Football Analysis: Τσέλσι-Μάντσεστερ

Το γκολ του Ρούνεϊ έδωσε τη νίκη στην Μάντσεστερ και το προβάδισμα έναντι της Τσέλσι για την πρόκριση στα ημιτελικά του Champions League. Λίγες ώρες μετά τον αγγλικό “εμφύλιο”, το Sport24.gr -σε συνεργασία με τον Michael Cox και την Zonal Marking- σας παρουσιάζει τα συστήματα των δύο προπονητών, τις τακτικές τους, τις μάχες στο κέντρο και τον καθοριστικό παράγοντα που έκρινε τον αγώνα.

Η αποκλειστική συνεργασία μας με το Zonal Marking, το κορυφαίο site ποδοσφαιρικής τακτικής στο διαδίκτυο, έχει ως σκοπό την τακτική επιμόρφωση και ανάλυση των ποδοσφαιρικών αγώνων. Ο Michael Cox, αρχισυντάκτης του site, έχοντας ως πλεονέκτημα τις εξειδικευμένες γνώσεις και την ουδέτερη ματιά του ειδικού, αναλύει μόνο για το Sport24.gr τα πιο σημαντικά ευρωπαϊκά ποδοσφαιρικά παιχνίδια…

Τσέλσι vs. Μάντσεστερ 0-1

Ένα κλειστό παιχνίδι με μόλις ένα γκολ διεξήχθη στο Στάμφορντ Μπριντζ. Ο Αντσελότι επέλεξε να αφήσει έξω τον Ανελκά, ξεκινώντας τον Ντρογκμπά δίπλα στον Τόρες. Υπήρξε και μια έκπληξη στα αριστερά, όπου ο Ζιρκόβ έπαιξε στη θέση του Μαλουντά.

Ο Φέργκιουσον είχε και πάλι στη διάθεση του τον Φέρντιναντ. Επίσης ξεκίνησε βασικούς στη μεσαία γραμμή τους Γκιγκς και Παρκ Γι-Σουνγκ ενώ ο Ερνάντες έπαιξε ακριβώς μπροστά από τον Ρούνει.

Το παιχνίδι από νωρίς μπήκε σε ένα συγκεκριμένο μοτίβο. Και οι δύο ομάδες έκαναν πολλά λάθη στα πρώτα λεπτά, με τους παίκτες να μην μπορούν να συννενοηθούν μεταξύ τους και να “πουλάνε” φθηνά την μπάλα.

4-4-2 vs. 4-4-2

Τα “ζευγαρώματα” των παικτών ήταν από την αρχή ξεκάθαρα και παρόμοια με το πρόσφατο παιχνίδι μεταξύ των δύο ομάδων στο Στάμφορντ Μπριντζ. Και οι δύο προπονητές χρησιμοποίησαν 4 παίκτες στην μεσαία γραμμή, ωστόσο κανένας από τους κεντρικούς χαφ που έπαιξαν δεν αποδίδει στο μάξιμουμ σε σύστημα με δύο κεντρικούς στη μεσαία γραμμή. Αυτό οδήγησε σε μια παράξενη κατάσταση στο κέντρο με τους παίκτες να κρατάνε για αρκετή ώρα την μπάλα.

Υπήρχε μια μικρή εξαίρεση σε αυτό με τον Ρούνεϊ να γυρίζει στο χώρο της μεσαίας γραμμής για να μαρκάρει τον Εσιέν όταν η Μάντσεστερ δεν είχε την μπάλα. Ο Κάρικ ακολουθούσε τον Λάμπαρντ, ενώ ο Γκιγκς παραδόξως ήταν συχνά ο πιο αμυνόμενος χαφ παρακολουθώντας τον Ραμίρες που έπαιζε στα δεξιά των “μπλε”.

Κάρικ vs. Λάμπαρντ

Η μονομαχία των Κάρικ-Λάμπαρντ ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Ο Κάρικ πιθανώς θα προτιμούσε να έχει ένα άλλο χαφ μπροστά του, προκειμένου να παίζει πιο πίσω, ενώ ο Λάμπαρντ θα προτιμούσε να έχουν ένα άλλο παίκτη πίσω του ο οποίος θα έκανε συχνά κίνηση προς την αντίπαλη περιοχή.

Ο Κάρικ είχε μια απόσταση 10 μέρων από τον Λάμπαρντ και τον πλησίαζε μόνο όταν αυτός έπαιρνε την μπάλα. Ο Λάμπαρντ ήταν νευρικός καθώς δεν ήθελε να αφήνει χώρους ανάμεσα σε επίθεση και μεσαία γραμμή, γι’ αυτό κρατούσε αποστάσεις από τον Κάρικ επιτρέποντας του να έχει για πολλή ώρα στην κατοχή του την μπάλα.

Ο Κάρικ μετά από καιρό έκανε ένα πολύ καλό παιχνίδι. Πέρα από το ότι πάσαρε με ηρεμία την μπάλα και μοίραζε το παιχνίδι σε όλες τις πλευρές, έκανε και μια καταπληκτική πάσα στον Γκιγκς από την οποία ήρθε το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης. Αυτό το πέρασμα που έκανε ο Κάρικ, ήταν ίσως και το μόνο παρόμοιο που είδαμε στο πρώτο ημίχρονο.

Από την άλλη, ο Λάμπαρντ όποτε “έσπαγε” την μπάλα στα πλάγια, η Τσέλσι ανέβαινε στο γήπεδο και συνέχιζε να επιτίθεται. Κάθε φορά όμως που δοκίμαζε να περάσει την μπάλα μπροστά, έδινε την κατοχή στον αντίπαλο.

Η στρατηγική στην επίθεση

Παρόλο που έπαιζε με 4 παίκτες που σύγκλιναν συχνά στο κέντρο, η Τσέλσι είχε τις καλύτερες της ευκαιρίες όταν η ομάδα έπαιζε την μπάλα από τα πλάγια. Ο Μποζίνγκουα μπορεί να έφταιγε στο γκολ, αλλά αποδείχθηκε καλός στην ανάπτυξη των “μπλε” από τα δεξιά.

Στην αντίπερα όχθη, η Μάντσεστερ έχοντας προηγηθεί με 1-0 είχε λιγότερη ώρα την μπάλα στην κατοχή της. Στο μυαλό της είχε να χτυπήσει την Τσέλσι στις αντεπιθέσεις με το να περνάει γρήγορα μπροστά την μπάλα όταν την έκλεβε από τον αντίπαλο. Ωστόσο πέρα από κάποιες προσπάθειες του Ρούνεϊ, αυτό το σχέδιο δεν λειτούργησε καλά.

Δεύτερο ημίχρονο

Το ξεκίνημα της επανάληψης ήταν παρόμοιο με του πρώτου ημιχρόνου. Το μόνο αξιοσημείωτο ήταν η αλλαγή λόγω τραυματισμού του Ραφαέλ, με τον Νανί να περνάει στη θέση του και τον Βαλένσια να γυρίζει δεξί μπακ, όπου και τα πήγε πολύ καλά στο υπόλοιπο του παιχνιδιού.

Η μεσαία γραμμή της Τσέλσι ανέβηκε πιο ψηλά, πιέζοντας ακόμα περισσότερο τους Κάρικ και Γκιγκς. Η Γιουνάιτεντ κατάφερε να ανταπεξέλθει μοιράζοντας γρήγορα την μπάλα στα πλάγια με αποτέλεσμα ο Ρούνεϊ να βρει περισσότερους χώρους.

Είναι χαρακτηριστικό πως όταν έστειλε την μπάλα στα δίχτυα (στο γκολ που ακυρώθηκε) είχε βρει ξανά χώρο ανάμεσα στις γραμμές των γηπεδούχων. Κάτι τέτοιο θα αποβεί μοιραίο για την Τσέλσι αν συμβεί ξανά στην ρεβάνς.

Αλλαγές

Ο Αντσελότι περίμενε μέχρι το 70′ όπου έκανε τις δύο πρώτες αλλαγές (Μαλουντά και Ανελκά στις θέσεις των Ζιρκόβ και Ντρογκμπά). Το σύστημα γύρισε σε 4-3-3 με τον Λάμπαρντ να παίζει πιο ψηλά με αποτέλεσμα η Τσέλσι αμέσως να κυριαρχήσει στην κατοχή πιέζοντας την άμυνα της Γιουνάιτεντ και βάζοντας την μπάλα πιο συχνά στην περιοχή της. Εμοιαζε πιο εύκολο για τους “μπλε” να προωθήσουν με αυτό το σύστημα την μπάλα.

Η Μάντσεστερ είχε τον έλεγχο μέχρι εκείνη την ώρα, όμως μετά έδειξε νευρικότητα και αυτό φάνηκε καθώς οι αποστάσεις μεταξύ των γραμμών της χάνονταν πιο γρήγορα και οι παίκτες της έκαναν τάκλιν που θύμιζαν απεγνωσμένες προσπάθειες να σταματήσουν τον αντίπαλο. Ωστόσο ο Φέρκιουσον διατήρησε το 4-2-2 βάζοντας τον Μπερμπάτοφ αντί του Ερνάντες.

Στη συνέχεια πέρασε και ο Μίκελ στο παιχνίδι, με τον Εσιέν να γυρίζει δεξί μπακ, κάτι που οδήγησε τον Ρούνεϊ στα αριστερά και τον Παρκ Γι-Σουνγκ στο κέντρο της μεσαίας γραμμής. Με την ενέργεια που είχε ακόμα να δώσει στο ματς ο Κορεάτης κατάφερε από αυτή τη θέση να ηρεμήσει το παιχνίδι της Γιουνάιτεντ.

Η Τσέλσι δεν φάνηκε να έχει κάποια απάντηση για να περάσει στρωτά την μπάλα στην περιοχή της Μάντσεστερ, με αποτέλεσμα να αρχίσει τις μακρινές βαθιές μπαλιές. Εστω και έτσι όμως, προκάλεσε κάποιες τρικυμίες στην άμυνα των αντιπάλων έχοντας δυο καλές στιγμές στο φινάλε.

Συμπέρασμα

Ένας πολύ κλειστός αγώνας που δύσκολα μπορείς να πεις ότι κάποιος προπονητής έστω και οριακά ήταν νικητής στην τακτική. Η Μάντσεστερ νίκησε και έμοιαζε να έχει στην αρχή της απαντήσεις για όλα, όμως η Τσέλσι κυριάρχησε στη συνέχεια και ο Φαν ντερ Σαρ είχε περισσότερη δουλειά σε όλο το ματς από τον Τσεχ.

Δεν υπήρχε κάποιο γενικό σχέδιο στον αγώνα όπως δεν υπήρχε και κάποια περιοχή στο γήπεδο στο οποίο μπορείς να πεις ότι το παιχνίδι κρίθηκε. Ωστόσο η ανάγνωση του παιχνιδιού έδειξε ότι ο καθοριστικός παράγοντας ήταν ο ρυθμός του. Σύμφωνα με αυτόν, έγινε ένα ήρεμο παιχνίδι, χωρίς ξέφρενο και γρήγορο ρυθμό, κάτι που ευνόησε την ομάδα του Φέργκιουσουν!