Στην ποδοσφαιρική βραδιά, ο οικοδεσπότης είναι ο διαιτητής

Η παραγγελία φαγητού σε ποδοσφαιρική βραδιά είναι κάτι σαν το αμφισβητούμενο πέναλτι. Δείξε τη φάση σε 10 ανθρώπους, να πάρεις 10 διαφορετικές απόψεις. Και δώστου ένταση και δώστου διαφωνίες, ο καθένας υπερασπίζεται την άποψή του με τη ζωή του.

Και να πεις ότι αλλάζει κάτι, ότι έχει κάτι να κερδίσει; Τίποτα, το πέναλτι έχει δοθεί, ο τερματοφύλακας έπεσε από την άλλη, μάζεψε την μπάλα από τα δίχτυα, κτλ. Ενώ στο φαϊ την καταλαβαίνεις την ένταση, τη δικαιολογείς. Ο καθένας θέλει αν φάει αυτό που γουστάρει. Και πάνω στον εγωισμό του, ξεχνάει το βασικό. Ότι χάρη στη Μastercard και το efood μπορεί ΚΑΙ να φάει ΚΑΙ να κερδίσει.

Όλα θα ήταν πιο απλά στη ζωή αν σεβόμασταν τους κανόνες. Εσύ αποφασίζεις για το πέναλτι ή ο διαιτητής; Ο ρέφερι αποφασίζει, οπότε τσάμπα κάνεις φασαρία. Γιατί να μην συμβαίνει και το ίδιο με την παραγγελία;

Πρέπει σώνει και ντε να τσακωνόμαστε μισή ώρα και να αργεί και το φαγητό και να έρχεται μετά τη σέντρα; Υπάρχει μεγαλύτερη γρουσουζιά, υπάρχει μεγαλύτερη κατάρα από το να έχει ανάψει το ματς και να σου λένε “χαρτοπετσέτες που έχει”; Να παραγγέλναμε νωρίς, να στα είχα όλα έτοιμα, τώρα δεν σηκώνομαι.

Γιατί όλα αυτά; Η λύση είναι απλή. Όπως αποφασίζει ο διαιτητής, έτσι να αποφασίζει ο οικοδεσπότης. Αυτός έχει το καρπούζι, αυτός έχει και το μαχαίρι. Όπου καρπούζι βάλε το σπίτι και μαχαίρι βάλε το κινητό.

Δεν νοιάζεται ρε φίλε αν έφαγες πίτσα χθες, ούτε αν την τελευταία φορά που έφαγες σουβλάκια δεν σου άρεσαν. Άμα ήθελες να κάνεις ο,τι γουστάρεις, να καθόσουν σπίτι σου. Πήγες στο δικό του, άστον να παραγγείλει αυτός.

Σάματις δεν θα βρει ο,τι θέλει στο app του efood; Δεν θα σου δώσει επιλογές; Είτε burger πάρει, είτε πίτσα, είσαι σουβλάκια, θα σε ρωτήσει τι θες και πως το θες, δεν θα σε αφήσει έτσι.

Και θα σε κάνει και μάγκα. Γιατί σαν σωστός φίλος, θα γείρει λίγο την οθόνη του κινητού να δεις κι εσύ τι κάνει. Απλό είναι. Την ώρα που εσύ του λες τι θες, παπ, σκάει η ειδοποίηση μέσα στο app του efood.

Η Mastercard και το efood σε προσκαλούν να κάνεις Level up, για να μαζέψεις πόντους και να κερδίσεις δώρα. Απλό, σαν να βάζεις ένα ποτήρι νερό. Πριν κάνεις την παραγγελία σου, επιλέγεις “Level up with Mastercard” και χρησιμοποιείς την Mastercard κάρτα σου. Έτσι μαζεύεις πόντους και μπορείς να τους εξαργυρώσεις, διεκδικώντας πλούσια δώρα. Μεταξύ άλλων ένα Apple MacBook Air ή ένα iPhone 11.

Και θα μου πεις με το δίκιο σου “ναι αλλά το δώρο θα το κερδίσει ο οικοδεσπότης, όχι εγώ”. Ε, μην τα θες κι όλα δικά σου. Αυτός έβαλε το σπίτι, αυτός κερνάει το φαγητό, αυτός σου έμαθε και τη διαδικασία. Τι θες, να σου δώσει και το δώρο;

Κάπου ώπα. Σου έδωσε τη γνώση, την ευκολία. Βάζεις άπαξ τη Mastercard κάρτα σου, την αποθηκεύεις και το efood κάνει τα υπόλοιπα. Όχι μόνο δεν χρειάζεται να βάζεις τα στοιχεία τις επόμενες φορές, αλλά πλέον κερδίζεις αυτόματα πόντους κάθε φορά που παραγγέλνεις με Mastercard.

Σου έμαθε να βγαίνεις κερδισμένος κάθε φορά που παραγγέλνεις και θες να σου δώσει και το δώρο που μπορεί να κερδίσει εκείνος; Δηλαδή εσύ θα κάνεις το ίδιο αν κερδίσεις τώρα που έμαθες πως γίνεται η φάση με το efood και τη Mastercard;

Να είμαστε σοβαροί. Που σημαίνει ότι δεν αργούμε ποτέ όταν πάμε σε σπίτι για μπάλα, δεν γκρινιάζουμε για το τι θα φάμε, αφήνουμε τον οικοδεσπότη να παραγγείλει, να κεράσει και να μας μάθει πως θα κάνουμε τη ζωή μας πιο εύκολη.

Και για να απαντηθεί και το πρώτο ερώτημα, ο ορισμός του πέναλτι, κυρία μου.