ΙΣΠΑΝΙΑ

Σεϊταρίδης: “Θα επέστρεφα στον ΠΑΟ”

σειταριδης

Ο Γιούρκας Σεϊταρίδης, μίλησε για την καριέρα του τόσο στην Εθνική όσο και στην Ισπανία, τονίζοντας πως θα σκεφτόταν οποιαδήποτε πρόταση ελληνικής ομάδας

Σε συνέντευξή του στον ρ/σ “Real FM”, ο Γιούρκας Σεϊταρίδης, μίλησε για την καριέρα του στην Ατλέτικο αλλά και στην Εθνική ομάδα, ενώ τόνισε πως κάτω από προϋποθέσεις θα σκεφτόταν προτάσεις από Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και ΑΕΚ για την επιστροφή του στην Ελλάδα. Αποσπάσματα από την συνέντευξη του διεθνούς ποδοσφαιριστή:


Για το αν μετάνιωσε για κάτι:
“Δεν θα ήθελα να αλλάξω κάτι. Το μόνο που θα ήθελα ήταν να μην πάω στην Ρωσία, αλλά αυτά τα λάθη τα καταλαβαίνεις αργότερα. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχω μετανιώσει γι’ αυτό. Ισως να το άλλαζα”.




Η χειρότερη και η καλύτερη στιγμή του:
“Η καλύτερη το ευρωπαϊκό του 2004. Δεν το είχα φανταστεί ποτέ μου, όπως επίσης και το διηπειρωτικό που κατέκτησα με την Πόρτο. Οσον αφορά τις χειρότερες στιγμές ήταν το 1-4 με την Τουρκία και το ματς της Ριζούπολης. Το οποίο μου έχει μείνει χαραγμένο γι’ αυτά που έγιναν”.




Για τη Ριζούπολη:
“Φοβήθηκα από την στιγμή που φτάσαμε 200 μέτρα από το γήπεδο και είδαμε όλο τον κόσμο να μας περιμένει. Η αστυνομία το μόνο που έκανε ήταν να παρακολουθεί ενώ μας πετούσαν τούβλα και πέτρες. Ούτε σήκωναν τις ασπίδες να μας προστατευόσουν, ούτε τίποτα. Ηταν όλα σχεδιασμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Το μόνο που σκεφτόμασταν ήταν το πως θα φύγουμε ζωντανοί από το γήπεδο. Δεν μας ενδιέφερε το αποτέλεσμα”.




Για τις ευθύνες:
“Τις ευθύνες τις έχουν διάφοροι. Δεν μπορώ να ρίξω μόνο σε έναν. Τις έχουν από τους παράγοντες της συγκεκριμένης ομάδας μέχρι την αστυνομία, που δεν έκανε το παραμικρό. Κι εμείς ως Παναθηναϊκός είχαμε ευθύνες γιατί κατά τη γνώμη μου δεν έπρεπε να παίξουμε αυτό το παιχνίδι. Επρεπε να πούμε “πάρτε το πρωτάθλημα να το χαίρεστε”. Και ο ίδιος ο διαιτητής έπρεπε να πει ότι ο αγώνας αυτός δεν έπρεπε να γίνει. Αλλά τώρα τι να λέμε. Μιλάμε τώρα για τον διαιτητή στο συγκεκριμένο παιχνίδι”.




Για την πίεση στην Ισπανία:
“Μου συμπεριφέρονται πολύ καλά. Είναι ευγενικοί. Ζητούν να τους υπογράψεις αυτόγραφα να βγεις φωτογραφίες μαζί τους, αλλά είναι γενικότερα σαν λαός και σαν οπαδοί. Όποιον ποδοσφαιριστή και να δουν στον δρόμο από τον Αγουέρο μέχρι τον Περέα θα τον χαιρετήσουν, θα βγουν φωτογραφίες. Την αγαπούν την ομάδα.




Υπάρχει πίεση. Οπως υπάρχει σε όλα τα πρωταθλήματα. Απλά το κακό στην Ελλάδα ότι συνεχίζεται κατά τη διάρκεια όλης της εβδομάδας. Στην Ισπανία παίζεις ένα παιχνίδι σε γιουχάρουν οι φίλαθλοι, αλλά μέχρι εκεί. Υστερα θα σε περιμένουν οι φίλαθλοι και κάποιος μπορεί να σου πει ότι η ομάδα δεν έπαιξε καλά. Δεν έχεις το άγχος όπως στην Ελλάδα, όταν χάνεις ένα παιχνίδι, δεν μπορείς να βγεις από το σπίτι σου, να πιεις ένα καφέ, αν θα σου βρίσουν την μητέρα σου, την αδερφή σου ή, τον πατέρα σου. Η, να σου σπάσουν το αμάξι. Η, θα σε κυνηγούν στα αεροδρόμια. Η κριτική υπάρχει βέβαια από τους δημοσιογράφους στην Ισπανία”.




Για τις φιλίες του στην Ατλέτικο:
“Πολύ παρέα κάνω με τον Μανίς, με τον οποίο είμαστε μαζί χρόνια. Από την Μόσχα. Με τον Λουίς Γκαρσία και τον Φορλάν. Με τον Φορλάν βρισκόμαστε και περισσότερο γιατί είναι εργένης κι αυτός και βγαίνουμε να φάμε, να διασκεδάσουμε να πιούμε ένα ποτό”.

Για την μη πώλησή του: “Να σου πω πως ξεκίνησε η ιστορία. Πέρυσι είχα τον τραυματισμό. Έκανα την επέμβαση και έμεινα πέντε μήνες εκτός. Και δεν ξέρω τι έγινε. Αρχισαν και έγραφαν ότι ο Σειταρίδης το κάνει επίτηδες. Οτι αργώ να αποθεραπευτώ για να είμαι έτοιμος με την εθνική ομάδα. Κάτι το οποίο δεν ίσχυε. Και πιστεύω ό πρόεδρος τα πίστεψε αυτά και είχε εκνευριστεί μαζί μου. Το καλοκαίρι αποφάσισαν να με πουλήσουν. Εγώ μίλησα με τον πρόεδρο, μου είπε ότι δεν έχει πρόβλημα μαζί μου. Απλά χρειάζονται λεφτά αυτή την στιγμή. Οπότε ήμουν στην λίστα.






Αλλά μου είπε αν έρθει μία πρόταση θα σε πουλήσουμε, αν όχι μένεις στην ομάδα. Στην προετοιμασία μίλησα με τον προπονητή και μου είπε ότι δεν είσαι πρώτη επιλογή στην ομάδα, αλλά εγώ σε υπολογίζω. Αν θέλεις να φύγεις καλώς, αν θέλεις να μείνεις να μου το πεις. Εγώ του είπα μίστερ είμαι ικανοποιημένος στην ομάδα, μου αρέσει η πόλη, το πρωταθλημα και δεν έχω πρόβλημα να μείνω και να παλέψω για τη θέση μου. Και μου είπε κανένα πρόβλημα. Και μετά τα πράγματα έγιναν όπως έγιναν”.




Για τον Αγκίρε:
Ο Αγκίρε είναι καλός άνθρωπος. Ευγενικός, χαμογελαστός. Οικογενειάρχης. Ποτέ δεν έχει δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα, ούτε έχει ακουστεί κάτι Κακό γι’ αυτόν. Επαγγελματίας”.




Για τις φιλοδοξίες του:
Οσο μεγαλώνεις θέτεις και πιο συγκεκριμένους στόχους. Τώρα ο στόχος είναι να παίξω βασικός στην ομάδα και να γίνουν πραγματικότητα οι στόχοι μας. Δηλαδή τετράδα στο πρωτάθλημα και να περάσουμε στην επόμενη φάση του τσάμπιονς λιγκ. Μία καλή πορεία. Στην Ισπανία γιατί όχι πρώτη θέση. Είναι ένα κρυφός στόχος”.




Για την… αναξιοποίητη εθνική ομάδα:
“Είναι καλύτερα να σου απαντήσουν άλλοι. Οσον αφορά την εθνική οι περισσότεροι παίκτες παίζουν στο εξωτερικό. Η εθνική δεν είναι ο καθρέφτης του πρωταθλήματος. Αλλά στην Ελλάδα δεν είναι έτσι. Γενικότερα στην Ελλάδα δεν πιστεύουμε στους Ελληνες ποδοσφαιριστές. Ούτε σε Ελληνες προπονητές. Βλέπω φέτος ότι στην Ελλάδα αγωνίζονται πολλοί ξένοι παίκτες. Για ποιο λόγο να μην εμπιστευτούμε τους Ελληνες ποδοσφαιριστές.




Δεν βλέπω ότι οι ξένοι που έρχονται στην Ελλάδα είναι καλύτεροι. Κάνουν και μεγαλύτερα συμβόλαια, παίρνουν και περισσότερα λεφτά. Για ποιο λόγο να μην εμπιστευτούμε τους Ελληνες προπονητές. Επίσης δεν βγαίνουν καθόλου ταλέντα. Αν συνέχεια επενδύεις σε ξένους ποδοσφαιριστές δεν κοιτάς τις ακαδημίες τα φυτώρια. Δεν κοιτάς τίποτα. Υπάρχουν κι άλλοι λόγοι, αλλά δεν χρειάζεται να γίνουμε τώρα κακοί για παράγοντες και διοικήσεις. Για να αλλάξει το ελληνικό ποδόσφαιρο πρέπει να αλλάξουν κι αυτοί που το διοικούν.




Γιατί τις μεγάλες ομάδες, αυτοί που διοικούν τις διοικούν καλά. Και πληρώνουν τους παίκτες και οι ομάδες δεν έχουν χρέη. Σε άλλες μικρές ομάδες όντως υπάρχουν πάρα πολλοί που ασχολούνται μόνο και μόνο για να βγάλουν λεφτά. Και παίζουν με τις ζωές των ποδοσφαιριστών. Αλλά επίσης θα έπρεπε να αλλάξουν και τα αφεντικά του ποδοσφαίρου, του πρωταθλήματος. Η, να αλλάξουν αυτοί ή, να αποφασίσουν να αλλάξουν οι ίδιοι κάτι στο ποδόσφαιρο. Αλλά απ’ ότι φαίνεται τόσα χρόνια το πως διοικείται το ποδόσφαιρο τους συμφέρει”.




Για το αν είναι σνόμπ:
“Εχω παρατηρήσει αλλαγές στο χαρακτήρα μου, αλλά όχι λόγω των οικονομικών απολαβών. Οσο μεγαλώνει ο άνθρωπος αλλάζει, ωριμάζει. Αναθεωρεί κάποια πράγματα. Δεν νομίζω ότι κάποιος θεωρείται σνομπ όταν κάνει πραγματικότητα τα όνειρα του. Όνειρό μου ήταν να οδηγώ γρήγορα και ακριβά αυτοκίνητα. Κι αφού μπορώ να το κάνω, γιατί να μην το κάνω; Τα λεφτά τα έχω βγάλει με τον ιδρώτα μου και δεν τα έχω κλέψει από κανέναν. Δυστυχώς υπάρχουν μερικοί που ζηλεύουν. Σε αυτούς τι να πω. Μακάρι να μπορούσαν να το κάνουν να το κάνουν κι αυτοί να αγοράσουν τα ίδια αυτοκίνητα”.




Για την κόντρα του με τον ΠΑΟ:
“Σχολιάστηκε αρνητικά μόνο από συγκεκριμένους δημοσιογράφους που δούλευαν για τον Παναθηναϊκό, οι οποίοι παίρνουν τις εντολές από τη διοίκηση. Από τους άλλους δεν σχολιάστηκε αρνητικά. Εκανα προσφυγή για ένα ποσό το οποίο είχα δουλέψει και η ομάδα έπρεπε να μου το δώσει. Αυτοί θεώρησαν ότι δεν έπρεπε να με πληρώσουν λεφτά τα οποία ήταν δεδουλευμένα.




Εγώ προσπαθούσα τον τελευταίο μήνα τον Αύγουστο, να τους πω να μου βάλουν τα λεφτά για να μην αναγκαστώ να κάνω προσφυγή. Πήγαινα στα γραφεία της ομάδας, και ως διά μαγείας δεν υπήρχε κανένας στα γραφεία, μόνο η γραμματέας. Και μου έλεγε ότι δεν είναι κανείς εδώ, έχουν όλοι συνέδριο. Οπότε έφτασε 25-26 Αυγούστου, αν θυμάμαι καλά κι εγώ έπρεπε να διασφαλίσω τα λεφτά μου και αναγκάστηκα να κάνω προσφυγή




Αυτό με πείραξε. Αυτό ήταν το μόνο που με πείραξε. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα με τον Παναθηναϊκό, ούτε με τον κόσμο, ούτε με τη διοίκηση. Ηταν η ομάδα στην οποία αναδείχθηκα και έγινε γνωστό το όνομα μου στην Ευρώπη. Κανένα πρόβλημα δεν υπήρξε ποτέ. Πλην του συγκεκριμένου γεγονότος”.




Για το ενδεχόμενο να επιστρέψει:
Πάντα υπάρχει περίπτωση να γυρίσω. Απλά αυτό τον καιρό δεν το σκέφτομαι. Τώρα είμαι στο εξωτερικό σε μία καλή ομάδα σε ένα καλό πρωτάθλημα. Είμαι ικανοποιημένος και από το πρωτάθλημα και από τον τρόπο ζωής και προς το παρόν δεν σκέφτομαι να γυρίσω. Αλλά ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ γιατί δεν ξέρεις πως τα φέρνει η ζωή. Δεν θα το απέκλεια. Θα έπαιζα ξανά στον ΠΑΟ. Γιατί όχι; Δεν σημαίνει ότι επειδή έκανα προσφυγή για να πάρω κάποια λεφτά ότι έριξα μαύρη πέτρα. Οχι. Θα ξαναγύριζα. Ασφαλώς θα ξαναγύριζα στον Παναθηναϊκό, αν σκεφτόμουν να επιστρέψω στην Ελλάδα“.




Για τις φήμες για Ολυμπιακό, ΑΕΚ:
“Για τον Ολυμπιακό γράφτηκε και πρόπερσι, αν θυμάμαι καλά. Κοίταξε αυτή την στιγμή δεν μπορώ να σου πω ναι θα έπαιζα ή, όχι δεν θα έπαιζα, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το σκεφτόμουν. Εξαρτάται από πολλά πράγματα. Εξαρτάται από τους στόχους της ομάδας, εξαρτάται από τις απολαβές. Εξαρτάται από το αν θες να γυρίσεις ή όχι.




Μπορεί για παράδειγμα, συμβαίνει σε διάφορες περιπτώσεις, ο ποδοσφαιριστής και η οικογένεια του δεν μπορούν να προσαρμοστούν και γυρίζουν στην Ελλάδα. Μπορεί να το φέρουν έτσι οι συγκυρίες που η μόνη ομάδα να με θέλει τότε να είναι ο Ολυμπιακός. Το σίγουρο, όμως, είναι ότι θα το σκεφτόμουν. Δεν θα έλεγα κατευθείαν όχι ή ναι έρχομαι με κλειστά τα μάτια.
Και για την ΑΕΚ θα το σκεφτόμουν. Απλά αυτό που ξέχασα να σου πω είναι ότι και πρόπερσι και πέρυσι που γράφτηκε για ΑΕΚ και Ολυμπιακό δεν ισχύει τίποτα. Δεν υπήρξε ούτε καν συζήτηση, ούτε επίσημη προσφορά. Με εμένα δεν επικοινώνησε κανένας. Ούτε από τον Ολυμπιακό, ούτε από την ΑΕΚ. Και από όσο ξέρω ούτε με κάποιον από την διοίκηση της Ατλέτικο”.




Για το κασέ του:
“Σίγουρα το ότι είναι υψηλό, είναι καλό για εμένα και την οικογένεια μου. Για να εξασφαλιστώ οικονομικά. Οταν μετά από έξι επτά χρόνια σταματήσω θα πρέπει να έχω βγάλει κάποια λεφτά. Δεν μπορώ να παίζω μέχρι τα 60. Μακάρι να ήταν έτσι το ποδόσφαιρο. Επίσης τα καλύτερα συμβόλαια τα κάνουν οι καλοί αθλητές. Ετσι, δεν είναι; Δείχνει ότι για να με πληρώνουν αυτά που με πληρώνουν έχω φτάσει κι εγώ σε κάποιο επίπεδο. Εχω κάνει θυσίες, έχω δουλέψει έχω κάνει υπομονή πολλά χρόνια και πιστεύω ότι κατά κάποιο τρόπο αποτελεί δικαίωση των θυσιών που έχω κάνει αυτά τα χρόνια”.




Για την πτώση της απόδοσής του μετά το 2004:
Η πορεία του 2004 ήταν έξι παιχνίδια. Δεν μπορεί ένας ποδοσφαιριστής να κάνει 35 παιχνίδια σε αυτό το επίπεδο. Δεν συμφωνώ. Το έχω ακούσει διάφορες φορές από πολλά άτομα. Στην Πόρτο δεν έκανα κακή χρονιά. Χάθηκε το πρωτάθλημα για έναν βαθμό από την Μπενφίκα και είναι λογικό να είναι όλοι απογοητευμένοι και να ρίξουν στους ποδοσφαιριστές τις ευθύνες. Είχα καλή χρονιά στην Πόρτο. Στην Ρωσία δεν μπορώ να πω ότι δεν έκανα κακή χρονιά. Διότι στο τετράμηνο, πεντάμηνο ειλικρινά δεν μπορούσα άλλο και τους έδωσα με τον τρόπο μου να καταλάβουν ότι έπρεπε να βρουν ομάδα να με πουλήσουν”.




Για την εθνική:
Ο στόχος είναι η πρόκριση στο μουντιάλ. Εχουμε την ομάδα για να το καταφέρουμε. Πρέπει να είμαστε συγκεντρωμένοι να τα καταφέρουμε”.




Για τα νέα παιδιά:
“Δεν θα πω ότι είναι σημαντικό. Θα πω ότι είναι λογικό και αναπόφευκτο. Αναπόφευκτα κάποιοι θα σταματήσουν. Δεν μπορούν να παίζουν μέχρι 40 χρονών. Κάποιοι θα σταματήσουν και θα έρθουν άλλοι να καλύψουν το κενό”.




Για την αντιμετώπιση των ελληνικών ομάδων στο εξωτερικό:
Αρνητικά σχόλια δεν έχω ακούσει. Οι ομάδες που ξέρουν περισσότερο είναι Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ επίσης. Απλά ξέρουν τον Ολυμπιακό επειδή έχει πάρει αρκετούς ξένους παίκτες, όπως ο Ριβάλντο, ο Καρεμπέ, ο Γκαλέτι. Ειδικά ο Γκαλέτι. Ο Ραούλ Μπράβο. Και υπήρχαν δύο τρεις για τους οποίους υπήρχε ενδιαφέρον για να έρθουν και ήταν θετικοί. Οπως ο Μανίς και ο Λουίς Γκαρσία”.



Για τον Μανίς και τον Ολυμπιακό:
“Τον προέτρεψα. Γιατί στην Ατλέτικο τον Μανίς δεν τον υπολόγιζε αρχικά ο Αγκίρε. Του είπα ότι ο Ολυμπιακός είναι πολύ καλή ομάδα έχει πάρει 11/12 πρωταθλήματα, έχει ένα καινούργιο γήπεδο, θα παίζεις συνέχεια τσάμπιονς λιγκ και τον προέτρεψα. Και ο ίδιος το ήθελε. Μετά δεν ξέρω ειλικρινά τι έγινε, αλλά ήταν πολύ θετικός. Αν ήμουν στη θέση του Μανίς θα το σκεφτόμουν κι εγώ”.




Για την πολυμεχικότητα στον ΠΑΟ:
“Από ότι βλέπω είναι καλύτερα. Αυτό λένε όλοι. Το πιο σημαντικό είναι να επενδύσουν σωστά τα λεφτά. Δεν έχει σχέση το πόσοι είναι στην ομάδα και πόσοι αποφασίζουν. Σημασία έχει ποιους παίκτες θα πάρουν”.




Για τον Γκαλέτι:
Ηρεμος, θα κάνει την πλάκα του με τους παίκτες, ποτέ δεν θα προκαλέσει ή, θα τσακωθεί. Είναι επαγγελματίας, δουλεύει για την ομάδα. Ποτέ δεν ακούστηκε ότι ξενυχτάει και είναι πολύ καλός παίκτης πάνω απ’ όλα”.




Για τη μέρα του στη Μαδρίτη:
“Προπόνηση έχουμε πάντα το πρωί. Ξυπνάω στις 8, μετά προπόνηση. Μετά γυμναστήριο. Το μεσημέρι πηγαίνω σε ένα στέκι – ιταλικό, όπου γευματίζω, διότι δεν έχω και πολύ όρεξη να μαγειρεύω όταν πάω σπίτι. Και μετά την σιέστα. Ολοι οι Ισπανοί κοιμούνται ένα δίωρο το μεσημέρι. Το απόγευμα θα πάρω το αυτοκίνητο και θα πάω μία βόλτα μέχρι την Μαδρίτη. Είτε στην αγορά, είτε για έναν καφέ με συμπαίκτη μου. Η αν την επόμενη μέρα δεν έχω προπόνηση μπορούμε να βγούμε για ένα ποτάκι”.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ