Γκαλίτσιος στο Sport24.gr: “Δε συγκρίνεται με το ελληνικό το βελγικό πρωτάθλημα”

Δύο χρόνια στο Βέλγιο συμπληρώνει σε λίγες ημέρες ο Γιώργος Γκαλίτσιος, ο οποίος στη Λόκερεν είναι απόλυτα ικανοποιημένος. Ο Έλληνας δεξιός οπισθοφύλακας αποτελεί βασικό και αναντικατάστατο μέλος της ομάδας του, έχει ήδη πανηγυρίσει έναν τίτλο μαζί της και φιλοδοξεί αυτή τη σεζόν να το ξανακάνει.

Το Sport24.gr, το οποίο βρίσκεται κοντά στους Έλληνες του εξωτερικού κάνοντας και τον έλεγχο της εβδομάδας κάθε Δευτέρα, επικοινώνησε με τον 27χρονο, ο οποίος μας μίλησε για το βελγικό πρωτάθλημα, την εντυπωσιακή φουρνιά που έχει η εθνική τους ομάδα και την Άντερλεχτ, την οποία θα φιλοξενήσει ο Ολυμπιακός την Τρίτη με στόχο την πρόκριση στην πρόκριση στους “16” του Champions League.

Επιστροφή στις νίκες για τη Λόκερεν, η οποία είχε τρεις ήττες στα τέσσερα τελευταία παιχνίδια. Δεδομένου ότι η συγκεκριμένη νίκη σήμανε και πρόκριση στα προημιτελικά του κυπέλλου σας δίνει σημαντική ψυχολογική ώθηση;

Φυσικά. Μία πρόκριση στο κύπελλο σου δίνει πάντα ψυχολογία και γενικά έχουμε υψηλές βλέψεις στη συγκεκριμένη διοργάνωση. Θέλουμε να πάμε ως τον τελικό και γιατί όχι να το πάρουμε. Νικήσαμε σε μία δύσκολη έδρα και τώρα θα παίξουμε με τη Βέστερλο, ομάδα δεύτερης κατηγορίας, η οποία απέκλεισε την Άντερλεχτ.

Ο θεσμός του κυπέλλου φαίνεται ότι σου ταιριάζει. Έχεις πανηγυρίσει την κατάκτησή του με όλες σου τις ομάδες (ΑΕΛ, Ολυμπιακό, Λόκερεν). Βλέποντας κανείς ποιοι έχουν μείνει μόνο απαγορευτικό δεν είναι να κάνετε όνειρα.

Απαγορευτικό δεν είναι. Όντως, μου πάει ο θεσμός του κυπέλλου, έχω πάρει τρία κύπελλα με τρεις διαφορετικές ομάδες. Μακάρι να γίνει και τώρα. Είναι εφικτό. Αποκλείστηκαν Άντερλεχτ, Μπριζ και Σταντάρ Λιέγης και δεν υπάρχει αντίπαλος φόβητρο.

Η Λόκερεν φέτος στοχεύει στην είσοδό της στην εξάδα και συνεπώς στα πλέι οφ;

Στόχος μας είναι σίγουρα η εξάδα και η είσοδος στα πλέι οφ, ενώ κάνουμε όνειρα και για κάτι καλύτερο. Έχουμε πολύ καλό υλικό και μεγάλη ποιότητα. Κάναμε μία κοιλιά, αλλά πιστεύω πως μπορούμε να επιστρέψουμε στα θετικά αποτελέσματα και να πάμε πολύ καλά στη συνέχεια.

Σε λίγο συμπληρώνεις δύο χρόνια στο Βέλγιο. Πώς είναι τα πράγματα εκεί για σένα;

Από την πρώτη στιγμή με αγκάλιασαν εδώ και ένιωσα μία οικογενειακή ατμόσφαιρα. Με βοήθησαν πάρα πολύ. Δεν είναι εύκολο να πας σε μία ξένη χώρα και να προσαρμοστείς αμέσως. Χρειάζεσαι χρόνο για να μάθεις τη ζωή και τη γλώσσα. Σκέψου ότι εδώ μιλούν φλαμανδικά. Ήμουν τυχερός γιατί με εμπιστεύτηκαν αμέσως.

Φέτος είδαμε άλλους τρεις Έλληνες να πηγαίνουν στο Βέλγιο. Είναι ένας θελτικός προορισμός κατά τη γνώμη σου; Αξίζει να πηγαίνει ο Έλληνας ποδοσφαιριστής;

Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα προόδου, ο ρυθμός είναι πιο γρήγορος και το πρωτάθλημα είναι ιδιαίτερα αμφίρροπο. Είναι πολλοί οι παίκτες που επιλέγουν να έρθουν στο βελγικό πρωτάθλημα και το βλέπουν ως σκαλοπάτι για τη συνέχεια της καριέρας τους γιατί γνωρίζουν πως οι scouts παρακολουθούν πολύ τα τεκταινόμενα εδώ. Το Βέλγιο είναι στο κέντρο της Ευρώπης και αυτό βολεύει γιατί έρχονται από Γαλλία, Γερμανία, Αγγλία, Ολλανδία.

Μπορεί να είδαμε τον Ολυμπιακό να νικάει την Άντερλεχτ στις Βρυξέλλες, όμως, συνολικά πιστεύω ότι το βελγικό πρωτάθλημα είναι σαφώς καλύτερο από το δικό μας. Ποια είναι η άποψή σου;

Δε συγκρίνεται το πρωτάθλημά μας με το βελγικό. Το βελγικό είναι πολύ καλύτερο και στέκομαι αυστηρά στο αγωνιστικό κομμάτι. Στο οργανωτικό σκέλος οι διαφορές είναι μεγάλες. Εδώ ο ρυθμός είναι πολύ γρήγορος και μπορεί ο τελευταίος να νικήσει τον πρώτο, κάτι που δε συμβαίνει στην Ελλάδα. Σκέψου ότι όταν έρχονται Ισπανοί ή Βραζιλιάνοι πολλές φορές δυσκολεύονται τον πρώτο καιρό να ανταπεξέλθουν στον ρυθμό. Στην Ελλάδα υπάρχει πολύ ταλέντο, τόσο από Έλληνες όσο και από ξένους και είναι πολύ θετικό αυτό που γίνεται τα τελευταία χρόνια

Παίζεις σε ένα από τα πρωταθλήματα στο οποίο υπάρχουν πλέι οφ. Η μεγάλη διαφορά, βέβαια, είναι πως σε εσάς εκεί κρίνεται και το πρωτάθλημα με αυτόν τον τρόπο. Συμφωνείς με αυτή τη διαδικασία; Γιατί όταν θεσπίστηκαν τα πλέι οφ στην Ελλάδα είχε γίνει πολύ μεγάλη συζήτηση για τη χρησιμότητά τους.

Τα δικά μας πλέι οφ δε συγκρίνονται με αυτά που γίνονται στην Ελλάδα γιατί εδώ δεν έχει σχέση ποιος θα είναι πρώτος ως το τέλος. Τον Μάιο κρίνονται όλα. Μπορείς να διεκδικήσεις το πρωτάθλημα και να μπεις ως τελευταίος στα πλέι οφ. Το πρωτάθλημα στα πλέι οφ αρχίζει. Αυτό είναι καλό γιατί υπάρχει ενδιαφέρον ως το τέλος και δεν εφησυχάζεις.

Δεν είναι λίγοι οι παίκτες που αναδεικνύονται μέσω του βελγικού πρωταθλήματος, όπως ανέφερες κι εσύ. Πες μας κάποιον που έχεις ξεχωρίσει όσο είσαι εκεί και που πιστεύεις ότι στα επόμενα χρόνια θα φτάσει σε πολύ υψηλό επίπεδο.

Έχουν αναδειχτεί πάρα πολλοί παίκτες. Δε θυμάμαι πόσοι μεγάλοι παίκτες έχουν περάσει κατά τη διάρκεια της καριέρας τους από το Βέλγιο. Εγώ πρόλαβα τον Κέβιν ντε Μπρούιν, που είναι στην Τσέλσι και πέρυσι δόθηκε δανεικός στη Βέρντερ Βρέμης. Πρόκειται για πολύ καλό παίκτη, όπως και ο Τοργκάν Αζάρ, ο αδερφός του Έντεν. Είναι ένας πάρα πολύ ελπιδοφόρος παίκτης και νομίζω πως θα μας απασχολήσει στο μέλλον ακόμα και αν δεν πάρει ευκαιρίες στην Τσέλσι.

Τον τελευταίο χρόνο, ίσως και περισσότερο, όλοι μιλούν για την εκπληκτική φουρνιά του Βελγίου. Στο Βέλγιο τι λένε; Τι περιμένουν από την εθνική τους στο Μουντιάλ;

Είναι πολύ υψηλές οι προσδοκίες. Σκέψου ότι μιλάμε για μία ομάδα οι παίκτες της οποίας κοστίζουν τρελά χρήματα. Αυτό από μόνο του λέει πολλά. Τα τελευταία χρόνια δεν είχαν κάποια επιτυχία και έτσι πιστεύουν πως τώρα είναι η χρονιά τους. Συζητούν πολύ για την εθνική τους γενικά.

Το μόνο αρνητικό που μπορώ να βρω είναι ότι δεν έχουν παίκτη ηγέτη με εξαίρεση τον Κομπανί. Μεσοεπιθετικά διαθέτουν πάρα πολλές λύσεις, έχουν τρομερή ποιότητα, αλλά μάλλον λείπει ο ηγέτης.

Δε θα διαφωνήσω. Επί της ουσίας ο Κομπανί είναι ηγέτης, αλλά από εκεί και πέρα έχουν πάρα πολύ ταλέντο. Και μπροστά μπορεί να μην υπάρχει ο ηγέτης, αλλά έχουν εξαιρετικό υλικό. Βλέπεις τι σεζόν κάνει ο Λουκακού για παράδειγμα.

Την Τρίτη ο Ολυμπιακός υποδέχεται την Άντερλεχτ με στόχο την πρόκρισή του στους “16” του Champions League. Πώς βλέπεις το παιχνίδι; Γιατί μπορεί στο Βέλγιο το σκορ να έγραψε 0-3, όμως, οι “ερυθρόλευκοι” πέρασαν πολύ δύσκολες στιγμές μέχρι το δεύτερο γκολ.

Ήμουν και στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός εκείνη την ημέρα είχε σε μεγάλη μέρα τον Ρομπέρτο και αυτό τον βοήθησε. Κατάφερε να πάρει ένα πολύ σημαντικό διπλό και έτσι να βρίσκεται τώρα κοντά στην πρόκριση. Για μένα έχοντας και τον κόσμο στο πλευρό του θα το πάρει το παιχνίδι, αλλά σε καμία περίπτωση δε θα είναι εύκολο. Η Άντερλεχτ μπορεί να είναι βαθμολογικά αδιάφορη αλλά δε θα είναι χαλαρή. Οι παίκτες της θα παίξουν κανονικά γιατί γνωρίζουν πως στο Champions League σε βλέπει πολύς κόσμος και είναι μία ευκαιρία για να σε μάθουν.

Υπάρχει παίκτης τον οποίο θα έπρεπε να προσέξει ο Ολυμπιακός; Αν θυμάμαι καλά, δεν παίζει και ο Ματίας Σουάρες λόγω σοβαρού τραυματισμού.

Όντως, ο Σουάρες απουσιάζει και είναι πολύ μεγάλη απώλεια. Γενικά η Άντερλεχτ έχει πολύ ταλέντο και ενθουσιασμό, αλλά είναι άναρχη και αυτό το έχει πληρώσει τόσο στο Champions League όσο και σε κάποια παιχνίδια πρωταθλήματος.

Ας πάμε ξανά σ’ εσένα. Ο πατέρας σου ήταν ένας πολύ καλός ποδοσφαιριστής που έγραψε ιστορία με την ΑΕΛ. Ήταν σημαντική η επιρροή του για να γίνεις ποδοσφαιριστής;

Δεν μπορώ να πω ότι με επηρέασε ο πατέρας μου, απλώς αυτό που έκανε ήταν ότι με έπαιρνε μαζί του στις προπονήσεις. Δεν ξέρω αν ενδόμυχα αισθανόμουν κάποια επιρροή. Από εκεί και πέρα είναι να το έχεις και μέσα σου. Δεν είναι άνθρωπος που με πίεζε γενικά. Το μόνο που μου έλεγε ήταν να τελειώσω το σχολείο και στη συνέχεια να πάω στο πανεπιστήμιο.

Φαντάζομαι πως δεν μπήκες ποτέ στη διαδικασία να συγκριθείς μαζί του. Πίεση υπήρχε στο να γίνεις εξίσου καλός;

Όχι, ποτέ δεν τέθηκε θέμα σύγκρισης. Μπορεί να είχαμε το ίδιο επώνυμο, αλλά αυτό δεν έλεγε κάτι. Δεν ένιωσα ποτέ και κάποια πίεση, ίσως γιατί δεν είμαστε ίδιου στυλ παίκτες.

Η καριέρα και των δυο σας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ΑΕΛ. Πώς βλέπεις αυτή τη νέα προσπάθεια που κάνει η ομάδα;

Η Λάρισα έπεσε στην Γ’ Εθνική για να εξυγιανθεί. Μακάρι να επιστρέψει στη Superleague γιατί πραγματικά εκεί ανήκει. Πιστεύω ότι σταδιακά θα επιστρέψει, εκεί πρέπει να είναι.

Θα ήθελα κλείνοντας να μας πεις έναν στόχο που έχεις θέσει για τα επόμενα χρόνια.

Το έχω ξαναπεί αυτό στο παρελθόν, ο μεγάλος μου στόχος είναι να κατακτήσω ένα πρωτάθλημα με κάποια ευρωπαϊκή ομάδα.

Με μία λέξη

Αγαπημένο πρωτάθλημα: Bundesliga

Αγαπημένος ποδοσφαιριστής: Ρομπέρ Πιρές

Αγαπημένος προπονητής: Πεπ Γουαρδιόλα

Ευρωπαϊκή ομάδα που υποστηρίζεις (εκτός της ομάδας που αγωνίζεσαι): Καμία

Η καλύτερη ποδοσφαιρική σου στιγμή: Όλοι οι τίτλοι που έχω πανηγυρίσει με τις ομάδες μου

Η χειρότερη ποδοσφαιρική σου στιγμή: Οι έξι μήνες που ήμουν ελεύθερος μετά τη φυγή μου από τον Ολυμπιακό

Το γούρι σου: Δεν έχω

Αυτοκίνητο που οδηγείς: Chevrolet Camaro limited edition

Αγαπημένο φαγητό: Παστίτσιο

Αγαπημένη μουσική: Άκουγα λαϊκά, αλλά πλέον pop και R&B

Η πρώτη φλαμανδική λέξη που χρησιμοποίησες/έμαθες στο Βέλγιο: Zonder dank (παρακαλώ)

Η πρώτη ελληνική λέξη που έμαθες σε κάποιον στο Βέλγιο: “Πού ‘σαι ρε φίλε;”. Έτσι μου λένε κάθε φορά όταν με βλέπουν.