Αυτός ήταν ο Παρασκευάς Άντζας: Μια καριέρα γεμάτη τίτλους και πάθος
Θλίψη προκάλεσε στο ελληνικό ποδόσφαιρο η είδηση του θανάτου του Παρασκευά Άντζα, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 49 ετών. Ο παλαίμαχος αμυντικός άφησε το αποτύπωμά του στα ελληνικά γήπεδα, με μακρά παρουσία στον Ολυμπιακό, την Ξάνθη και την Εθνική Ελλάδας.
Το ελληνικό ποδόσφαιρο πενθεί την απώλεια του Παρασκευά Άντζα, ενός αμυντικού που άφησε το δικό του αποτύπωμα τόσο με την Εθνική Ελλάδας όσο και στα ελληνικά γήπεδα με τη φανέλα του Ολυμπιακού και της Ξάνθης.
Ο παλαίμαχος παίκτης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 49 ετών, ενώ τις τελευταίες ημέρες βρίσκονταν στη ΜΕΘ Δράμας δίνοντας τη δική του μάχη.
Τα τελευταία χρόνια πάλευε με την ALS (πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση ή νόσος του κινητικού νευρώνα), από την οποία έπασχε ο Στίβεν Χόκινγκ και τον είχε καθηλώσει σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Τα πρώτα του χρόνια
Γεννήθηκε στις 18 Αυγούστου του 1976 στη Δράμα και έκανε τα πρώτα του ποδοσφαιρικά βήματα στον Πανδραμαϊκό, αγωνιζόμενος στη Γ’ Εθνική από το 1993. Από πολύ μικρή ηλικία φαινόταν ότι διέθετε στοιχεία που τον ξεχώριζαν: δυναμισμό στις προσωπικές μονομαχίες, εξαιρετική αίσθηση θέσης και μεγάλη αποφασιστικότητα.
Οι εμφανίσεις του δεν πέρασαν απαρατήρητες και το 1995 αποκτήθηκε από την Ξάνθη, σε μία περίοδο που η ακριτική ομάδα επένδυε σε νεαρούς Έλληνες ποδοσφαιριστές. εξελίχθηκε σημαντικά, καθιερώθηκε στη μεγάλη κατηγορία και γρήγορα προσέλκυσε το ενδιαφέρον των μεγάλων συλλόγων της χώρας.
Το καλοκαίρι του 1998 πήρε μεταγραφή στον Ολυμπιακό, όπου έζησε τα πιο σημαντικά χρόνια της καριέρας του. Με τους ερυθρόλευκους αποτέλεσε βασικό κομμάτι της αμυντικής γραμμής σε μία από τις πιο κυριαρχικές περιόδους του συλλόγου στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μέχρι το 2003 κατέγραψε 82 συμμετοχές στο πρωτάθλημα, ενώ είχε και έντονη παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, με συμμετοχές στο Champions League και στο Κύπελλο UEFA.
Ο Άντζας διακρινόταν για το πάθος και τη σταθερότητά του, αλλά και την εγκεφαλικότητά του, στοιχεία που τον καθιέρωσαν τόσο στον Ολυμπιακό όσο και στην Εθνική Ελλάδας. Το ντεμπούτο του με τη γαλανόλευκη πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου 1999, σε φιλικό απέναντι στο Βέλγιο στη Λάρνακα, υπό τις οδηγίες του Άνχελ Ιορντανέσκου. Παράλληλα, είχε ήδη ξεχωρίσει ως μέλος της Εθνικής Ελπίδων που έφτασε μέχρι τον τελικό του Euro K21 το 1998 απέναντι στην Ισπανία.
Το 2004, ενώ βρισκόταν στην ακμή της καριέρας του και αποτελούσε βασική επιλογή της Εθνικής ομάδας, πήρε μία από τις πιο δύσκολες αποφάσεις της ζωής του. Για σοβαρούς προσωπικούς και οικογενειακούς λόγους ζήτησε να αποχωρήσει από τον Ολυμπιακό, χάνοντας τελικά τη συμμετοχή του και στο EURO 2004 της Πορτογαλίας, όπου η Ελλάδα κατέκτησε το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.
Παρά τη φημολογία για αποχώρησή του από την ενεργό δράση, επέστρεψε στα γήπεδα λίγους μήνες αργότερα φορώντας τη φανέλα της ομάδας από την ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Δόξας Δράμας. Στη συνέχεια αγωνίστηκε ξανά στην Ξάνθη για τρία χρόνια, πραγματοποιώντας εξαιρετικές εμφανίσεις που τον έφεραν και πάλι στο υψηλότερο επίπεδο.
Το 2007 επέστρεψε στον Ολυμπιακό για δεύτερη θητεία, αποδεικνύοντας πως μπορούσε ακόμη να σταθεί σε κορυφαίο επίπεδο. Παρέμεινε στους Πειραιώτες μέχρι το 2009, όταν και αποφάσισε να αποσυρθεί οριστικά. Η ανακοίνωση της αποχώρησής του έγινε λίγες ημέρες μετά τον τελικό Κυπέλλου απέναντι στην ΑΕΚ, μέσω της επίσημης ιστοσελίδας του Ολυμπιακού.
Συνολικά στην καριέρα του κατέκτησε επτά πρωταθλήματα Ελλάδας, τρία Κύπελλα και ένα Σούπερ Καπ, αποτελώντας σημαντικό μέλος των επιτυχιών του Ολυμπιακού εκείνης της εποχής.
Με την Εθνική Ελλάδας αγωνίστηκε συνολικά 26 φορές την περίοδο 1999-2008, ενώ αποχώρησε από το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στις 15 Ιουνίου του 2008 μετά τον αποκλεισμό της Ελλάδας στο EURO 2008 και την ήττα με 1-0 από τη Ρωσία.
Πέρα από την παρουσία του στην άμυνα, ο Παρασκευάς Άντζας είχε ξεχωριστό ρόλο και μέσα στα αποδυτήρια των ομάδων στις οποίες αγωνίστηκε. Άνθρωποι που συνεργάστηκαν μαζί του μιλούσαν πάντα για έναν ποδοσφαιριστή με ήθος, χαμηλούς τόνους και έντονο το αίσθημα ευθύνης απέναντι στην ομάδα. Στήριζε τους νεότερους συμπαίκτες του και συνέβαλλε σημαντικά στο οικογενειακό κλίμα και τη συνοχή που υπήρχε στα αποδυτήρια.
Τι είναι η νόσος του κινητικού νευρώνα (ALS)
Η νόσος του κινητικού νευρώνα ή αμυοτροφική πλάγια σκλήρυνση (ALS) είναι μια προοδευτική νευροεκφυλιστική πάθηση που προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες, δηλαδή τα νευρικά κύτταρα που ελέγχουν τις εκούσιες κινήσεις των μυών.
Καθώς οι νευρώνες αυτοί καταστρέφονται, οι μύες αδυνατίζουν και σταδιακά ατροφούν, οδηγώντας σε σοβαρή κινητική αναπηρία.
Η νόσος εμφανίζεται συνήθως μεταξύ 40 και 70 ετών, αν και μπορεί να παρουσιαστεί και νωρίτερα.
Τα πρώτα συμπτώματα περιλαμβάνουν μυϊκή αδυναμία στα άκρα, δυσκολία στη βάδιση, κράμπες, μυϊκές συσπάσεις και προβλήματα στην ομιλία ή την κατάποση.
Με την εξέλιξη της νόσου επηρεάζονται περισσότεροι μύες, ακόμη και οι αναπνευστικοί, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια.
Η ακριβής αιτία της ALS δεν είναι πλήρως γνωστή. Στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται σποραδικά, χωρίς κληρονομικό ιστορικό, ενώ περίπου 5–10% των περιπτώσεων είναι οικογενείς και συνδέονται με γενετικές μεταλλάξεις.
Παράγοντες όπως το οξειδωτικό στρες, η φλεγμονή και η δυσλειτουργία των πρωτεϊνών φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο.
Η διάγνωση βασίζεται στη νευρολογική εξέταση, στο ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ) και στον αποκλεισμό άλλων παθήσεων. Δεν υπάρχει οριστική θεραπεία, όμως φάρμακα όπως το riluzole και το edaravone μπορούν να επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου σε ορισμένους ασθενείς.
Παράλληλα, η φυσικοθεραπεία, η λογοθεραπεία, η αναπνευστική υποστήριξη και η σωστή διατροφή βελτιώνουν την ποιότητα ζωής.
Η ALS επηρεάζει κυρίως την κινητικότητα και όχι τη νοητική λειτουργία, αν και κάποιοι ασθενείς εμφανίζουν γνωστικές διαταραχές.
Η νόσος αποτελεί σημαντική πρόκληση για την ιατρική επιστήμη, ενώ η έρευνα συνεχίζεται με στόχο την ανάπτυξη αποτελεσματικότερων θεραπειών.