Αδίκησε τον εαυτό του και αδικήθηκε ο Ολυμπιακός
Ο απεσταλμένος του Sport24.gr, Γρηγόρης Μπάτης, επέστρεψε από το Ντόρτμουντ (μετά από ήσυχο ταξίδι με την ομάδα) και έφερε μαζί του αναμνήσεις από ένα ματς που πρέπει να γίνει οδηγός, όμως λίγοι θα θυμούνται λόγω αποτελέσματος. Η υπόσχεση του Βαλβέρδε, το ρίσκο με τον Μέγιερι,οι διακριθέντες και ο αδύναμος κρίκος.
Λένε πως τα λάθη είναι για να μαθαίνουμε και πως το πρόβλημα είναι να μην τα επαναλαμβάνουμε. Στην περίπτωση του Ολυμπιακού δυστυχώς, τα… άσχημα που είδαμε στο Λονδίνο έγιναν και στο Ντόρτμουντ. Αναφερόμαστε φυσικά στο κακό ξεκίνημα, με τους παίκτες του Ερνέστο Βαλβέρδε να μπαίνουν νωθρά.
Και να πει κανείς πως δεν ξέραμε ότι η Ντόρτμουντ θα έμπαινε φουριόζα στον αγωνιστικό χώρο ή πως δεν του είχε ξανασυμβεί του Ολυμπιακού, τότε θα υπήρχε και μια δικαιολογία. Τώρα και ο Βαλβέρδε είχε μιλήσει για τον γρήγορο ρυθμό των πρώτων λεπτών της Ντόρτμουντ και είχε προηγηθεί το μάθημα στο “Emirates” που δεν έγινε πάθημα.
Ικανοποίηση υπάρχει από τη διοίκηση του Ολυμπιακού για την εμφάνιση στο Ντόρτμουντ.
Διαβάστε όσα είπαν στη συνέντευξη Τύπου οι Ερνέστο Βαλβέρδε και Γιούργκεν Κλοπ.
Έτσι απλά λοιπόν, οι “ερυθρόλευκοι” ξόδεψαν άλλη μια εξαιρετική εκτός έδρας εμφάνιση και γυρίζουν στην Ελλάδα δίχως κάποιο βαθμό. Δυστυχώς ή ευτυχώς, οι νίκες είναι που μένουν στην ιστορία του ποδοσφαίρου και φυσικά σου δίνουν προκρίσεις και τίτλους. Οι Γερμανοί δημοσιογράφοι μπορεί να γκρίνιαζαν στον Κλοπ για την εμφάνιση, αλλά η Ντόρτμουντ μ’ αυτό το τρόπο ανέβηκε στη τρίτη θέση του ομίλου.
Με λίγα λόγια, ο Ολυμπιακός αδίκησε τον εαυτό του με το τραγικό πρώτο 10λεπτο και χάλασε μια υπερπροσπάθεια που έγινε στην υπόλοιπη διάρκεια του ματς. Οι Πειραιώτες μπορεί να μην έπαιξαν σπουδαίο ποδόσφαιρο αλλά τα όσα κατάφεραν στο Ντόρτμουντ δεν είναι και λίγα, αν εξαιρέσουμε το τελικό αποτέλεσμα
Τι κατάφερε λοιπόν ο Ολυμπιακός; Να γυρίσει τούμπα το παιχνίδι και από ‘κει που οι παίκτες της Ντόρτμουντ είχαν πάνω από 60% κατοχή της μπάλας, να αναγκάζονται στο δεύτερο μέρος να παρακολουθούν. Το ποδόσφαιρο κατοχής των Πρωταθλητών Ελλάδας είναι εξαιρετικά δύσκολο να το παίξεις εκτός Ελλάδας, όμως η ομάδα του Βαλβέρδε τα κατάφερε και στο Λονδίνο και στο Ντόρτμουντ.
Σε μια από τις πιο καυτές έδρες της Ευρώπης (στην Ελλάδα ξέρουμε πολύ καλύτερα να φτιάχνουμε εξέδρα) ο Ολυμπιακός, είχε την κυκλοφορία, τον έλεγχο και έψαχνε χώρους για να πετύχει το πολυπόθητο γκολ. Ευκαιρίες δεν είδαμε πολλές (3-4 αρκετά καλές), όμως δεν υπήρχε και καμιά διαφορά από το παιχνίδι που παίζουν οι “ερυθρόλευκοι” στο Φάληρο. Αυτό είχε πει ο Βαλβέρδε από την αρχή της χρονιάς για την Ευρώπη και θεωρήθηκε κάπως… τρελό. Τελικά, λίγους μήνες αργότερα το βλέπουμε μπροστά μας. Ο Ολυμπιακός πηγαίνει σε μεγάλες ευρωπαϊκές έδρες και κάνει το παιχνίδι του. Δεν περιμένει τον αντίπαλο, δεν κλείνεται, δεν αγωνίζεται με βάση το τρόπο παιχνιδιού της άλλης ομάδας.
Για να μην παρεξηγηθώ κιόλας, φυσικά και δεν καλώ τους φίλους του Ολυμπιακού να πανηγυρίσουν την ήττα, στον Πειραιά γιορτάζεται μονάχα η νίκη, αλλά είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις μια τέτοια εικόνα από τους “ερυθρολεύκους”. Στο “Emirates” ίσως ήταν μια αναλαμπή, αλλά και στο Ντόρτμουντ; Και να είστε σίγουροι πως οι Πρωταθλητές Ελλάδας θα παίξουν με το ίδιο στυλ με την Μαρσέιγ και τότε ίσως δικαιωθούν.
Συγχωρέστε με αλλά προτιμώ τέτοιες εμφανίσεις, από μια τυχαία νίκη με μπόλικη δόση τύχης, μαζική άμυνα και ένα γκολ από το πουθενά, όπως βλέπουμε συνήθως να γίνεται με τις ελληνικές ομάδες στην Ευρώπη. Και το προτιμώ γιατί αργά ή γρήγορα θα έρθουν και τα αποτελέσματα, με πιο περήφανο τρόπο.
Δεν μπορεί πάντα ο Ολυμπιακός να χάνει ευκαιρίες, να δέχεται γκολ στα πρώτα λεπτά, να μην του δίνουν πέναλτι και με τέτοια εμφάνιση να μην παίρνει ούτε ένα βαθμό. Γιατί μπορεί οι Πειραιώτες να αδίκησαν τους εαυτούς τους με το χαλαρό ξεκίνημα, αλλά τους αδίκησε επίσης και ο διαιτητής που δεν σφύριξε το πέναλτι. Εκεί θα γινόταν το 1-1 και όλα ίσως να ήταν διαφορετικά. Με τα “αν” όμως δεν κάνεις δουλειά, οπότε η Ντόρτμουντ είναι πλέον παρελθόν και ακολουθούν Άρης, Παναθηναϊκός και μετά Μαρσέιγ.
ΥΓ: Τεράστια απόφαση από τον Βαλβέρδε να ξεκινήσει σε τέτοιο ματς τον Μέγιερι. Ο ίδιος το είχε αποφασίσει από νωρίς και δεν τον ενδιέφερε ποιο είναι το ματς. Δείγμα πως τον εμπιστεύεται τον μικρό και δεν φοβάται να πάρει τα ρίσκα του. Και δεν του βγάζουμε το καπέλο επειδή ο Ούγγρος άφησε πολύ θετικά μηνύματα. Όποια κι αν ήταν η εμφάνιση του Μέγιερι χρειάζεσαι… θάρρος για να κάνεις μια τέτοια κίνηση. Ο Μέγιερι τα πήγε πολύ καλά, όμως δεν πρέπει να αρχίσουμε τους εμφατικούς τίτλους. Νωρίς είναι ακόμα…
ΥΓ2: Έχω βαρεθεί να γράφω για τις τρομερές εμφανίσεις του Μέλμπεργκ στα ματς του Champions League. Ο άνθρωπος εντυπωσιάζει σε κάθε αγώνα και περισσότερο, παρά την ηλικία του. Την Τρίτη είχε δύο καθοριστικά τάκλιν, ενώ ήταν ο “βράχος” της άμυνας.
ΥΓ3: Εξίσου καλός με τον Μέλμπεργκ ήταν και ο Ορμπάιθ που έκοβε και μοίραζε. Σπουδαία μεταγραφή για τον Ολυμπιακό και η πιο… αδιάφορη το καλοκαίρι που μας πέρασε. Συνήθως έτσι γίνεται.
ΥΓ4: Καλύτερος απ’ ότι τον περιμέναμε ήταν ο Μοδέστο, ενώ καλός ήταν και ο Χολέμπας, αν εξαιρέσουμε το τραγικό λάθος γύρισμα στο Μέγιερι που λίγο έλειψε να γίνει γκολ για τους Γερμανούς.
ΥΓ5: Το τρέξιμο και τα μαρκαρίσματα που έκανε ο Μιραλάς στο Ντόρτμουντ, δε νομίζω να τα έχει ξανακάνει. Πρώτη φορά που ο Βέλγος πίεζε τόσο πολύ τους αντιπάλους και δεν αφοσιώθηκε μονάχα στην επίθεση.
ΥΓ6: Ο Αμπντούν δεν κάνει…. Τα λάθη του ήταν αμέτρητα και το ένα πίσω απ’ το άλλο. Καθόλου ήρεμος, δίχως σπιρτάδα, βαρύς και όλο με βιαστικές κινήσεις.