Vive Limoges!

Η Λιμόζ επικράτησε στους τελικούς του γαλλικού πρωταθλήματος της Στρασμπούρ και στέφθηκε πρωταθλήτρια 14 χρόνια μετά τον τελευταίο της τίτλο . Οι Γάλλοι με μεγάλο πρωταγωνιστή τον Άλεξ Άκερ πήραν το πρωτάθλημα και την επόμενη αγωνιστική περίοδο θα παίξουν στην Euroleague.

Οι Γάλλοι αποτελούν τη μοναδική ομάδα της χώρας, η οποία κατέκτησε την κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση πριν από 21 χρόνια. Το 1993 η Λιμόζ κατάφερε να προκριθεί στο φάιναλ-φορ που πραγαμτοποιήθηκε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας με προπονητή τον Μπόζινταρ Μάλκοβιτς και παίκτες, όπως οι Φορτέ, Ζντοβς, Μπιλμπά και Ντακουρί. Εκεί εκτός από τη Μπένετον Τρεβίζο και τη Ρεάλ Μαδρίτης βρέθηκε και ο πρωταθλητής Ελλάδας της προηγούμενης αγωνιστικής περιόδου ΠΑΟΚ.

Οι Γάλλοι στον ημιτελικό επικρατούν της Ρεάλ Μαδρίτης με 62-52, παίρνοντας το “εισιτήριο” για τον τελικό της διοργάνωσης. Ο Σαμπόνις τελείωσε την αναμέτρηση με 19 πόντους, όμως δεν κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα του στο θετικό αποτέλεσμα που ισοδυναμούσε με την πρόκριση στον τελικό. Από τη Λιμόζ ο Γιανγκ είχε 20 πόντους.

Εκεί η Λιμόζ αντιμετώπισε τη Μπένετον Τρεβίζο, η οποία στα ημιτελικά απέκλεισε τον ΠΑΟΚ, με τον Ρουσκόνι να έχει 23 πόντους και τον Ιακοπίνι 17. Στον μεγάλο τελικό η Λιμόζ επικράτησε των Ιταλών με 59-55, έχοντας σε πολύ καλή βραδιά τους Γιανγκ και Μπιλμπά, οι οποίοι σημείωσαν τους 33 πόντους της ομάδας τους. Από την ομάδα του Σκάνσι ο Τινγκλ είχε 19 πόντους και ο Κούκοτς 14 με 5 ριμπάουντ και 3 ασίστ.

Ο σύλλογος απέκτησε φανατικούς οπαδούς, αλλά και εχθρούς για το μπάσκετ που έπαιζε, καθώς ο Μπόζινταρ Μάλκοβιτς επέλεξε οι παίκτες του να παίζουν ένα πιο αργό μπάσκετ στο τέλος των επιθέσεων, βγάζοντας από το μυαλό του το μπάσκετ που έπαιζε υπό τις οδηγίες του η Γιουγκοπλάστικα. Παρόλα αυτά, η Λιμόζ διέθετε εξαιρετικούς παίκτες και παραμένει η μοναδική γαλλική ομάδα που κατάφερε να φτάσει στην κορυφή της Ευρώπης.

Τα πράγματα, όμως άλλαξαν πολύ γρήγορα τα χρόνια που ακολούθησαν. Μετά το πρωτάθλημα του 2000, η Λιμόζ αντιμετώπισε πολλά οικονομικά προβλήματα που είχαν ως αποτέλεσμα να χαθεί ακόμα και από το μπασκετικό χάρτη!

Το 2004 βρέθηκε στις ερασιτεχνικές κατηγορίες για να κερδίσει μία θέση στη ProB το 2007. Συνέχισε να… βολοδέρνει στις μικρές κατηγορίες για να επιστρέψει τη σεζόν 2012-13 στα μεγάλα σαλόνια της ProA. Και μετά από μία σεζόν, όπου δεν εντυπωσίασε (τερμάτισε στην 13η θέση) μπήκε φέτος στα πλέι οφ, φτάνοντας μέχρι και την κατάκτηση του τροπαίου.

Το ραντεβού για ολόκληρη την πόλη μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος δόθηκε στο δημαρχείο, όπου συνάντησαν τον Δήμαρχο, Εμίλ Ροζέρ Λομπερτί και έβγαλαν τις σχετικές φωτογραφίες, με εκατοντάδες κόσμου να είναι εκεί και να τους περιμένει. Όπως κόσμος τους ακολούθησε στη βόλτα που έκαναν οι πρωταθλητές στην πόλη.

Ο Φρεντερίκ Φορτέ, ο οποίος βρίσκεται στη θέση του προέδρου και αποτελούσε μέλος της ομάδας που στέφθηκε πρωταθλήτρια Ευρώπης το 1993 μίλησε για τον θρίαμβο της Λιμόζ . ” Εξαιρουμένου του πρώτου μήνα που ανέλαβα, η πιο δύσκολη σεζόν μου ήταν το 2011, όταν “πέσαμε” ξανά στην ProB.

Καταλάβαμε πως υπήρχαν κάποια φαινόμενα, τα οποία δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε και ουδεμία σχέση με τα όσα γίνονταν στο παρκέ, είχαν. Αισθανθήκαμε ευάλωτοι. Ήταν η καλύτερη κλωτσιά που θα μπορούσαμε να φάμε στα οπίσθια. Αυτή που μας βοήθησε να ωριμάσουμε“, είπε.

Στη συνέχεια είπε: ” Η δύναμη μας ήταν ότι είχαμε παίκτες με μεγάλη εμπειρία, αλλά χωρίς διακρίσεις. Η “πείνα” τους λειτούργησε υπέρ μας. Ξέρω πως επικρατεί αναβρασμός στα ΜΜΕ, ότι όλα αλλάζουν, αλλά εμείς στον οργανισμό έχουμε ηρεμία.

Όλοι δουλεύουν για το καλό του συλλόγου. Θέλουμε να πάρουμε τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις. Δεν πρέπει να παραβλέψουμε το γεγονός ότι του χρόνου θα ‘χουμε δυο δυνατά ματς κάθε εβδομάδα“.

Η Λιμόζ είναι πόλη, νομαρχία του διαμερίσματος Οτ-Βιέν και έχει περίπου 140.000 κατοίκους. Χαρακτηριστικό της πόλης είναι η πορσελάνη, η οποία θεωρείται η καλύτερη σε ολόκληρο τον κόσμο. Παράλληλα, η πόλη παράγει και κονιάκ.