιμο στην καθημερινότητά του.

Τα φετινά κατορθώματα του Μπαρτζώκα

Οι τίτλοι είναι αυτοί που χωρίζουν την επιτυχία από την αποτυχία. Δε συμφωνώ πάντα, αλλά έτσι είναι η ζωή και το ξέρει και ο Μπαρτζώκας. Ο Ολυμπιακός κατέκτησε με πειστικό τρόπο (τερμάτισε πρώτος και έπαιξε το καλύτερο μπάσκετ) τη φετινή Euroleague και το πρωτάθλημα Ελλάδας.

Αυτομάτως ο coach είναι σούπερ επιτυχημένος, αλλά δεν είναι μόνο οι τίτλοι. Θεωρώ πως τα κατορθώματα του Μπαρτζώκα είναι και άλλα πολλά.

1. Παρουσίασε ένα θελκτικό μπάσκετ. Οι ερυθρόλευκοι ουδέποτε προβληματίστηκαν σε σημαντικό βαθμό από σοβαρές απουσίες παικτών αφού βασίζονταν στο σύνολο και όχι στη βραδιά 1-2 παικτών που θα έπρεπε να τραβήξουν το κάρο.

Ο Ολυμπιακός κυριάρχησε σε πολλές στατιστικές κατηγορίες και στις δύο πλευρές του γηπέδου. Το μπάσκετ έχει γίνει two way παιχνίδι και οι παίκτες που προσφέρουν πολλά σε άμυνα και επίθεση χρυσοπληρώνονται.

Ε, ο Ολυμπιακός ήταν μακράν της δεύτερης η καλύτερη two way ομάδα. Και δεν αναφέρομαι σε απλές στατιστικές κατηγορίες, αλλά σε πιο σύνθετες που βοηθούν στην εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Οι Πειραιώτες είχαν νέες ιδέες, παρουσίασαν φρέσκα plays και γενικά έδειξαν μία τεράστια προσαρμοστικότητα στις απαιτήσεις και στα προβλήματα που τους έβαζαν οι αντίπαλοι.

2. Διαχειρίστηκε ιδανικά το ρόστερ του. Από τα πιο δύσκολα tasks σε μία ομάδα. Ο προπονητής έχει να διαχειριστεί καθημερινά 16 διαφορετικές ισχυρές προσωπικότητες οι οποίες θέλουν να αγωνίζονται και να αισθάνονται χρήσιμοι.

Ο παίκτης από την άλλη πλευρά καλείται να διαχειριστεί μόνο τον προπονητή του και συνήθως είναι παραπονούμενος. Αυτός που δεν παίζει γιατί δεν παίζει και αυτός που παίζει γιατί δεν παίζει περισσότερο.

Όπως κάθε προπονητής έτσι και ο Μπαρτζώκας ένα τρίμηνο μετά την έναρξη της προετοιμασίας, καταστάλαξε πλήρως για το ρόλο κάθε παίκτη του. Όπως κάθε παίκτης έτσι και ορισμένοι στο φετινό ρόστερ αποδέχτηκαν τον ρόλο τους αρχικά, όμως στη συνέχεια αισθάνθηκαν πως αδικούνταν.

Ο Μπαρτζώκας με τους συνεργάτες του (και όχι μόνος του) κατάφερε να πείσει άπαντες πως για να κατακτήσουν τους δύο σημαντικότερους τίτλους, έπρεπε να έχουν συγκεκριμένο ρόλο.

Ορισμένα παραδείγματα. Ο Φουρνιέ δέχτηκε να έρχεται από τον πάγκο. Ο Μιλουτίνοβ κατάλαβε πως Χολ και Τζόουνς ήταν απαραίτητοι ακόμη κι αν του αφαιρούσαν χρόνο συμμετοχής. Ο Λαρεντζάκης δεν παραπονιόταν για την απραξία του.

3. Εκλεισε δύο κορυφαία γκαρντ. ΜακΙντάιρ και Μοντέρο δεν βγήκαν καν στην αγορά. Ο Μπαρτζώκας φρόντισε και τους έπεισε από νωρίς διαδραματίζοντας τεράστιο ρόλο στην απόφασή τους να υπογράψουν στον Ολυμπιακό.

Όλη η Ευρώπη ψάχνει παίκτες και οι Πειραιώτες έχουν το κεφάλι τους ήσυχο χάρη και στον coach. Το “και” έχει να κάνει με τη συμβολή των ιδιοκτητών της ομάδας σε αμφότερες τις περιπτώσεις.

Είναι δύσκολο να καθοδηγείς την πρωταθλήτρια Ευρώπης και ταυτόχρονα με τη συγκεκριμένη προσπάθεια να πείθεις παικταράδες να έρχονται να παίξουν για τον Ολυμπιακό.

ΥΓ: Πίτερς, ΜακΚίσικ και Φαλ πρόσφεραν άπειρα πράγματα στον Ολυμπιακό αυτά τα χρόνια. Έδωσαν πολλά στην ομάδα και πήραν και πολλά από την ομάδα.

Η αφοσίωση που έδειξαν στον σύλλογο, άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο, είναι δεδομένη. Η φωτογραφία του Σακ θα πρέπει να μπει στο λεξικό δίπλα στη λέξη αφοσίωση. Αυτή του Πίτερς δίπλα στη λέξη επαγγελματίας.

Η απόφαση του Φαλ στεναχώρησε, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να σβήσει τίποτα. Απλά απέδειξε πως στον επαγγελματικό αθλητισμό δεν υπάρχουν πλέον όρια.