Εθνική Ελλάδας: Εθνικό μαρτύριο που δεν αξίζει σε κανέναν
Ο Λάμπρος Μπαλάφας γράφει για την ταπεινωτική ήττα της Εθνικής Ελλάδας από την Ολλανδία και τον τρόπο που εκείνη ήρθε, ενώ στέκεται στην επόμενη μέρα αρχής γενομένης από το παιχνίδι απέναντι στη Σερβία.
Υπάρχουν κακές εμφανίσεις και σκληρές ήττες, αλλά αυτό που υπέστη η Εθνική Ομάδα στο Άμστερνταμ δεν είναι εύκολο να το χωνέψουμε. Όχι, δεν ψηλώσαμε ξαφνικά, αλλά τα προηγούμενα δείγματα μας έκαναν να αισθανθούμε ωραία και να πιστέψουμε πολύ στο πρότζεκτ που βρίσκεται σε διαδικασία εξέλιξης.
Και ήρθε αυτός ο διασυρμός από τους Ολλανδούς να μας ισοπεδώσει, να μας κάνει να χάσουμε τα λόγια μας. Μπορώ να καταλάβω αυτούς που δεν άντεξαν και έκλεισαν την τηλεόραση στο ημίχρονο, το θέαμα του πρώτου μέρους ήταν συγκλονιστικά στενόχωρο. Το τελικό 7-0 διαμορφώθηκε σε μόλις μία ώρα αγώνα, δεν εμφανιστήκαμε ποτέ στο ματς, το χαρίσαμε πριν καν την σέντρα.
Σε άλλη ταχύτητα η Ολλανδία
Θα μπω στην διαδικασία να εξηγήσω όσα είδαμε στο χορτάρι. Ο Τσάβι κέρδισε τα πάντα με την Μπαρτσελόνα και την Ισπανία, ήταν ένας τρομερά εγκεφαλικός ποδοσφαιριστής, δεν ξέρω αν θα γίνει και τόσο μεγάλος προπονητής, αλλά αυτό που δημιουργεί στους οράνιε, τρομάζει.
Οι θέσεις είναι κάτι πολύ σχετικό στο δικό του ποδόσφαιρο, από τα 7 γκολ που δεχθήκαμε, 2 τα έβαλε ο αριστερός μπακ, Τίμπερ και 3 ο κεντρικός χαφ, Ράιντερς. Δεν ήμασταν προετοιμασμένοι γι’ αυτόν τον καταιγισμό των επιθέσεων, είχαμε κακές τοποθετήσεις, αργές αντιδράσεις, σε όλα μία ταχύτητα κάτω.
Ο Τσάβι ανέβαζε ψηλά τους μπακ, τους έβαζε μέσα στην περιοχή μας, είχε έναν παραπάνω χαφ στον άξονα, κυκλοφορούσε τη μπάλα πανεύκολα, ανάμεσα στις γραμμές, έφτανε σε τελικές με κάθε τρόπο.
Αν σε αυτή την εικόνα προσθέσεις και τα ατομικά λάθη, έχεις μπροστά σου όλη την εικόνα. Στο σόου που έστησαν οι Ολλανδοί, μείναμε απλοί θεατές. Καμία ιδέα, καμία αντίδραση, ούτε καν λίγη σκληράδα, τελειώσαμε το ματς χωρίς κίτρινη κάρτα. Ακόμη και αυτό δείχνει κάτι…
Τελευταία ζαριά
Καταλαβαίνω την απογοήτευση όλων, αλλιώς περιμέναμε αυτό το βράδι, αλλά σε μια τόσο δύσκολη στιγμή, πρέπει να βρούμε το κουράγιο, να γυρίσουμε τον διακόπτη. Είμαστε υποχρεωμένοι να το κάνουμε. Η Δευτέρα είναι μπροστά και παρουσιάζεται η τελευταία ευκαιρία για να πετύχουμε τον στόχο. Να νικήσουμε την Σερβία στο Πανθεσσαλικό και να δούμε που θα μας βγάλει.
Η κριτική, όσο σκληρή κι αν είναι, πρέπει να κρατήσει μόνο λίγες ώρες. Το χρωστάνε στους εαυτούς τους, ο Γιοβάνοβιτς και οι ποδοσφαιριστές. Να ολοκληρώσουν την προσπάθεια, δεν θα ξεχάσουμε όσα προηγήθηκαν κι ας ζυγίζει τόνους το 7-0 από τους Ολλανδούς. Προφανώς και δεν ελέγχουμε την κατάσταση, δεν μας αρκούν οι 3 βαθμοί, πρέπει να μην κερδίσει και η Γερμανία την Ολλανδία, η τριπλή ισοβαθμία δεν μας ευνοεί.