Η αυτοβιογραφία του Ντόυλ Μπράνσον

Το βιβλίο ξεκινάει με την εξιστόρηση της ένοπλης ληστείας που έγινε στο σπίτι του, την επόμενη ημέρα από αυτήν που κέρδισε το όγδοο bracelet του, στις 19 Απριλίου 1998.

Σε κάποιες αναφορές στην οικογένειά του, κάνει λόγο για τον πατέρα του, ο οποίος ήταν επίσης παίκτης πόκερ, χωρίς όμως να μιλάει ποτέ στην οικογένειά του γι αυτό το παιχνίδι. Αναφέρει χαρακτηριστικά:
“Ο πατέρας μου ήταν παίκτης πόκερ για πάρα πολλά χρόνια και στήριζε την οικογένειά μας με τα κέρδη του, αλλά δεν μιλούσε ποτέ γι αυτό στο σπίτι”.



Το κολλέγιο στο οποίο πήγε ο Μπράνσον, το πανεπιστήμιο Χάρντιν-Σίμονς, είχε επίσης αντιρήσεις για τις σχετικές δραστηριότητες του Ντόυλ:
“Το Χάρντιν-Σίμονς δεν ενέκρινε το παιχνίδι και έφτασα μπροστά από την πειθαρχική επιτροπή πέντε φορές κατηγορούμενος για συμμετοχή σε παιχνίδια τζόγου.”



Ο Μπράνσον ήταν εξαιρετικός μπασκετμπολίστας και ήταν έτοιμος να παίξει στο NBA για τους Minneapolis Lakers, αλλά ένα ατύχημα έβαλε τέλος σε αυτά του τα όνειρα. Έτσι μπήκε στον χώρο του πόκερ, που τότε ήταν ένα παιχνίδι συνυφασμένο με το οργανωμένο έγκλημα. Ο Μπράνσον αναφέρει στο βιβλίο του αρκετές σκηνές βίας, των οποίων έγινε μάρτυρας.



Το 1958 ο Μπράνσον ήρθε σε επαφή με το Texas Hold’em και σημειώνει σχετικά:
“Το Hold’em ήταν μια διασκεδαστική παραλλαγή του παιχνιδιού και εξελίχθηκε πολύ ταχύτερα από άλλα παιχνίδια. Ήταν από τα αγαπημένα μου παιχνίδια από την αρχή.”



Όταν ο Μπράνσον ήταν 25 ετών, έχασε μέσα στην ίδια χρονιά, τον πατέρα του, τον αδερφό του, την γιαγιά του και δύο θείες του.
“Ήταν ένας τραγικός χρόνος. Πήγαινα ξανά και ξανά στο Λόνγκγουόρθ για τις οικογενειακές κηδείες”. Όταν τα μέλη της οικογένειάς του τον ρωτούσαν τι επαγγέλεται, αυτός απαντούσε
“μηχανικός αεροσκαφών στην εταιρεία Convair, στο Ντάλας”



Το 1962 διαγνώστηκε με μελάνωμα, το οποίο απλώθηκε στο σώμα του ταχύτατα:
“Είπαν ότι είχε κάνει τόσες μεταστάσεις που ήταν αδύνατο να γίνει επέμβαση. Μου έλεγαν ότι δεν θα ζήσω αρκετά για να δω τη γέννηση του γιου μου”. Τελικά ο Μπράνσον έκανε μια μαραθώνια εγχείρηση 15 ωρών στο κεφάλι και στον λαιμό και λίγο αργότερα ο καρκίνος εξαφανίστηκε.



Δέκα χρόνια αργότερα, ο Μπράνσον ξεκινούσε την προσπάθειά του στο WSOP του 1972. Έχοντας όμως την τηλεόραση και τα μέσα ενημέρωσης να ασχολούνται με αυτό, ο Ντόυλ αναρωτήθηκε αν θα ήταν σωστό από άποψη στρατηγικής, να κερδίσει το τουρνουά:
“Φοβόμουν την δημοσιότητα που θα έπαιρνα αν κέρδιζα αυτό το τουρνουά και την ντροπή που θα αισθανόταν η οικογένειά μου”.



Έχοντας ζήσει όλα αυτά, η αλλαγή του πόκερ σε ένα δημοφιλές παιχνίδι, το οποίο είναι σήμερα και κοινωνικά αποδεκτό, έχει προκαλέσει μεγάλη έκπληξη στον Ντόυλ.



Το παρατσούκλι του “Texas Dolly” του το κόλλησε ο Τζίμι “The Greek” Σνάιντερ, όταν ο ίδιος ο Μπράνσον δεν του επέτρεψε να χρησιμοποιεί το κανονικό του όνομα δημοσίως. Όλοι αναφερόντουσαν σε αυτόν ως “Τέξας Ντόυλ” (“Texas Doyle”), το οποίο αργότερα έγινε “Τέξας Ντόλυ” (“Texas Dolly”). Το νέο του παρατσούκλι εμφανίστηκε σε μια δημοσίευση στο Associated Press και από τότε τον συνοδεύει μέχρι σήμερα.