Η ευθύνη του αθλητικού δημοσιογράφου απέναντι στο κοινό και fake news στον αθλητισμό: Πώς ξεχωρίζεις την πληροφορία από την φήμη

Ποιες είναι οι αρμοδιότητες ενός μοντέρνου αθλητικού δημοσιογράφου;

Πόσο εύκολα γίνεται αντιληπτή η ευθύνη που έχει απέναντι στο κοινό που τον παρακολουθεί;

Οι καιροί αλλάζουν και μαζί τους αλλάζει και το επάγγελμα του αθλητικού δημοσιογράφου. Πριν από 10-15 χρόνια, στην εποχή των εφημερίδων, η δουλειά σου τελείωνε τα μεσάνυχτα. Το φύλλο έφευγε για το πιεστήριο και για κάποιους, το άγχος τότε ξεκινούσε.

Οι πρώτες εφημερίδες έβγαιναν περίπου στις 02:30 – 03:00 στην Ομόνοια. Αν “έτρεχε” μεταγραφική περίοδος, ήταν πολύ πιθανό να πας στους πάγκους και να συναντήσεις εκτός από αναγνώστες, μερικούς δημοσιογράφους που ήθελαν να “τσεκάρουν” τον ανταγωνισμό. Ήθελαν να δουν αν ο “απέναντι” είχε μια μεταγραφή που εκείνοι δεν είχαν.

Κατά κάποιον τρόπο, αυτός ο ανταγωνισμός στην εποχή των εφημερίδων, βοηθούσε τους αθλητικούς δημοσιογράφους να κρατούν το αίσθημα της ευθύνης σε ένα υψηλό επίπεδο.

Τώρα, καθώς το 2026 πηγαίνει προς το φινάλε του, η κατάσταση είναι σημαντικά διαφορετική.

Οι ιστοσελίδες είναι πλέον αμέτρητες.

Οι εκπομπές στο YouTube ακόμη περισσότερες.

Η έννοια του ανταγωνισμού έχει αλλάξει. Και έχει γίνει αρκετά θολή. Δεν μπορείς εύκολα να την ερμηνεύσεις. Ποιον ανταγωνίζεσαι; Και γιατί τον ανταγωνίζεσαι;

Το βασικό ερώτημα ωστόσο είναι πόσοι αθλητικοί δημοσιογράφοι αντιλαμβάνονται την έννοια της ευθύνης απέναντι στο κοινό. Το οποίο δεν είναι πια “δικό τους”, καθώς δέχεται σφυροκόπημα από δεκάδες πλευρές και απλώς προσπαθεί να προλάβει τις εξελίξεις, χωρίς να ενδιαφέρεται την εγκυρότητα όσων ακούει/βλέπει/διαβάζει.

Τι συμβαίνει το 2026;

Ένας διαγωνισμός virality. Ποιος θα γράψει το πιο τρελό σενάριο, ποιος θα αραδιάσει 5-6 ονόματα, ποιος θα δώσει μία πιπεράτη διάσταση σε ένα ζήτημα με το οποίο ασχολείται η αθλητική κοινότητα.

Για έναν δημοσιογράφο που σέβεται τον εαυτό του, το να παρακολουθεί τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν συγκεκριμένα μέσα και να βλέπει το κοινό να καταναλώνει το περιεχόμενό τους, είναι επώδυνο.

Για τον κόσμο, από την άλλη, τα όρια είναι δυσδιάκριτα. Συχνά η λαχτάρα για μια μεταγραφή, η ανάγκη για μια καλή είδηση, όλο αυτό το συναίσθημα που προκαλεί ο αθλητισμός, θολώνουν την κρίση του. Και εκεί χάνεται η μπάλα.

Ο σύγχρονος αθλητικός δημοσιογράφος πρέπει πρώτα και πάνω απ’ όλα να καταλάβει τον ρόλο του και να αποδεχθεί την ευθύνη που έχει απέναντι στο κοινό του.

Ο σύγχρονος αθλητικός δημοσιογράφος δεν πρέπει να κάνει εκπτώσεις στην εγκυρότητά του, δεν πρέπει να ψάχνει το εύκολο κλικ, δεν πρέπει να πανηγυρίζει όταν με ένα ψεύτικο σενάριο “χτίζει” το όνομα και την καριέρα του.

Υπάρχουν δημοσιογράφοι που “κάνουν δικά τους” ρεπορτάζ συναδέλφων τους, υπάρχουν δημοσιογράφοι που ζουν σε έναν πλαστό κόσμο, τον οποίο οι ίδιοι δημιούργησαν. Υπάρχουν δημοσιογράφοι που “τσιμπούν” μία πληροφορία εδώ, μία πληροφορία εκεί και στο τέλος παρουσιάζουν τα δεδομένα ως δικό τους ρεπορτάζ. Σάμπως υπάρχει κάποιος να τους ελέγξει; Κανένας. Το κοινό, ο αναγνώστης, ο τηλεθεατής, δεν ενδιαφέρεται για το “ποιος έβγαλε τη μεταγραφή”. Το κοινό θέλει την ουσία. Ο δημοσιογράφος όμως;

Δυστυχώς η διασταύρωση πηγών και πληροφοριών είναι πλέον κάτι που ελάχιστοι κάνουν.

Δυστυχώς ο διαχωρισμός ρεπορτάζ και άποψης είναι κάτι που εξαφανίζεται μέρα με την ημέρα.

Δυστυχώς η τοξικότητα κυριαρχεί και μαζί της τα fake news πολλαπλασιάζονται, στον βωμό των “χτυπημάτων”, στον βωμό του virality.

Πώς ξεχωρίζεις λοιπόν την πληροφορία από την φήμη; Το πραγματικό ρεπορτάζ από το τρελό σενάριο;

Για το κοινό, αυτή δεν είναι μια εύκολη διαδικασία. Πρέπει ωστόσο να επιλέξει αυτούς που θεωρεί έγκυρους και να τους υποστηρίξει. Να υποστηρίξει ακόμη και τα λάθη τους, γιατί το 2026, το ρεπορτάζ είναι πιο δύσκολο από ποτέ. Για δεκάδες λόγους.

Ο δημοσιογράφος καλύπτει τις ανάγκες του κοινού. Πρέπει όμως να κατανοήσει πως ο ρόλος του δεν έχει αλλάξει στο πέρασμα του χρόνου.

Ο ρόλος του δημοσιογράφου είναι να ενημερώνει και να καταγράφει τα γεγονότα. Όχι να τα διαμορφώνει σύμφωνα με τα συναισθήματά του.

Το φαινόμενο των ανώνυμων λογαριασμών στα social media που γράφουν δεκάδες και εκατοντάδες τυχαία σενάρια σε καθημερινή βάση έχει σίγουρα αλλοιώσει την κριτική σκέψη του κόσμου. Αυτοί οι λογαριασμοί, που συχνά λειτουργούν ως πυραμίδα κάποιου/κάποιων, πατούν στο συναίσθημα του κοινού και αναπαράγονται με ταχύτητα που ουδείς μπορεί να ελέγξει.

Πώς θα προφυλαχθείς;

Βρες τους δημοσιογράφους που θεωρείς έγκυρους και ακολούθησέ τους. Στα social media, στα media στα οποία εργάζονται.

Και μεταξύ μας, αν είσαι έστω λίγο επιφυλακτικός με όσα διαβάζεις, σιγά-σιγά θα αρχίσεις να καταλαβαίνεις ποια σενάρια έχουν βάση, ποια σενάρια παίζουν με το συναίσθημα και ποια σενάρια είναι βγαλμένα από την… κοιλιά του συντάκτη.

Η διαδικασία του διαχωρισμού της πληφορορίας από την φήμη και του πραγματικού ρεπορτάζ από το fake news δεν είναι εύκολη. Πρέπει όμως να γίνεται, ώστε η ψυχολογία του κόσμου να μη διαμορφώνεται από την ποιότητα ενός δημοσιογράφου.

Η σχολή αθλητικής δημοσιογραφίας by SPORT24, σε συνεργασία με το ANT1 MediaLab, ετοιμάζεται για τον τρίτο χρόνο της και σε περιμένει ακριβώς για να καταδείξει τι σημαίνει μοντέρνα αθλητική δημοσιογραφία και να σου προσφέρει όσα χρειάζεσαι ώστε να ξεκινήσεις όσο το δυνατόν πιο έτοιμος τη δική σου σταδιοδρομία σε αυτό που ήδη αγαπάς