Παναθηναϊκός, μεταγραφές: Η πορεία και το χρονικό της συμφωνίας Σαλάχ-Εντίν και πράσινων

Ο δρόμος που κατέληξε στη μεταστροφή του Ανάς Σαλάχ-Εντίν ως προς την αρχική θεώρησή του για το ελληνικό πρωτάθλημα και το κατάλληλο timing που επίλεξε ο Παναθηναϊκός για να κάνει την κίνησή του, παρουσιάστηκαν στο Box2Box by Betsson.
Κερασάκι στην τούρτα της μεταγραφικής (πανάκριβης και έντονης) δραστηριότητας του Παναθηναϊκού ήταν ο Ανάς Σαλάχ Εντίν.
Τελευταία προσθήκη των “πράσινων”, προκειμένου να στελεχωθεί – πλήρως και χωρίς αμφιβολίες και ερωτηματικά – το αριστερό άκρο της αμυντικής γραμμής των πρωτοπόρων της Stoiximan Super League, περίπτωση και παρασκήνιο με το οποίο καταπιάστηκε το Box2Box by Betsson με τους Ηλία Καλλονά και Αντώνη Οικονομίδη.
Η πρώτη… σύσταση του διεθνή Μαροκινού με το ελληνικό κοινό ήταν τον Αύγουστο, όταν ο Ολυμπιακός προσπάθησε (και προσπάθησε πολύ) να τον αποκτήσει.
Ανεξαρτήτως τι λέγονταν και γράφονταν, ο Αφρικανός ακραίος μπακ δεν ήθελε εξ αρχής να έρθει, τότε, στην Ελλάδα.
Θεωρούσε πως μπορούσε να παραμείνει στο κορυφαίο επίπεδο, ήθελε να παραμείνει στο κορυφαίο επίπεδο γι’ αυτό και σε οποιαδήποτε συζήτηση με τους “ερυθρόλευκους” (και όχι μόνο, αλλά και οποιαδήποτε άλλη ομάδα από πρωτάθλημα ανάλογης εμβέλειας του ελληνικού), είτε έβαζε… πάγο, είτε ζητούσε (πολύ) χρόνο.
Θέμα στη συγκεκριμένη διαπραγμάτευση με τη Ρόμα, δεν υπήρχε. Και ούτε θα υπήρχε, αν ο Σαλάχ-Εντίν ήταν σύμφωνος ή καλύτερα, αν το αποφάσιζε.
Δεν το έκανε, ο Ολυμπιακός δεν μπορούσε να περιμένει άλλο, προχώρησε στη λύση Τικνιζιάν.
Ενδεικτικό της “προθυμίας” και της συναίνεσης των Ρωμαίων, το γεγονός ότι στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου (σ.σ. 1 Σεπτεμβρίου), αποδέχτηκαν πρόταση δανεισμού – σκέτου – από τη Γουέστ Χαμ.
Ενδεικτικό και της αναποφασιστικότητας του ίδιου του Μαροκινού, ότι δεν του… καλάρεσε ούτε και αυτή η προοπτική, των Λονδρέζων δηλαδή στην Championship και έτσι δεν προχώρησε.
Λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα, παραμονές του κλεισίματος του μεταγραφικού παραθύρου στο Βέλγιο, εμφανίστηκε η Αντβέρπ. Ίδια πρόταση (δανεισμός), ίδια τύχη.
Κατοπινά, ήρθε το δημόσιο ξεκαθάρισμα από τον προπονητή των Ρωμαίων, τον ΤζιανΠιέρο Γκασπερίνι, ο οποίος ορθά κοφτά ξέκοψε πως – ακόμη και αν το έλπιζε ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής – το ότι τελικά φάνηκε να παραμένει στη Ρόμα, δεν θα άλλαζε τη δική του σκέψη και θα παρέμενε εντελώς εκτός πλάνων του Ιταλού τεχνικού.
Το ιδανικό timing της κίνησης του Παναθηναϊκού
Κάτι από Τουρκία (που ήταν ακόμη ανοιχτή η αγορά) δεν προέκυψε, αραβικές χώρες ο ίδιος ο Σαλάχ-Εντίν δεν συζητούσε (ούτε καν πριν δέκα μέρες) και κάπου εκεί μπήκε στο κάδρο ο Παναθηναϊκός.
Ανεξαρτήτως τι λέγονταν και τι κυκλοφορούσε δημοσίως ως γραμμή μετά την αγορά του Αζεντίν Ουναϊ, οι “πράσινοι” παρέμεναν δραστήριοι, αναζητώντας μια ακόμη λύση είτε για το κέντρο της άμυνάς τους (αριστεροπόδαρος στόπερ) είτε, δευτερευόντως, για αριστερά.
Ο συνδυασμός – αριστεροπόδαρος στόπερ, ο οποίος να μπορεί να αγωνιστεί και ως αριστερός μπακ – φάνταζε ιδανικός. Παρότι εξετάστηκαν διάφορες επιλογές, κάτι τέτοιο δεν “έψησε” κανέναν. Και όταν εμφανίστηκε στο τραπέζι η περίπτωση του Σαλάχ-Εντίν, τότε το βάρος έπεσε εκεί.
Με τη σύμφωνη γνώμη όλων. Η αβεβαιότητα ως προς την επιστροφή, την αγωνιστική ετοιμότητα και τη δυναμική του Βίκτορ Κρίστιανσεν ενίσχυσε την απόφαση, χωρίς δογματισμούς (πασίγνωστο πως ο Δανός ήταν επιλογή, μετ’ επιτάσεως, του κόουτς Νίστρουπ).
Ο Σαλάχ-Εντίν, μετά και την τοποθέτηση Γκασπερίνι, έχοντας ξεμείνει από επιλογές και με φοβερή πίεση και από την ομοσπονδία του Μαρόκου (σ.σ. του είχε ξεκαθαριστεί πως δύσκολα θα παρέμενε στις επιλογές του κόουτς Ουαχμπί στην επερχόμενη προσπάθεια των “λιονταριών” στα προκριματικά του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής) εμφανίστηκε σαφώς πιο διαλλακτικός στην προοπτική του ερχομού στην Ελλάδα σε σχέση με το πως ήταν και συμπεριφέρονταν έναν μήνα νωρίτερα.
Το ψηστήρι των συμπατριωτών του (Ουναϊ και Λουζά) αναμενόμενο, αλλά το μυαλό του Σαλάχ-Εντίν ήταν ήδη κατασταλαγμένο πλέον.
Το ίδιο άλλωστε ψηστήρι και πιθανότατα πιο έντονο, είχε κάνει κατακαλόκαιρο και ο Αγιούμπ Ελ Κααμπί για χάρη του Ολυμπιακού, χωρίς όμως τότε αποτέλεσμα.
Βοήθησε, σίγουρα των Μαροκινών του Παναθηναϊκού, αλλά περισσότερο καταλυτικό ήταν το timing και το ασφυκτικό αγωνιστικό πλαίσιο που είχε διαμορφωθεί για τον 24χρονο αριστερό μπακ.
Ψήφος εμπιστοσύνης – παρότι σε καμία περίπτωση δεσμευτική – το ότι δέχτηκε να υπογράψει τετραετές συμβόλαιο με τον Παναθηναϊκό σε περίπτωση που οι “πράσινοι” ενεργοποιήσουν το buy out με τη Ρόμα.
Προαιρετικό, όχι υποχρεωτικό (αν και στη σύγχρονη football business τα επίθετα έχουν σημασία λεκτικά…), ύψους 5.000.000 ευρώ.
Σύμφωνα με όσα κυκλοφόρησαν, το “τριφύλλι” θα καλύψει το 50% των απολαβών του Μαροκινού βάσει του συμβολαίου που είχε στη Ρόμα, ένα ποσό δηλαδή που αγγίζει – σύμφωνα με όσα έχουν δημοσιευτεί στα μέρη μας – τις 750.000 ευρώ.
Οι οικονομικές λεπτομέρειες και ο (αποκλειστικός) ρόλος
Ο ακριβής πάντως ετησίως μισθός του Μαροκινού, δεν είναι ξεκάθαρος. Δημοσιεύματα στην Ιταλία όταν αποκτήθηκε από τους Ρωμαίους κάνουν λόγο για καθαρές απολαβές της τάξης των 600.000 ευρώ.
Δεν μοιάζει ρεαλιστικό. Περισσότερο, αυτό που αναφέρονταν στην Ολλανδία (όπου ανατράφηκε ποδοσφαιρικά ο Σαλάχ-Εντίν), ότι δηλαδή συμφώνησε με τη Ρόμα έναντι 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως (σ.σ. 3 εκατ. ευρώ μεικτά), εισπράττοντας και άλλο ένα εκατομμύριο ως πριμ υπογραφής.
Ενδεικτικό άλλωστε και το τι πλήρωσε πέρυσι η PSV για να τον αποκτήσει δανεικό, 980.000 ευρώ μεικτά κάλυψε από τον μισθό του, “καθαρά” δηλαδή 500.000 ευρώ (με τα υπόλοιπα να καταβάλλονται από τη Ρόμα), έχοντας προβλέψει και buy out 8 εκατ. ευρώ (το οποίο προσπάθησε να παζαρέψει στο τέλος της περασμένης σεζόν και να τον κρατήσει μόνιμα στο Αϊντχόβεν, ωστόσο ούτε ο ιταλικός σύλλογος, τότε, ήταν σύμφωνη, ούτε και ο ίδιος ο ποδοσφαιριστής).
Η διαπραγμάτευση με τον Παναθηναϊκό (σ.σ. τη χειρίστηκε ο επί χρόνια ατζέντης του ποδοσφαιριστή, ο Μο Σινούχ, ο οποίος απλώς είναι συνεργάτης της LIAN Sport Agency, του περίφημου Κοσοβάρου ατζέντη Φάλι Ραμαντάνι, ο οποίος δεν είχε εμπλοκή στη διαδικασία…), γρήγορη και αποτελεσματική, εφόσον όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές και κυρίως ο ποδοσφαιριστής, ήταν σύμφωνοι.
Και έτσι καλύφθηκε και το τελευταίο κενό (ή αυτό που θεωρήθηκε ως τέτοιο λόγω συγκυριών) στο ρόστερ του Παναθηναϊκού, χωρίς προφανώς ούτε ο Σαλάχ-Εντίν ούτε πόσο μάλλον ο Κρίστιανσεν να μπορούν να λογιστούν (ή να λογίζονται) ως κατά συνθήκη αριστεροπόδαροι κεντρικοί αμυντικοί.
Ο Μαροκινός, όλα κι όλα στην καριέρα του, πέντε παιχνίδια έχει παίξει στη συγκεκριμένη θέση. Τα τέσσερα στην u17 του Άγιαξ και άλλο ένα στην u19.
Το μόνο του ως επαγγελματίας, το έκανε στο περασμένο Παγκόσμιο Κύπελλο, μπαίνοντας στο 75’ στο παιχνίδι με την Ολλανδία, για να αγωνιστεί εκεί κατά συνθήκη ως το τέλος της παράτασης.
Οσο για τον Δανό; Ακόμη λιγότερη η δική του παρουσία ως κεντρικός αμυντικός. Δυο παιχνίδια όλα κι όλα και αυτά αγωνιζόμενος στην u19 της Κοπεγχάγης.