Ο Σιλβέν Φρανσίσκο στο SPORT24: “Με εξέπληξαν τα συστήματα του Ομπράντοβιτς – Μεγάλωσα με 8 αδέρφια σε μια περιοχή με εγκληματικότητα και ναρκωτικά”

Ο Σιλβέν Φρανσίσκο μεγάλωσε σε ένα σπίτι με οκτώ αδέρφια και σε μια περιοχή της Γαλλίας γεμάτη εγκληματικότητα. Αυτό δεν τον εμπόδισε, όμως, από το να φτάσει να αγωνίζεται με τη φανέλα του Παναθηναϊκού AKTOR στην EuroLeague.

Ο Γάλλος γκαρντ άνοιξε τα χαρτιά του στο SPORT24, στο περιθώριο της Media Day των πρασίνων για τη σεζόν 2026/27 και εξήγησε τι τον έχει εντυπωσιάσει μέχρι στιγμής στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, τι έμαθε στο παρελθόν από τον Βασίλη Σπανούλη και τον Αντρέα Τρινκιέρι, αλλά και πώς βλέπει τον εαυτό του να ταιριάζει στην περιφέρεια του τριφυλλιού.

Ήταν ένα θυελλώδες καλοκαίρι για σένα. Μπορείς να μας εξηγήσεις, από τη δική σου πλευρά, τι συνέβη με τη Βιλερμπάν και πώς ολοκληρώθηκε τελικά η μεταγραφή σου στον Παναθηναϊκό;

“Άφησα τα πάντα στους μάνατζέρ μου, αλλά θα έλεγα πως ήταν… όχι εντελώς τρελό, αλλά ναι, κάπως τρελό. Το να κάνεις μια σπουδαία χρονιά και μετά το καλοκαίρι να νιώθεις ότι τα πράγματα είναι λίγο ρευστά. Στο τέλος της ημέρας, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να ελέγξεις, όπως για παράδειγμα το μπάτζετ που υποτίθεται ότι θα είχε η ομάδα. Προφανώς δεν το είχαν λόγω των όσων συνέβησαν με τη Μονακό στη Γαλλία. Νιώθω ότι οι οικονομικές αρχές του γαλλικού μπάσκετ έγιναν πολύ πιο αυστηρές με όλα. Αυτό έκανε τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Επίσης, θεωρώ πως και η επικοινωνία θα μπορούσε να ήταν καλύτερη.

Αλλά ναι, ήταν τρελό. Πραγματικά τρελό. Για μένα το πιο σημαντικό ήταν να πάω κάπου όπου όλα ήταν σωστά και τακτοποιημένα, σε έναν σταθερό οργανισμό. Προφανώς δεν είχα άπειρες επιλογές, αλλά το να αλλάζω ομάδα ήταν αρκετά εκνευριστικό, γιατί όταν ήμουν στη Γαλλία είχα κανονίσει τα πάντα. Η αλλαγή ήταν κάτι που έπρεπε να κάνω για το δικό μου καλό. Και για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι η επιλογή που έκανα να έρθω στον Παναθηναϊκό ήταν η καλύτερη δυνατή”.

Πιστεύεις ότι όλα γίνονται για κάποιο λόγο;

“Σίγουρα. Οπωσδήποτε. 100%”.

Ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς είναι όπως τον περίμενες; Σε έχει εκπλήξει με κάποιον τρόπο;

“Είναι όπως τον περίμενα. Βασικά, ακόμα καλύτερος, για να είμαι ειλικρινής. Κι αυτό είναι πολύ θετικό. Δεν έχω να πω τίποτα αρνητικό για κανέναν προπονητή έτσι κι αλλιώς, αλλά δεν περίμενα το πόση αυτοπεποίθηση μπορεί να σου δώσει. Φροντίζει να κατανοήσεις το παιχνίδι και τι ζητάει από εσένα, ενώ παράλληλα σε αφήνει να κάνεις αυτό που ξέρεις στο παρκέ. Αυτό μου αρέσει πολύ. Ειδικά για τους παίκτες που καμιά φορά δυσκολεύονται, φροντίζει πάντα να τους δίνει αυτοπεποίθηση σε αυτά που θέλουν να κάνουν.

Αυτό εκτιμώ πολύ στον κόουτς, όπως και τα συστήματά του. Με εξέπληξαν ευχάριστα τα συστήματα για τους πόιντ γκαρντ, τις καταστάσεις μακριά από τη μπάλα (off-ball) κλπ. Δεν θέλω να αποκαλύψω πολλά, αλλά ήταν κάτι που ήθελα πολύ να δω από κοντά. Όταν ήταν στην Παρτίζαν, δεν είχαν κλασικό πόιντ γκαρντ πέρα από τον Ντάντε Έξουμ κι όμως κατάφερε να κάνει μια σπουδαία χρονιά, να μπει στα playoffs χωρίς να έχει ένα ρόστερ γεμάτο τέτοιο ταλέντο. Aυτό το κάνει ακόμα πιο τρελό και εντυπωσιακό. Οπότε ναι, ισχύει”.

Ο Παναθηναϊκός έχει μια πάρα πολύ γεμάτη περιφέρεια. Πώς βλέπεις τον εαυτό σου να ταιριάζει στον σχηματισμό, και τώρα στην αρχή της σεζόν με τον τραυματισμό του Κέντρικ Ναν και τον Κώστα Σλούκα που επιστρέφει σταδιακά από την επέμβαση στο γόνατο, αλλά και στη συνέχεια της σεζόν;

“Είναι πάρα πολύ δύσκολο. Πρώτα απ’ όλα, δεν έχουμε κάνει πολλές προπονήσεις μαζί. Επέστρεψα από την εθνική ομάδα και, όπως είπα, υπάρχουν τραυματισμοί. Θα ήταν καλύτερα αν ήμασταν όλοι εκεί από την αρχή για να βρούμε τη χημεία μας. Αλλά έτσι είναι τα πράγματα στο τέλος της ημέρας. Πιστεύω ότι όταν επιστρέψουν τα παιδιά, θα είναι ακόμα καλύτερα, γιατί ακόμα και χωρίς αυτούς -που είναι κομβικά κομμάτια- βλέπεις ότι η ομάδα δείχνει ήδη σε πολύ καλή κατάσταση.

Όσο για μένα, μπορώ να προσαρμοστώ σε οποιαδήποτε συνθήκη και ομάδα. Πρέπει απλά να μάθω τους συμπαίκτες μου, να αναπτύξω μια καλή σχέση μαζί τους και να μάθω τα χαρακτηριστικά τους στο παρκέ, ώστε να ξέρω πού και πώς να τους βρω. Αυτό είναι εξαιρετικά σημαντικό, ειδικά στην αρχή της χρονιάς. Όπως είπα, τους γνωρίζω λίγο γιατί έπαιζα ως αντίπαλος, αλλά τώρα είμαστε συμπαίκτες. Όταν επιστρέψουν, τα πράγματα θα γίνουν ακόμα πιο εντυπωσιακά, αλλά το παν είναι να βρούμε τη χημεία μας. Αυτό είναι το πιο σημαντικό”.

Νομίζω πως δεν το γνωρίζουν πολλοί, αλλά έχεις οκτώ αδέρφια. Αυτό το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσες σε βοήθησε να γίνεις καλύτερος συμπαίκτης και να λειτουργείς καλύτερα στα αποδυτήρια με μεγάλες προσωπικότητες;

“Θα έλεγα πως είναι κάπως διαφορετικό. Είμαι πάρα πολύ κοντά με όλα μου τα αδέρφια. Μεγαλώσαμε σε μια δύσκολη περιοχή, πολύ δύσκολη, με ναρκωτικά, εγκληματικότητα και όλα αυτά. Οπότε δεν θα έλεγα ότι με βοήθησε άμεσα στο κομμάτι των συμπαικτών, γιατί ως χαρακτήρας δεν ήμουν ιδιαίτερα κοινωνικός. Ήμουν πιο κλειστός, επιφυλακτικός και δεν μιλούσα πολύ.

Αυτό που με βοήθησε ήταν η επικοινωνία με τους προπονητές. Στο να γίνω ηγέτης. Μου έλεγαν πάντα ότι ένας ηγέτης πρέπει να μιλάει, να καταλαβαίνει τους συμπαίκτες του και με ποιους μοιράζεται το παρκέ. Στην καριέρα μου, η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν να γίνω πιο ομιλητικός και να επικοινωνώ με τους συμπαίκτες μου, κι αυτό με βοήθησε πολύ μέχρι σήμερα. Με βοήθησε να καταλάβω πώς να είμαι σωστός πόιντ γκαρντ.

Υπάρχει η ηγεσία που φαίνεται στο παιχνίδι χωρίς λόγια, αλλά υπάρχουν και παίκτες που χρειάζονται τη λεκτική επικοινωνία. Για μένα, το στοίχημα ήταν πώς να κουμαντάρω μια ομάδα. Πάντα ήθελα, φεύγοντας από μια ομάδα μετά από 1, 2 ή 3 χρόνια, οι συμπαίκτες μου να μου λέγανε: ‘Μου έλειψε να παίζω μαζί σου, ήταν υπέροχο’. Αυτό σημαίνει ότι άφησες το σημάδι σου. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση για μένα και η οικογένειά μου με βοήθησε να είμαι πιο ανοιχτός, να κατανοώ τους παίκτες και να βλέπω συνέχεια βίντεο”.

Επιστρέφοντας στον κόουτς Ομπράντοβιτς, ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σου είπε;

“Το πρώτο πράγμα που με ρώτησε ήταν πώς νιώθω. Του είπα ότι νιώθω πολύ καλά. Μου είπε επίσης ότι θέλει πραγματικά να χτίσει κάτι δυνατό με τα παιδιά. Και εφόσον δεν έχουμε πολλές προπονήσεις, ήθελε να βεβαιωθεί ότι είμαι καλά και πως αν χρειαστώ το οτιδήποτε, μπορώ να του το ζητήσω. Είναι πολύ ευθύς άνθρωπος και θέλει μόνο το καλύτερο για εμάς”.

Φέτος στην Ελλάδα θα βρίσκονται φέτος δύο πρώην προπονητές σου. Ο Βασίλης Σπανούλης στον Άρη, με τον οποίο συνεργαστήκατε στο Περιστέρι, και ο Αντρέα Τρινκιέρι στον ΠΑΟΚ, με τον οποίο ήσασταν στη Ζαλγκίρις. Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα που σου έμαθε ο καθένας τους;

“Ξεκινώντας από τον Σπανούλη, θυμάμαι πάντα ότι μου έλεγε ότι είμαι παίκτης που προσφέρει και στις δύο πλευρές του παρκέ (two-way player). Μου έλεγε: ‘Είσαι παίκτης του 1 εκατομμυρίου δολαρίων (σσ. one million dollar player)’. Αυτό μου έλεγε πριν πάω στη EuroLeague. Μου τόνιζε συνέχεια: ‘Παίξε με το ένστικτό σου, παίξε όπως ξέρεις. Γιατί αν δεν παίξεις με το ένστικτό σου, δεν θα γίνεις ο παίκτης του εκατομμυρίου που μπορείς να γίνεις, αλλά θα μείνεις στάσιμος’. Το θυμάμαι σαν να μου το είπε χθες.

Και ο Αντρέα… ο Αντρέα είχε πολύ πλάκα. Ο Αντρέα μου έλεγε πάντα πόσο του αρέσει ο χαρακτήρας μου. Ότι είμαι πολύ ανταγωνιστικός, ότι θέλω πάντα περισσότερα. Μου έλεγε να μην τα παρατάω ποτέ. Και έλεγε: ‘Μου αρέσουν όλα σε σένα, ακόμα και τις στιγμές που εκνευρίζεσαι’.

Επειδή είμαι τόσο ανταγωνιστικός, καμιά φορά θα με δεις νευριασμένο, όχι με τον προπονητή ή τους συμπαίκτες μου, αλλά με τον εαυτό μου. Για να καταλάβεις πόσο τρελό είναι! Αλλά μου έλεγε πάντα: ‘Να είσαι ο εαυτός σου. Κι όταν κάτι δεν πηγαίνει καλά, απλά ρώτα με’. Και όταν ερχόταν η ώρα να βγω στο παρκέ, μου έλεγε: ‘Δώσε μου λίγη από τη μαγεία σου’.

Είχες την ευκαιρία να μιλήσεις με κάποιον από τους δύο αφότου υπέγραψες εδώ;

“Όχι, αλλά μίλησα με τον Αντρέα πριν καν υπογράψω εδώ. Μιλήσαμε, ναι”.

Πρόσφατα ανέφερες ότι υπήρχε μια προοπτική για το NBA αυτό το καλοκαίρι. Άλλαξε αυτό καθόλου την οπτική σου ή είσαι 100% αφοσιωμένος και έτοιμος να πρωταγωνιστήσεις με τον Παναθηναϊκό;

“Είμαι απόλυτα αφοσιωμένος και συγκεντρωμένος εδώ. Αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσα να ελέγξω. Τώρα βρίσκομαι σε ένα μέρος που είναι το καλύτερο για μένα και την καριέρα μου. Η προθεσμία που είχα θέσει για το NBA ήταν η 20ή Ιουλίου. Μετά από αυτή την ημερομηνία, η προσοχή μου στράφηκε εξ ολοκλήρου εδώ. Το παρελθόν ανήκει στο παρελθόν, ακριβώς αυτό”.

Υπάρχουν κάποια συγκεκριμένα παιχνίδια ή προσωπικές μονομαχίες με αντιπάλους που περιμένεις πώς και πώς γι’ αυτή τη σεζόν;

“Για να είμαι ειλικρινής, περιμένω τα ντέρμπι. Θέλω πολύ να ζήσω αυτή την εμπειρία. Λατρεύω τέτοια παιχνίδια. Θέλω απλά να νικάμε κάθε ομάδα, θέλουμε να παίρνουμε αυτά τα παιχνίδια. Το ντέρμπι είναι το πιο σημαντικό και γι’ αυτό θέλω να το ζήσω. Το έχω ζήσει από τις εξέδρες ως θεατής όταν ήμουν στο Περιστέρι, οπότε το να το ζήσω μέσα στο παρκέ θα είναι μια εντελώς διαφορετική εμπειρία”.

Πριν από λίγους μήνες, ο Ολυμπιακός σήκωσε το τρόπαιο της EuroLeague σε αυτό το γήπεδο. Εσύ, ως νέος παίκτης του Παναθηναϊκού που δεν έχεις παίξει ακόμα σε ντέρμπι αλλά θέλεις να τα ζήσεις όλα αυτά, νιώθεις ότι αυτή η συνθήκη σάς δίνει ακόμα μεγαλύτερο κίνητρο για τη χρονιά που έρχεται;

“Είμαι απλά ενθουσιασμένος, ανυπομονώ! Προφανώς συνέβη αυτό, αλλά νέα σεζόν σημαίνει νέα αρχή. Ο στόχος παραμένει ο ίδιος, σε μια διαφορετική ομάδα με πολύ υψηλές προσδοκίες. Πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Και ναι, αυτό μου δίνει τεράστιο κίνητρο. Όχι μόνο απέναντι σε αυτούς, αλλά απέναντι σε κάθε ομάδα της EuroLeague”.

Ποιος είναι ο προσωπικός σου στόχος για φέτος; Πέρυσι ήσουν μέλος της Καλύτερης Πεντάδας της EuroLeague και ήρθες δεύτερος στην ψηφοφορία για τον MVP πίσω από τον Σάσα Βεζένκοβ. Σε τι στοχεύεις φέτος;

“Στην πραγματικότητα δεν μού αρέσει να αποκαλύπτω τους προσωπικούς μου στόχους. Τους γράφω πάντα στον πίνακα στόχων μου (manifestation board) και τους κρατάω για τον εαυτό μου”.