Οι μετρημένοι προπονητές των φιναλίστ, οι λανθασμένες αποφάσεις Ντεσαμπ-Τουχελ και η ανθρωπιά που επέστρεψε

Αυτό που για έναν ποδοσφαιριστή είναι μόνο οι ώρες προπόνησης και το παιχνίδι, για κάθε προπονητή είναι μια συνεχής διαδικασία παρακολούθησης πολλών λεπτομερειών, με απίστευτη επένδυση σε χρόνο. Κάθε προπόνηση, πριν και μετά, κάθε αγώνας, οι συσκέψεις με όλες τις κατηγορίες του προπονητικού, ιατρικού και όχι μόνο staff. Ώρες ατελείωτες μέσα στο άθλημα, που οι περισσότεροι υπηρέτησαν για μια 20ετια και ως παίκτες. Στο Παγκόσμιο, ο τελικός θα είναι ανάμεσα σε Ισπανία και Αργεντινή με δύο προπονητής εντελώς διαφορετικούς μεταξύ τους. Με άλλες ιδέες προπονητικά, άλλο background, αλλά με ένα κοινό στοιχείο να τους δένει και να τους ενώνει. Την ανθρωπιά. Σπάνιο στοιχείο αυτή η λέξη, αυτή την εποχή που ζούμε και πολύ περισσότερο, σε ένα άθλημα όπου κυβερνάει το χρήμα, το συμφέρον και ο νόμος του πιο ισχυρού. Αυτό το Παγκόσμιο, σε αντίθεση με ότι έγινε εκτός αγωνιστικού χώρου, μέσα στο πράσινο τετράγωνο, επανέφερε αυτό που λέμε ανθρώπινη υπόσταση, στην πιο σωστή της διάσταση. Απέρριψε τη νωχελικότητα και την αλαζονεία και έδειξε το δρόμο, για αυτό που όλοι αγαπάμε σε αυτό το σπορ.

Το πλαίσιο άλλαξε, με τον τρόπο που οι δύο φιναλίστ με την τέλεια καθοδήγηση-συμπεριφορά των δύο προπονητών τους, αντιμετώπισαν τις όποιες δυσκολίες βρήκαν στο διαβα τους μέχρι τον τελικό του Νιού Τζερσεϊ. Λίγα 24ωρα πριν τον μεγάλο τελικό, αυτό το φινάλε της διοργάνωσης, επανέφερε τη κομβική σημασία του προπονητή και τις σωστές αποφάσεις που παίρνει. Ετσι λοιπόν, οι Ντεσαμπ ικαι Τουχελ θα χρεωθούν την αποτυχία, ενώ Ντε Λα Φουεντε και Σκαλονι θα εξακολουθήσουν να καταλαμβάνουν υψηλές θέσεις στα μάτια Ισπανών , Αργεντινών και όχι μόνο…

Ο 65χρονος Λουίς Ντε Λα Φουεντε και ο Λιονέλ Σκαλάνι, ως παίκτες ήταν αυτό που λέμε «εργάτες». Δεν έπαιζαν σχεδόν ποτέ για το 8, αλλά τη βάση, ενίοτε και το 7 το έφερναν στο σπίτι. Ήξεραν από πολύ νωρίς ποιος ήταν ο ρόλος τους στο εσωτερικό της ομάδας και απολάμβαναν τη συμμετοχή ως κομμάτια ενός συνόλου που έπρεπε να είναι ανταγωνιστικό. Ο Ισπανός ως μπακ-χάφ στην Αθλέτικο Μπιλμπάο, όταν σταμάτησε, άρχισε να παρακολουθεί προπονήσεις του Μαρσέλο Μπιέλσα και ανέμενε ένα τηλεφώνημα, το οποίο τελικά ήρθε από πλευράς ισπανικής ομοσπονδίας, τη καταλληλότερη στιγμή της καριέρας του.

Ο 48χρονος Σκαλόνι ως μέλος της εθνικής Αργεντινής για κάτι λιγότερο από 4 χρόνια, ακολούθησε και αυτός το δρόμο του ομοσπονδιακού τεχνικού όταν σταμάτησε την ενεργό δράση. Πρώτα ως βοηθός του Χορχε Σαμπαολι από τη Σεβίλλη και την εθνική Αργεντινής, ύστερα ως πρώτος προπονητής μετά το Παγκόσμιο της Ρωσίας το 2018. Σε δύο ομάδες όπου κυβερνάει το «εμείς» αντί του «εγώ», δεν τους ακούσαμε ποτέ να διαμαρτύρονται να βάζουν τον εαυτό τους στο επίπεδο των παικτών. Ήταν ταπεινοί και συγκρατημένοι, γνωρίζοντας τη δύναμη του κάθε συνόλου που είχαν στα χέρια τους. Ο τελικός είναι ήδη μια επιπλέον τεράστια επιτυχία τους. Ένα ακόμη υπερβολικά σπουδαίο βήμα για back to back τελικούς και για τις δύο. Και ποιος ξέρει αν όλα κυλήσουν βάσει προγράμματος διεξαχθεί κάποια στιγμή και η Φιναλισιμα…

H αποστολή του SPORT24 στο Μουντιάλ είναι powered by Superbet.