ΑΕΚ: Η Ένωση δεν περίμενε τόσα χρόνια για να κοιτάζει απλώς τα “αστέρια”

Η ΑΕΚ περίμενε πολύ για να επιστρέψει σε μία τέτοια βραδιά και φρόντισε να την απολαύσει όπως ακριβώς ήθελε. Με τον κόσμο να έχει δημιουργήσει από νωρίς την ατμόσφαιρα που αρμόζει σε καταστάσεις Champions League και την ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς να κάνει μέσα στο γήπεδο αυτό που έπρεπε, η Ένωση “πάτησε” τη ΛΑΣΚ, έβαλε τους πρώτους τρεις βαθμούς στο σακούλι και ξεκίνησε με το δεξί μία διαδρομή που έχει κάθε λόγο να θέλει να απολαύσει μέχρι τέλους.

Περισσότερο και από το αποτέλεσμα, άρεσε η εικόνα μιας ομάδας που δεν έδειξε να αντιμετωπίζει το Champions League με δέος.

Η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο γνωρίζοντας ότι είναι καλύτερη από τη ΛΑΣΚ και έπαιξε ως τέτοια. Πήρε την μπάλα, προσπάθησε να επιβάλει τον ρυθμό της, δημιούργησε από πολύ νωρίς και δεν άφησε το μέγεθος της βραδιάς να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο έχει μάθει να αγωνίζεται, ούτε να της πάρει το μυαλό.

Το γκολ του Μαρίν ήταν φυσικά αυτό που έκρινε το παιχνίδι και ήταν αντάξιο της περίστασης. Μία εκπληκτική εκτέλεση φάουλ από έναν ποδοσφαιριστή που εξελίσσεται σε μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες αυτής της ΑΕΚ. Ο Ρουμάνος δεν είναι μόνο τα γκολ που έχει αρχίσει να προσθέτει με συνέπεια. Είναι η ένταση, η παρουσία του στον άξονα και ο τρόπος με τον οποίο ζητά να βρίσκεται μέσα στο παιχνίδι όταν η μπάλα “καίει”.

Και γύρω του, όμως, η ΑΕΚ είχε αρκετούς παίκτες σε καλό βράδυ. Ο Μάγερ έβαλε ξανά την ποιότητά του στο παιχνίδι της Ένωσης, ο Βιτάλις έδωσε τρεξίματα και ισορροπία στον άξονα, ο Κοϊτά πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες φετινές εμφανίσεις του, ενώ ο Ρότα ήταν παντού στη δεξιά πλευρά. Μπροστά, μπορεί ο Γιόβιτς να μην βρήκε το γκολ που έψαξε, όμως η παρουσία του απασχόλησε συνεχώς την αυστριακή άμυνα και δημιούργησε χώρους για τους υπόλοιπους.

Το μοναδικό που θα μπορούσε να είχε κάνει καλύτερα η ΑΕΚ ήταν να βρει ένα δεύτερο γκολ και να χαρίσει πρώτα απ’ όλα στον εαυτό της περισσότερη ηρεμία. Τις ευκαιρίες τις είχε, με μεγαλύτερες εκείνες του Βάργκα πριν από το ημίχρονο, ενώ στο δεύτερο μέρος ο Γιόβιτς σκόραρε αλλά το γκολ ακυρώθηκε για οφσάιντ του Μάγερ. Παρεμπίπτωντος, κρίμα, γιατί αυτά τα εκατοστά που βρισκόταν ο Κροάτης πιο μπροστά από τον επιθετικό, στέρησαν στον κόσμο ακόμα ένα γκολ βγαλμένο από ηλεκτρονικό παιχνίδι.

Όσο παρέμενε το 1-0 ήταν λογικό να υπάρχει μία αγωνία, με τον Μπρινιόλι να κάνει μάλιστα μία μεγάλη επέμβαση όταν χρειάστηκε. Μέχρι εκεί όμως. Η ΑΕΚ είχε κάνει αρκετά για να αξίζει τη νίκη και την πήρε.

Αυτό είναι και το βασικό που πρέπει να μείνει από την πρεμιέρα. Όχι ότι η ΑΕΚ έστειλε κάποιο μήνυμα σε ολόκληρο το Champions League, ούτε ότι μία νίκη απέναντι στη ΛΑΣΚ αλλάζει τα δεδομένα της πορείας της στη διοργάνωση. Έδειξε όμως στον ίδιο της τον εαυτό ότι μπορεί σε αυτή τη League Phase, να παίξει το ποδόσφαιρό της και να διεκδικήσει τις πιθανότητές της.

Προφανώς, θα έρθουν πολύ πιο δύσκολες βραδιές, θα υπάρξουν παιχνίδια στα οποία οι απαιτήσεις θα είναι εντελώς διαφορετικές. Η ΑΕΚ όμως ξεκινά αυτή τη διαδρομή έχοντας ήδη τρεις βαθμούς και, κυρίως, έχοντας συνδυάσει την επιστροφή της στη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή σκηνή με μία εμφάνιση που της επιτρέπει να χαμογελά, όπως και ο προπονητής της.

Η Νέα Φιλαδέλφεια περίμενε 24 χρόνια για να ξαναδεί Champions League. Το πρώτο βράδυ είχε “αστέρια”, είχε μία οβίδα του Μαρίν και στο τέλος είχε αυτό που μετρά περισσότερο απ’ όλα: νικήτρια την ΑΕΚ.

Και για αρχή, αυτό είναι υπεραρκετό.