Το χρέος του Ολυμπιακού σε Ελλάδα και Ευρώπη

Η ήττα στην Τρίπολη είναι το πιο τρανό παράδειγμα πως ο Ολυμπιακός δεν είναι ακόμα έτοιμος για να βάλει δύο καρπούζια σε μια μασχάλη. Αναφερόμαστε φυσικά στην Ευρώπη και στην Ελλάδα, όπου οι υποχρεώσεις είναι αυξημένες φέτος για τους Πειραιώτες.

Δυστυχώς, όσο κλισέ κι αν ακούγεται ή καλύτερα διαβάζεται, οι παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε είχαν μείνει στο θρίαμβο της Μασσαλίας, πήγαν με… σηκωμένη τη μύτη στην Τρίπολη και βρήκαν μπροστά τους, τους Αρκάδες που τους προσγείωσαν απότομα στο -5 από την κορυφή και τον Παναθηναϊκό.

Έτσι απλό είναι το ποδόσφαιρο, όπως και η ζωή. Αν δεν σέβεσαι κάποιον, τότε θα πρέπει να τον φοβάσαι, γιατί συνήθως την πληρώνεις. Καλές είναι οι ευρωπαϊκές νίκες και οι πορείες, αλλά αν δεν μπορείς να συγκεντρωθείς στο μεγάλο σου στόχο που είναι το πρωτάθλημα, τότε τον Μάιο, μπορεί να βλέπεις τους απέναντι να πανηγυρίζουν.

Η Ευρώπη έχει τα καλά της (τα είδαμε και στην Μασσαλία), έχει όμως και τα άσχημά της. Τα τελευταία, τα είδαμε και στην Τρίπολη , τα είχαμε δει και πριν δύο χρόνια, όταν η ομάδα πέρασε στους “16” του θεσμού και τερμάτισε τελευταία στα πλέι οφ του πρωταθλήματος. Σύγκριση φυσικά δεν μπορεί να γίνει με το ρόστερ του “τότε” και του “τώρα”, ενώ πλέον υπάρχει στον πάγκο και ένας κανονικός προπονητής. Είναι όμως ένα καλό παράδειγμα για να μην επαναλάβουν τα ίδια λάθη στον Πειραιά και να σοβαρευτούν.

Τα τρία κακά της… Ευρώπης

Ποια λοιπόν είναι τα κακά του Champions League; Καταρχάς, η κούραση από τα συνεχόμενα παιχνίδια (2 ματς την εβδομάδα), που έκανε την εμφάνισή της στην πρωτεύουσα της Αρκαδίας (φάνηκε ιδιαίτερα στον Τζιμπούρ). Εξίσου σημαντική είναι και η έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης, αλλά και το μυαλό των ποδοσφαιριστών που ταξιδεύει συνήθως σε διάφορα μέρη της Ευρώπης και ξεχνά να γυρίσει στην Ελλάδα.

Μην λησμονούμε πως η ίδια ομάδα που νίκησε την Μαρσέιγ, έχασε στην Τρίπολη, γιατί απλά ήταν δύο ματς διαφορετικών καταστάσεων. Εκεί έβρισκες εύκολα ελεύθερους χώρους, ενώ εδώ οι αντίπαλοι “κλείνονται” και “χτυπούν” στις αντεπιθέσεις. Ο Παντελής Διαμαντόπουλος και ο Ερνέστο Βαλβέρδε στάθηκαν σ’ αυτό το στοιχείο. Βέβαια για να μην τα ισοπεδώνουμε όλα, ο Αστέρας μπορεί να “κλείστηκε”, αλλά είχε και κάτι που έλειπε από τους παίκτες που φορούσαν ερυθρόλευκες φανέλες. Αναφερόμαστε στο πάθος, τη δύναμη και τη θέληση και δεν είναι τυχαίο πως κέρδισε όλες τις μονομαχίες. Που ήταν άραγε ο ποδοσφαιρικό τσαμπουκάς του Ολυμπιακού;

Το τρίτο στοιχείο, που ταλαιπωρεί το τελευταίο διάστημα τους Πειραιώτες είναι οι τραυματισμοί. Τα συνεχόμενα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη, επιβαρύνουν τους ποδοσφαιριστές και αυξάνονται οι πιθανότητες να μείνει κάποιος εκτός δράσης. Έχουμε και λέμε… Μακούν, Ορμπάιθ, Φέισα, Ιμπαγάσα και Γέστε. Καταλαβαίνετε πως δεν υπήρχε ένας παίκτης που να φτιάξει παιχνίδι (Ιμπαγάσα, Γέστε) την Κυριακή. Στην Μασσαλία ήταν ο Γέστε, αν και υπήρχαν πιο ελεύθεροι χώροι στα άκρα και φάνηκαν περισσότερο οι Μιραλάς και Τζιμπούρ. Τότε όμως υπήρχε επίσης και δίψα για τη νίκη και καθαρό μυαλό…

Η μεγάλη ευκαιρία του Ολυμπιακού

Γίνεται λοιπόν εύκολα κατανοητό, πως οι Πρωταθλητές Ελλάδας θα πρέπει να κάνουν σωστή διαχείριση, αν θέλουν να διατηρήσουν το τίτλο τους. Μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να τα καταφέρνουν, όμως το ζητούμενο είναι να παλέψουν για να το πετύχουν. Δεν είναι λύση να επιλέξουν ανάμεσα σε Ελλάδα και Ευρώπη, η λύση είναι κάνουν βήματα προόδου και να κοιτάξουν να πετύχουν και τους δύο στόχους. Έτσι κάνουν οι μεγάλες ομάδες, έστω κι αν στην Ελλάδα δεν τα καταφέρνουν πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (1998-1999 η ομάδα του Μπάγεβιτς που πέρασε στους “8” και πήρε το νταμπλ).

Μπορεί αυτή τη στιγμή να υπάρχει κατήφεια λόγω της ήττας και του -5 από τον Παναθηναϊκό, όμως ο Ολυμπιακός φέτος έχει μια λαμπρή ευκαιρία να κάνει μια νέα αρχή στην ιστορία του, να δείξει πως έχει αλλάξει και έχει ανέβει επίπεδο. Πως; Κατακτώντας του εγχώριους τίτλους και πηγαίνοντας όσο πιο μακριά μπορούν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Φαίνεται ακατόρθωτο, όμως δεν είναι. Χρειάζεται υπομονή και κάποιες προσθήκες τον Γενάρη. Το πρωτάθλημα είναι ακόμα στην αρχή, το Κύπελλο δεν έχει ξεκινήσει και η πρόκριση στους “16” δεν είναι μακριά. Ας περιμένουμε λοιπόν και μην προτρέχουμε. Απλά, θα πρέπει οι “ερυθρόλευκοι” να μάθουν επιτέλους από τα λάθη τους και να μην ξαναπαρουσιάσουν ποτέ ξανά παρόμοια εμφάνιση μ’ αυτή της Τρίπολης. Αλλιώς… πάει το πρωτάθλημα.

ΥΓ: Ο Ολυμπιακός θέλει τερματοφύλακα. Δεν θα… κρεμάσουμε τον Μέγιερι επειδή φταίει στα δύο γκολ και μπορούμε να πούμε πως δεν ήταν ο χειρότερος, αλλά ο πιο μοιραίος παίκτης του αγώνα. Ο Ούγγρος όμως είναι άπειρος και αν παραμείνει πρώτος τερματοφύλακας, οι Πειραιώτες θα χάσουν κι άλλους βαθμούς. Οπότε… τον Γενάρη τερματοφύλακα!