Παναθηναϊκός: Η επίθεση της “φωτιάς”

Ο Ντάνι Πογιάτος “μπαίνει” στην προπονητική καθημερινότητα του Παναθηναϊκού απ’ τις αρχές Αυγούστου, έχοντας ένα πολύ σημαντικό πλεονέκτημα, σε σχέση με την αντίστοιχη “είσοδο” του Γιώργου Δώνη τον Ιούλιο του 2018: Ξέρει πολύ καλά και από πού να “αρχίσει” και πώς να προχωρήσει, έχοντας ήδη στα χέρια του μία πολύ καλή “βάση” για να “πατήσει” και να πάει παρακάτω, επιχειρώντας να ανεβάσει επίπεδα όλο το αγωνιστικό τμήμα του τριφυλλιού. “Πολυτέλεια” που δεν είχε ο 50χρονος τεχνικός πριν από δύο καλοκαίρια, όταν έπρεπε να “χτίσει” -μαζί με τον Νίκο Νταμπίζα- μία ομάδα από το “μηδέν”.

Ο 42χρονος τεχνικός, έχοντας μπροστά του πολύ διαθέσιμο χρόνο απ’ τις αρχές Ιουνίου (όταν ουσιαστικά έδωσε τα χέρια με τον Τσάβι Ρόκα), μέχρι το φινάλε τωνplayoffs(19 Ιουλίου), “διάβασε”πολύ καλά τον Παναθηναϊκό. Το παιχνίδι του, τις “αδυναμίες” του, τα στοιχεία που του λείπουν για να βελτιωθεί, αυτά που πρέπει να κρατήσει κι όσα πρέπει να αλλάξει/διορθώσει περνώντας τις δικές του ιδέες. Στο δικό του μυαλό, εν αρχή, υπάρχουν δύο βασικές σκέψεις: “Κατοχή μπάλας” και “επίθεση”!

Το πρώτο το υπογράμμισε πολλές φορές κατά την επίσημη παρουσίασή του την περασμένη Τετάρτη (22/7) στην αίθουσα Τύπου του ΟΑΚΑ, ως βασικό κομμάτι της δικής του ποδοσφαιρικής φιλοσοφίας. Το δεύτερο το… φωτογράφισε, με την επιμονή του στην ατάκα “θέλουμε να φτιάξουμε μία ομάδα που θα τη χαίρονται οι φίλαθλοί μας”.

Ο Πογιάτος θέλει να δημιουργήσει έναν πολύ πιο επιθετικό Παναθηναϊκό. Μία ομάδα που θα είναι πολύ πιο δημιουργική και αποτελεσματική στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου και θα φτιάχνει η ίδια την “τύχη” της μέσα στο γήπεδο και τα παιχνίδια. Δεν είναι τυχαίο πως στις έως τώρα συζητήσεις που έχει κάνει με τους ανθρώπους της ομάδας, στάθηκε πολύ στον παράγοντα “γκολ” και στις χαμηλές, επιθετικές επιδόσεις του Παναθηναϊκού την τελευταία τριετία.

ΜΟΛΙΣ 1,18 ΓΚΟΛ ΑΝΑ ΜΑΤΣ

Την (απόλυτα προβληματική και με ταραγμένη, λόγω των αποφάσεων της ιδιοκτησίας) σεζόν 2017/18, οι πράσινοι μέτρησαν 42 γκολ σε 39 επίσημα παιχνίδια σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και προκριματικάEuropaLeague. Την περίοδο 208/19 κατέγραψαν 44 γκολ σε 35 ματς στηSuperLeagueκαι το Κύπελλο Ελλάδας, ενώ φέτος (2019/20) είχαν 51 τέρματα σε 42 αγώνες για το πρωτάθλημα (κανονική περίοδος καιplayoffs) και το Κύπελλο.

Σύνολο τριετίας; 137 γκολ σε 116 αγώνες, ήτοι μόλις 1,18 γκολ ανά παιχνίδι. Κάκιστη στατιστική για ομάδα επιπέδου Παναθηναϊκού. Ειδικά δε, αν προστεθεί σε όλο αυτό και το χαμηλό ποσοστό αποτελεσματικότητας που έδειχναν οι πράσινοι στο γήπεδο, καθώς χρειάζονταν λίγο πάνω από 9 τελικές ανά αγώνα, για να βρουν δίκτυα!

Όλο αυτό βεβαίως είναι και θέμα ποιότητας και των “υλικών” που έχει ο κάθε προπονητής στα χέρια του. Κι ως εκ τούτου, μόνο “τυχαίο” δεν είναι το γεγονός ότι η πλειοψηφία των έως τώρα μεταγραφικών κινήσεων του Παναθηναϊκού (αυτών που έγιναν κι αυτών που… έρχονται), επικεντρώθηκαν ως επί το πλείστον στο χώρο από τη μέση και μπροστά: Καρλίτος, Αϊτόρ Κανταλαπιέδρα, Αντόνιο Σαβιέρ και Λούκας Βιγιαφάνιες. Διότι ήθελε να “γεμίσει” τις επιλογές του μεσοεπιθετικά, με ποδοσφαιριστές που θα μπορούν να ανταποκριθούν σε απόλυτο βαθμό και στο 4-3-3 και 4-2-3-1.

ΤΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Με τον πρώτο (Καρλίτος), ο Πογιάτος και ο Ρόκα θεωρούν πως θα βρουν τον άνθρωπο που θα κάνει πολύ πιο… απλή τη ζωή όλης της ομάδας, καθότι είναι ένας φορ που “έχει” το “εύκολο” γκολ (αυτό που λείπει δηλαδή, όσο τίποτε άλλο στον Παναθηναϊκό της μετά-Μπεργκ εποχής) και θα ανεβάσει εντυπωσιακά τα επίπεδα αποτελεσματικότητας του τριφυλλιού.

Ο Αϊτόρ, προσφέρει το απρόβλεπτο, γκολ, ασίστ και ταχύτητα στα “φτερά”της επίθεσης, ο Βιγιαφάνιες “μυαλό”, δημιουργία κι εκτέλεση από όλες τις θέσεις της επίθεσης, πίσω από τον φορ και ο Σαβιέρ, σοβαρότητα κι ασφάλεια στις αμυντικές καλύψεις, καθαρό μυαλό, δημιουργία, ασίστ, άριστη σέντρα και καλά χτυπήματα στις στατικές φάσεις, ειδικά σε ματς όπου ο αντίπαλος θα είναι πολύ πιο “μαζεμένος”.

Όλα αυτά τα (διαφορετικά) χαρακτηριστικά του κάθε “νέου”, ο Πογιάτος θέλει να τα “παντρέψει” με το “αλέγκρο”, αλλά και πολύ πιο ώριμο πλέον παιχνίδι του Χατζηγιοβάνη, την οξυδέρκεια και τη δυνατότητα του Μπουζούκη να κρατάει με ασφάλεια τη μπάλα ανάμεσα στις ζώνες και να την προωθεί γρήγορα και σωστά στο χώρο, αλλά και τα στοιχεία που μπορεί να του προσφέρουν οι πιο “μικροί” ηλικιακά παίκτες, όπως π.χ. ο Εμμανουηλίδης.

ΘΑ ΚΙΝΗΘΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΦΟΡ

Σε όλο αυτό, θα προστεθεί (δεδομένα) κι ακόμη ένας φορ που θα μπορεί να παίζει τόσο μέσα στο “κουτί” δίπλα στον Καρλίτος, όσο και λίγο πιο περιφερειακά, καθώς ο Μακέντα δύσκολα θα βρίσκεται στην “πρώτη” της ομάδας στο Κορωπί στις 6 Αυγούστου, απ’ τη στιγμή που το θέμα της πώλησής του έχει επανέλθει στον… αφρό. Ομάδα από το Ντουμπάι έχει ήδη προσεγγίσει την πλευρά του Ιταλού στράικερ, έχει βρει σημείο επαφής μαζί του ως προς το οικονομικό κι απομένει το… δια ταύτα της διαπραγμάτευσης με τους πράσινους.

Το μεγάλο “στοίχημα” για τον Ισπανό τεχνικό, (θα) είναι οι νέοι, βασικοί μπακ που θα έρθουν να πλαισιώσουν το ρόστερ και το παιχνίδι της ομάδας, καλύπτοντας τα κενά των Γιόχανσον και Ινσούα. Διότι εκεί το ζητούμενο είναι η “ισορροπία”, τόσο επιθετικά, όσο και προς το αμυντικό σκέλος, όπου από τον περασμένο Δεκέμβρη και μετά, ο Παναθηναϊκός κατάφερε να δημιουργήσει μία καλή “χημεία” στα μετόπισθεν και στην κυκλοφορία της μπάλας, με την παρουσία του Σουηδού και του Αργεντινού.

Αυτός είναι άλλωστε, και ο λόγος που… καθυστερεί η άφιξη των δύο αντικαταστατών (μολονότι οι μεταγραφές των μπακ ήταν βασική προτεραιότητα), διότι οι Ρόκα και Πογιάτος θέλουν να βρουν τους παίκτες που θα έρθουν και να “κουμπώσουν” ακριβώς σ’ αυτό που έχει στο μυαλό του ο 42χρονος τεχνικός.

Δύο γρήγορους ακραίους αμυντικούς, που θα “ανοίγουν” περισσότερο το γήπεδο και θα αποτελούν “έξτρα” επιλογές και στηρίγματα στο επιθετικό παιχνίδι του Παναθηναϊκού, δίχως να αποτελούν “τρύπες” στα μετόπισθεν.