STOIXIMAN GBL

Άρης: Ο “ψυχάκιας” Σπανούλης, τα καρντάσια και το μπάσκετ του 2310

ΣΩΤΗΡΗΣ ΤΡΥΨΑΝΗΣ / EUROKINISSI

Μετά τον Παναθηναϊκό, ο Άρης σόκαρε και τον Ολυμπιακό και ο Βασίλης Σκουντής βάζει τον προπονητή του μπροστά στον καθρέφτη και ιχνηλατεί το επικείμενο vintage ντέρμπι.

Το περιμέναμε, είναι η αλήθεια, όμως έτερον, εκάτερον…

Είναι άλλο πράγμα να σκέπτεσαι -η ακόμη και να εύχεσαι- να συμβεί και άλλο πράγμα να το βλέπεις να έχει γίνει και μάλιστα με εκκωφαντικό τρόπο.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν, για να μπουν τα πράγματα σε μια σειρά και να αποκωδικοποιηθεί το μήνυμα το οποίο εκπέμπεται και μάλιστα στη διαπασών…

Μια αιωνιότητα και 15 μέρες!

Πρώτα απ’ όλα ο Άρης μέσα σε 15 ημέρες εκπλήρωσε τον… αλυτρωτισμού του και πέτυχε κάτι που δεν είχε καταφέρει από τον Ιανουάριο του 2000 και εντεύθεν: να ρίξει στο καναβάτσο τον Παναθηναϊκό (απέναντι στον οποίο πάντως μετρά τέσσερις νίκες στην τελευταία πενταετία) και τον Ολυμπιακό που τού χάλασε τη ζαχαρένια προερχόμενος από 28 ήττες σε έντεκα χρόνια.

Και δεν τους νίκησε απλώς, αλλά τους έριξε και κατοστάρες, με συνολική διαφορά 32 (10+22) πόντους!

Το 7-0 του ΠΑΟΚ και ο αλυτρωτισμός

Την ίδια στιγμή οι έτεροι Καππαδόκες (ο ΠΑΟΚ ντε) «τρέχουν» σερί 7-0, και καταγράφουν την καλύτερη εκκίνηση τους εδώ και 38 χρόνια!

Παρεμπιπτόντως -και για να τεκμηριωθούν έτι περαιτέρω το στερητικό σύνδρομο, η καρτερία, η λαχτάρα και ο αλυτρωτισμός αμφοτέρων-υπενθυμίζω ότι ο μεν ΠΑΟΚ έχει να κατακτήσει κάποιον τίτλο (Κύπελλο Ελλάδος) από το 1999, ο δε Άρης από το 2004!

Αμ το άλλο;

Τα καρντάσια θα ανταμώσουν το ερχόμενο Σάββατο στην Πυλαία όπου για προφανείς λόγους θα φάει η μύγα σίδερο και το κουνούπι ατσάλι!

Ο δεύτερος πολιούχος!

Δεν ξέρω ποιος θα νικήσει, αλλά σε κάθε περίπτωση αυτό το αντάμωμα τους συνιστά μια κλασική περίπτωση επιστροφής στο μέλλον, τουτέστιν μια εντελώς vintage κατάσταση στο πλαίσιο της οποίας, η Θεσσαλονίκη, σε λιγότερο από έναν μήνα, θα ξαναβάλει τα καλά της για να γιορτάσει τον δεύτερο πολιούχο τους…

Μετά τον Άγιο Δημήτριο, έχει την τιμητική του και μάλιστα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα, το άγιο μπάσκετ της!

Πώς και πώς περιμένει αυτό το ντέρμπι όλη η μπασκετική πιάτσα και ασφαλώς έπειτα από χρόνια και ζαμάνια θα στραφούν πάνω του και οι διεθνείς προβολείς…

“Καλέστε βάζοντας μπροστά το 031”!

Θα επιχαίρει κιόλας από εκεί όπου βρίσκεται ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο οποίος προτού κατηφορίσει στον Πειραιά και για να πικάρει τους Πράσινους, τους Κόκκινους και τις λοιπές… δημοκρατικές δυνάμεις και για να πικάρει του έλεγε “για να μάθετε μπάσκετ, πάρτε τηλέφωνο βάζοντας μπροστά το 031“!

Σαράντα χρόνια αργότερα ο Σπανούλης και ο Τρινκιέρι τρώνε τα λυσσακά τους για να ξαναδώσουν νόημα σε αυτή την ατάκα αντικαθιστώντας το 031 με το 2310, που είναι το τηλεφωνικό ισχύον πρόθεμα για τις κλήσεις προς Θεσσαλονίκη μεριά!

Οι κανονικές και οι αβανγκάρντ προβολές

Σε αντίθεση με τον Άρη που ήδη στάθμισε με απόλυτη επιτυχία τις αντοχές και τις δυνατότητες του απέναντι στον Παναθηναϊκό και στον Ολυμπιακό, ο ΠΑΟΚ δεν έχει δοκιμασθεί ακόμη σε ντέρμπι του

Πρωταθλήματος, αλλά φρόντισε κι ελόγου του να ρίξει τις προειδοποιητικές βολές σε αβανγκάρντ προβολές: πρώτα στον τελικό του Τουρνουά στη μνήμη του Παύλου Γιαννακόπουλου στον οποίο ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό in extremis με 87-81 και εν συνεχεία στο Super Cup στο Περιστέρι όπου στον μεν ημιτελικό καθάρισε τους Πράσινους με 84-82, στον δε τελικό επέστρεψε από το -21 και στρίμωξε για τα καλά τους Κόκκινους (96-101).

Τώρα βεβαίως του λείπει ο Τζέντι Όσμαν, ενώ ο Άρης μοστράρει έναν παίκτη που ούτως ή άλλως ανήκε κατ’ ουσίαν και τύποις στον αστερισμό της Ευρωλίγκας…

Ο ηλεκτρισμός του Μόργκαν

Τον Ματ Μόργκαν εννοώ, που διαπράττει απανωτά όργια, αποτελεί την επιθετική αιχμή του δόρατος της ταξιαρχίας του Σπανούλη και ως εκ τούτου τον κύριο στόχο της αμυντικής τακτικής που θα εφαρμόσει ο Αντρέα Τρινκιέρι για να τον αναχαιτίσει και να χαλάσει τη λειτουργία του Άρη.

Ως γνωστόν, ρέπω προς την υπερβολή, αλλά στην παρούσα φάση ο Μόργκαν μού θυμίζει τον Ταϊρίς Μάξι των Σίξερς τόσο για την ταχύτητα, το ασύλληπτο πρώτο βήμα του και τον… ηλεκτρισμό που παράγει στο παιχνίδι του.

Η χθεσινή εμφάνιση του Άρη υπήρξε στ΄ αλήθεια μεγαλειώδης και κατέληξε (λόγω της ιστορικότητας της νίκης και της διαφοράς των 22 πόντων) μνημειώδης!

Η χαμένη ρέγουλα και το Fournier ball

Ο “Αυτοκράτορας” έθεσε από νωρίς τον δικό του τόνο και επέβαλε τον δικό του νόμο στο ματς, αναγκάζοντας τον Ολυμπιακό να βγει έξω από τη ρέγουλα του σε όλα τα επίπεδα: τού έριξε 100 πόντους, τον κράτησε στους 78, τού ξεπάστρεψε τις καλές πρακτικές (στην κυκλοφορία της μπάλας), τον έσυρε σε άθλο ratio (13 ασίστ-19 λάθη) και τον εξανάγκασε σε ένα hero ball με ονοματεπώνυμο…

Fournier ball, το δίχως άλλο!

Oι Αρειανοί από τον… Άρη!

Χθες οι οικοδεσπότες ήσαν όντως Αρειανοί: έμοιαζαν σαν να κατέβηκαν από άλλον πλανήτη, υπήρξαν διαστημικοί και πάντως έκαναν μια χαψιά τους πρωταθλητές Ευρώπης που (είναι βέβαιο πως) βρίσκονται σε κακό φεγγάρι που δεν το καμουφλάρισε η επιβλητική νίκη απέναντι στη Ντουμπάι.

Θα τα βρει αυτά η υπηρεσία του Μπαρτζώκα, ο οποίος ελέω της αποβολής του μάλιστα, (θα) είχε, μέσα στα αποδυτήρια, τον ανεπιθύμητο, πλην χρήσιμο χρόνο να διαλογισθεί μονάχος του και να αναζητήσει τις απαιτούμενες λύσεις

Την ίδια στιγμή, μέσα στο γήπεδο, ο Βασίλης Σπανούλης ρούφαγε το νέκταρ ενός θριάμβου που δεν ήταν βεβαίως ο πρώτος της βραχείας καριέρας του στους πάγκους απέναντι στον προπονητή υπό τον οποίο έγραψε τον επίλογο της λαμπρής σταδιοδρομίας του εντός παιδιάς, αλλά ασφαλώς ανέβασε πολύ ψηλά τα ντεσιμπέλ.

Η Καρδίτσα και η Ιερουσαλήμ

Το να ρίχνει 22 πόντους στο κεφάλι του πρωταθλητή Ευρώπης μια ομάδα η οποία στην πρώτη επίσημη εμφάνιση της στην εφετινή σεζόν, έφυγε με την ουρά στα σκέλια από την Καρδίτσα δεν το λες και μικρό, ούτε ευκαταφρόνητο επίτευγμα, άλλωστε σε αυτές τις πέντε εβδομάδες που ακολούθησαν, ο Άρης υπέστη μόλις μια ήττα και αυτή στο Βελιγράδι από την κραταιά και εκ των φαβορί για την κατάκτηση του EuroCup, Χάποελ Ιερουσαλήμ.

Οι παρωπίδες του “ψυχάκια” Σπανούλη

Το μπάσκετ με το οποίο ο Άρης ξεχαρβάλωσε τους μηχανισμούς λειτουργίας του Ολυμπιακού υπήρξε αποτελεσματικό, αλλά και θεαματικό τόσο στην άμυνα, όσο και στην επίθεση: αυτό άλλωστε πρεσβεύει και με το συγκεκριμένο μοντέλο οικοδόμησε την ομάδα ο Βασίλης Σπανούλης, ο οποίος, ως γνωστόν, φορά παρωπίδες για να εστιάζει καλύτερα στον στόχο του.

Ο ίδιος, άλλωστε, έχει παραδεχθεί ότι ήταν ως παίκτης και παραμένει ως προπονητής ένας…. “ψυχάκιας” με το μπάσκετ όχι μόνο στο modus lavorandi του στο γήπεδο, αλλά ακόμη και στο γενικότερο modus vivendi του.

Ο πολύτεκνος θρύλος

Κι όλα αυτά συμβαίνουν, ενώ έχει έξι παιδιά να κουλαντρίσει, κάτι που προκαλούσε κατάπληξη στον Ντέιβιντ Μπλατ, ο οποίος το 2019 (όταν δεν είχε γεννηθεί ακόμη το στερνοπούλι του Σπανούλη) αναρωτιόταν “πώς γίνεται να έχει πέντε παιδιά και να καταφέρει να γίνει θρύλος”.

Γίνεται και παραγίνεται, αρκεί να τον παρατηρήσει κάποιος προσεκτικά και συστηματικα πριν από την έναρξη του οποιουδήποτε αγώνα: κάθεται για λίγο μόνος του με το βλέμμα στραμμένο στο άπειρο και στοχάζεται, ζώντας εκείνες τις στιγμές σε ένα παράλληλο Σύμπαν!

Ο καθρέφτης στο δωμάτιο

Αυτός ήταν και αυτός παραμένει ο Σπανούλης και κάθε φορά που βλέπω αυτό το ενσταντανέ, στο μυαλό μού έρχεται η διήγηση του Ράσο Νεστέροβιτς, τέτοιες μέρες πριν από δέκα χρόνια, στο περιθώριο της κλήρωσης του ΕuroBasket, στο ξενοδοχείο Ciragan της Κωνσταντινούπολης…

“Ο τύπος βγήκε από ένα καλούπι και το εργοστάσιο έκλεισε! Μπορεί να είναι 34 χρονών και να μην έχει μαλλιά, αλλά έχει πολύ μυαλό, μεγάλη καρδιά και big balls που του… κρέμονται! Τη χρονιά που έπαιξα στον Ολυμπιακό και δυστυχώς τραυματίσθηκα, μέναμε στο ίδιο δωμάτιο και με τρέλανε! Δεν έχω συναντήσει ποτέ πιο τακτικό στη ρουτίνα του, πιο αποφασισμένο και πιο αφοσιωμένο στον στόχο του παίκτη. Εγώ για να τον πειράξω πετούσα από δω και από εκεί τα ρούχα και τα παπούτσια και αυτός τα έπαιρνε και τα τακτοποιούσε.

Eκείνο όμως που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι η προετοιμασία του πριν από κάθε αγώνα. Καθόταν σιωπηλός στο δωμάτιο, ύστερα σηκωνόταν, πήγαινε μπροστά στον καθρέφτη, έκανε έναν άγριο και πολεμικό μορφασμό και μου έλεγε ‘άντε τώρα, φίλε, πάμε στη μάχη’. Ε, ήθελες, δεν ήθελες τον ακολουθούσες σε κάθε μάχη και σε κάθε πόλεμο“.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ