Μίλαν: Ριπές Πάτο κατά των ροσονέρι – “Έχω τεράστιο σεβασμό, αλλά οι τραυματισμοί μου θα μπορούσαν να είχαν αντιμετωπιστεί καλύτερα”
Ευθύνες κατά των ανθρώπων της Μίλαν επέριψε σε συνέντευξη που παραχώρησε ο άλλοτε σταρ των ροσονέρι, Αλεσάντρε Πάτο, όσον αφορά την αντιμετώπιση των τραυματισμών του από τους ανθρώπους της ομάδας.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον Λούκα Τόνι για το ειδικό αφιέρωμα του Prime με τίτλο «Fenomeni», ο Αλεσάντρε Πάτο αναφέρθηκε στην περίοδο που αγωνιζόταν στη Μίλαν και στον τρόπο με τον οποίο ο σύλλογος διαχειρίστηκε τους πολλούς τραυματισμούς που τον ταλαιπώρησαν.
Ο παλαίμαχος Βραζιλιάνος συνέκρινε την αντιμετώπιση των τραυματισμών τότε και σήμερα, αποκάλυψε την πικρία που του άφησαν λόγια που άκουσε από συμπαίκτες του και ανθρώπους της ομάδας εκείνη την περίοδο, ενώ ανέφερε χαρακτηριστικά ότι με τη νοοτροπία που έχει σήμερα, θα διαχειριζόταν διαφορετικά εκείνη την κατάσταση.
Αναλυτικά όσα δήλωσε
“Σήμερα, όταν έχεις έναν τραυματισμό, ξεκινάς αμέσως να δουλεύεις για την αποκατάστασή σου και δεν μένεις αδρανής.
Εγώ είχα πάει στην Ατλάντα για μία εβδομάδα εξετάσεων και προπονήθηκα μόλις μία ημέρα. Έκανα 12 ώρες πτήση για να πάω, έμεινα εκεί μία εβδομάδα, άλλες 12 ώρες για να επιστρέψω και την επόμενη ημέρα ταξίδεψα για να αγωνιστώ στη Βαρκελώνη.
Κατά τη διάρκεια εκείνου του αγώνα, τέντωσα το πόδι μου και ένιωσα τον καμπτήρα μυ. Είχα περάσει μία εβδομάδα χωρίς προπόνηση και είχα κάνει δύο πολύωρα αεροπορικά ταξίδια.
Ο Νέστα μπήκε στα αποδυτήρια έξαλλος, λέγοντάς μου ότι δεν έπρεπε να είχα αγωνιστεί.
Έχω τεράστιο σεβασμό στη Μίλαν, η οποία μου έδωσε τα πάντα, αλλά ίσως εκείνη η περίοδος θα μπορούσε να είχε αντιμετωπιστεί καλύτερα.
Ένα από τα πράγματα που με πλήγωσαν περισσότερο, και για το οποίο δεν είχα μιλήσει ποτέ μέχρι σήμερα, ήταν ότι άκουσα ανθρώπους μέσα στον σύλλογο να λένε πως δεν θα αγωνιζόμουν ποτέ ξανά.
Ήταν κάτι πολύ στενάχωρο, ειδικά επειδή εμείς οι ποδοσφαιριστές γνωρίζουμε ότι ένας σύλλογος λειτουργεί σαν επιχείρηση και, αν δεν αγωνίζεσαι, κάποιος άλλος παίρνει τη θέση σου.
Εκείνη την εποχή δεν μπορούσα να εκφραστώ, εν μέρει επειδή ήμουν μικρός και δεν καταλάβαινα πολλά πράγματα.
Με τη νοοτροπία που έχω σήμερα, θα διαχειριζόμουν διαφορετικά τον εαυτό μου και όλη εκείνη την κατάσταση”.