Προγραμματισμός στα σκουπίδια
Από την στιγμή που ο τελικός αναβλήθηκε όλη η δουλειά του προπονητικού επιτελείου και των παικτών, πήγε στον κάδο απορριμάτων. Και αυτό δεν είναι το μόνο πρόβλημα που προέκυψε για τον Σίλβα και τους ποδοσφαιριστές του.
Είναι κάπου φυσιολογικό η κουβέντα που αφορά την αναβολή του τελικού του Κυπέλλου να μονοπωλείται σε θέματα εξωαγωνιστικά, με την κόντρα όλων των εμπλεκομένων να μαίνεται με αμείωτη ένταση.
Τι γίνεται όμως με τους πραγματικούς -υπό φυσιολογικές συνθήκες- πρωταγωνιστές του αθλήματος; Αυτοί είναι που δέχονται το μεγαλύτερο πλήγμα για μια σειρά από λόγους.
Στο Αθλητικό Κέντρο Ρέντη υπήρχαν τόσοι άνθρωποι που τις τελευταίες εβδομάδες δούλευαν με αποκλειστικό στόχο να είναι έτοιμοι για το ματς με την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ. Και δεν είναι μόνο οι ποδοσφαιριστές.
Ο Σίλβα με τους βοηθούς του, τους γυμναστές, τους αναλυτές, τους εργοφυσιολόγους, είχαν εκπονήσει ένα συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα όσον αφορά το πρόγραμμα και την ένταση των προπονήσεων προκειμένου οι παίκτες να παρουσιαστούν όσο το δυνατόν σε καλύτερη κατάσταση για τον τελικό.
Μπορεί αυτά να μοιάζουν απλά ή ψιλά γράμματα, όμως μόνο έτσι δεν είναι. Όταν θέλεις να ετοιμάσεις πρόσωπα και καταστάσεις μέσα σε ένα συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο, τότε φτιάχνεις και ένα ανάλογο πρόγραμμα, το οποίο ακολουθείται καθημερινά με σκοπό να εκτελεστεί το σχέδιο όταν έρθει η ώρα του αγώνα.
Από την στιγμή λοιπόν που ο τελικός αναβλήθηκε, όλος αυτός ο σχεδιασμός, όλη η δουλειά του προπονητικού επιτελείου και των παικτών, πάει στον κάδο απορριμάτων. Στα σκουπίδια. Και όχι μόνο αυτό, αλλά χωρίς να γνωρίζουν πότε θα παίξουν, είναι και μοιραίο να μην ξέρουν πώς ακριβώς πρέπει να χειριστούν την καθημερινότητα τους στου Ρέντη.
Πάνω σε πιο πλαίσιο να φτιάξει νέο πρόγραμμα ο Σίλβα με τους συνεργάτες του; Στο “κάντε προπόνηση και θα παίξουμε όταν παίξουμε”; Δεν γίνονται αυτά ούτε στα τοπικά και φυσικά δεν αποτελεί ευθύνη παικτών και προπονητή.
Στα… κάγκελα οι παίκτες
Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί είναι εξόχως ενοχλητική -και δικαίως- για τους ποδοσφαιριστές. Όχι, εδώ δεν έχει να κάνει με το πόσα (πραγματικά πολλά για την εποχή) χρήματα αμείβονται και ότι είναι επαγγελματίες. Δεν είναι ρομπότ, άνθρωποι είναι και αυτοί. Έχουν οικογένειες και περιμένουν πάντα την λήξη της σεζόν για ξεκουραστούν μαζί με τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Και φυσικά οι σύζυγοι, τα παιδιά, οι γονείς τους, σε αυτές τις μέρες έχουν την ευκαιρία να τους χαρούν. Το ότι είναι λοιπόν επαγγελματίες και εξαιρετικά αμειβόμενοι ποδοσφαιριστές, δεν τους αφαιρεί το δικαίωμα να είναι άνθρωποι. Πέρα από αυτό όμως, εδώ έχουν προκύψει και πιο πρακτικά ζητήματα.
Από την Κυριακή (8/5) υποτίθεται ότι οι Ντουρμάζ και Κασάμι θα ήταν αδειούχοι, καθώς στις 23 Μαΐου θα έπρεπε να ενσωματωθούν στις εθνικές ομάδες Σουηδίας και Ελβετίας αντίστοιχα, ενόψει Euro. Άρα θα είχαν ένα σκάρτο δεκαπενθήμερο να πάρουν ανάσες μέχρι να μπουν πάλι σε αγωνιστικούς ρυθμούς με φόντο τα γήπεδα της Γαλλίας. Καληνύχτα.
Τώρα είναι υποχρεωμένοι να κάτσουν στου Ρέντη (εκτός κι αν ο Σίλβα αποφασίσει να… λήξει πρόωρα τη σεζόν γι’ αυτούς, σε ένα τραβηγμένο σενάριο), ελπίζοντας οι φωστήρες του Υφυπουργείου Αθλητισμού να βρουν μια λύση γρήγορα για τον τελικό. Βέβαια ακόμη κι αυτό να συμβεί, Ντουρμάζ και Κασάμι θα έχουν στην καλύτερη… 5-6 μέρες ξεκούρασης, πριν πάνε στις Εθνικές τους.
Όχι ότι τα πράγματα είναι καλύτερα για τους υπόλοιπους. Και αυτοί είχαν προγραμματίσει να “εξαφανιστούν” από την Τετάρτη (11/5), αφού υποτίθεται ότι το φιλικό με τον Ερυθρό Αστέρα θα γινόταν την Τρίτη (10/5), έχοντας προηγηθεί ο τελικός του Κυπέλλου. Και αυτοί με την όρεξη έμειναν.
Χώρια ότι φέτος ούτως ή άλλως οι μέρες ξεκούρασης θα ήταν λιγότερες, καθώς ο Σίλβα έχει προγραμματίσει την έναρξη της νέας σεζόν για τις 20 Ιουνίου. Και αυτό πλέον δεν αποκλείεται να αλλάξει, να μετατεθεί για πιο αργά έστω και για λίγες μέρες.
Στα παραπάνω προσθέστε ότι και για τους ποδοσφαιριστές ισχύει ότι και για το προπονητικό επιτελείο. Δούλευαν τρεις εβδομάδες αποκλειστικά για ένα συγκεκριμένο παιχνίδι. Έχοντας ήδη “καταπιεί” ότι από εκεί που ο τελικός θα γινόταν στις 23 Απριλίου, τελικά το ματς πήρε μετάθεση για τις 7 Μαΐου.
Κι όμως, 48 ώρες πριν τον τελικό, ενημερώθηκαν ότι αναβάλλεται. Και φυσικά χωρίς να ξέρουν πότε θα γίνει. Και με ποιον τρόπο να τους “κρατήσει” ο Σίλβα στου Ρέντη; Είπαμε, επαγγελματίες είναι, πληρώνονται σούπερ, αλλά ρομπότ δεν είναι. Έχουν φτάσει στα όρια τους και φυσιολογικά δεν έκαναν και… κωλοτούμπες χαράς κατά την διάρκεια του ταξιδιού τους στο Βελιγράδι.
Στο φιλικό με τον Ερυθρό Αστέρα τους πήρε τουλάχιστον ένα μισάωρο να συνηθίσουν ότι βρίσκονται σε αγωνιστικό χώρο και παίζουν ένα ματς. Όταν γίνει (;) ο τελικός με την ΑΕΚ μπορεί κανείς να απαιτήσει να βρίσκονται σε ιδανική κατάσταση; Και στο τέλος της ημέρας, εντάξει, οι Έλληνες είναι και κάπου συνηθισμένοι με τα… παρανοϊκά που συμβαίνουν στη χώρα τους. Οι ξένοι; Ο Ρομπέρτο, ο Καμπιάσο, ο Ιντέγε; Αυτοί πώς να το συνηθίσουν;
Συνοψίζοντας, ο προγραμματισμός του προπονητικού επιτελείου βρήκε τον δρόμο του για τον κάλαθο των αχρήστων, οι παίκτες είναι στα… κάγκελα και ουδείς μπορεί να δώσει σε αυτούς τους ανθρώπους μια λογική εξήγηση γιατί από πρωταγωνιστές έχουν περάσει σε ρόλο κομπάρσου, σε ένα ελληνικό ποδόσφαιρο που μέσα από τα προβλήματα του περίμενε λύσεις από την κυβέρνηση και αντ’ αυτού βλέπει έναν Υφυπουργό Αθλητισμού να ενεργεί σα να θέλει να το διαλύσει εντελώς.
Photo credits: ACTION IMAGES