Η unpopular opinion για τον Ολυμπιακό, το “αυτός είμαι” του Ζότα, το σόου του Αντρέ Λουίζ και το διαμάντι
Ο Ολυμπιακός εμφάνισε μια σειρά από ιδιαίτερες και ξεχωριστές ιστορίες στο 3-1 επί της Φοροτύνα Σιτάρντ. Με κυριότερη τις αλλαγές στα χαρακτηριστικά του ρόστερ, την άμεση προσαρμογή του “έτοιμου” Ζότα, αλλά και τον ασυγκράτητο Αντρέ Λουίζ. Με τον Χρήστο Φίλη να κάνει αυτά για τα οποία λίγη τον υπολόγιζαν, απλά γιατί αγνοούσαν την ύπαρξή του. Γράφει ο Νίκος Κώτσης.
Αφορισμοί. Μια κατάσταση όχι ασυνήθιστη στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Και σίγουρα όχι στον Ολυμπιακό. Ιούλιο μήνα, όμως, κανείς δεν κέρδισε ή έχασε τίποτα. Ναι, για τον κόσμο ένα καλό φιλικό, με πολλά γκολ και ωραίο ποδόσφαιρο είναι λόγος διαμορφώσεις άποψη. Για τους ανθρώπους που έχουν αναλάβει να χτίσουν τον νέο Ολυμπιακό, είναι μια ακόμη μέρα στην… αρχή της δουλειάς. Διότι ακριβώς εκεί βρίσκεται η ομάδα του Μεγάλου Λιμανιού. Στην αρχή της σεζόν 2026-27. Με το πρόσημο για όσα έχουν συμβεί έως τώρα, θετικό.
Μπορεί τα ονόματα που έχουν αποκτηθεί να μη “λάμπουν”. Να μην είναι “βαριά”. Αλλά είναι σαφές ότι ο σημερινός Ολυμπιακός, είναι μια πολύ πιο πλήρης και με καλύτερα ατομικά χαρακτηριστικά ομάδα από εκείνη που τελείωσε την περσινή σεζόν. Δεν είναι εκτίμηση. Είναι μια πραγματικότητα. Η αναβάθμιση σε συγκεκριμένους τομείς είναι εντυπωσιακή. Και παρότι ακόμη δεν μπορεί να γίνει απολύτως αντιληπτό, ήδη έχει ξεκινήσει να φαίνεται τι συμβαίνει. Με τους Ερυθρόλευκους να έχουν προσθέσει ύψος, όγκο, ταχύτητα και ποιότητα στις γραμμές τους.
Έκανε αυτό που είχε προναγγελθεί
Το παιχνίδι με τη Φορτούνα Σιτάρντ μονοπωλήθηκε από τον Ζότα Σίλβα. Δικαίως. Δεν είναι μικρό πράγμα για ένα νέο μεταγραφικό απόκτημα, στο ντεμπούτο του να κάνει χατ τρικ. Μάλιστα, το πιο σημαντικό από όλα τα γκολ που πέτυχε ο 27χρονος Πορτογάλος, δεν ήταν ούτε το πρώτο, ούτε το εκπληκτικό δεύτερο. Ηταν το πέναλτι που κέρδισε ο Ζέλσον και η ομάδα το παραχώρηση στον «νέο», για να κάνει το χατ τρικ. Ακόμη και αυτή η μικρή απόφαση, δείχνει πολύ σημαντικά στοιχεία: 1) Πόσο καλά παιδιά έχει ο Ολυμπιακός στο ρόστερ του, 2) Το εξαιρετικό κλίμα μεταξύ των παικτών, 3) Την ταχύτατη προσαρμογή του Ζότα στο σύνολο.
Σε επίπεδο αγωνιστικό ο Ζότα έκανε αυτό που είχε προαναγγελθεί. Επαιξε στη δυάδα της επίθεσης. Και όχι μόνο σκόραρε τρία γκολ, αλλά έκανε σχεδόν τα πάντα. Ξεκίνησε μα ποδιά και μια εξαιρετική παράλληλη σέντρα. Εφτασε να κυνηγήσει αντίπαλο και να κάνει τάκλιν στο μισό της ομάδας του για να εμποδίσει επίθεση. Και στο τέλος της ημέρας, έδειξε με την παρουσία του ότι είναι σωματικά και πνευματικά έτοιμος. Και όπως είπε, «μπορώ να παίξω παντού». Διότι οι καλοί ποδοσφαιριστές, που ταυτόχρονα είναι και κορυφαίοι αθλητικές, μπορούν.
Ο Αντρέ Λουίζ και αυτό που “φωνάζει ότι βελτιώνεται
Αν αφήσουμε στην άκρη τον Ζότα, δεν μπορεί να μη γίνει σαφέστατη αναφορά σε δύο ακόμη πρόσωπα. Ο πρώτος, το άλογο από τη δεξιά πλευρά. Δεν ξέρω εάν το Κάνσας θα επανέλθει. Δεν ξέρω πού θα φτάσουν οι προτάσεις για το συγκεκριμένο παιδί, είναι πασιφανές πως ο Αντρέ Λουίζ είναι ένας ποδοσφαιριστής που… αξίζει στον Ολυμπιακό να τον έχει στο ρόστερ του. Και ίσως να τον δούμε και λίγο παραπάνω. Διότι σε κάθε παιχνίδι είναι καλύτερος. Κάθε επαφή του είναι και πιο εντυπωσιακή. Κάτι κούρσα του σε αποσβολώνει. Οι εντάσεις, τα τρεξίματα, οι ατομικές ενέργειες. Ολες σε ρυθμούς εξωφρενικούς. Ναι, έχει θέμα ακόμη στις αποφάσεις. Αλλά αυτό βελτιώνεται.
Εκείνος που σίγουρα βελτιώνεται και το… φωνάζει, είναι ο παίκτης που έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον του Μεντιλίμπαρ περισσότερο από κάθε άλλον μέσο του Ολυμπιακού. Ναι, ο Χρήστος Φίλης δεν έπαιξε κόντρα σε μια ομάδα που άσκησε πίεση στους Ερυθρόλευκους. Ναι, το εμπόδιο δεν ήταν το υψηλότερο δυνατό. Αλλά την ίδια στιγμή, το ταλέντο, τα προσόντα, η βελτίωση και η δίψα δεν κρύβονται. Με τον 19χρονο αριστεροπόδαρο μέσο να κάνει ένα πλήρως παιχνίδι κόντρα στη Φορτούνα.
Μόνο το γκολ του έλειψε. Και αυτό διότι το σουτ του δεν ήταν το καλύτερο δυνατό. Αλλά είπαμε, το συγκεκριμένο παιδί, έχει κάτι που δεν βρίσκεις εύκολα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Και επειδή κάποιοι πιστεύουν ότι είναι… 6άρι, απλά να σημειώσουμε ότι παίζει τη συγκεκριμένη θέση μόλις έξι μήνες. Και βλέπουμε τα αποτελέσματα. Τα υπόλοιπα, προσεχώς. Διότι έως και πριν από λίγες ημέρες, οι περισσότεροι αγνοούσαν την ύπαρξη αυτού του παιδιού.
ΥΓ. Μακάρι ο τραυματισμός του Σιπιόνι στον ώμο να μην είναι σοβαρός και να μην χρειαστεί να μείνει καιρό εκτός δράσης. Αύριο θα κάνει εξετάσεις και θα φανεί το μέγεθος της ζημιάς.