Άρης: Το… buyout του Ρόμπινσον-Ερλ
Η αιχμαλωσία του Ερυθρού Αστέρα, η μπασκετοσύνη του Τζερεμάια Ρόμπινσον-Ερλ , η χειρονομία του Νίκου Ζήση και η στόχευση του Βασίλη Σπανούλη. Σχολιάζει ο Βασίλης Σκουντής.
Σε ένα συμπυκνωμένο απόσταγμα σοφίας, οι Κινέζοι λένε πως “μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις μαζί”.
Συμφωνώ και επαυξάνω, απλώς θαρρώ πως μια χειρονομία μπορεί να αξίζει όσο εκατομμύρια λέξεις μαζί!
Εξιστορώ, λοιπόν, τι συνέβη το απόγευμα της Κυριακής στο γήπεδο “Τάσος Παπαδόπουλος-Ελευθερία” της Λευκωσίας, όπου ο Άρης καταβρόχθισε αμάσητη τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και όποιος θέλει, έχει το δικαίωμα να υποβάλει ένσταση στα περί εκατομμυρίων από λέξεις.
Την ώρα λοιπόν που ο (πάλαι ποτέ, αλλά στο μυαλό των φιλάθλων του πάντοτε προσδόκιμος) “Αυτοκράτορας” έκανε μια χαψιά τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, προεξάρχοντος του Τζεραμάια Ρόμπισον-Ερλ, πάτησα το κουμπί του mute στην κονσόλα της τηλεοπτικής μετάδοσης του ΣΚΑΙ και στράφηκα προς τον Νίκο Ζήση, ο οποίος καθόταν δυο μέτρα παραπέρα.
Το buyout για την EuroLeague και η χειρονομία του Ζήση
“Και δεν μου λες, Νίκο, αυτός ο τυπάκος με το Νο 3 έχει buy-out για την Ευρωλίγκα;” τον ρώτησα γελώντας…
Πίστευα ότι και ο Ζήσης θα γελάσει, αλλά γελάστηκα…
Επλανήθην πλάνην οικτράν ο δόλιος!
Με κοίταξε σοβαρά, ου μην και αυστηρά και ακαριαία κατέβασε το δεξιό χέρι του με την παλάμη προς τα κάτω, χωρίς να βγάλει άχνα…
Αυτή η χειρονομία όντως άξιζε εκατομμύρια λέξεις, τις εξής… τέσσερις: “Κάλμα, χαμηλά η μπάλα”!
Όντως, σε τέτοιες περιπτώσεις, μεσούσης της προαγωνιστικής περιόδου και προτού αρχίσουν τα ζόρια των επίσημων αγώνων, η μπάλα πρέπει να μένει χαμηλά και το παιχνίδι να είναι συρτό…
Συρτό έως και υπόγειο, ασφαλώς επίγειο και ό,τι ήθελε προκύψει στο μέλλον…
Η ατάκα του Γιατζόγλου
Επ’ αυτού έχει αποφανθεί άλλωστε προ αμνημονεύτων ετών ο Στιβ Γιατζόγλου, όχι πάντως στη δεύτερη θητεία του στον πάγκο του Άρεως (σεζόν 2000-2001) και έκανε το… σκατό του παξιμάδι, μαζί με όλη την ομάδα, χώρια που –όπως έλεγε- κατέβαζε κι ένα ουίσκι κάθε βράδυ για να πάνε τα φαρμάκια κάτω!
Ο Γιατζόγλου, λοιπόν, είχε πει κάποτε πως “το να νικάς στα φιλικά ματς και να πανηγυρίζεις είναι σαν να αγκαλιάζεις την αδερφή σου και να ηδονίζεσαι” και αυτή η ατάκα ασφαλώς ισχύει απολύτως, επακριβώς και εις το διηνεκές, οπότε πάμε παρακάτω.
Ο Ρόμπινσον-Ερλ, ο Όσμαν και η λίμπιντο της πόλης
Παρακάτω βρίσκεται η καταιγιστική εμφάνιση του Άρεως που αποτυπώθηκε στην εμφατική διαφορά των 24 πόντων και παρεμπιπτόντως θα οπλίσει με ένα επί πλέον κίνητρο τους Σέρβους στον επόμενο μεταξύ τους φιλικό αγώνα, που θα διεξαχθεί την Παρασκευή στο Βελιγράδι…
Παρακάτω βρίσκεται επίσης η αξία του λεγάμενου: τον Ρόμπινσον-Ερλ εννοώ που οργίασε και στα δυο ματς του Τουρνουά στη μνήμη του Νεόφυτου Χανδριώτη, κάνοντας σούμα 44 πόντους και 16 ριμπάουντ!
Τα νούμερα είναι νούμερα, τα στατιστικά είναι στατιστικά, αλλά και ο παίκτης είναι παίκτης: ένας παίκτης που δείχνει το ποιόν του και-για να το χοντρύνω έτι περαιτέρω-προκαλεί μια πρόωρη λίμπιντο στη φυλή των Αρειανών.
Για να είμαι δίκαιος και τίμιος, την ίδια γενετήρια ορμή προκαλεί και στη φυλή των ΠΑΟΚτζήδων ο Τζέντι Όσμαν, οπότε η ατομική αντιπαράθεση τους προβλέπεται συναρπαστική…
Η κουλτούρα της Βιλανόβα
Επιστρέφω στον πρώην παίκτη των Θάντερ, των Πέλικανς, των Πέισερς και των Μάβερικς που είναι εργαλείο ολκής και στη Λευκωσία έδειξε πως μπορεί κατά συνθήκην και αναλόγως των περιστάσεων και των αναγκών να καλύψει τρεις θέσεις!
Τις δυο, εκατό μηδέν!
Επειδή πάντοτε έχει τη σημασία της το υπόβαθρο του καθενός, ο Ρόμπινσον-Ερλ έπαιξε κολεγιακό μπάσκετ στη Βιλανόβα επί δυο σεζόν (2-019-2021), αλλά δεν πρόλαβε την ομάδα η οποία είχε κάνει θραύση το 2016 και το 2018 κατακτώντας δυο τίτλους (με Τζέιλεν Μπράνσον, Μάικαλ Μπρίτζες, Τζος Χαρτ, Ντόντε ΝτιΒιντσέντζο, Kόλιν Γκιλέσπι, Έρικ Πάσκαλ)…
Σε κάθε περίπτωση πρόλαβε τον προπονητή Τζέι Ράιτ ο οποίος ρίζωσε στον πάγκο των “Αγριόγατων” επί 21 συναπτές σεζόν (2001-2022) και λειτούργησε ως μέντορας και ινστρούχτορας όλων των παικτών που κουλάντρισε.
Η φλέβα χρυσού, το Ηράκλειο και ο Γιώργος Καλαϊτζάκης
Είναι φως φανάρι ότι με την απόκτηση του 26χρονου φόργουορντ-σέντερ ο Άρης κτύπησε φλέβα χρυσού και μένει να φανεί πώς θα την εξαργυρώσει εν καιρώ τω δέοντι…
Α, για να μην το ξεχάσω: προτού βάλει την τζίφρα του στο συμβόλαιο του Άρεως, ο Ρόμπινσον-Ερλ είχε γευθεί τους ελληνικούς καρπούς ως παίκτης της Εθνικής ομάδας Εφήβων των ΗΠΑ που στέφθηκε πρωταθλήτρια κόσμου το 2019 στα Δυο Αοράκια του Ηρακλείου.
Σε εκείνη τη διοργάνωση, έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο και υπήρξε σημείο αναφοράς στο παιχνίδι και στην επιτυχία της αμερικανικής ομάδας έχοντας μέσο όρο 12.7 πόντους και 6.3 ριμπάουντ.
Τότε οι Αμερικανοί δεν αντιμετώπισαν την ελληνική ομάδα, κάμποσους παίκτες της οποίας ο Ρόμπινσον-Ερλ θα συναντήσει προϊούσης της σεζόν: τον Νίκο Ρογκαβόπουλο, τον Νίκο Χουγκάζ, τον Μάνο Χατζηδάκη, τον Ζώη Καράμπελα, τον Ιωσήφ Κολοβέρο και τον Νίκο Αρσενόπουλο…
Θα αντιμετωπίσει επίσης και τον Γιώργο Καλαϊτζάκη με τον οποίο υπήρξε ομόσταβλος στους Θάντερ στα ύστερα της σεζόν2021-2022!
Ο σωσίας του Αρίζα και η λυδία λίθος
Στη διάρκεια της μετάδοσης του κυριακάτικου αγώνα με τον Ερυθρό Αστέρα αναρωτιόμουν σαν ποιον μοιάζει αγωνιστικά, αλλά κυρίως φατσικά: μού ήρθε στο μυαλό ο Σέιν Μπατίερ με φέρνει περισσότερο προς τον Τρέβορ Αρίζα που παρεμπιπτόντως υπήρξε συμπαίκτης του Κώστα Παπανικολάου στους Χιούστον Ρόκετς της σεζόν 2014-2015.
Είτε ως τεσσάρι, είτε ως πεντάρι, είτε και ως ψεύτικο και καθ’ υπερβολήν τριάρι (άλλωστε ο Βασίλης Σπανούλης έπαιξε αρκετά με σχήμα τριών γκαρντ) ο Ρόμπινσον-Ερλ δείχνει ότι θα αποτελέσει τη λυδία λίθο των φιλοδοξιών του Άρεως: μια βάσανο από τη γνησιότητα της οποίας θα κριθούν πολλά πράγματα στην πορεία των Θεσσαλονικέων σε όλα τα μέτωπα.
Οι τρεις γκαρντ και το high-low
Στη Λευκωσία ο Σπανούλης εκτός από τα χαμηλά σχήματα δοκίμασε και πεντάδες χωρίς κλασικό σέντερ (δηλαδή τον Κώστα Αντετοκούνμπο ή τον Κεμ Μπερτς) στα οποία ο Ρόμπινσον-Ερλ διέπρεψε στις συνεργασίες high-low με τον έτερο Καππαδόκη από το ΝΒΑ, τον Έι Τζέι Λίντελ.
Όλα αυτά, είτε λειτουργούν ως πειραματικές πρακτικές, είτε ως παγιωμένες επιλογές του Σπανούλη, θα φανούν και θα πιστοποιηθούν με γνησιότητα στους επίσημους αγώνες, στους οποίους υπάρχει και το διακύβευμα.
Βεβαίως τα φιλικά ματς δεν είναι δα και άχρηστά, ούτε απλώς γίνονται για να γίνονται: κάτι δείχνουν και στην προκειμένη περίπτωση (απέναντι σε δυο ομάδες της Ευρωλίγκας) έδειξαν κάμποσα, ενδιαφέρονται, ελκυστικά και πολλά υποσχόμενα πράγματα για τον Άρη.
Η στόχευση του Σπανούλη
Τηρουμένων των αναλογιών και της χρονικής συγκυρίας, η εικόνα του υπήρξε εναργής και φανερώνει την αναμενόμενη στόχευση του Σπανούλη, ο οποίος επιθυμεί σφόδρα και διακαώς να κτίσει και να παρουσιάσει μια ομάδα που θα πιέζει στην άμυνα, θα μοιράζει καλά την μπάλα και θα διαθέτει ισορροπία ξεκάθαρες επιλογές στην επίθεση, ταχύτητα στην εκτέλεση με έμφαση στο παιχνίδι στο ανοικτό γήπεδο και επικοινωνία.
Κόντρα στη Μακάμπι (87-92) και στον Ερυθρό Αστέρα (98-74) ο Άρης μοίρασε 48 ασίστ και σκόραρε 56 πόντους στον αιφνιδιασμό, με ό,τι συνεπάγονται αυτά τα νούμερα στο προφίλ της ομάδας.
Η μπάλα και οι τρελοί του… Ιωαννίδη
Το τρεχαλητό ασφαλώς είναι ζητούμενο και συν τοις άλλοις ελκύει το φιλοθεάμον κοινό και κόβει εισιτήρια (που για τον Άρη είναι δεδομένα ανεξαρτήτως εποχής και status), αλλά δεν εμπίπτει στο «πατάω ένα κουμπί και βγαίνει η χοντρή»!
Για να μπορέσει μια ομάδα να κάνει λάβαρο της το transition game, χρειάζονται τα ριμπάουντ, τα κλεψίματα και οι κατοχές, άλλωστε, όπως έλεγε και ο συχωρεμένος ο Γιάννης Ιωαννίδης, “μόνο οι τρελοί τρέχουν χωρίς την μπάλα στα φρενοκομεία”.