Ο Αντώνης Σιατούνης στο SPORT24: “Στόχος να παίξω στη Serie A, προφανώς και θα άκουγα πρόταση από ελληνική ομάδα”

Υπάρχουν ποδοσφαιρικές διαδρομές που δεν ακολουθούν την ευθεία γραμμή προς την κορυφή. Περνούν από δύσκολες αποφάσεις, αμφιβολίες, γεμάτα γήπεδα μικρότερων κατηγοριών και στιγμές που δοκιμάζουν τις αντοχές ενός νεαρού αθλητή.

Ο Αντώνης Σιατούνης γνωρίζει καλά αυτή τη διαδρομή. Έφυγε από τις ακαδημίες του Παναθηναϊκού στα 16 του χρόνια για τη Σαμπντόρια, επέλεξε να δοκιμαστεί στη Serie C και σήμερα βλέπει την επιμονή του να ανταμείβεται με τη φανέλα της Μπενεβέντο.

Μιλώντας στους Ηλία Καλλονά και Αντώνη Οικονομίδη, στην εκπομπή Box2Box by Betsson του SPORT24, ο Έλληνας μέσος ξετύλιξε το νήμα της πορείας του, θυμήθηκε τους πρώτους δύσκολους μήνες στην Ιταλία μακριά από την οικογένειά του και εξήγησε γιατί η απόφασή του να αγωνιστεί στην τρίτη κατηγορία δεν ήταν πισωγύρισμα, αλλά το απαραίτητο σχολείο για να εξελιχθεί, ενώ και τις φιλοδοξίες του να φτάσει μέχρι τη Serie A.

Παράλληλα, αναφέρθηκε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην ανάπτυξη του ελληνικού ποδοσφαίρου, αποθέωσε το ταλέντο της Εθνικής Ελλάδας και ξεκαθάρισε πως δεν θα έκλεινε ποτέ την πόρτα σε έναν ελληνικό σύλλογο.

Αναλυτικά η συνέντευξη στο Box2Box by Betsson:

Για το εξαιρετικό ξεκίνημα της σεζόν με την Μπενεβέντο και τα τέσσερα γκολ σε δέκα παιχνίδια:

“Η χρονιά έχει ξεκινήσει εξαιρετικά. Ερχόμαστε από τη Serie C, καθώς η Μπενεβέντο κέρδισε τον όμιλό της πέρυσι, οπότε είμαστε μια νεοφώτιστη ομάδα.

Έχω πετύχει τέσσερα γκολ σε δέκα αγωνιστικές και με βοήθησε αρκετά η αλλαγή συστήματος που κάναμε στην αρχή της χρονιάς. Έχω σημειώσει τέσσερα γκολ στα τελευταία έξι παιχνίδια, σκοράροντας μάλιστα σε τρία συνεχόμενα.

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενος. Η ομάδα βρίσκεται σε καλή κατάσταση, σε ένα πολύ δύσκολο και ανταγωνιστικό πρωτάθλημα όπως είναι η Serie B. Είμαι αρκετά ικανοποιημένος και θέλουμε να συνεχίσουμε στους ίδιους ρυθμούς, γιατί είναι απαραίτητο”.

Για την αλλαγή συστήματος που τον βοήθησε να γίνει πιο παραγωγικός:

“Στην αρχή της χρονιάς η ομάδα είχε χτιστεί για να παίζει 4-2-3-1 και 4-3-3. Ξεκινήσαμε με 4-2-3-1 και εγώ αγωνιζόμουν ως ένας από τους δύο αμυντικούς χαφ.

Η ομάδα είχε αποκτήσει και τρία καθαρά δεκάρια, ώστε να αγωνίζονται πίσω από τον επιθετικό. Λόγω των πρώτων αποτελεσμάτων, με τη Μόντενα και την Άσκολι, ο προπονητής επέλεξε το 4-3-3.

Αυτομάτως δημιουργήθηκε μία επιπλέον θέση για έναν ποδοσφαιριστή που μπορεί να αγωνιστεί ως εξάρι ή οκτάρι, αντί για ένα καθαρό δεκάρι ή έναν δεύτερο επιθετικό. Ήταν πολύ σημαντικός ο ρόλος του προπονητή. Στην πρώτη διακοπή για τις εθνικές ομάδες, που ήταν αρκετά μεγάλη, είχαμε περίπου 20 ημέρες και δουλέψαμε πολύ πάνω στο 4-3-3.

Εγώ βοηθήθηκα αρκετά, γιατί αγωνίζομαι λίγο πιο προωθημένος σε σχέση με το εξάρι ή το οκτάρι. Παίζω περισσότερο σαν οκταροδεκάρι και αυτός είναι ένας από τους λόγους που έχω πετύχει τέσσερα γκολ στις δέκα πρώτες αγωνιστικές.

Ήταν μια επιλογή του προπονητή που με βοήθησε πολύ. Προστέθηκε ουσιαστικά μία θέση για έναν καθαρό μέσο, έναν ποδοσφαιριστή με τα χαρακτηριστικά που έχω συνηθίσει να παίζω.

Από εκεί και πέρα, ο καθένας κερδίζει τη θέση του με την αξία του. Το γήπεδο δεν λέει ποτέ ψέματα. Μπορεί κάποιος να είναι εκτός ενδεκάδας και μέσα από την απόδοσή του να κερδίσει μέτρα και χώρο”.

Για το τι έχει αλλάξει στο παιχνίδι και την ψυχολογία του σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια:

“Πάνω απ’ όλα είναι η ψυχολογία. Όταν ένας ποδοσφαιριστής είναι καλά στο μυαλό και στο κεφάλι του, μπορεί να κάνει πράγματα που ούτε ο ίδιος πιστεύει.

Φέτος είμαι πιο έμπειρος, πιο ώριμος και πιο έτοιμος, κυρίως πνευματικά. Σε ό,τι αφορά τη φυσική μου κατάσταση, πάντα δούλευα. Δεν σταμάτησα ποτέ να δουλεύω, είτε έπαιζα λίγο είτε περισσότερο, είτε με εμπιστευόταν ο προπονητής είτε όχι.

Αυτή τη στιγμή αισθάνομαι αρκετά ώριμος για τη συγκεκριμένη κατηγορία και τη συγκεκριμένη ομάδα, ίσως και για κάποια βήματα παραπάνω. Έχω αποκτήσει εμπειρία και μπορώ να διαχειρίζομαι καλύτερα τις καταστάσεις μέσα στο γήπεδο.

Φυσικά, δεν έχω ολοκληρωθεί ως ποδοσφαιριστής. Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορώ να βελτιώσω. Ευτυχώς βρίσκομαι σε μια ομάδα όπου ο τεχνικός διευθυντής και ο προπονητής με επέλεξαν και με εμπιστεύονται. Είμαι πολύ τυχερός σε αυτό το κομμάτι.

Έχω δίπλα μου ανθρώπους, από τον προπονητή μέχρι τον αναλυτή αγώνων και το υπόλοιπο επιτελείο, που θέλουν να μας βοηθήσουν να βελτιωθούμε τόσο ομαδικά όσο και ατομικά.

Συνήθως, εκείνος που το θέλει περισσότερο παίρνει και τα περισσότερα από αυτούς τους ανθρώπους. Αυτή τη στιγμή νιώθω αρκετά ώριμος και έμπειρος, τόσο στις επιλογές μου όσο και στις κινήσεις μου μέσα στο γήπεδο, ώστε να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της χρονιάς”.

Για την απόφασή του να μετακομίσει στην Μπενεβέντο και τους στόχους της ομάδας:

“Σίγουρα με βοήθησε πολύ το γεγονός ότι έμεινα ελεύθερος το καλοκαίρι, ώστε να κάνω το επόμενο βήμα στην κατηγορία. Είναι πιο εύκολο για έναν ελεύθερο ποδοσφαιριστή να μετακινηθεί.

Και εγώ, όμως, ήμουν πολύ έτοιμος μετά το πέρασμά μου από την Ποτέντσα. Είχα παίξει περίπου 65 αγώνες μέσα σε ενάμιση χρόνο και αισθανόμουν έτοιμος για την επόμενη κατηγορία. Το ήθελα και το έψαξα. Απλώς περίμενα να βρεθεί το κατάλληλο ποδοσφαιρικό πρότζεκτ.

Πολλά παιδιά κάνουμε τα ίδια λάθη. Μερικές φορές χανόμαστε στα χρήματα ή στις επιλογές των μάνατζερ και κάνουμε λάθος βήματα, ή ακόμη και βήματα προς τα πίσω, αντί να προχωράμε.

Φέτος, μαζί με τους ατζέντηδές μου, θεωρώ ότι επιλέξαμε πολύ σωστά. Η Μπενεβέντο με ήθελε από τα τέλη Μαΐου. Με είχαν πάρει τηλέφωνο και φάνηκε αμέσως η επιθυμία τους να συνεργαστούμε και να συνδυάσουμε τους στόχους μας.

Από την Μπενεβέντο έχει περάσει και ο Κουτσουπιάς. Ο πρόεδρος εδώ έχει μεγάλες φιλοδοξίες. Θέλει μέσα στα επόμενα τρία χρόνια να διεκδικήσει την άνοδο στη Serie A.

Γι’ αυτό και οι καινούριοι ποδοσφαιριστές που αποκτήθηκαν το καλοκαίρι, περίπου 11-12 μεταγραφές αν δεν κάνω λάθος, υπογράψαμε τριετή συμβόλαια μέχρι το 2029. Ήταν δική του επιθυμία.

Θέλει να δημιουργήσει μια νέα ομάδα, με νέους ποδοσφαιριστές και χωρίς υψηλό μέσο όρο ηλικίας. Ο φετινός στόχος είναι να εξασφαλίσουμε την παραμονή και να καθιερωθούμε στην κατηγορία. Από εκεί και πέρα, αν έρθει κάτι καλύτερο, είναι καλοδεχούμενο”.

Για το αν πιστεύει ότι η Μπενεβέντο μπορεί να διεκδικήσει την άνοδο ακόμη και φέτος:

“Εγώ δένομαι και λίγο με τις ομάδες στις οποίες αγωνίζομαι. Από τη στιγμή που η Μπενεβέντο μου δίνει τη δυνατότητα να παίξω και να καθιερωθώ σε αυτή την κατηγορία, εύχομαι να καταφέρω να ανέβω μαζί της στη Serie A ακόμη και φέτος.

Βλέπω πολλές δυνατότητες στην ομάδα. Έχουμε πολύ καλό σύνολο, με ισχυρή ταυτότητα μέσα στο γήπεδο, και πιστεύω ότι ίσως μπορούμε να τα καταφέρουμε από φέτος. Αλλά ας μην προτρέχουμε”.

Για τις προσωπικές του φιλοδοξίες και το όνειρο της Serie A:

“Οι προσωπικές μου φιλοδοξίες είναι να φτάσω στο υψηλότερο επίπεδο που μπορώ ως Αντώνης και να δίνω πάντα το 100%. Εννοείται ότι η Serie A είναι ο στόχος μου. Όταν βρίσκεσαι στη Serie B, πρέπει να σκέφτεσαι την πρώτη κατηγορία και να τη βάζεις ως στόχο.

Η Ιταλία μού αρέσει πολύ ως πρωτάθλημα και θεωρώ ότι ταιριάζει στα χαρακτηριστικά μου. Θέλω να βρεθώ στη Serie A όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αλλά και όσο το δυνατόν πιο έτοιμος, ώστε να αγωνιστώ στο μεγαλύτερο πρωτάθλημα της Ιταλίας”.

 

Για τη συμβουλή που θα έδινε σε έναν 16χρονο ποδοσφαιριστή που σκέφτεται να φύγει από την Ελλάδα για το εξωτερικό:

“Είναι πολύ καλή ερώτηση, αλλά δύσκολη η απάντηση. Εγώ έφυγα στα 16 μου. Θεωρώ, όμως, ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο σήμερα αναπτύσσεται και δεν βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με εκείνη που επικρατούσε όταν έφυγα.

Είχα περάσει επτά χρόνια στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού, σε μια περίοδο που ο σύλλογος δεν βρισκόταν και στην καλύτερη κατάστασή του.

Πλέον, όπως παρακολουθώ το ελληνικό ποδόσφαιρο από το εξωτερικό, βλέπω ότι αναπτύσσεται. Ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός, ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ έχουν αναβαθμισμένα προπονητικά κέντρα και οι νεαροί ποδοσφαιριστές βγαίνουν σε εξαιρετική κατάσταση.

Γι’ αυτό και η Εθνική Ελλάδας πηγαίνει πολύ καλά. Έχει τρομερό ταλέντο. Ακόμη και οι Ιταλοί μιλούν με τα καλύτερα λόγια για το ταλέντο της Εθνικής. Μου το λένε οι ίδιοι όταν σχολιάζουμε τα παιχνίδια της.

Πάντα, βέβαια, το εξωτερικό σού γεμίζει λίγο περισσότερο το μάτι. Όταν με πήρε τηλέφωνο η Σαμπντόρια στα 16 μου, ποδοσφαιρικά ήταν μια τεράστια ευκαιρία. Μιλάμε για έναν πολύ μεγάλο σύλλογο και ένα σπουδαίο ποδοσφαιρικό σχολείο.

Τα δύσκολα έρχονται μετά, όταν πρέπει να αφήσεις την οικογένειά σου, το σχολείο και την καθημερινότητά σου.

Ποδοσφαιρικά, όμως, η Ιταλία είναι ένα μεγάλο σχολείο. Είναι το πανεπιστήμιο της τακτικής. Μαθαίνεις να καταλαβαίνεις το ποδόσφαιρο, να σέβεσαι τους άλλους και να σε σέβονται ως ποδοσφαιριστή.

Εκεί σέβονται ακόμη και τα παιδιά των 16-17 ετών και προσπαθούν να τους προσφέρουν όσα χρειάζονται για να εξελιχθούν. Σήμερα είναι πολύ δύσκολη απόφαση για ένα παιδί 16 ετών να αφήσει τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ ή την ΑΕΚ για να πάει στη Σαμπντόρια.

Δεν ξέρω ποια συμβουλή θα του έδινα. Το σίγουρο είναι ότι, όσο ώριμο κι αν είναι ένα παιδί σε αυτή την ηλικία, πρέπει να σκεφτεί πολύ καλά την απόφασή του και να τη στηρίξει μέχρι τέλους, όποια κι αν είναι αυτή”.

Για το αν έχει μετανιώσει για κάποια ποδοσφαιρική επιλογή του:

“Όχι, δεν έχω μετανιώσει για τίποτα. Όλες οι επιλογές μου ήταν δικές μου ή αποφάσεις που πήρα μαζί με τον πατέρα μου. Δεν έχω μετανιώσει για καμία μεταγραφή. Ούτε για τη Σαμπντόρια, ούτε για τη Μόντσα, ούτε για την επόμενη επιλογή μου.

Όταν οι αποφάσεις είναι δικές σου, μπορεί να αποδειχθούν σωστές ή λανθασμένες. Μπορεί να πετύχεις ή να αποτύχεις. Όμως όλες τις συνέπειες, θετικές και αρνητικές, πρέπει να τις αναλάβεις εσύ”.

Για την απόφασή του να αγωνιστεί στη Serie C και το αν σκέφτηκε ποτέ να επιστρέψει στην Ελλάδα:

“Η μοναδική φορά που σκέφτηκα να επιστρέψω στην Ελλάδα ήταν μετά τους πρώτους πέντε μήνες στην Ιταλία, τον Δεκέμβριο του 2018. Δεν είχα παίξει, δεν γνώριζα τη γλώσσα, δεν είχα φίλους. Ήταν πολύ δύσκολο. Ακόμη και σε επίπεδο φυσικής κατάστασης, οι συμπαίκτες μου ήταν πιο μπροστά από εμένα.

Εκείνη ήταν η μοναδική στιγμή που σκέφτηκα να γυρίσω στην Ελλάδα για το ποδόσφαιρο. Στη συνέχεια χρειάστηκε να κατέβω στη Serie C. Πολλοί το θεωρούσαν πισωγύρισμα, αλλά στην Ιταλία δεν ισχύει αυτό.

Η τρίτη κατηγορία είναι ένα τεράστιο ποδοσφαιρικό σχολείο. Πολλοί ποδοσφαιριστές που έφτασαν ακόμη και στην εθνική Ιταλίας ή αγωνίζονται στις εθνικές τους ομάδες έχουν περάσει από εκεί.

Στη Serie C μπορείς να συναντήσεις τη Σαλερνιτάνα, την Μπάρι, την Μπενεβέντο, την Αβελίνο. Ομάδες που έχουν αγωνιστεί σε υψηλό επίπεδο, έχουν μεγάλη ιστορία και συγκεντρώνουν 10.000 ή 15.000 φιλάθλους στα γήπεδά τους.

Το ωραίο στην Ιταλία είναι ότι ο κάθε φίλαθλος υποστηρίζει την ομάδα της πόλης του. Δεν είναι όλοι Ίντερ, Γιουβέντους ή Μίλαν. Υποστηρίζουν τη Φροζινόνε, την Κάλιαρι, την Μπενεβέντο, την Αβελίνο ή την Ποτέντσα, όπου έπαιζα πέρυσι.

Η Ποτέντσα είναι μια πόλη περίπου 50.000 κατοίκων και κάθε Σαββατοκύριακο το γήπεδο γέμιζε με 8.000 ανθρώπους. Ήταν ένα πολύ όμορφο συναίσθημα. Εγώ έπρεπε να κατέβω στην τρίτη κατηγορία. Έπρεπε να διαμορφωθώ ως ποδοσφαιριστής, να ωριμάσω και να παίξω σε τέτοια γήπεδα, μπροστά σε τόσο κόσμο.

Πέρασα πολύ ωραία στη Serie C και δεν σταμάτησα ποτέ να έχω ως στόχο τη Serie B και τη Serie A.

Στη Μόντσα είχα βρεθεί σε μεγάλα αποδυτήρια, δίπλα σε σημαντικούς ποδοσφαιριστές. Εκείνη, όμως, ήταν μια ομάδα που είχε ως προτεραιότητα να κερδίζει και εγώ, ερχόμενος από την Κ19, ήμουν ακόμη λίγο άγουρος.

Έπρεπε να κατέβω κατηγορία και να διαμορφωθώ ως παίκτης. Η Serie C ήταν το κατάλληλο μέρος για να το κάνω. Τώρα θεωρώ ότι είναι η κατάλληλη στιγμή να αγωνιστώ στη Serie B και να δώσω τα πάντα για το επόμενο βήμα.

Όσο βρίσκομαι στην Ιταλία, ο στόχος μου είναι η Serie A και η άνοδος με την Μπενεβέντο. Δεν έχω κάποια πρόταση από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό, την ΑΕΚ, τον ΠΑΟΚ ή άλλη ελληνική ομάδα, οπότε το μυαλό μου δεν βρίσκεται στον επαναπατρισμό.

Αν κάποια στιγμή έρθει πρόταση από ελληνική ομάδα, φυσικά και είμαι εδώ για να την ακούσω. Προς Θεού, μιλάμε για μεγάλους συλλόγους που αγωνίζονται στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και τους γνωρίζουν όλοι στο εξωτερικό.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο αναπτύσσεται, διαθέτει πολύ καλούς ποδοσφαιριστές και είμαι ανοιχτός να ακούσω οποιαδήποτε πρόταση”.

Για το γεγονός ότι το ιταλικό ποδόσφαιρο γίνεται πιο επιθετικό και την αλλαγή της παραδοσιακής του φιλοσοφίας:

“Είναι αλήθεια αυτό το στατιστικό. Παρακολουθώ όλα τα παιχνίδια της Serie A, διαβάζω τις εφημερίδες και τα ιταλικά αθλητικά σάιτ και βλέπω τι συμβαίνει.

Νομίζω ότι είναι ιστορικό αυτό που γίνεται με τα γκολ στη Serie A. Έχει αλλάξει λίγο και η πίεση που αισθάνονται οι Ιταλοί, επειδή δεν έχουν βρεθεί στα τελευταία Μουντιάλ. Ψάχνουν να βρουν ξανά τους εξτρέμ τους, έχουν αρχίσει να απομακρύνονται από το 3-5-2 και αναζητούν ποδοσφαιριστές όπως ο Ντελ Πιέρο και ο Τότι. Βέβαια, τέτοιους παίκτες είναι δύσκολο να τους βρεις.

Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση στην Ιταλία για το αν το ποδόσφαιρό της έχει απομακρυνθεί από το παραδοσιακό του DNA. Το κλασικό ιταλικό ποδόσφαιρο βασιζόταν στη σκληρή άμυνα, στην τακτική και στο λεγόμενο ‘κατενάτσιο’: παίζουμε με τη Βραζιλία, την περιμένουμε πίσω, δεν δεχόμαστε γκολ και προσπαθούμε να σκοράρουμε κάποια στιγμή.

Πολλοί υποστηρίζουν ότι, επειδή οι Ιταλοί έχουν απομακρυνθεί από αυτή τη φιλοσοφία, έχουν αρχίσει να χάνουν έδαφος.

Αν δεν κάνω λάθος, ακόμη και ο Μπουφόν είχε αναφερθεί σε αυτό σε μια συνέντευξη που είχα παρακολουθήσει.

Από την άλλη, υπάρχουν εκείνοι που πιστεύουν ότι η Ιταλία πρέπει να παίξει πιο επιθετικά, με build-up και καλύτερη ανάπτυξη. Το σημαντικότερο είναι ότι εμφανίζονται πολλοί νέοι προπονητές.

Η Serie B είναι γεμάτη από νέους τεχνικούς. Ο προπονητής που είχα πέρυσι στην Ποτέντσα πήγε στη Γιούβε Στάμπια, στη Serie B, χωρίς προηγούμενη εμπειρία σε αυτή την κατηγορία. Ο δικός μου προπονητής φέτος, ο Φλόρο Φλόρες, είχε αναλάβει την Μπενεβέντο την προηγούμενη χρονιά. Υπάρχει και ο Γκαλόπα στη Μόντενα, που είναι επίσης νέος προπονητής.

Πιστεύω ότι αυτοί οι προπονητές έχουν μια διαφορετική νοοτροπία. Θέλουν οι ομάδες τους να ανοίγονται, να παίζουν 4-3-3 ή 4-2-3-1 και γενικότερα να χρησιμοποιούν πιο επιθετικά συστήματα.

Απομακρύνονται λίγο από το 3-5-2. Ο Φάμπρεγκας στην Κόμο έχει κάνει τρομερή δουλειά και έχει αρχίσει να αλλάζει τη νοοτροπία πολλών ανθρώπων στην Ιταλία.

Αυτό περνάει και στις ακαδημίες. Οι νέοι ποδοσφαιριστές ενθαρρύνονται να παίζουν πιο επιθετικά, ενώ και οι κλήσεις της εθνικής Ιταλίας περιλαμβάνουν αρκετά νέα παιδιά, εξτρέμ και επιθετικούς.

Η Ιταλία προσπαθεί να ακολουθήσει την εξέλιξη του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Βέβαια, εξακολουθούν να υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ότι το ιταλικό DNA είναι η τακτική, η σκληράδα, η καλή άμυνα και η υπομονή μέχρι να έρθει το γκολ.

Πάντως, η Ιταλία έχει πολύ ταλέντο. Πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα επανέλθει, γιατί είναι ένα τεράστιο ποδοσφαιρικό σχολείο και μια χώρα με πολύ βαριά φανέλα”.

Για το ενδιαφέρον του για την τακτική ανάλυση και το αν το απέκτησε στην Ιταλία:

“Σίγουρα με βοήθησε η Ιταλία, αλλά γενικά μου αρέσει πάρα πολύ το ποδόσφαιρο. Παρακολουθώ αγώνες Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη και Σαββατοκύριακο, όποτε έχω χρόνο. Βλέπω ποδόσφαιρο από όλες τις κατηγορίες της Ιταλίας.

Η Ιταλία σε μαθαίνει να παρατηρείς και να αναλύεις τα πάντα. Ακόμη και τα επιτελεία των προπονητών υπεραναλύουν τις στρατηγικές των αντιπάλων, πώς θα τους πιέσουν και πώς θα αντιμετωπίσουν το παιχνίδι τους.

Εγώ αγαπάω το ποδόσφαιρο. Δεν είναι κάτι καινούριο για μένα. Το υπεραγαπάω”.

Οι επιλογές του Αντώνη

Για την καλύτερη ομάδα στον κόσμο αυτή τη στιγμή:

“Η Παρί Σεν Ζερμέν”.

Για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή στη θέση του:

“Ο Βιτίνια”.

Για την καλύτερη ομάδα στην Ιταλία αυτή τη στιγμή:

“Η Ίντερ. Ωστόσο, η ομάδα που μου αρέσει περισσότερο είναι η Ρόμα”.

Για την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή:

“Ο Παναθηναϊκός”.

Για τον καλύτερο Έλληνα ποδοσφαιριστή αυτή τη στιγμή:

“Ο Χρήστος Τζόλης”.

Για την ομάδα που βλέπει να διεκδικεί την άνοδο στη Serie A, πέρα από την Παλέρμο και την Μπενεβέντο:

“Θα έλεγα τη Μόντενα”.

Δείτε το Box2Box by Betsson: