Η κριτική των παικτών του Ολυμπιακού

ΠΑΡΝΤΟ: “Εκτελέστηκε” και στα δύο γκολ από τον Σισέ. Δεν είχε την παραμικρή ευθύνη και γενικά ήταν σταθερός. Σαφώς πάντως δεν είχε την αύρα (και την τύχη ίσως) του Αντώνη Νικοπολίδη σε αντίστοιχα παιχνίδια.

ΡΑΟΥΛ ΜΠΡΑΒΟ: Κατέρρευσε μαζί με την ομάδα του στο δεύτερο ημίχρονο. Στο γκολ της ισοφάρισης του Σισέ, που άλλαξε όλο το παιχνίδι, ήταν απλά θεατής. Ανεπίτρεπτο για την κλάση του και την εμπειρία του.

ΜΕΛΜΠΕΡΓΚ: Ο Σουηδός δεν έκανε το μεγάλο λάθος και ήταν ίσως ο πιο σταθερός αμυντικός των φιλοξενουμένων, έστω και αν πήγε στράφι τελικά η εμφάνισή του.

ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ: Μακράν ο μοιραίος παίκτης της ομάδας του. Εχασε τον Χριστοδουλόπουλο στη φάση της ισοφάρισης, ενώ το πέναλτι είναι ανόητο αφού το γκολ δεν το γλίτωνε, όμως θα έσωζε τουλάχιστον την αποβολή. Εκεί άλλαξε όλο το παιχνίδι.

ΤΟΡΟΣΙΔΗΣ: Στο πρώτο μέρος ήταν εξαιρετικά θετικός, δημιούργησε μεγάλα προβλήματα στην άμυνα του Παναθηναϊκού, αλλά εξαφανίστηκε μαζί με τους συμπάικτες του στο δεύτερο μέρος. Στη φάση της ισοφάρισης δεν μπόρεσε να προλάβει τον Σισέ, και η προβολή του βρήκε αέρα.

ΝΤΟΥΝΤΟΥ: Ο μόνος παίκτης του Ολυμπιακού που έκανε σοβαρά λάθη και στο πρώτο ημίχρονο, απλά δεν το πλήρωσε η ομάδα του. Στο δεύτερο όμως, όταν τον πέρασε σαν σταματημένο ο Χριστοδουλόπουλος, ήταν η αρχή του τέλους.

ΙΜΠΑΓΑΣΑ: Και εδώ για 45 λεπτά, υπήρχε κίνηση και όραμα. Αλλά στη συνέχεια εγκλωβίστηκε στο παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Και όμως έστω και έτσι ήταν ο καλύτερος παίκτης του ολυμπιακού στο κέντρο.

ΡΙΕΡΑ: Περίμενε περισσότερα η ομάδα του από αυτόν, ιδιαίτερα όταν τα…γάλατα έσφιξαν στο δεύτερο μέρος. Όταν μπήκε ο Μαρίνος μαζί με τον Βύντρα, ο Ριέρα…εξαφανίστηκε και αμέσως οι «ερυθρόλευκοι» χάθηκαν από τα αριστερά.

ΦΕΤΦΑΤΖΙΔΗΣ: Σκιά του εαυτού του ο «μικρός» στο πρώτο μεγάλο ματς της καριέρας του που μάλιστα ξεκίνησε και βασικός. Φανερά επηρεάστηκε από το άγχος για να δείξει κάτι και ήταν ο αδύναμος κρίκος της ομάδας του.

ΦΟΥΣΤΕΡ: Στο πρώτο μέρος, έδινε πολλά στο δημιουργικό τομέα και λειτουργούσε άψογα ως γρανάζι μιας καλοδουλεμένης μηχανής. Όμως στο δεύτερο 45λεπτο «χάθηκε» στη γενική μετριότητα της ομάδας του.

ΜΙΡΑΛΑΣ: Ο καλύτερος και πιο επικίνδυνος παίκτης του Ολυμπιακού. Πέτυχε ένα εξαιρετικό γκολ κάνοντας ότι θέλει τους αντιπάλους του, αλλά από την άλλη πλευρά δεν τελείωσε κάποιες φάσεις στο πρώτο μέρος που θα μπορούσαν να δώσουν άλλο αέρα στον Ολυμπιακό.

ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ:

Τη στιγμή που έγιναν, ήταν σαν να μην…έγιναν και δεν μπόρεσαν να βοηθήσουν στο ελάχιστο την ομάδα.

Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ: Τα ξημερώματα τα ρολόγια θα γυρίσουν μια ώρα πίσω αλλά ο Ισπανός τεχνικός Ερνέστο Βαλβέρδε το έκανε…νωρίτερα γυρίζοντας στο Καυτατζόγλειο.

Η βασική ευθύνη της ήττας του ανήκει ολοκληρωτικά. Το στραπάτσο στην πρεμιέρα με τον Ηρακλή επαναλήφθηκε με πολύ σκληρότερο τρόπο, δείχνοντας ότι ο Ισπανός δεν μαθαίνει. Παρά το γεγονός ότι η ομάδα του ως τώρα δέχεται δύσκολα το γκολ, τα τέσσερα από τα πέντε τα έχει φάει μέσα σε ένα οκτάλεπτο συνολικά δείχνοντας σημάδια πανικού.

Άργησε απίστευτα να αντιδράσει στις αλλαγές του Νιόπλια, που βάζοντας τον Χριστοδουλόπουλο πίσω από τον Σισέ ήταν δεδομένο ότι θα άρχιζαν να βγαίνουν οι κάθετες πάσες. Επίσης παίζοντας από την αρχή συντηρητικά, δεν αποφάσισε να ρισκάρει ούτε ακόμα τη στιγμή που ο αντίπαλός του σωματικά και ψυχολογικά ήταν στο καναβάτσο στο ημίχρονο. Οι παίκτες του μπήκαν με το αίσθημα ανωτερώτητας στο δεύτερο μέρος και το πλήρωσαν ακριβά. Δεν κατάφερε να τους πείσει και να τους κάνει να μπουν αντίθετα, πολύ πιο δυνατά, δεδομένου ότι ο Παναθηναϊκός δεν είχε πλέον περιθώρια και θα τα έπαιζε όλα για όλα.

Αν έχανε έτσι το ματς ο Λίνεν ή ο Κετσπάγια, δεν θα μπορούσαν καν να μπουν στο πούλμαν για να επιστρέψουν σπίτι.