Πέθανε ο Παρασκευάς Άντζας
Θλίψη στο ελληνικό ποδόσφαιρο, καθώς ο Παρασκευάς Άντζας άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 49 ετών.
Τα σοκ στο ελληνικό ποδόσφαιρο συνεχίζονται, με την τελευταία τραγική είδηση να είναι ο θάνατος του Παρασκευά Άντζα.
Ο παλαίμαχος παίκτης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 49 ετών, ενώ τις τελευταίες ημέρες βρίσκονταν στη ΜΕΘ Δράμας δίνοντας τη δική του μάχη.
Τα τελευταία χρόνια πάλευε με την ALS (πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση ή νόσος του κινητικού νευρώνα), από την οποία έπασχε ο Στίβεν Χόκινγκ και τον είχε καθηλώσει σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Ο Άντζας αποτέλεσε έναν από τους κορυφαίους στόπερ της γενιάς του, αγωνιζόμενος σε Ολυμπιακό, Ξάνθη και Δόξα Δράμας.
Στη διάρκεια της πλούσιας καριέρας του, κατέκτησε επτά φορές το πρωτάθλημα Ελλάδας και τρεις το Κύπελλο, με όλα τα τρόπαια να έρχονται όντας ποδοσφαιριστής του Ολυμπιακού.
Παράλληλα, ήταν και διεθνής με την Εθνική Ελλάδας, τη φανέλα της οποίας φόρεσε σε 26 αναμετρήσεις.
Τι είναι η νόσος του κινητικού νευρώνα (ALS)
Η νόσος του κινητικού νευρώνα ή αμυοτροφική πλάγια σκλήρυνση (ALS) είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση που προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες, δηλαδή τα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν τις εκούσιες κινήσεις των μυών.
Καθώς οι νευρώνες αυτοί καταστρέφονται, οι μύες αδυνατίζουν και σταδιακά ατροφούν, οδηγώντας σε σοβαρή κινητική αναπηρία.
Η νόσος εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 40 και 70 ετών, αν και μπορεί να παρουσιαστεί και νωρίτερα.
Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν μυϊκή αδυναμία στα άκρα, δυσκολία στη βάδιση, κράμπες, μυϊκές συσπάσεις και προβλήματα στην ομιλία ή την κατάποση.
Με την εξέλιξη της νόσου επηρεάζονται περισσότεροι μύες, ακόμη και οι αναπνευστικοί, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια.
Η ακριβής αιτία της ALS δεν είναι πλήρως γνωστή. Στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται σποραδικά, χωρίς κληρονομικό ιστορικό, ενώ περίπου 5–10% των περιπτώσεων είναι οικογενείς και συνδέονται με γενετικές μεταλλάξεις.
Παράγοντες όπως το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή και η δυσλειτουργία των πρωτεϊνών φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο.
Η διάγνωση βασίζεται στη νευρολογική εξέταση, στο ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) και στον αποκλεισμό άλλων παθήσεων. Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, όμως φάρμακα όπως το riluzole και το edaravone μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου σε ορισμένους ασθενείς.
Παράλληλα, η φυσικοθεραπεία, η λογοθεραπεία, η αναπνευστική υποστήριξη και η σωστή διατροφή βελτιώνουν την ποιότητα ζωής.
Η ALS επηρεάζει κυρίως την κινητικότητα και όχι τη νοητική λειτουργία, αν και κάποιοι ασθενείς εμφανίζουν γνωστικές διαταραχές.
Η νόσος αποτελεί σημαντική πρόκληση για την ιατρική επιστήμη, ενώ η έρευνα συνεχίζεται με στόχο την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπειών.
