Πώς είναι να διαχειρίζεσαι την ακριβότερη ομάδα της Ευρώπης;

Είναι αυτός που είχε ομολογήσει πως η ΤΣΣΚΑ χρειάζεται ψυχολόγο , για να ξεπεράσει αυτά που της είχε προκαλέσει ο Ολυμπιακός, σε βιώματα, από το 2012. Ο ίδιος είχε αποκαλύψει το 2013 πως αν η “ομάδα του στρατού” πατούσε στην κορυφή της Ευρώπης, θα τον ξύριζε ο Παπαλουκάς . Όταν αυτό δεν έγινε και πριν το Final Four του 2014, παραδέχθηκε ότι η ΤΣΣΚΑ είχε σκεφτεί το 2013 να αφήσει τον Μίλος Τεόντοσιτς να φύγει . Μετά το Final Four του 2014, δήλωσε “ο Μεσίνα απέτυχε” και ήταν εκείνος που πρότεινε την επιλογή του Δημήτρη Ιτούδη, ως διαδόχου του.

Ήθελε τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς (αφού προηγουμένως είχε εξαντλήσει όλες τις άλλες ελίτ επιλογές), αλλά επειδή δεν μπορούσε να τον πείσει να πάει στη Μόσχα, πήρε την αμέσως επόμενη καλύτερη επιλογή: αυτή του ανθρώπου που ήταν για 13 χρόνια δίπλα στον “Ζοτς”. Πριν σχολιάσεις, απλά να σου πω ότι αυτή ήταν η σκέψη του -όπως την εξήγησε σε διάφορα μέσα. Μετά τη τελευταία αποτυχία, αυτή του 2015, είχε προαναγγείλει -δίκην αστείου- και την έλευση του LeBron James . Είχε δηλώσει ότι εμπιστεύεται τον Ιτούδη να συνεχίσει τη δουλειά του, έως τη δικαίωση. Μάλιστα, πριν την εκκίνηση του Final Four στο Βερολίνο, είχε ήδη προτείνει στον Έλληνα προπονητή επέκταση συνεργασίας. Όπερ και εγένετο την Παρασκευή (3/6), με την ΤΣΣΚΑ να ανακοινώνει επέκταση συνεργασίας με τον Έλληνα προπονητή ως το 2019.

Θα έλεγες πως ο Andrey Vatutin δεν είναι από τους ανθρώπους που δεν μιλούν στα ΜΜΕ. Μόνο που δεν τα λέει όλα. Γιατί όλα τα χρόνια των διαδοχικών αποτυχιών -με όλους τους πιθανούς τρόπους-, τα αφεντικά του ήταν αμείλικτα μαζί του. Πολλάκις απειλήθηκε με απόλυση, όπως έβαζε κυριολεκτικά τον εαυτό του ως ασπίδα για όσα δεινά συνέβαιναν στην ομάδα -στην ευρωπαϊκή σκηνή. Τα μάζευε, τα μάζευε και το βράδυ της 15ης Μαΐου, όταν οι Ρώσοι επικράτησαν της Fenerbahçe και κατέκτησαν την Euroleague , ξέσπασε.

Θα χρειαστεί να σου θυμίσω ότι ο Vatutin τοποθετήθηκε στη θέση του προέδρου, στην CSKA, τον Ιούλιο του 2009, αντικαθιστώντας τον Sergey Kushchenko. Παράλληλα, διατήρησε το πόστο του εκτελεστικού διευθυντή. Ήταν μόλις 36 χρόνων και είχε ήδη εκτιμηθεί η ικανότητα που είχε να επιλύει προβλήματα υψίστης σημασίας -και μεγάλης δυσκολίας. Πτυχιούχος δημοσιογράφος, μιλά ρωσικά, αγγλικά και γαλλικά και η πρώτη του δουλειά ήταν ως αθλητικού συντάκτη, στο ITAR TASS (το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων). Το 1997 έγινε εκπρόσωπος Τύπου της ρωσικής ομοσπονδίας και τρία χρόνια μετά, προσελήφθη από την Ural Great, ως βοηθός εκτελεστικού διευθυντή (αφεντικό του ήταν ο Kushchenko). Τα καλοκαίρια, ήταν βοηθός μάνατζερ της εθνικής. Αφότου πανηγύρισε διαδοχικά πρωταθλήματα με την Ural Great, του έκανε πρόταση η CSKA (το 2002) και χρόνο με το χρόνο έπαιρνε προαγωγές.

Επί της ουσίας, είναι ο μπροστάρης ενός γκρουπ ισχυρών ανθρώπων που σχετίζονται με την κυβέρνηση (μη ξεχνάς πως η CSKA είναι “η ομάδα του στρατού” και επί της ουσίας, του έθνους) και βρίσκονται πίσω από το σύλλογο. Τυπικά, από το 1997 το τμήμα μπάσκετ πωλήθηκε από το ρωσικό Υπουργείο Άμυνας -όπου άνηκε- στον τράπεζα Onexibank, του πρώην υπουργού -ολιγάρχη και δισεκατομμυριούχου- Vladimir Potanin. Γιατί; Είχε οικονομικά προβλήματα και κάποιος έπρεπε να τα λύσει. Οι πληροφορίες αναφέρουν πως το μπάτζετ της προκύπτει με τον πιο άνετο τρόπο: με την ολοκλήρωση κάθε αγωνιστικής περιόδου, ο Vladimir Putin ορίζει την εταιρία που θα συντηρήσει την ομάδα για την επόμενη χρονιά και φυσικά… δεν υπάρχει “ου”.

Το 2008 ήταν η τελευταία φορά που πάτησε η εκπρόσωπος της Ρωσίας στην κορυφή της Ευρώπης. Ήταν κάτι που της συνέβη για έκτη φορά. Έκτοτε, δεν είχε χάσει Final Four, αλλά είχε χάσει κάθε μία από αυτές τις ευκαιρίες για κυριαρχία, με τη… δυστοκία να τελειώνει φέτος. Να σου πω όμως, πόσα χάλασε η CSKA στο μεσοδιάστημα, με την ελπίδα ότι μέσω του χρήματος θα δει προκοπή.

Related content

Αφήσαμε τον Vatutin να ζήσει τη στιγμή του, να την ευχαριστηθεί και μετά να απαντήσει σε μια σειρά ερωτήσεων που του έθεσε το Sport24.gr. Κατ’ αρχάς, του ζητήσαμε να αποκαλύψει τη σκέψη που έκανε, όταν ακούστηκε η κόρνα της λήξης στο Βερολίνο. Γιατί τον είδαμε να ουρλιάζει… σαν να μην υπήρχε αύριο. Ενδεχομένως και σαν πληγωμένο ζώο που είχε καταφέρει να διασωθεί. “Γιατί πληγωμένο ζώο; Ήταν η ιαχή του νικητή! Πιστεύω ότι έβγαλα όλα τα συναισθήματα, όσα είχα καταπιέσει μέσα μου από την Κωνσταντινούπολη. Είχαμε μόλις επιτύχει αυτό που ονειρευόμασταν για πολλά χρόνια. Είχαμε δουλέψει πάρα πολύ για αυτό το τρόπαιο, επί καθημερινής βάσεως και ανεξάρτητα από τις συναπτές αποτυχίες μας στα Final Fours. Όλα αυτά πέρασαν από το μυαλό μου, αλλά αυτή τη φορά το συναίσθημα που τα κάλυψε ήταν η χαρά της συμμετοχής μου σε μια τεράστια επιτυχία. Η δυνατότητα που είχα να μοιραστώ αυτή τη στιγμή με ανθρώπους που κρατώ χρόνια πολύ κοντά στην καρδιά μου”.

Σκέφτηκε σε κάποιο σημείο ότι “αυτό ήταν. “Πάει” και ο φετινός τίτλος”; “Πιστεύω ότι αυτή η σκέψη πέρασε από το μυαλό όλων μας, προς το τέλος της κανονικής διάρκειας. Πες μου όμως, έναν που θα ήταν στη θέση μου και δεν θα περνούσε αυτή η σκέψη από το μυαλό του, σε τελικό παιχνιδιού που δίνει τίτλο. Συνεχίσαμε να πιστεύουμε στην ομάδα μας και ξέραμε ότι έχουμε ό,τι χρειάζεται για να… ανέβουμε το βουνό, να ξεπεράσουμε το όποιο πρόβλημα. Και τελικά, αυτό έγινε. Αλλά θα ομολογήσω ότι ναι, πέρασαν μαύρες σκέψεις από το μυαλό μου. Δεν κατάφερα να τις αποφύγω (γελάει)”.

Πόσο δύσκολο ήταν στην πράξη, αυτό που πέρασε η CSKA από το 2009 μέχρι και φέτος; Επρόκειτο άλλωστε, για μια αλληλουχία γεγονότων που είχε γίνει και ανέκδοτο -για όσους ήταν έξω από τον χορό-, δεδομένων των ασύλληπτων και πρωτότυπων τρόπων που έχανε κάθε χρόνο την ευκαιρία για γιορτή. “Κάποιες φορές ήταν πολύ δύσκολο. Υπήρξαν ημέρες που ένιωσα τελείως άδειος. Αυτό που δεν έκανα ποτέ, ήταν να παραιτηθώ. Όταν ακούγεται η κόρνα της λήξης και εσύ είσαι ο χαμένος, δεν σκέφτεσαι τι συνέβη, αλλά τι μπορεί να γίνει προκειμένου να αποφύγεις παρόμοια εμπειρία στο μέλλον. Στην ουσία, δεν έχεις και πολλές επιλογές. Οφείλεις να σηκώσεις τα μανίκια σου και να ξεκινήσεις τη δουλειά. Άπαξ και ξεκινήσει αυτή η δουλειά, μετά δεν έχεις χρόνο να… πάθεις κατάθλιψη”.

Ο Ιτούδης διαμαρτυρόταν σε διαιτητή και ο Teodosic έτρεξε να του πει “coach, όλα είναι καλά”

Κατά τη διάρκεια του τελικού με τη Fenerbahçe θα μπορούσες να πεις ότι κάποιες εκ των αποφάσεων που πήραν οι διαιτητές, ήταν εξόχως αμφιλεγόμενες. Παρ’ όλα αυτά, ουδείς εκ των μελών της ομάδας έχασε τον προσανατολισμό του. Ήταν αυτό το κατ’ αρχάς τεκμήριο που επιβεβαιώνει ότι η φετινή CSKA ήταν μια τελείως διαφορετική ομάδα, εν συγκρίσει με το παρελθόν; “Παρατηρούσα τους παίκτες και τους προπονητές, πώς συμπεριφέρονταν, πώς αντιδρούσαν, πώς κινούνταν πριν το Final Four. Το μυαλό όλων ήταν απόλυτα επικεντρωμένο σε όσα έπρεπε να διευθετήσουν, για να φτάσουν στο στόχο. Όλοι είχαν αποφασίσει να αφήσουν μακριά τον όποιο εξωγενή παράγοντα. Ακόμα θυμάμαι τη στιγμή που ο Δημήτρης Ιτούδης έλεγε κάτι σε διαιτητή, διαμαρτυρόταν και ο Milos Teodosic έτρεξε προς το μέρος του, για να του πει “coach, όλα είναι καλά. Θα συνεχίσουμε να παίζουμε”.

Μετά τον ημιτελικό με την Locomotiv Kuban ο Teodosic απαρίθμησε ένα, προς ένα τα χαμένα του Final Fours . Ήταν ξεκάθαρο πως οι αναμνήσεις ήταν επώδυνες. Τώρα που η κατάληξη ήταν ευτυχής, θα ήθελε να μας πει ποια ήταν η πιο δυνατή ανάμνηση που είχε από κάθε χαμένο τρόπαιο; “Είναι δύσκολο να ανακαλέσω όλες τις λεπτομέρειες, κάθε Final Four. Άσε που ουδέποτε καταλήξαμε σε γενικά συμπεράσματα. Αυτό που κάναμε κάθε φορά, ήταν να αποφύγουμε τον πειρασμό να κατηγορήσουμε συγκεκριμένους προπονητές ή παίκτες. Πάντα είχαμε τους καλύτερους στην CSKA. Κερδίζουμε ως ομάδα και χάνουμε ως ομάδα. Το σημαντικό είναι να νιώθουν όλοι πως ο σύλλογος του εμπιστεύεται. Πάντα είχαμε στο ρόστερ μας αναγνωρισμένα αστέρια, νικητές πολλών αναγνωρισμένων τουρνουά. Κάποιες φορές, μας έλειπαν ορισμένες λεπτομέρειες, που ενδεχομένως να ήταν μικρές, αλλά ήταν πολύ σημαντικές: κάτι με τη χημεία της ομάδας, με την ισορροπία του ρόστερ, ένας παίκτης που θα μπορούσε να έχει συγκεκριμένο ρόλο. Είναι ενδιαφέρον, αλλά υπήρχαν και σεζόν που αντιμετωπίσαμε πολλά προβλήματα. Όπως τη φετινή των πολλών τραυματισμών, με πρώτο εκείνο του Joel Freeland. “Βγάλαμε” ουσιαστικά όλη τη χρονιά, χωρίς “καθαρό” σέντερ. Φορτώσαμε τον Kyle Hines και εναποθέσαμε τις ελπίδες μας στον άπειρο Ivan Lazarev”.

Εφόσον παρατηρούσε τους παίκτες και τους προπονητές, συμφωνεί με την άποψη που θέλει τη μεγαλύτερη συνεισφορά του Ιτούδη να ήταν πως βρήκε τρόπο να κάνει τους πάντες να πιστέψουν στην επιτυχία; Και μήπως θα ήθελε να μοιραστεί μαζί μας ένα από τα τρικ του Έλληνα coach; “Είναι δύσκολο για εμένα να ξεχωρίσω μόνο ένα πράγμα από τη δουλειά που έκανε. Δουλεύει χωρίς την παραμικρή εμπλοκή μου. Είμαστε πραγματικοί επαγγελματίες. Προφανώς, είχε εξαιρετική επικοινωνία με την ομάδα. Μιλά πολύ τακτικά με όλους τους παίκτες και μου φαίνεται πως άρεσαν στην ομάδα το στιλ και η φιλοσοφία του, τα όσα πέρασε εκείνος στην CSKA”.

Μετά την άρση τροπαίου, ο Ιτούδης είπε πως η ιστορία “γράφτηκε” με τους Khryapa και Teodosic στο παρκέ και ότι έτσι έπρεπε να γίνει, δεδομένου ότι αυτοί οι δύο ήταν στο επίκεντρο των αρνητικών κριτικών, τα προηγούμενα χρόνια. “Θεωρώ ότι οι Khryapa και Teodosic πέρασαν τις πιο δύσκολες στιγμές, τις δυσκολότερες από όλους. Είπα και πριν πως δεν ψάχναμε για υπεύθυνους, για ενόχους. Συνεχίσαμε να πιστεύουμε ειλικρινά, στο ταλέντο του κάθε ένα παίκτη στον οποίον ακουμπήσαμε την εμπιστοσύνη μας. Την ίδια ώρα, θα πρέπει να πω ότι θα ήταν χρήσιμο να μην αναδείξουμε σε ήρωες τον Victor, τον Milos ή τον Nando (De Colo), γιατί και οι 16 παίκτες του ρόστερ είχαν προσφορά σε αυτό που ζήσαμε. Όλοι ανταποκρίθηκαν στους ρόλους τους, με ακρίβεια”.

Θέλουμε να μείνει ο DeColo, αλλά όλα έχουν ένα όριο

Και όλοι του αφιέρωσαν τον τίτλο, για όσα… είχε περάσει. “Ήταν μια πραγματική ευχαρίστηση για εμένα, να με ευχαριστούν όσοι εμπιστευτήκαμε για να φτάσουμε στην κατάκτηση του τροπαίου”. Τι γίνεται τώρα; “Δεν έχει τελειώσει ακόμα η σεζόν, στη VTB United League. Μόλις συμβεί αυτό, θα υπογράψουμε το νέο συμβόλαιο με τον προπονητή μας και ό,τι ακολουθήσει θα είναι βάσει των όσων θα θέλει να συμβούν ο Ιτούδης”. Δεν θέλησε να δώσει λεπτομέρειες, αλλά ομολόγησε ότι “η πρόταση που του έχουμε κάνει είναι πολύ καλύτερη, από το συμβόλαιο που είχε” και ήταν περί το 1 εκατ. δολ. το χρόνο.

Παραδέχθηκε πως κάτι ανάλογο ισχύει και για τον DeColo (του συμβολαίου που ξεπερνούσε τα 2 εκατ. και τώρα… μπορεί να ξεπεράσει τα 3 εκατ. δολ. -ετησίως) “αλλά με ένα όριο. Ο Nando πρέπει να αποφασίσει πρώτα τι θέλει να κάνει. Θέλουμε να μείνει στην Ευρώπη και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για αυτό, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι θα του δώσουμε λευκή επιταγή”. Εκείνοι που με τη λήξη της VTB United League δεν θα ‘χουν συμβόλαιο, είναι οι Fridzon, Nichols και Lazarev. Οπότε ναι, μπορείς να σχολιάσεις ότι η CSKA είναι έτοιμη -εκτός και αν έχει κάποια οικειοθελή έξοδο.

Του ζητήσαμε να κάνει ένα σχόλιο και για κάθε παίκτη.

DeColo: “Ήταν η τεράστια επιτυχία μας, το περασμένο καλοκαίρι, σε επίπεδο αγοράς. Τον ήθελαν όλοι στην Ευρώπη και όλοι μπορούσαν να δουν ότι μπορεί να γίνει ένας τεράστιος ηγέτης. Είναι πραγματικός επαγγελματίας, δεν σταμάτησε να βελτιώνεται ούτε για ένα δευτερόλεπτο και είμαστε υπερήφανοι που έγινε σταρ μαζί μας”.

Teodosic: “Είναι ιδιοφυής παίκτης, με το “πι” κεφαλαίο, ένας καλλιτέχνης του μπάσκετ. Πέρασε πολλά μέχρι να πάρει τον πρώτο σημαντικό τίτλο του, αν και τον άξιζε εδώ και πολλά χρόνια”.

Khryapa: “Ο αρχηγός μας! Έμεινε κοντά μας και πρόσφερε, χωρίς φόβο έπειτα από διαδοχικούς τραυματισμούς που είχε. Απέδειξε την αξία του, πολλάκις”.

Ηines:“Ήλθε στην CSKA πριν τρία χρόνια, ως ήδη γνωστός μεγάλος παίκτης. Φέτος έπρεπε να κουβαλήσει στην πλάτη του και επιπρόσθετο βάρος, μετά τον τραυματισμό του Freeland. Ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Καλύπτει ολοκληρωτικά όλα τα “θέλω” που μπορεί να έχει ομάδα από ένα σύγχρονο σέντερ. Και μολονότι στο παρκέ είναι πολύ δυνατός και σκληρός, εκτός αγωνιστικών χώρων είναι ο πιο ευγενικός και ανοιχτόκαρδος άνθρωπος που μπορείς να γνωρίσεις”.

Freeland: “Είχε τρεις τραυματισμούς μέσα στη σεζόν, πράγμα που σημαίνει ότι κάναμε λάθος πριν ένα χρόνο. Συμπτωματικά, οι άλλοι σέντερ που σκεφτόμασταν, όπως o Sasha Kaun, αποφάσισε επίσης να αποσυρθεί νωρίς από την ενεργό δράση, εξαιτίας τραυματισμών”.

Higgins: “Δεν είχε ξαναπαίξει σε αυτό το επίπεδο, αλλά ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις και απέδειξε ποιος είναι. Μπορεί να μην πρόκειται για θεαματικό παίκτη, αλλά είναι συνεπής και αξιόπιστος, με όσα μπορεί να προσφέρει. Τελείωσε τη σεζόν στην Euroleague, ως κάτοχος του καλύτερου ποσοστού στα τρίποντα, έπαιξε καλά στο Final Four. Θα έλεγα πως η μεταγραφή του ήταν επιτυχημένη”.

Nichols: “Το όνειρο του ήταν να παίξει στην CSKA και το πραγματοποίησε, με τον καλύτερο τρόπο. Εξαιρετικός παίκτης πάγκου, πάντα έτοιμος να αναλάβει την όποια ευθύνη”.

Jackson: “Είναι πολεμιστής, ένας τύπος με τεράστια καρδιά και εκπληκτική αίσθηση του χιούμορ”.

Fridzon: “Είναι μαχητής, εκτελεστής, ενώ ως άνθρωπος είναι καλός και αξιόπιστος”.

Kurbanov: “Ξέρω πως πολλοί αμφισβήτησαν την επιλογή του, όταν υπέγραψε. Φέτος έκανε την καλύτερη σεζόν της καριέρας του. Βοήθησε την ομάδα στην άμυνα, στα ριμπάουντ, στα κρίσιμα σουτ. Ωρίμασε ως παίκτης και ως άνθρωπος και λυπάμαι που δεν μπορεί να βοηθήσει στους τελικούς της VTB, μετά το κάταγμα που έπαθε στη μύτη”.

Κorobkov: “Υποβλήθηκε σε επέμβαση, πέρυσι το καλοκαίρι και μέσα σε αυτήν τη σεζόν είχε έναν τραυματισμό που δεν τον άφησε να εξελιχθεί και να συνεχίσει να εκπλήσσει ευχάριστα, κάτι που έκανε στην πρώτη του σεζόν με την ομάδα. Θα έχει όμως, τις ευκαιρίες του”.

Lazarev: “Έγινε παίκτης μας, από σύμπτωση. Επρόκειτο να παίξει στην ομάδα που έχουμε στη δεύτερη κατηγορία, μετά την κατάκτηση του κολεγιακού πρωταθλήματος, αλλά… αυτός ο σύλλογος κήρυξε πτώχευση πριν την έναρξη της σεζόν και τον πήραμε στην πρώτη ομάδα. Αγωνίστηκε με μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες και στο τέλος πήρε και το τρόπαιο. Έχω την αίσθηση ότι ζει ακόμα σε κατάσταση ευφορίας”.

Για τους Αnton Astapkovich, Dmitry Kulagin και Mikhail Kulagin είπε πως έχουν δουλέψει ήδη κατά τρόπο που να πείσουν τον προπονητή τους ότι αξίζουν την ευκαιρία, με τον Mikhail Kulagin να είναι… ο επόμενος για προώθηση.