Η Εθνική στο Μουντιάλ-Η πορεία και οι πιθανοί αντίπαλοι

Το καλοκαίρι του 2010 θα βρει πολλούς Έλληνες, όχι στις ΗΠΑ αυτή την φορά αλλά στη Νότια Αφρική και εκατομμύρια και πάλι μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες, γεμάτους περηφάνεια όταν θα ακούγεται ο Ελληνικός ύμνος στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση του πλάνητη.

Αυτή την φορά σε ξένο έδαφος, το παγωμένο Ντόνετσκ, η ομάδα που έκανε έναν ολόκληρο λάο να βγει στους δρόμους πανηγυρίζοντας, με συνταγή του 2004 από την Πορτογαλία, έχει αποκτήσει ξανά ξεχωριστή θέση στην καρδιά όλων των Ελλήνων.



Κάτω από τις πλέον δύσκολες συνθήκες, οι διεθνείς και ο Ότο Ρεχάγκελ, απέδειξαν ότι αυτή η Εθνική Ελλάδας είναι μία σταθερή δύναμη. Άλλωστε το γεγονός και μόνο ότι θα δώσει το “παρών” στο κορυφαίο ποδοσφαιρικό γεγονός της τετραετίας αλλά και για δεύτερη συνεχόμενη φορά σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης, είναι από μόνο του αρκετό για να αποδείξει κάτι τέτοιο.



Με το 0-0 του πρώτου αγώνα στο ΟΑΚΑ να μην δίνει το προβάδισμα, την ατυχία με τους τραυματισμούς να έχει στερήσει τις υπηρεσίες βασικών παικτών(Σεϊταρίδης, Τοροσίδης, Πατσατζόγλου, Αμανατίδης, Αβραάμ Παπαδόπουλος και Χαλκιάς) στο πιο κρίσιμο σημείο, δεν ήταν πολλοί εκείνοι που πίστευαν ότι η Ελλάδα θα έφευγε θριαμβεύτρια από την Ουκρανία και θα κατόρθωνε έστω και μέσω των αγώνων μπαράζ να πάρει το εισιτήριο για τα γήπεδα της Νότιας Αφρικής το επόμενο καλοκαίρι.



Λογάριαζαν όμως χωρίς την Ελληνική ψυχή. Αυτή που έκανε τη “γαλανόλευκη” να σταθεί όρθια έως το φινάλε αν και έχασε από νωρίς και τον Παπασταθόπουλο λόγω τραυματισμού ενώ ουσιαστικά στα τελευταία λεπτά αγωνιζόταν με εννέα παίκτες καθώς οι Μόρας και Πλιάτσικας αν και τραυματίες έσφιξαν τα δόντια.



Η συνταγή ήταν γνωστή από το παρελθόν και αν και πολλά από τα πρόσωπα είχαν αλλάξει, είχε προέλευση από την Πορτογαλία. Η παλιά φρουρά έδειξε ότι έχει περάσει το πνεύμα του νικητή και στους νέους παίκτες στην αποστολή και αυτό αποτελεί ένα μεγάλο κέρδος από τον θρίαμβο του 2004. Παράλληλα όμως οι αγώνες μπαράζ έδωσαν μεγαλύτερη αξία στην πρόκριση και έδωσαν τη δυνατότητα στην ομάδα του Ότο Ρεχάγκελ να βρει ξανά τη χαμένη της ταυτότητα.



Το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα άφησε στους υπερόπτες Ουκρανούς τις δηλώσεις ότι είναι το φαβορί και ανέλαβε δράση στον αγωνιστικό χώρο όπου έδωσε και τις κατάλληλες απαντήσεις. Άλλωστε είχε προηγηθεί και η κριτική τόσο στους παίκτες όσο και τον Ότο Ρεχάγκελ σε όλη αυτή την διαδρομή η οποία είχε χαρούμενο φινάλε και αυτό είναι άλλωστε και εκείνο που έχει σημασία.



Η ουσία είναι η αποστολή εξετελέσθη και πλέον η συμμετοχή σε ένα Παγκόσμιο Κύπελλο είναι από μόνη της ικανή να αποτελέσει αιτία για να “αγκαλιάσουν” οι φίλαθλοι και πάλι την Εθνική ομάδα αλλά και τους παίκτες που θα αγωνιστούν στην κορυφαία ποδοσφαιρική διοργάνωση να προσθέσουν μία σημαντική στιγμή στο βιογραφικό τους που πολλοί άλλοι στο παρελθόν την ονειρεύοταν αλλά δεν κατόρθωσαν να την γευτούν.




Το μαγικό ραβδί του “Βασιλιά” Ότο



Πριν την ανάληψη των καθηκόντων του στις 5 Σεπτεμβρίου του 2001 και την βαριά ήττα με 1-5 από την Φινλανδία στο Ελσίνκι, η Εθνική ομάδα μετρούσε δύο συμμετοχές στα τελικά των κορυφαίων ποδοσφαιρικών διοργανώσεων, το 1980 σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και το 1994 σε Μουντιάλ.



Ο Ότο Ρεχάγκελ κατάφερε στα οκτώ αυτά χρόνια να οδηγήσει την “γαλανόλευκη” τρεις φορές σε τελικά μεγάλης διοργάνωσης και μάλιστα με την ανεπανάληπτη στιγμή της κατάκτησης του “ΕURO 2004” στα γήπεδα της Πορτογαλίας.



Ακολούθησε το “EURO 2008” και πλέον και για τον ίδιο έμελλε στο 100ο παιχνίδι του στον πάγκο του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος να πετύχει κάτι που δεν είχε καταφέρει προηγουμένως στην κατά τα άλλα πλούσια από τίτλους και επιτυχίες, καριέρα του.



Ο Γερμανός τεχνικός για πρώτη φορά θα πάει…Μουντιάλ κάτι που δεν κατόρθωσε ούτε ως ποδοσφαιριστής στο παρελθόν και μαζί του και η Εθνική μετά από 16χρόνια.



Η συνεισφορά του στην καθιέρωση της Εθνικής ομάδας ανάμεσα στην ελίτ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, είναι ανεκτίμητη και σίγουρα δικαιολόγησε σε ένα ακόμη καθοριστικό παιχνίδι τον τίτλο που του έχουν προσδώσει, ότι είναι δηλαδή η “αλεπού” των πάγκων.



Οι αριθμοί μιλούν από μόνοι τους καθώς ο Ότο Ρεχάγκελ σε 100 πλέον αγώνες στην τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδας μετράει 52 νίκες, 22 ισοπαλίες και 26 ήττες.



Ήδη είναι ο μακροβιότερος προπονητής στην ιστορία της Ελληνικής ομάδας και σίγουρα τα επιτεύγματα του είναι μοναδικά στο διάστημα αυτό όπου έχει βάλει την υπογραφή του προκειμένου πλέον η Εθνική Ελλάδας να έχει κερδίσει τον σεβασμό στο παγκόσμιο στερέωμα.




Ο δρόμος για τα τελικά



Μπορεί πολλοί να υπολόγιζαν ότι θα χρειάζονταν δέκα αγώνες για να έρθει η πρόκριση στα τελικά του Μουντιάλ μετά την κλήρωση σε ένα βατό όμιλο με τα προνόμια της εξαιρετικής πορείας των τελευταίων χρόνων αλλά έστω και μετά από 2 έξτρα παιχνίδια, το εισιτήριο “σφραγίστηκε”.



Ο συνολικός απολογισμός ήταν επτά νίκες, τρεις ισοπαλίες και δύο ήττες και τα τέρματα 21-10. Και αν η τακτική κρίθηκε αμυντικογενής, οι αριθμοί δείχνουν άλλη εικόνα. Η “γαλανόλευκη” δεν σκόραρε μόνο σε δύο παιχνίδια, εκτός έδρας με την Ελβετία και εντός στα μπαράζ με την Ουκρανία ενώ ανέδειξε και τον πρώτο σκόρερ των προκριματικών στην ευρωπαϊκή ζώνη, τον Φάνη Γκέκα με δέκα γκολ.



Το ξεκίνημα στον προκριματικό όμιλο με το τρία στα τρία μετά τις νίκες με το Λουξεμβούργο, τη Λετονία και την Μολδαβία έμοιαζε ιδανικό όμως η εντός έδρας ήττα από την Ελβετία στις 15 Οκτωβρίου του 2008 αποτέλεσε την πρώτη ανώμαλη προσγείωση. Ένα χρόνο μετά, το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα έδωσε δύο επιπλέον αγώνες για να “σφραγίσει” το εισιτήριο για τη Νότιο Αφρική.



Τα δύο αρνητικά αποτελέσματα άλλωστε τον περασμένο Σεπτέμβριο πρώτα με την ήττα από την Ελβετία στη Βασιλεία και στη συνέχεια κυρίως με την ισοπαλία στο Κισινάου με αντίπαλο τη Μολδαβία, έφεραν πλέον το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα σε μειονεκτική θέση, σε σημείο που οι δύο εντός έδρας νίκες με Λετονία και Λουξεμβούργο να μην είναι αρκετές για να πανηγυρίσει για δεύτερη φορά στην ιστορία απευθείας τη συμμετοχή σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου.



Και αν η Ουκρανία δεν έδειχνε ως ο πλέον επιθυμητός αντίπαλος από την κλήρωση για τα μπαράζ, στην πράξη φάνηκε ότι η Εθνική ομάδα είχε τον τρόπο για να τα καταφέρει. Παρά το 0-0 στο πρώτο παιχνίδι στο ΟΑΚΑ, με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο σφράγισε το εισιτήριο με το 1-0 στο Ντόνετσκ. Πιο αναλυτικά τα αποτελέσματα της Εθνικής ομάδας στα προκριματικά:



06/09/2008 Λουξεμβούργο-Ελλάδα 0-3(35΄Τοροσίδης, 45′ Γκέκας,76΄Χαριστέας-πέναλτι)



10/09/2008 Λετονία-Ελλάδα 0-2(10′,49′ Γκέκας)



11/10/2008 Ελλάδα-Μολδαβία 3-0(32,51′ Χαριστέας,40′ Κατσουράνης)



15/10/2008 Ελλάδα-Ελβετία 1-2(68′ Χαριστέας/42΄Φράι,77′ Ν΄Κούφο)



28/03/2009 Ισραήλ-Ελλάδα 1-1(55’Γκολάν/42′ Γκέκας)



01/04/2009 Ελλάδα-Ισραήλ 2-1(32′ Σαλπιγγίδης,67’Σαμαράς-πέναλτι/59′ Γκολάν)



05/09/2009 Ελβετία-Ελλάδα 2-0(83′ Γκρίχτινγκ,88′ Πανταλίνο)



09/09/2009 Μολδαβία-Ελλάδα 1-1(90′ Αντρονιτς/33′ Γκέκας)



10/10/2009 Ελλάδα-Λετονία 5-2(4, 47′,57′,90′ Γκέκας, 73′ Σαμαράς/12′,40′ Βερμπακόφσκις)



14/10/2009 Ελλάδα-Λουξεμβούργο 2-1(30′ Τοροσίδης,33′ Γκέκας/90′ Αβραάμ Παπαδόπουλος-αυτογκόλ)



14/11/2009 Ελλάδα-Ουκρανία 0-0



18/11/2009 Ουκρανία-Ελλάδα 0-1(31′ Σαλπιγγίδης)




Οι αντίπαλοι στη Νότια Αφρική



Πλέον η Εθνική ομάδα περιμένει να μάθει τους αντιπάλους της στην τελική φάση από την κλήρωση που θα γίνει στις 4 Δεκεμβρίου στην πόλη Ντέρμπαν της Νότιας Αφρικής. Η “γαλανόλευκη” και ενώ θα πρέπει να επισημανθεί ότι αναμένεται η επίσημη ανακοίνωση της FIFA, θα βρίσκεται στο δεύτερο γκρουπ δυναμικότητας. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι στον δρόμο της δεν θα βρεθεί μία από τις Ολλανδία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ελβετία, Σερβία, Δανία και Σλοβακία που είναι επίσης είναι στο ίδιο γκρουπ.



Από το πρώτο γκρουπ δυναμικότητας όπου θα είναι επικεφαλής στους ομίλους, η πλέον επιθυμητή αντίπαλος είναι η διοργανώτρια Νότια Αφρική καθώς κατά τα άλλα υποψήφιες είναι η πιο επιτυχημένη Εθνική ομάδα στην ιστορία του αθλήματος,Βραζιλία με τους πέντε παγκόσμιους τίτλους, η πρωταθλήτρια Ευρώπης Ισπανία, η κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου Ιταλία, η παραδοσιακή παγκόσμια δύναμη Γερμανία, η Αργεντινή του Ντιέγκο Μαραντόνα, η ανεβασμένη Αγγλία του Φάμπιο Καπέλο και η Γαλλία που πήρε μετά από θρίλερ στην παράταση με την Ιρλανδία το εισιτήριο για το Μουντιάλ.



Από το τρίτο γκρουπ δυναμικότητας,ο αντίπαλος θα είναι είτε από την Αφρική, είτε από τη Νότια Αμερική καθώς σε αυτό βρίσκονται οι Ακτή Ελεφαντοστού, Γκάνα, Καμερούν, Νιγηρία, Παραγουάη, Χιλή, Ουρουγουάη και η Αλγερία του Ράφικ Τζιμπούρ που πήρε την πρόκριση στο μπαράζ με την Αίγυπτο η οποία δείχνει και η πλέον προσιτή.



Τέλος από το τέταρτο γκρουπ δυναμικότητας η Ονδούρα και η Νέα Ζηλανδία δείχνουν ως οι πιο αδύναμες ομάδες και ενώ ακόμη σε αυτό βρίσκονται οι Ιαπωνία, Ν. Κορέα,Β. Κορέα ,Αυστραλία, ΗΠΑ και Μεξικό. Πιο αναλυτικά τα γκρουπ δυναμικότητας:




A’ ΓΚΡΟΥΠ



Ν.Αφρική



Βραζιλία



Ισπανία



Ιταλία



Γερμανία



Αργεντινή



Αγγλία



Γαλλία




Β’ ΓΚΡΟΥΠ



Ολλανδία



Πορτογαλία



Σλοβενία



Ελβετία



Ελλάδα



Σερβία



Δανία



Σλοβακία




Γ’ ΓΚΡΟΥΠ



Ακτή Ελεφαντοστού



Γκάνα



Καμερούν



Νιγηρία



Αλγερία



Παραγουάη



Χιλή



Ουρουγουάη




Δ’ ΓΚΡΟΥΠ



Ιαπωνία



Ν. Κορέα



Β. Κορέα



Αυστραλία



Νέα Ζηλανδία



ΗΠΑ



Μεξικό



Ονδούρα