ΑΕΚ: Ο Βιτάλις δεν είναι ο νέος Πινέδα, είναι ένας νεότερος Μάνταλος

Στο γυμνό μάτι, το πιο εντυπωσιακό νέο από την τελευταία πρόβα της ΑΕΚ πριν από την έναρξη των επίσημων αγώνων ήταν το σχετικό με την άφιξη του Μιλάν Βιτάλις. Το πρώτο γκολ, και ο τρόπος μέσα από τον οποίο έφτασε στην επίτευξή του, ήταν αρκετοί λόγοι για να ενθουσιάσουν το κοινό που βρήκε νόημα να δώσει τόσο μαζική παρουσία σε ένα φιλικό με την Καλλιθέα στις 8 Αυγούστου.

Και είναι από τις φορές που το γυμνό μάτι συμπίπτει με τη βαθύτερη ανάγνωση. Διότι το καλύτερο νέο, στην ανάλυση της εικόνας που έδωσε η ΑΕΚ στη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου, ήταν σχετικό με το πόσο “κουμπώνουν” τα στοιχεία του Ούγγρου διεθνή μέσου με την ομάδα της ΑΕΚ και το μοντέλο παιχνιδιού του Μάρκο Νίκολιτς.

Σε 45’ λεπτά ο Βιτάλις δημιούργησε την εντύπωση ότι η ΑΕΚ βρήκε στην Ουγγαρία αυτό που ευχόταν να βρει: μια νεανική έκδοση του Πέτρου Μάνταλου. Προφανώς ο 24χρονος Ούγγρος δεν βρίσκεται εκεί που βρίσκεται σήμερα ο 35χρονος αρχηγός της ΑΕΚ. Έχει όμως πολλά από τα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού του Μάνταλου, και όλα αυτά σε ηλικία 24 ετών, με σημαντικό περιθώριο εξέλιξης.

Τα στοιχεία του Βιτάλις είναι διαφορετικά από αυτά των υπόλοιπων κεντρικών μέσων: μεγαλύτερη ταχύτητα στην ενέργεια, ταχύτητα στην αλλαγή κατεύθυνσης, ταχύτητα στις κινήσεις μακριά από την μπάλα, ταχύτητα όταν επιτίθεται κάθετα σε ανοιχτό χώρο για να δώσει επιλογή στον κάτοχο της μπάλας. Ταχύτητα έχουν και οι αμυντικές αντιδράσεις του.

Η εικόνα που έδωσε ο Βιτάλις σε 45’ λεπτά ενός φιλικού παιχνιδιού, μερικές ημέρες μετά την άφιξή του, λειτουργεί ως επιβεβαίωση του ενστίκτου πάνω στο οποίο βασίστηκε η προεκτίμηση που έκαναν ο Χαβιέ Ριμπάλτα και ο Μάρκο Νίκολιτς ότι ο Βιτάλις έχει στοιχεία που θα κάνουν πιο πλήρη τη μεσαία γραμμή της ΑΕΚ.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της νέας μεσαίας γραμμής της ΑΕΚ: ο Νίκολιτς δεν φαίνεται να επιχειρεί να αντικαταστήσει τον Πινέδα με έναν ποδοσφαιριστή.

Τι δεν έχει βρει μέχρι εδώ η ΑΕΚ; Την ένταση του Πινέδα στις πρώτες κινήσεις κάθε φορά που η ΑΕΚ έχανε την μπάλα. Ο Νίκολιτς δεν μπορεί να δημιουργήσει έναν νέο Πινέδα. Μπορεί όμως να προσπαθήσει να δημιουργήσει συλλογικά αυτό που έδινε ο Μεξικανός ατομικά.

Στα φιλικά είναι πλέον ευδιάκριτη η απαίτηση, αμέσως μετά την απώλεια της κατοχής στο αντίπαλο μισό, οι κοντινότεροι ποδοσφαιριστές να επιτίθενται στην μπάλα. Να μη δίνουν χρόνο στον αντίπαλο να σηκώσει το κεφάλι και να ξεκινήσει μετάβαση. Οι παίκτες που βρίσκονται κοντά στην μπάλα επιτίθενται σε αυτή με μεγαλύτερη ένταση και ορμή συγκριτικά με τη συνηθισμένη “περσινή” συμπεριφορά τους.

Από τα φιλικά δεν μπορεί να κρίνει κάποιος και να εκτιμήσει κατηγορηματικά ότι η ΑΕΚ θα καταφέρει να καλύψει τη χαμένη ένταση του Πινέδα μέσα από τη συλλογική προσπάθεια. Ακόμη δεν είναι δυνατόν να κριθεί αν το κάνουν με την ένταση, την ταχύτητα και τον συγχρονισμό στις τοποθετήσεις που απαιτεί το υψηλότερο επίπεδο. Είναι όμως ευδιάκριτη η δουλειά που κάνει πάνω σε αυτό το κομμάτι ο Μάρκο Νίκολιτς και, άρα, είναι λογικό να υποθέσει κανείς ότι αυτή η συμπεριφορά θα βελτιωθεί και θα ωριμάσει μέσα από την προπόνηση και τα επίσημα παιχνίδια.

Αυτή είναι άλλωστε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες προκλήσεις της μετα-Πινέδα ΑΕΚ. Δεν χρειάζεται απαραιτήτως να βρει έναν ποδοσφαιριστή που να κάνει όλα όσα έκανε ο Μεξικανός. Χρειάζεται να βρει διαφορετικούς τρόπους για να αναπαράγει, μέσα από τη λειτουργία της ομάδας, όσα της έδινε εκείνος: ασφαλή κυκλοφορία, προώθηση της μπάλας και, κυρίως, άμεση αντίδραση μετά την απώλειά της.

Ο Βιτάλις δεν είναι ο νέος Πινέδα. Και αν μοιάζει με κάποιον, μοιάζει περισσότερο με μια νεότερη εκδοχή του Μάνταλου. Για την ΑΕΚ αυτό είναι πολύ καλό νέο. Διότι δεν της προέκυψε. Αυτό αγόρασε.

Τώρα μένει να φανεί αν αυτό που έχασε με την αποχώρηση του Πινέδα θα καταφέρει να το αναπληρώσει μέσα από τη συλλογική δουλειά στην αμυντική μετάβαση ή αν θα χρειαστεί να επιστρέψει στην αγορά.